Książka kucharska Jane Austen

Piękna książka. Mam ją już jakiś czas i często po nią sięgam. Jedna z książek, które targałabym ze sobą gdybym mogła zabrać tylko dziesięć najważniejszych. Uwielbiam ją przeglądać, ale można nią też porządnie przyłoić. Jeśli ktoś interesuje się historią codzienności, kultury, malarstwa albo zastanawia się jakie książki spakować na apokalipsę zombi to polecam. Warto mieć taką książkę w domu. Uczy, cieszy i broni.

Książka Anieli Rubinstein z domu Młynarskiej pt. "Kuchnia Neli" to opowieść o gotowaniu, podróżach i przyjęciach na światowych salonach. Propagowała kuchnię polską z powodzeniem i uznaniem. Organizowała przyjęcia, dbała o logistykę. Dużo prostych przepisów, ale i wybornych. Przed każdym rozdziałem obszerny wstęp. Pomocne indeksy potraw i osób o których mowa w książce. Ciekawostki o potrawach i zwyczajach z domu rodzinnego. O wartościach że jedzenie i smakowanie to nie tylko przyjemność, ale wspólnota, wyrabianie poczucia bezpieczeństwa, więzi. Zabawne sytuacje i zdarzenia wpisane na "okrasę" tej opowieści. Oddana żona i matka. Była wielką damą i opoką artysty, mężą Artura Rubinsteina. Posługiwała się wieloma językami.Książka była wydana w wielu językach.Polecam.

Poradnik o związkach XXI wieku. Jak znaleźć odpowiedniego mężczyznę w dzisiejszych czasach? Zdecydowanie jest to trudniejsze niż kiedyś. Media i filmy romantyczne, bombardują nas tym jak powinien wyglądać związek, zapominając, że nie jesteśmy celebrytami tylko zwyczajnymi ludźmi, a to co jest w mediach jest tylko tłem w związkach naszych znajomych. Randkowanie powinno być przyjemnością i czymś co przychodzi naturalnie. Niestety w rzeczywistości jest nieco inaczej. Nasze oczekiwania niweczy rzeczywistość i zniechęcamy się. Co się stało ze związkami ludzkimi? Dlaczego tak trudno nam nawiązać poważną relację, a dużo łatwiej kogoś rzucić? Od czasów regencji w których żyła Austen, sporo się zmieniło jednak prawdy zawarte w jej książkach zdecydowanie nie. Książki Austen są streszczone (nie trzeba znać ich fabuły) związki bohaterów opisane i podane przykłady współczesne. Nie warto kupować kota w worku: szacunek, poczucie humoru, odpowiedzialność, umiejętność przyznania się do błędów i próba ich naprawienia - to są filary na których powinien opierać się związek (tak miłość też w to wchodzi) ale zanim do tego dojdzie powinny pojawić się te rzeczy, które wymieniłam. Nigdy nie czytałam poradników, ale ten warto. Jest napisany współcześnie, dla kobiet żyjących tu i teraz. Konkretne treści, przykłady i co warto podkreślić - krótkie rozdziały. Mnie czytało się go szybko i przyjemnie a rady przekazane w nim na pewno będą aktualne jeszcze wiele lat.

Bardzo dobra :) Książka 'Smaki północnej Italii' dostarcza wielu ciekawych informacji o geograficznych regionach Włoch. Przybliża ona kulturę i co najważniejsze kuchnię tamtejszych regionów. Książka zawiera opisy 10 regionów administracyjnych i aż 200 specyficznych przepisów.Dajmy na to 'Gruszki pieczone z pecorino',zupa typowa dla Doliny Aosty o intrygującej nazwie 'Gotowana woda' czy popularne w Wenecji Eugejskiej 'Gelato cytrynowe z wódką i winem musującym'. Książka nasączona jest oliwą,a każda kartka pachnie chlebem prosto z nad ognia posypanym ziołami. Smacznego i miłych wrażeń podczas czytania. Ps. Książka ta nie należy do tych które przeczytamy i odstawiamy na półkę. Do "Smaków północnej Italii" wciąż się powraca. Ciekawe przepisy są inspiracją i zachętą do stworzenia namiastki Toskanii we własnym domu.

"Początek grzechu przez kobietę i przez nią też wszyscy umieramy" Naprawdę solidnie trzeba się nagimnastykować, aby napisać coś pozytywnego o przedstawieniu kobiet w Biblii. I gimnastykuje się autorka, ale najczęściej rozkłada ręce bezradnie i stwierdza, że pozostawia nas opisany przypadek z wieloma pytaniami. Szczególnie te liczne, w metaforyce ukazujące Boga jako dopuszczającego się przemocy seksualnej wobec "oblubienicy". Książka jest jednak dobrym kompendium i podróżą przed wszystkie księgi Starego Testamentu. Opisze więc nie tylko te "prawdziwe" kobiety - jak np. złożoną Bogu w ofierze córkę Jiftacha, gwałconą całą noc żonę lewity, córkę króla Dawida Tamar zgwałconą przez własnego brata ku wzruszeniu ramion ojca, i wiele innych - ale też pozycję kobiety wynikającą z prawodawstwa czy wspomnianą już metaforykę opisów biblijnych. Przy okazji można dowiedzieć się, jak wiele treści zależy od tłumaczenia jednego tylko słowa, i jak - siłą rzeczy - wiele obrazów biblijnych utkwiło w kulturze za sprawą interpretacji jednego człowieka - tłumacza. Najogólniej rzecz ujmując - płacz i zgrzytanie zębów.

Każdy z nas zna książki kucharskie, w których jeden przepis na milion nadaje się do wykorzystania. Reszta, to jakieś dyrdymały okraszone ciekawymi zdjęciami dań, które za cholerę w realu nie będą tak wyglądały, że o smaku nie wspomnę. Ta książka, jest całkowitym tego przeciwieństwem. Wydana w 1979 roku, zawiera w sobie zbiór tradycji, wartości, dziedzictwa historycznego naszego kraju w postaci przepisów kuchni staropolskiej. Można tak, naprawdę. Na dodatek, przeważająca ich część, to istne skarby, coś na kształt sekretnych babcinych przepisów (jak piernik staropolski, czy masa makowa),z których z powodzeniem można korzystać! Sięgam po to dzieło, nie tylko kiedy przyjdzie mi ochota zrobić rodzinie pączki czy struclę, ale tak po prostu...Czasami, czytam tylko umieszczone między rozdziałami gawędy opisujące polskie obyczaje, ale bywa też, że same przepisy, po lekturze których nabieram takiej ochoty na babkę muślinową, że tylko siłą woli powstrzymuję się przed rozbiciem 24 jaj, utarciu żółtek z 30 dag cukru.... Tylko siłą woli, bo ta książka to istna magia!!! Znalazłam także dodatkowy plus, a jest nim czcionka. O ile gawędy wydrukowane są drobnym druczkiem, o tyle przepisy solidną czcionką, tak aby za lat dziesiąt, kiedy oczy już nie te i pamięć również, bez problemu móc odczytać wybrany przepis, bo zasługują one na pamięć, na częste wykorzystywanie i przekazywanie ich z pokolenia na pokolenie.

Opis na LC podaje, że jest to mitologia bez stylizowania na bajki - zdecydowanie się z tym nie zgadzam. Dialogi wydają się być dosyć często infantylne czy sztuczne. Czuć też momentami powtarzalność historii i bohaterów. Myślę, że można było skondensować losy poszczególnych postaci, i w ramach jednego rozdziału opisać różne wersje danego mitu, zamiast rozbijać to na kilka rozdziałów o mniej znanych postaciach. Książka ma 700 stron, spokojnie można to było skrócić. Nadal jest to pozycja godna polecenia, zawierająca zarówno powszechnie znane opowieści uzupełnione o niekoniecznie znane szczegóły, jak i mity o postaciach szerzej nieznanych. Mitologia z całą jej brutalnością, hipokryzją bóstw i słabościami herosów pokazuje, że nigdy nie było żadnych "starych, dobrych czasów". Ludzie zawsze potrafili być zarówno odważni, jak i okrutni; romantyczni, jak i perwersyjni; mądrzy i sprytni, jak i głupi i naiwni.

Idealna książka o sztuce. Jedno z dzieł najwybitniejszego polskiego historyka sztuki, Jana Białostockiego. Wydana po raz pierwszy … po włosku, a potem po francusku i hiszpańsku. Po polsku dopiero w 2010 roku, z drobnymi aktualizacjami uczniów i współpracowników profesora - ale lepiej późno niż wcale. Historia sztuki w XV wieku (poza Włochami). 379 stron tekstu, w tym 350 ilustracji, w 90% kolorowych. Bez nich tekst nie miałby sensu, albowiem trudno wyobrażać sobie coś, czego profesor Białostocki nie opisuje, tylko analizuje. Autor podzielił stulecie na kilka merytorycznych części, a w każdej z nich omawia podstawowe występujące wówczas problemy. Niektóre z nich dotyczą tylko danej dziedziny sztuki (snycerka, grafika),inne zagadnień przekrojowych (sztuka sepulkralna, nastawy ołtarzowe, iluzja w malarstwie, rzeźbie, architekturze i nie tylko). W każdym przypadku wywód jest klarowny, omawiane przykłady są zilustrowane, a wszystko napisane pięknym, potoczystym językiem. Nie brakuje przykładów, jak chociażby opis umowy o wykonanie obrazów tablicowych do ołtarza. Dzięki temu widać jaki zakres wolności miał twórca. Autor nie pomija praktycznie żadnej dziedziny sztuki (może poza tylko wspomnianymi witrażami). Mamy zatem do czynienia z architekturą (w mym małą),rzeźbą w kamieniu i drewnie, malarstwem tablicowym i miniaturowym, grafiką, złotnictwem i innym rękodziełem oraz rzemiosłem artystycznym (tapiserie, znane u nas jako arrasy, kapy i sprzęt liturgiczny, relikwiarze, świeczniki). W odróżnieniu od zachodnich historyków sztuki profesor Białostocki nie zatrzymywał się na linii Łaby. Wiedział, że Polska, Państwo Krzyżackie, Czechy i Królestwo Węgier były częścią ówczesnego świata zachodniego i szybko oraz żywo reagowały na wszelkie prądy i nowinki, w tym dotyczące sztuki, nierzadko twórczo jej rozwijając. Mamy zatem przykłady z tych krajów, m.in. z Kutnej Hory, Krakowa, Lewoczy, Klużu, Malborka czy Kętrzyna Tak samo autor nie pominął Hiszpanii ani Portugalii i ich specyficznych odmian sztuki XV-wiecznej. Prawdziwa historia sztuki europejskiej. Absolutne arcydzieło literatury popularnonaukowej, od którego trudno się oderwać. Przeczytane w ramach wyzwania czerwcowego LC – książka ilustrowana.

Ta książka to coś więcej niż przepisy z notatnika Montgomery. Dzięki niej możemy poznać codzienne życie pisarki, jej rodziny, przyjaciół i sąsiadów. A wszystko to opatrzone zostało fotografiami z dawnych czasów. Mam nadzieję, że mimo braku talentu kulinarnego i zamiłowania do gotowania, uda mi się wypróbować kilka przepisów (szczególnie na ciastka i ciasta). Miło będzie poznać smaki z Zielnego Wzgórza. :)

Po raz kolejny sięgnęłam po książkę, w której treść zapisana słowem jest minimalna. Strony zapełniają fotografie, bardzo piękne, czarno-białe oraz w sepii. Historia naszego dwudziestolecia w obrazach została ułożona tematycznie. Polityka, społeczeństwo, praca, wypoczynek itp. Pod każdym zdjęciem jest jego opis. Po każdym obejrzanym robiło się bardziej nostalgicznie. Pamiętam przed laty zachwyt nad pierwszą moją barwną fotografią. To było to. Ale dziś widzę, że barwne foto nie ma tego czegoś, nieuchwytnego. Te zdjęcia to także ewolucja polskiej i światowej fotografii. Od zabawnie wystudiowanych póz fotografowanych, którym wydaje się, że uczestniczą w czymś wielkim, poprzez widoczny retusz, po bardziej swobodne formy. Na zdjęciach widać historię mody, ale i zmiany zachodzące w naszym kraju. Gdyby nie wiedza o tym, co wydarzy się po 1939 roku, to chciałoby się powiedzieć: chwilo trwaj!

,,Czy w dobie diet atakujących nas z każdego kolorowego magazynu, wyrzeczeń i nieustających wizyt w fitness klubach można cieszyć się smakiem potraw i hołdować drobnym zachciankom bez wyrzutów sumienia? Mireille Guiliano twierdzi, że tak i podaje tysiące sposobów na dobre, satysfakcjonujące życie wolne od narzucanych z góry modeli i wzorców. Francuzki na każdy sezon to nie tylko pożyteczne rady dotyczące komponowania posiłków, to przede wszystkim napisany z humorem przewodnik, który mógłby nosić podtytuł: jak uszczęśliwić siebie. Wraz z obfitością znakomitych przepisów kulinarnych, autorka oferuje cenne wskazówki, jak odnaleźć swój styl, dbać o siebie, dobrze się bawić i czerpać radość z drobiazgów. Znakomita lektura dla każdego, kto chce się nauczyć smakować każdą chwilę - ze znawstwem, umiarem i przyjemnością.,, Źródło : http://merlin.pl/Francuzki-na-kazdy-sezon_Mireille-Guiliano/browse/product/1,513472.html#fullinfo

Bardzo dobra rzecz - a na naszym rynku chyba jedyne takie opracowanie. Rzetelnie przygotowane, oprócz historii i charakterystyki, podejmuje także wiele aspektów zjawiska kulturowego, jakim jest kimono. Choć przyznam, że książka pozostawiła mi pewien niedosyt - w kilku miejscach zabrakło mi bardziej szczegółowego opisu, tu i ówdzie aż się prosiło o dogłębniejsze wyjaśnienie. Mam jednak świadomość, że aby odpowiedzieć na wszystkie rodzące się w trakcie lektury pytania, powinna być kilkakrotnie grubsza...

Ostatnio czytam same udane książki i ten podręcznik do archeologii starożytnej Grecji również zasługuje moim zdaniem na wysoką ocenę. Wobec ogromu materii otrzymujemy w nim spójny, ciekawie poprowadzony i dobrze podzielony wykład kolejnych dziedzin sztuki greckiej. Nie jest to na pewno zadanie łatwe, dość powiedzieć, że M.L. Bernhard napisała syntezę liczącą cztery tomy, a E. Papuci-Władyka musiała zmieścić się w jednym. Odniosłem wrażenie, że lektura tego podręcznika pozwoliła mi z jednej strony usystematyzować wiedzę ogólną, z drugiej zaś poznać kilka niebanalnych zagadnień szczegółowych, co pokazuje, że egzemplifikacja najważniejszych problemów została dokonana sprawnie i instruktywnie. Na pochwałę zasługuje też dobrze dobrany materiał ilustracyjny, choć trochę szkoda, że nie udało się w pracy zawrzeć żadnych ilustracji kolorowych. Niemniej jednak jest to pozycja ze wszech miar godna polecenia dla miłośników antyku oraz archeologów, którzy i tak chyba muszą tę książkę przeczytać. Tomasz Babnis

Zafascynowana filmem, kupiłam książkę. Godzinami przesiadywałam w kuchni, gotując, rozkoszując się i męcząc mojego partnera pytaniem "Dobre??" Fantastyczna przygoda z Julią! Dużo się nauczyłam i polecam początkującym domowym szefom kuchni i doświadczonym kucharzom :)

Karolina Żebrowska w swojej książce zabiera nas w niezwykłą podróż po pomijanej w podręcznikach, historii polskiej mody, która to (jak słusznie zauważa autorka) stanowi odzwierciedlenie wydarzeń i nastrojów poszczególnych dekad. Ciekawym zjawiskiem, jakie zauważyłam u siebie samej w trakcie czytania tej książki, była obserwacja i analizowanie strojów napotkanych na co dzień kobiet, próba odniesienia stroju do konkretnej dekady i refleksja nad tym, w którą stronę podąża dzisiejsza moda. Dla mnie, jako dla osoby średnio interesującej się tą dziedziną, książka była ciekawym odkryciem, także gorąca polecam!

Siostra Wendy Beckett łączyła przez całe życie działalność zakonną ze swoją wielką pasją jaką była sztuka. Stała się rozpoznawalna dzięki serii BBC poświęconej znanym dziełom sztuki. Miałam okazję zapoznać się z przygotowanym przez nią albumem “1000 Arcydzieł”. “1000 Arcydzieł” to przepiękny album, który pozwala nam poznać wybrane dzieła malarstwa opatrzone krótkimi opisami przygotowanymi przez Siostrę Wendy Beckett. Album robi ogromne wrażenie na czytelniku, ponieważ wydany został bardzo starannie i elegancko, natomiast wysoka jakość papieru sprawia, iż fotografie przedstawiające dzieła sztuki są bardzo dobre jakościowo. Opisy Siostry Wendy są napisane bardzo przystępnym językiem dzięki czemu nawet osoba niezorientowana zbyt dobrze w tematyce sztuki nie będzie miała problemu z zrozumieniem obrazu. Na ogromny plus zasługuje fakt, iż Autorka zamieściła przy każdej ilustracji przedstawiającej dzieło sztuki informację o miejscu eksponowania obrazu. Szczególne wrażenie zrobiły na mnie trzy dzieła, o których chciałabym wspomnieć. Pierwsze z nich to “Trzy etapy życia ludzkiego i śmierć” niemieckiego malarza Hansa Baldunga, które przedstawia w bardzo realistyczny sposób przemijanie ludzkiego życia. Artysta ukazuje nam najpierw maleńkie dziecko, kolejno kobietę dojrzałą oraz sędziwą, a następnie śmierć, która czeka na każdego człowieka. Kolejne dzieło “Narodziny Wenus” Sandro Boticelli miałam zaszczyt zobaczyć w oryginale podczas wizyty w Galerii Uffizi we Florencji. Obraz jest moim zdaniem jednym z bardziej rozpoznawalnych dzieł sztuki na świecie. Trzecie dzieło, które szczególnie wpadło mi w oko to “Panny z Avignon” Pabla Picasso. Bardzo lubię i cenię Pabla Picasso, którego postarałam się nieco bliżej “poznać” podczas ubiegłorocznej wizyty w Barcelonie kiedy to odwiedziłam Els Quatre Gats, której gościem był m.in Artysta, a także miałam okazje przespacerować się Carrer d'Avinyó, na której znajdował się dom rozrywki którego pracownice sportretował Pablo Picasso. Z żalem odkryłam, że Autorka nie zdecydowała się zaprezentować w albumie “Złotej Damy” Gustava Klimta, która jest bezapelacyjnie moim ulubionym dziełem sztuki. Do “Złotej Damy” mam ogromny sentyment przede wszystkim w związku z jej burzliwą historią. Album “1000 Arcydzieł” to zbiór przepięknych znanych i mniej znanych dzieł malarstwa. Zdecydowanie polecam każdemu choć nieco wrażliwemu na sztukę. Uprzejmie dziękuję Wydawnictwu Arkady za możliwość przygotowania recenzji.

Umberto Eco stworzył książkę, która jednocześnie uczy, prowokuje i zachwyca. Historia piękna nie daje gotowych odpowiedzi – zamiast tego otwiera przestrzeń do refleksji: czy piękno jest prawdą? harmonią? dziwacznością? światłem? To lektura, którą można smakować powoli, wracać do wybranych epok, cytatów i obrazów. Każda strona to dialog filozofów, artystów i zwykłych ludzi o tym, co porusza serce i umysł. Album jest dopracowany wizualnie, ale jeszcze bardziej imponuje jego głębia intelektualna.

Nigelli nie trzeba przedstawiać. Każdy miłośnik sztuki kulinarnej widział zapewne jej programy lub przynajmniej o niej słyszał. Z zakupem owej książki nosiłam się od miesięcy, ale ciągle odkładałam go z różnych powodów. W końcu jednak książkę nabyłam i nie żałuję. Książka jest pełna przepisów na przeróżne potrawy, na mniej i bardziej wyrafinowane, na desery i dania obiadowe. Jednak to nie przepisy Nigelli robią z niej doskonałą propozycję kulinarną, a teksty i uwagi autorki. I nawet gdybym miała nigdy niczego nie ugotować i nie upiec z tego poradnika (choć to raczej mało prawdopodobne),to i tak jestem zachwycona samym jej czytaniem i zgłębianiem kuchni Nigelli. Świetny język, fantastyczny humor, ot, Nigella taka, jaką znamy z programów telewizyjnych.

"Miłosna Mowa Kwiatów" to pięknie wydana książeczka opatrzona wspaniałymi ilustracjami i zawierająca wiele zaskakujących ciekawostek. Nie miałam wcześniej pojęcia, że kwiaty mają szczegółowo przypisane znaczenia i kiedyś porozumiewano się za ich pośrednictwem. Szczerze mówiąc, zupełnie nie rozumiem, jak się to udawało, skoro goryczka oznaczała ponoć jednocześnie "jesteś niesprawiedliwy" i "niech twe sny będą słodkie", a bazylia nienawiść i najlepsze życzenia, ale takie zawiłości języka kwiatów czynią go jeszcze bardziej tajemniczym i fascynującym.