David Lynch. Rozmowy

Jak rozmawiać z człowiekiem, który wręcz cierpi kiedy musi mówić o swoich filmach? Jeśli ktoś oczekiwałby, że znajdzie tu odpowiedzi na pytania zrodzone po seansie któregoś z jego filmów - zdecydowanie nie ten adres.

Jak rozmawiać z człowiekiem, który wręcz cierpi kiedy musi mówić o swoich filmach? Jeśli ktoś oczekiwałby, że znajdzie tu odpowiedzi na pytania zrodzone po seansie któregoś z jego filmów - zdecydowanie nie ten adres.

Ciekawe rozmowy pokazujące proces tworzenia filmów przez Lyncha, jego różne artystyczne talenty i osobowość. Pozycja obowiązkowa dla fanów jego dzieł, można się wiele dowiedzieć i chociaż trochę lepiej zrozumieć Artystę.

Ciekawe rozmowy pokazujące proces tworzenia filmów przez Lyncha, jego różne artystyczne talenty i osobowość. Pozycja obowiązkowa dla fanów jego dzieł, można się wiele dowiedzieć i chociaż trochę lepiej zrozumieć Artystę.

I czego się dowiedzieliśmy?

Lynch jest "przeciwny idei filmu, który domaga się jednej absolutnie poprawnej wersji odczytania [s.247]" ale "z historii musi po prostu promieniować szczerość [s.178]". I znowu: "ten świat [historia przedstawiona w filmie] ma swoje określone reguły. I trzeba się tych reguł trzymać, bo inaczej widzowie natychmiast wyczują, że reżyser jest z nimi nieszczery [s.82]." Lynch ma "tylko jedną zasadę [dot. kolorów], która polega na tym, że nie lubię kolorów, może dlatego, że nadal nie nauczyłem się nimi sprawnie posługiwać [s.232]" ale twierdzi, że "design i muzyka, sztuka i architektura - te wszystkie dziedziny się łączą [s.286]." Dobre.

Symbole w filmach Lyncha są jednoznaczne np. BlueV: groźna a nie smutna muzyka na początku filmu, płacz ojca w szpitalu, czerwona lub niebieska kotara, takoweż oświetlenie, czarna odzież Franka, żółta marynarka detektywa, maska tlenowa, szminka, zielona zasłonięta kurtyna, zielona odsłonięta kurtyna [sic!] a nawet "this is it" (czerwień z czernią).

Lynch przestrzega reguł używania symboli, reguł stosowania postaci "rzekomo" fantastycznych, reguł ciągłości czasu [sic!] zarówno w LostH jak i w MullDrive, o którym mówi, że jest to film w całości do zrozumienia [s.390].

Ciekawy reżyser, trudny, bardzo trudny ale dzięki temu jego filmy można oglądać całe życie i się z nich uczyć, bo pomimo, że jego filmy mają sens [jeden sens] to przecież zrozumienie filmu [JEGO filmu] polega na zrozumieniu nie tylko każdej ze scen ale również każdego ujęcia a nawet dialogu.

I czego się dowiedzieliśmy?

Lynch jest "przeciwny idei filmu, który domaga się jednej absolutnie poprawnej wersji odczytania [s.247]" ale "z historii musi po prostu promieniować szczerość [s.178]". I znowu: "ten świat [historia przedstawiona w filmie] ma swoje określone reguły. I trzeba się tych reguł trzymać, bo inaczej widzowie natychmiast wyczują, że reżyser jest z...

niesamowicie inspirujące i otwierające na nowe pomysły (przypływające niespiesznie jak ryby)

niesamowicie inspirujące i otwierające na nowe pomysły (przypływające niespiesznie jak ryby)

Jest to kolejna lynchowska książka za którą się zabrałem po przeczytaniu Sekretnego dziennika Laury Palmer, polecam dla każdego kto interesuje się twórczością Lyncha i chciałby jeszcze bardziej się zagłębić po obejrzeniu filmów

Jest to kolejna lynchowska książka za którą się zabrałem po przeczytaniu Sekretnego dziennika Laury Palmer, polecam dla każdego kto interesuje się twórczością Lyncha i chciałby jeszcze bardziej się zagłębić po obejrzeniu filmów

Jestem absolutnie oczarowana zarówno książką, jak i samą osobą wybitnego reżysera Davida Lyncha. Miałam szczęście być na jednym z jego wykładów o medytacji, poznać go na żywo. Wspaniały człowiek z fascynującym podejściem do życia i twórczości. Książka zawiera zbiór rozmów z reżyserem na przestrzeni lat.

Jestem absolutnie oczarowana zarówno książką, jak i samą osobą wybitnego reżysera Davida Lyncha. Miałam szczęście być na jednym z jego wykładów o medytacji, poznać go na żywo. Wspaniały człowiek z fascynującym podejściem do życia i twórczości. Książka zawiera zbiór rozmów z reżyserem na przestrzeni lat.

Fascynujący zbiór rozmów z genialnym reżyserem.

Fascynujący zbiór rozmów z genialnym reżyserem.

Lynch towarzyszy mi od czasu bycia nastolatką. Pierwsze moje z nim spotkanie to serial z lat 90-tych, gdzie poznałam świat mroku i światła, więc musiałam przeczytać tę pozycję. Byłam jeszcze za młoda by rozumieć to co chciał przekazać w swojej twórczości. Teraz widzę ją inaczej. Co do książki… Są to wywiady przedstawiające postać reżysera. Zarazem dużo informacji na temat filmów, jak i wiele niedomówień. Dlatego też, dzięki tej lekturze, postanowiłam ponownie obejrzeć wszystkie jego dzieła dostępne na rynku, by spojrzeć na nie z innej perspektywy. Poznawszy mechanizmy i konstrukcje tworzenia obrazów Lyncha myślę, że będzie to już inne spojrzenie na jego dzieła.

Lynch towarzyszy mi od czasu bycia nastolatką. Pierwsze moje z nim spotkanie to serial z lat 90-tych, gdzie poznałam świat mroku i światła, więc musiałam przeczytać tę pozycję. Byłam jeszcze za młoda by rozumieć to co chciał przekazać w swojej twórczości. Teraz widzę ją inaczej. Co do książki… Są to wywiady przedstawiające postać reżysera. Zarazem dużo informacji na temat...

Jakkolwiek Lynch jest dosyć zamknięty, a także unika bezpośredniego interpretowania swoich filmów, to dzięki tej lekturze czuję, że wiem jak lepiej nastrajać się do przeżywania jego filmów (i nie chodzi tu bynajmniej o narkotyki, bo to właśnie takie próby jak dotąd przyćmiewały mi przekaz jego twórczości). Pada tu ponadto niejedna motywująca myśl czy błyskotliwe sformułowanie. Warto przeczytać.

Jakkolwiek Lynch jest dosyć zamknięty, a także unika bezpośredniego interpretowania swoich filmów, to dzięki tej lekturze czuję, że wiem jak lepiej nastrajać się do przeżywania jego filmów (i nie chodzi tu bynajmniej o narkotyki, bo to właśnie takie próby jak dotąd przyćmiewały mi przekaz jego twórczości). Pada tu ponadto niejedna motywująca myśl czy błyskotliwe...

David Lynch jest bardzo ciekawym człowiekiem...niestety momentami książka męczyła mnie identycznie jak niektóre jego filmy.
Wszystko jest rzetelnie poukładane, lecz momentami miałam wrażenie, że po raz kolejny czytam to samo. Może z racji zadawanych pytań...
Oczywiście pozycja obowiązkowa dla wielbicieli Lyncha i jego tworów.

David Lynch jest bardzo ciekawym człowiekiem...niestety momentami książka męczyła mnie identycznie jak niektóre jego filmy.
Wszystko jest rzetelnie poukładane, lecz momentami miałam wrażenie, że po raz kolejny czytam to samo. Może z racji zadawanych pytań...
Oczywiście pozycja obowiązkowa dla wielbicieli Lyncha i jego tworów.