Genezis z Ducha

Dużo ludzi narzeka, że trudne. Pewnie dokładne wgryzienie się we wszystkie subtelności wymaga starań znacznie większych niż moje, ale naczelna myśl wydaje mi się wyłożona dosyć jasno: to Słowackiego wizja życia, swoistej ewolucji, w której wszystkie organizmy są wyrazem dążeń Ducha, zmartwychwstającego w coraz to nowych ciałach. Mało to ortodoksyjne zarówno z punktu widzenia chrześcijaństwa, jak i współczesnej nauki, ale jako piękny, choć odrzucony obraz sprawdza się znakomicie.

"Tu mi pozwól, o Boże, że wydam jedną z małych ducha tajemnic na przedwczesne może szyderstwo sądu. - Oto zmysł woni świadectwem mi jest - przedwiekowego w formach roślinnych pobytu, gdzie duch ciała (które mam teraz) krwiste naczynka zarazem z uczuciem piękności lub bezkształtu i jadu wypracowywał. Uczuwszy woń róży, zapominam na chwilę, jakby w odurzeniu, żądz i smutków ludzkiej mojej natury, a powracam niby w te czasy, w których celem dla ducha mego było utworzenie piękności, a odetchnięcie wonią było mu jedyną ulgą w pracy i rozkoszą..."

Dużo ludzi narzeka, że trudne. Pewnie dokładne wgryzienie się we wszystkie subtelności wymaga starań znacznie większych niż moje, ale naczelna myśl wydaje mi się wyłożona dosyć jasno: to Słowackiego wizja życia, swoistej ewolucji, w której wszystkie organizmy są wyrazem dążeń Ducha, zmartwychwstającego w coraz to nowych ciałach. Mało to ortodoksyjne zarówno z punktu...

Jedna z ciekawszych książek Słowackiego. Kosmos - dosłownie i w przenośni.

Jedna z ciekawszych książek Słowackiego. Kosmos - dosłownie i w przenośni.

"Genezis z Ducha" Juliusza Słowackiego to specyficzna forma modlitwy, rozmowy z Bogiem i pokazuje w pewien sposób również światopogląd i spoglądanie na otaczające realia autora.
Jestem pozytywnie zaskoczona tym dziełem, które utwierdziło mnie po raz kolejny w stwierdzeniu, że w sławnej wojnie Mickiewicz vs. Słowacki stoję po tej drugiej stronie. Napisane bardzo pięknym, pełnym patosu językiem, aczkolwiek dość szybkoi przyjemnie się to czyta, mimo niełatwej tematyki.
Zachęcam do zapoznania się z tym utworem.

"Genezis z Ducha" Juliusza Słowackiego to specyficzna forma modlitwy, rozmowy z Bogiem i pokazuje w pewien sposób również światopogląd i spoglądanie na otaczające realia autora.
Jestem pozytywnie zaskoczona tym dziełem, które utwierdziło mnie po raz kolejny w stwierdzeniu, że w sławnej wojnie Mickiewicz vs. Słowacki stoję po tej drugiej stronie. Napisane bardzo pięknym,...

Autorska koncepcja wszechświata.

Autorska koncepcja wszechświata.

Niezmiernie mnie śmieszy, gdy czytam, jak ktoś ocenia tę pozycję 1 gwiazdką i pisze, że nie udała się Słowackiemu... Ludzie, trochę pokory...
Nie jestem z tych, którzy twierdzą, że Słowacki musi zachwycać, jeśli nie zachwyca - trudno. Jednak należałoby oddzielić "nie rozumiem tekstu, jest za trudny" od "nie wiem, o co w tym chodzi, jest głupie, nieudane, etc."
Zarówno Genezis z ducha jak i Anhelli to moje ulubione pozycje Słowackiego, uwielbiam je, najbardziej za to, że przy każdym kolejnym czytaniu, odkrywam coś nowego, coś, na co wcześniej nie zwracałam uwagi. I tego życzę każdemu Czytelnikowi!

Niezmiernie mnie śmieszy, gdy czytam, jak ktoś ocenia tę pozycję 1 gwiazdką i pisze, że nie udała się Słowackiemu... Ludzie, trochę pokory...
Nie jestem z tych, którzy twierdzą, że Słowacki musi zachwycać, jeśli nie zachwyca - trudno. Jednak należałoby oddzielić "nie rozumiem tekstu, jest za trudny" od "nie wiem, o co w tym chodzi, jest głupie, nieudane, etc."
Zarówno...

Czytałem "Genezis..." do drugiej w nocy, znalazłem sie w stanie pośrednim miedzy snem a jawa. Miałem wrażenie jakby jakaś tajemna siła podniosła mnie z łóżka i położyła na podłodze. Następnie ocknolem sie i usłyszałem wrzask w mojej jaźni - lament duszy. Magia...

Czytałem "Genezis..." do drugiej w nocy, znalazłem sie w stanie pośrednim miedzy snem a jawa. Miałem wrażenie jakby jakaś tajemna siła podniosła mnie z łóżka i położyła na podłodze. Następnie ocknolem sie i usłyszałem wrzask w mojej jaźni - lament duszy. Magia...

To nie zasługuje nawet na jedną gwiazdkę.

To nie zasługuje nawet na jedną gwiazdkę.

Czytając powtórnie rozmyślania na temat natury Boga, zatytułowane przez Juliusza Słowackiego "Genezis z ducha", znów poczułem niechęć do utworu.
Romantyk gmatwa i miesza pojęcia, jednocześnie ta czterdziestostronicowa rozprawa teologiczna jest niezwykle trudna i niewygodna w odbiorze. Po części wynika to ze starej składni i licznych archaizmów. W XIX wieku powszechnie używanej, dziś niezrozumiałej.
Lektura nie należy do zajmujących, nic nie przykuwa uwagi. Brak w niej postaci a więc i dialogów.
Wieszcz próbuje na swój sposób opisać pochodzenie kosmosu, świata, natury i człowieka.

Nie polecam, stawiam 5/10.

Czytając powtórnie rozmyślania na temat natury Boga, zatytułowane przez Juliusza Słowackiego "Genezis z ducha", znów poczułem niechęć do utworu.
Romantyk gmatwa i miesza pojęcia, jednocześnie ta czterdziestostronicowa rozprawa teologiczna jest niezwykle trudna i niewygodna w odbiorze. Po części wynika to ze starej składni i licznych archaizmów. W XIX wieku powszechnie...

"Genezis z Ducha" to dzieło otwierające mistyczny rozdział w twórczości Słowackiego. Darzę ten pisany biblijną manierą poemat szczególnym sentymentem, gdyż właśnie on był przedmiotem moich badań, gdy pisałam pracę licencjacką - może wyjdę w tym momencie na snobkę, ale chcę się Wam pochwalić wybranym przeze mnie tematem pracy, tj. "Ewolucjonizm i fizyka Einsteina w 'Genezis z Ducha' Juliusza Słowackiego". Nie przywołałam go tutaj tylko po to, by się pochwalić moją interpretacyjną odwagą, ale by wszystkim Czytelnikom Słowackiego, zwłaszcza tego późnego, mistycznego uświadomić jak rozległa znaczeniowo, kontekstualnie, semantycznie i intertekstualnie jest jego twórczość po 1840 roku. Oceniany przeze mnie utwór jest tekstem niezwykle pięknym jeśli chodzi nie tylko o styl, jakim został napisany, ale przede wszystkim dzięki obrazowaniu, malowaniu genezy naszego świata i kosmosu z niezwykłym rozmachem i potężną wyobraźnią. Aby go czytać i właściwie zrozumieć, nie potrzeba nawet zapoznawać się z teoretycznymi podstawami jego "filozofii" genezyjskiej, ponieważ "Genezis z Ducha" jest jej podstawową wykładnią. Wydaje mi się, że późną twórczość Słowackiego należy znać z jednego prostego powodu - jest to ewenement w polskiej literaturze doby romantyzmu. Dla mnie jeden z najważniejszych tekstów w historii literatury polskiej.

"Genezis z Ducha" to dzieło otwierające mistyczny rozdział w twórczości Słowackiego. Darzę ten pisany biblijną manierą poemat szczególnym sentymentem, gdyż właśnie on był przedmiotem moich badań, gdy pisałam pracę licencjacką - może wyjdę w tym momencie na snobkę, ale chcę się Wam pochwalić wybranym przeze mnie tematem pracy, tj. "Ewolucjonizm i fizyka Einsteina w 'Genezis...

Czytałam na studiach.

Czytałam na studiach.