Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Regina jest prostą chłopką, dla której Kraków to obietnica lepszego bytu i zarobku. Dziewczyna zostaje przyjęta na służbę do mistrza Bartłomieja, uznanego słodownika, który, jak szybko się okazuje, oczekuje od niej oddania i posłuszeństwa nie tylko w kuchni… Wkrótce na świat przychodzi „potworek” – Regina nie umie myśleć inaczej o swojej córce karlicy. A jednak to właśnie Dosia trafia na królewski dwór. To jej oczami – postaci prawdziwej, która rzeczywiście przechadzała się po królewskich krużgankach, opiekunki, świadka wydarzeń, uczt, ślubów, spisków i gwałtów – podglądamy codzienne życie jagiellońskich królewien: Jadwigi, Izabeli, Zofii, Anny i Katarzyny.
Córki Wawelu… zadziwiają rozmachem i drobiazgowością, jednocześnie pociągają barwną fabułą i plastycznością opisów. Brzezińska, jako wytrawna historyczka i znawczyni epoki, dba o szczegóły, powołuje się na źródła, a jako pisarka, tak ciekawie snuje opowieść, że jej książkę czytać można na równi jako dzieło historyczne i wciągającą powieść. To właśnie tu toczyła się historia: pomiędzy komnatami, na uliczkach, w spiżarniach i w ciemnych zaułkach Krakowa. Często miały na nią wpływ z pozoru mało znaczące wydarzenia, co Brzezińska potwierdza w dokumentach. Tylko tam, gdzie brakuje źródeł, pisarka wspomaga się wyobraźnią.
To książka totalna, jakiej w polskiej literaturze historycznej jeszcze nie było.
Szukamy ofert...Zwabiony pozytywnymi opiniami na LC, postanowiłem przeczytać "Córki Wawelu". Pomyślałem: "książkę można znaleźć na Czytaj PL, więc cóż cię to kosztuje stary?"... i kosztowało! Kosztowało niemało, przedzieranie się przez ten utwór literacki było niczym brodzenie w gęstej mazi... Bo czymże niby ta księga (832 strony!) jest? Ni to beletrystyka, ni to biografia, ni to esej, "bez ladu a skladu" jak powiedzieliby południowi sąsiedzi. Kiedy już wydawało mi się iż zaczynam się wdrażać w losy którejś z księżniczek, autorka mało subtelnie teleportowała mnie w zupełnie inne miejsca i czasy, a ja nie wiem po co? Kiedy historia Dosi stawała się już nieomal wciągającą, autorka fundowała mi kilkustronicowe dygresje, zupełnie nie na temat! Książka ta pomogła mi zrozumieć kilka rzeczy: Nie cierpię opowieści dygresyjnych, a ta wręcz ocieka dygresjami maści wszelakiej, w których zatraca się zarówno wątek, jak i przesłanie dzieła. Zdecydowanie wolę wyraziste, spójne prace literackie, ta bynajmniej do takowych nie należy, doświadczyłem tu więcej teleportacji, niż w niejednej książce SF. Jasno wyznaczony temat i trzymanie się go, pomaga czytelnikowi nawet temu nieobytemu w ogarnięciu tego, co w czytanej pracy się dzieje. Zastosowana przez Brzezińską metoda "na konika polnego" polegająca na bezustannym zmienianiu wątków, osób, miejsc i czasów oraz dziwna maniera okraszania wszystkiego przydługimi dygresjami, zadania tego bynajmniej nie ułatwia. Ja się pogubiłem... czy tematem głównym były tu losy tytułowych "Córek Wawelu" jeśli tak, to materia owa nie została niestety przeanalizowana zbyt dogłębnie. A może bardziej ogólnie chodziło o sytuację i rolę kobiety w renesansowej Polsce, cóż rzecz potraktowana również dość pobieżnie, ja niczego nowego w tej materii się nie dowiedziałem. Chyba że była to po prostu opowieść o losach Dosi, jeśli tak, to dość dziwaczna... Ogromna praca włożona przez autorkę w wybudowanie jagiellońskiego klimatu, czasem wręcz drobiazgowe opisy sprzętów i rzeczy ówcześnie modnych, nie wystarczą by poczuć zew epoki. W mojej opinii "para niestety poszła w gwizdek".
1736 
207 
Nominacja w Plebiscycie 2017 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Córki Wawelu. Opowieść o jagiellońskich królewnach
Uwielbiam historyczne opowieści, ale przez tą ledwo przebrnęłam. Książka jest napisana pięknym językiem, fabuła jest wciągająca…ale sięgnęłam po książkę bo miałam ochotę na powieść, a nie wykłady na temat ówczesnej epoki. A tu autorka zastosowała taki dziwny zabieg: opowieść o Dosi (wg mnie to opowieść o niej, a nie o królewnach) przeplatała z długimi wywodami o czasach, w których powieść się dzieje. Nie były to zwykłe opisy, ale forma, która powinna się znaleść w przepisach. Chciałabym z powieści się dowiedzieć jakie były realia i zasady życia w tych czasach, a nie czytać suche fakty i informacje o dokumentach z jakich te dane pochodzą.
Kilka razy chciałam przerwać czytanie, ale sama opowieść była naprawdę ciekawa.
Uwielbiam historyczne opowieści, ale przez tą ledwo przebrnęłam. Książka jest napisana pięknym językiem, fabuła jest wciągająca…ale sięgnęłam po książkę bo miałam ochotę na powieść, a nie wykłady na temat ówczesnej epoki. A tu autorka zastosowała taki dziwny zabieg: opowieść o Dosi (wg mnie to opowieść o niej, a nie o królewnach) przeplatała z długimi wywodami o czasach, w...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietna, wciągająca. Polecam.
Świetna, wciągająca. Polecam.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo fajnie napisana, ciekawa opowieść o końcach dynastii Jagiellonów z perspektywy kobiet. Bardzo potrzebna książka, bo zwykle o kobietach w historii praktycznie się nie pisze (i nie uczy),a jednak odgrywały ważne role, często w kluczowych wydarzeniach. Kobiece historie tamtych czasów często są smutne i niewiele w nich uświadczymy chwil radości, ale za to przybliżają nam postacie bohaterek w taki sposób, że wydają się nam bliskie jak siostry i tak żywe, jakby stały tuż przy nas.
Bardzo fajnie napisana, ciekawa opowieść o końcach dynastii Jagiellonów z perspektywy kobiet. Bardzo potrzebna książka, bo zwykle o kobietach w historii praktycznie się nie pisze (i nie uczy),a jednak odgrywały ważne role, często w kluczowych wydarzeniach. Kobiece historie tamtych czasów często są smutne i niewiele w nich uświadczymy chwil radości, ale za to przybliżają...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toGeneralnie epoka Jagiellonów nigdy nie była moją mocną stroną, chociaż z wykształcenia jestem historykiem. Książka ciężka, mocno naładowana faktami, z mocno pogmatwanymi wątkami. Z pewnością jednak dla fanów tej epoki może być to ciekawa pozycja.
Generalnie epoka Jagiellonów nigdy nie była moją mocną stroną, chociaż z wykształcenia jestem historykiem. Książka ciężka, mocno naładowana faktami, z mocno pogmatwanymi wątkami. Z pewnością jednak dla fanów tej epoki może być to ciekawa pozycja.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toaudiobook
masa ciekawostek historycznych, ale jeśli ktoś spodziewa się ciągłej lub wartkiej akcji to będą mu one przeszkadzać
audiobook
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo tomasa ciekawostek historycznych, ale jeśli ktoś spodziewa się ciągłej lub wartkiej akcji to będą mu one przeszkadzać
Zapowiadało się bardzo dobrze.
Kiedy zaczynałam lekturę, byłam zachwycona tym, jak Brzezińska łączy fabułę powieściową z ciekawostkami historycznymi. I pierwsze 200 stron dostarczyło mi mnóstwo frajdy. Potem, niestety, nastąpił przesyt. Mam takie wrażenie, że autorka rozochociła się za bardzo i chciała zbyt wiele do tej książki wcisnąć. Efekt jest taki, że nie do końca wiadomo, co się ma w ręku - czy historyczną fikcję, czy dokument na temat. I ten miszmasz robi się męczący, kiedy rozważania autorki zataczają zbyt szerokie koło.
Doceniam próbę, ale nie do końca to wyszło.
Zapowiadało się bardzo dobrze.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKiedy zaczynałam lekturę, byłam zachwycona tym, jak Brzezińska łączy fabułę powieściową z ciekawostkami historycznymi. I pierwsze 200 stron dostarczyło mi mnóstwo frajdy. Potem, niestety, nastąpił przesyt. Mam takie wrażenie, że autorka rozochociła się za bardzo i chciała zbyt wiele do tej książki wcisnąć. Efekt jest taki, że nie do końca...
Od razu widać, że jest to przykład literatury feministycznej (rzucają się w oczy: źli mężczyźni, skrzywdzone kobiety, dobre ladacznice...). "Córki Wawelu" to opisywanie życia w przeszłości, ale z naleciałościami perspektywy teraźniejszych czasów (inwencja autorki) – to mi się nie podoba. Tak zbeletryzowana forma historii nie przemawia do mnie. Ta książka nie wzbudza we mnie zachwytu, ponieważ występuje zaburzona chronologia, są fragmenty powtarzające się i przy tym niektóre bardzo irytujące.
Od razu widać, że jest to przykład literatury feministycznej (rzucają się w oczy: źli mężczyźni, skrzywdzone kobiety, dobre ladacznice...). "Córki Wawelu" to opisywanie życia w przeszłości, ale z naleciałościami perspektywy teraźniejszych czasów (inwencja autorki) – to mi się nie podoba. Tak zbeletryzowana forma historii nie przemawia do mnie. Ta książka nie wzbudza we mnie...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZ jednej strony ciekawie, z drugiej czasami irytująco napisana książka. Książka opisuje życie kobiet (między innymi córek króla Zygmunta I Starego, ale nie tylko) pod koniec średniowiecza i w renesansie. Pod tym względem, ta książka to skarbnica ciekawostek, o których czytało się bardzo dobrze. Problem mam z tym skakaniem czasowym, raz cofamy się o kilka lat, by potem skoczyć do przodu o kilka. Przez to pewne wątki wracały kilka razy aż do znudzenia. Wolałbym by wszystko było ułożone chronologicznie, wtedy ta książka sprawiłaby mi większą przyjemność niż napisana w taki sposób. W każdym razie, warto przeczytać, zobaczyć inne spojrzenie na historię niż te z podręczników do historii.
Z jednej strony ciekawie, z drugiej czasami irytująco napisana książka. Książka opisuje życie kobiet (między innymi córek króla Zygmunta I Starego, ale nie tylko) pod koniec średniowiecza i w renesansie. Pod tym względem, ta książka to skarbnica ciekawostek, o których czytało się bardzo dobrze. Problem mam z tym skakaniem czasowym, raz cofamy się o kilka lat, by potem...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTa powieść to dowód na to, że można o historii opowiadać ciekawie i wciągająco. Wybór służki na główną bohaterkę, stojącą obok najważniejszych postaci, to znakomity zabieg, który pozwala czytelnikowi doświadczyć pełnego przekroju życia w tym okresie - nie tylko dworu, ale też zwykłych ludzi.
Ta powieść to dowód na to, że można o historii opowiadać ciekawie i wciągająco. Wybór służki na główną bohaterkę, stojącą obok najważniejszych postaci, to znakomity zabieg, który pozwala czytelnikowi doświadczyć pełnego przekroju życia w tym okresie - nie tylko dworu, ale też zwykłych ludzi.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toGawęda historyczna rozciągnięta na ponad 800 stron. Czyta się nieźle, zwłaszcza wszystko co jest historią codzienności tamtych ludzi, a jeszcze bardziej - mało znaną kobiecą perspektywą. Obie zaniedbane w szkolnych podręcznikach - a gdyby historia tak była uczona, to może bym ją lubiła....
Opisy zawiłości polityczno-dynastycznych dużo nudniejsze. Zabieg z wpleceniem powieści w fakty historyczne ciekawy, ale czasem wysilony, wystarczyłyby mi te eseje o codzienności.
Gawęda historyczna rozciągnięta na ponad 800 stron. Czyta się nieźle, zwłaszcza wszystko co jest historią codzienności tamtych ludzi, a jeszcze bardziej - mało znaną kobiecą perspektywą. Obie zaniedbane w szkolnych podręcznikach - a gdyby historia tak była uczona, to może bym ją lubiła....
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOpisy zawiłości polityczno-dynastycznych dużo nudniejsze. Zabieg z wpleceniem...