Dania z anegdotą

Name: Dania z anegdotą
Rating: 6,8 (8 reviews)
Author: Hanna Szymanderska
ISBN: 978-83-7799-752-9

6,8 / 10

Wydawnictwo: Świat Książki kulinaria, przepisy kulinarne

224 str.

Kategoria:: kulinaria, przepisy kulinarne
Format:: papier
Data wydania:: 2012-03-17
Data 1. wyd. pol.:: 2012-03-17
Liczba stron:: 224
Czas czytania: 3 godz. 44 min.
Język:: polski
ISBN:: 978-83-7799-752-9

więcej

Nie ma dobrej biesiady bez miłej pogawędki ani miłej pogawędki bez dobrego poczęstunku. Autorka, pomna tej staropolskiej zasady, snuje barwne opowieści o jedzeniu, okraszając je wybornymi przepisami. Czy sałatkę Cezara jadał Juliusz Cezar? Co łączy markiza de Nointel z beszamelem? Co wielki kompozytor Rossini miał wspólnego z sałatą? Kiedy wymyślono majonez? I kto pierwszy na koniec posiłku jadał sery? Ważne wydarzenia, słynne postacie, anegdoty i historie miłosne i oczywiście… mnóstwo przepisów, a wszystko podane w doskonałym stylu. Wyborna lektura – zaspokaja ciekawość, pobudza apetyt i bawi!

Średnia ocen

6,8 / 10

3 opinii 8 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Dania z anegdotą w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,2

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,8

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

8,5

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Dania z anegdotą

Średnia ocen

6,8 / 10

8 ocen

Twoja ocena

0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Dania z anegdotą

3324

1934

Myszka

05.03.2022

6 / 10

Na półkach: , ,

Czytałam już kilka książek pani Hanny Szymanderskiej i zawsze ich lektura jest dla mnie przyjemnością, bardzo dobrze potrafi przekazać swoją wiedzę na tematy kulinarne. Można powiedzieć nawet, ze mam do niej pewną słabość, bo jakoś nie umiem się powstrzymać przed lekturą jej przepisów. W domu mam kilka pozycji autorki a moja córka cały czas korzysta z książki "Kuchnia polska Hanny Szymanderskiej" i jest to jej ulubiona kuchenna lektura.
Czytając te książki i wyobrażając sobie zawarte w nich rewelacyjne przepisy, człowiekowi wprost ślinka cieknie...

W tej książce oprócz tego, że możemy poznać potrawy z różnych stron świata to dodatkowo możemy znaleźć historie ich powstawania oraz kilka słów komentarza autorki. Przeplatane z ciekawymi humorystycznymi wręcz opowieściami. To tak jakbyśmy byli na przyjęciu i w trakcie uczty słuchali dodatkowo miłej i ciekawej a jednocześnie wesołej pogawędki. Można powiedzieć, że to smakowita lektura. A z pewnością pobudza apetyt.
Na pewno nie wiecie co wspólnego z sałatą miał Rossini i Dumas lub kto wymyślił sos beszamel lub popularny majonez...

"(...) sałata odświeża, nie osłabiając, krzepi, nie drażniąc, czyli po prostu... odmładza."

Wśród wszelakich przepisów nie mogło tu zabraknąć moich ulubionych, czyli zup. Jest kilka genialnych wprost przykładów na niespotykane na co dzień dania. Jednak to, czego się dowiedziałam o uwielbianej przez moja rodzinę zupie minestrone, to już całkowicie mnie zaskoczyło. Robiłam tę zupę na wszelkie możliwe sposoby, lecz tu znalazłam super przepis. Mam nadzieję, że w poniedziałek zabiorę się za gotowanie, bo na jutro nie mam wszystkich składników potrzebnych, a jest ich dość sporo.

"Zupo nadobna! Któż dba o ryby,
Drób lub dziczyznę a nawet gdyby
Miał wszystko inne, to czy podobna
By nie chciał ciebie -
Zupo nadobna!

Ten cytat z "Alicji w Krainie Czarów" opisuje Wielką Zupę, nazywaną najwspanialsza zupą jarzynową świata, czyli włoską minestrone. Jak twierdzą znawcy, zupa ta jest dziełem mnichów."

Oprócz przepisów na zupy znaleźć tu można również przepisy na dania główne, desery a także przystawki i różne sosy. To nie jest taka zwyczajna książka kucharska jakich wiele, to dodatkowo wspaniała lektura o powstawaniu różnego rodzaju dań i historia ich nazw oraz wariacje na temat ich przyrządzania.
Ja z pewnością sięgała będę co jakiś czas po wybrany przepis lub żeby się zainspirować przed ważniejszą imprezą...
Polecam wszystkim wielbicielom nie tylko gotowania i spożywania, ale tym lubiącym ciekawe i smakowite opowiastki.

więcej Pokaż mimo to

243

235

CzytalaElzbieta

29.08.2017

8 / 10

Na półkach:

Więcej recenzji na czytalaelzbieta.blogspot.com

Hanna Szymanderska nigdy nie zawodzi. W książce „Dania z anegdotą” poznajemy przepisy na przystawki, dania główne, sosy i desery. Nie jest to jednak zwykła książka kucharska.

Dowiemy się nie tylko tego, jak zrobić domowy majonez i co można uczynić z nim później, ale również skąd wzięła się jego nazwa. Podobne tajniki autorka zdradzi nam w zakresie beszamelu. Czy wiesz, kto był największym francuskim smakoszem? Szymanderska wie i opowie ciekawą historię związaną z tą postacią. Czym jest sos aioli i czy można zrobić jego polską wersję? Można. Jest również odmiana włoska i gruzińska. Co Aleksander Dumas miał wspólnego z sałatą?

Książka Szymanderskiej to jednak nie tylko Francja i nie tylko zamierzchłe czasy. Na kolejnych kartach, wraz z kolejnymi recepturami przemierzamy kolejne lata i kontynenty, pochłaniając smakowitość opowieści.

Szczerze polecam miłośnikom książek kulinarnych, kulturowych i pożądającym ciekawostek.

więcej Pokaż mimo to

3934

1021

Aksamitt

15.12.2014

8 / 10

Na półkach: , ,

Układ książki odpowiada kolejności serwowanych potraw na stołach, czyli od lekkich przekąsek, poprzez dania głowne do deserów. Odpowiednio klika rozdziałów, a każdy z nich opatrzony anegdotami, rysem historycznym o powstaniu najbardziej dziś znanych sosów, sałat, mięs czy zup. To klasyka kuchni światowej, przepisy mające stałe miejsce w naszym rodzimym jadłospisie.
Ta pozycja może stanowić świetny grunt dla dalszego rozwoju umiejętności kulinarnych. Do tego daje znajomość pochodzenia potraw, dzięki czemu zyskuje się przepis podstawowy i możliwość wariacji na jego temat.
Bardzo podobało mi się wszystko to co było wokół przepisu, czyli odnośnie historii potrawy. Stanowiło dla całości to czym są przyprawy dla dań.
Przestrzegam: nie zasiadać do lektury głodnym!

więcej Pokaż mimo to

1309

134

Megsss

30.08.2013

6 / 10

Na półkach: ,

Uwielbiam książki tego typu. Oprócz przepisów na klasyczne dzieła kulinarne z całego świata mamy tu historię ich powstawania i kilka słów komentarza autorki. Przyjemna:)

Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

74 użytkowników ma tytuł Dania z anegdotą na półkach głównych

Chcę przeczytać 47
Przeczytane 27

28 użytkowników ma tytuł Dania z anegdotą na półkach dodatkowych

Posiadam 18
Kulinaria 3
Chcę w prezencie 2
Poradniki Hobby 1
Przeczytane 2012 1
EpuB 1
Obyczaje i historia 1
Virtualo 1

Tagi i tematy do książki Dania z anegdotą

kuchnia

Inne książki autora

Więcej

więcej

Hanna Szymanderska

Nie planowała kariery „piszącej kucharki”, a tajniki gotowania zaczęła zgłębiać dopiero po ślubie w 1967 roku, gdy skromny wybór produktów spożywczych na sklepowych półkach nie sprzyjał kulinarnym eksperymentom. Pierwszą książkę napisała w 1974 roku. Niewinny tytuł „200 potraw z warzyw” nie uśpił czujności cenzury. Książkę dopuszczono do druku dopiero w 1979 roku - po licznych przeróbkach i wykreśleniu wszystkich niedostępnych na rynku produktów na czele z szynką i śledziami. To doświadczenie na jakiś czas zniechęciło Hannę Szymanderską do rynku wydawniczego. Do pisania powróciła dopiero w 1982 roku. Kulinarne felietony z przepisami na sprawdzone dania, okraszonymi krótką notką etnograficzną lub historyczną, literacką anegdotą bądź cytatem z wiersza, okazały się solidnym treningiem przed napisaniem ponad 30 książek. Hanna Szymanderska miała własny sposób opowiadania o jedzeniu. Nie koncentrowała się, tak jak większość autorów książek kucharskich, na przepisach i opisie produktów, ale na historii, tradycji i kulturze jedzenia. W jej kulinarnych publikacjach pojawiają się anegdoty i często zapomniane ciekawostki etnograficzne, wyszukiwane w pamiętnikach, dokumentach, starych i zagranicznych książkach kulinarnych. Dopiero potem przychodzi moment eksperymentowania i degustacji (w roli królika doświadczalnego występował zazwyczaj jej mąż). W 1992 roku Hanna Szymanderska związała się z wydawnictwem Prószyński i S-ka, które wydało dotychczas 37 książek jej autorstwa, w tym 28 tytułów z serii „Biblioteczka Poradnika Domowego”. Specjalnością Hanny Szymanderskiej były ryby zapiekane i w galarecie. Nic dziwnego, skoro, jak sama wyznawała, ze słodyczy najbardziej lubi śledzia. Hanna Szymanderska zginęła w wypadku samochodowym w Skarżysku Kamiennej. Jej grób znajduje się na cmentarzu w warszawskich Pyrach. Mąż: Witold Szymanderski (do 2011, jego śmierć),córka Urszula.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Jajka

Michel Roux

Jeżeli twoja przygoda z kuchnią trwa już dłuższy czas i pragniesz poszerzyć swój zakres wiedzy, zdecydowanie na twojej półce powinna znaleźć się ta pozycja. A może twój profesjonalizm kuchenny kończy się na kanapce z serem i plasterkiem pomidora? Jeżeli tak, to ta pozycja zachwyci Cię jeszcze bardziej. Michel Roux jest fantastyczną postacią z panteonu Bóstw gastronomicznych. Możemy z zamkniętymi oczami zaufać jego wiedzy i dać się prowadzić za rękę przez tajniki sztuki kulinarnej. Dzięki pozycji "jajka" staniemy się posiadaczami bezcennej wiedzy na temat właściwości jaj, a co za tym idzie także straszliwych biszkoptów, niebanalnych jajecznic,magicznych deserów i wielu innych potraw, które od tej pory nie ośmielą się nie udać. "Jajka" to książka, która (o ile nie będzie tylko stać na półce i ładnie wyglądać) może zmienić oblicze wspólnych rodzinnych śniadań, czy romantycznych kolacji, ponieważ prostotą przepisów i ciepłym podejściem autora w sposób niemal magiczny dodaje odwagi i zachęca do eksperymentów kuchennych.

Dominika P

ocenił na1014 lat temu

Kocham gotować. Magdy Gessler przepis na życie

Magda Gessler

Jestem zachwycona! Naprawdę jestem zachwycona! W życiu nie miałam w rękach TAKIEJ książki kucharskiej! Uwielbiam gotować, uwielbiam eksperymenty kulinarne, a przy tym uwielbiam też piękne i smakowite książki. „Kocham gotować. Przepis na życie” Magdy Gessler to nie jest zwykła książka kulinarna, to prawdziwa opowieść o życiowej pasji, o emocjach, kolorach, smakach i sztuce. To również kilka wspomnień autorki związanych z poznawaniem nowych potraw, krajów i ludzi. Bo jedzenie to nie tylko sposób zaspokojenia podstawowych życiowych potrzeb, ludzie uczynili z niego prawdziwe misterium, którego celem jest dostarczenie rozkoszy nie tylko ciału i zmysłom ,ale również duchowi. Wiadomo, że nie samym chlebem człowiek żyje, bo przygotowanie posiłku jest przecież przekazywaniem uczuć – „(...) jak kogoś kochamy, tak dajemy mu jeść” twierdzi autorka i oddaje nam do rąk książkę przepełnioną przeróżnymi uczuciami, które przekładają się na potrawy. „ Ta książka to kwintesencja tego, w co wierzę i kim jestem. To swoisty przewodnik dla osób, które straciły wiarę w moc jedzenia i w moc domu”. Trochę się obawiałam, sięgając po „Kocham gotować”, bo wiadomo, że takie sławy, jak Magda Gessler, serwują przepisy, na które nie stać zwykłego zjadacza chleba- to raz, a dwa- zapewne w takich przepisach są składniki, których raczej nie znajdziemy na półce w osiedlowym sklepiku. Otóż, nie. Propozycje Magdy Gessler są przystępne, dostępne i smakowite. Oczywiście, nie mogę powiedzieć, że nie ma dań, które przyrządza się z dziwnie brzmiących składników, że człowiek się zastanawia czy to makaron, a może ryba i jak to w sklepie wymówić, żeby się nie skompromitować, ale proporcje są wyrównane. Książka została podzielona na dziewięć rozdziałów. Każdy z nich ma określony kolor i jest mu przypisane konkretne uczucie. Maga Gessler opisuje we wstępach do poszczególnych rozdziałów, jak rozumie dany kolor, dlaczego skojarzyła go z taką, a nie inną emocją, przedstawia anegdotkę ze swojego życia i w końcu wyjaśnia jakie potrawy czytelnik odnajdzie pod daną barwą. I tak chcąc wzbudzić w kimś purpurowe pożądanie możemy mu zaproponować „krewetki diabelskie skwierczące” i „barszcz na zakwasie krwisty i gęsty, farbujący”. Dla żółtych z zazdrości Magda Gessler odsłania tajniki przygotowania „rogatej Gildy”, ale jest też coś dla kucharskich laików- przepis na „jajecznicę polską klasyczną”. Znajdziemy tu przepis na kopytka i łazanki, na „czarną polewkę” i „chrusty z białym śniegiem”- dla każdego coś smacznego, coś słodkiego lub gorzkiego; desery, przystawki, napoje, przetwory, zupy, dania główne, sosy, a żeby się w tym nie pogubić na końcu książki jest alfabetyczny indeks potraw, więc szybko możemy znaleźć to, na co mamy akurat ochotę. Magda Gessler jest artystką nie tylko w kuchni. „Kocham gotować” to również album zawierający obrazy namalowane przez autorkę. Książka jest przepięknie wydana, co tym bardziej zaostrza apetyt i najbardziej opornych może zachęcić do spędzenia kliku chwil w kuchni. Gorąco polecam wszystkim, którzy w gotowaniu upatrują swój przepis na życie.

mag

ocenił na915 lat temu

MammaMia. Prawdziwa kuchnia włoska

Cristina Bottari

Zachwyca mnie to wydanie. Fotografie są apetyczne i autentyczne, zdecydowanie wyróżniając się wśród aktualnej mody na zdjęcia idealnych sterylnych kompozycji. Przepisy nie są skomplikowane, ale jednak wymagają już pewnej wprawy i doświadczenia. Dodatkowo w książce możemy znaleźć wiele porad wplecionych trochę we włoskie anegdoty, co sprawia, że z zainteresowaniem przeczytałam calutką, przekładając kolejne kolorowe i smakowite karty.

Ka_Ha

oceniła na812 lat temu

Smaki północnej Italii

Marlena de Blasi

Bardzo dobra :) Książka 'Smaki północnej Italii' dostarcza wielu ciekawych informacji o geograficznych regionach Włoch. Przybliża ona kulturę i co najważniejsze kuchnię tamtejszych regionów. Książka zawiera opisy 10 regionów administracyjnych i aż 200 specyficznych przepisów.Dajmy na to 'Gruszki pieczone z pecorino',zupa typowa dla Doliny Aosty o intrygującej nazwie 'Gotowana woda' czy popularne w Wenecji Eugejskiej 'Gelato cytrynowe z wódką i winem musującym'. Książka nasączona jest oliwą,a każda kartka pachnie chlebem prosto z nad ognia posypanym ziołami. Smacznego i miłych wrażeń podczas czytania. Ps. Książka ta nie należy do tych które przeczytamy i odstawiamy na półkę. Do "Smaków północnej Italii" wciąż się powraca. Ciekawe przepisy są inspiracją i zachętą do stworzenia namiastki Toskanii we własnym domu.

Catherine

ocenił na714 lat temu

Nigella ekspresowo. Smacznie i szybko

Nigella Lawson

Po Nigellę sięgnęłam po raz pierwszy - jakoś wczesniej nie było mi po drodze. Książkę zamierzałam przekartkować, obejrzeć przepisy, jednak skończyło się na tym, że przeczytałam ją od przysłowiowej "deski" do "deski". Autorka ma trochę brytyjski styl gotowania, który nie do końca mi pasuje - używa gotowców, ale może to być w tej książce z powodu "ekspresowo". Jestem zafascynowana pomysłami, przepisami i samą książką - chcę ją posiadać w swojej biblioteczce, a także z pewnością sięgnę po jej inne książki.

Palua

oceniła na84 lata temu

Kuchnia wegetariańska. Z kuchennej półeczki

Jenny Stacey

Zauważyłam, że w książkach kulinarnych "z przełomu stuleci" dnia warzywne są traktowane jako egzotyczna, niecodzienna ciekawostka, a nie podstawa "normalnej" codziennej diety. Książka Jenny Stacey sytuuje się gdzieś pośrodku skali między "niepotrzebne udziwnienie" a "po prostu wrzuć seler do torby na zakupy". Przepisy, jakie proponuje, są łatwe do przygotowania, głównie smażone (w woku i na patelni) i blendowane (wszystkie zupy). Podstawą jest ryż, makaron, soczewica i fasola, ale te "powszednie składniki" są ciekawie urozmaicane przyprawami i dodatkami.Do przygotowania potraw nie będą wam potrzebne ściągane przez net koreańskie przyprawy: wystarczą ocet, imbir, szczypta azjatyckich mieszanek i olej arachidowy, jeśli ktoś smaży w woku, a efekty będą wystarczające. Ciekawych uprzedzam, że podstawą w zasadzie każdego dania obiadowego są tu minikolby kukurydzy, więc kto chce postępować dokładnie według przepisu, niech razem z toną cebuli kilku odmian od razu zadba również o ten składnik.

Co prawda wyraźnie widać, że książka jest sponsorowana przez wielkiego producenta przypraw i Makłowicz musi oddać cesarzowi co cesarskie, ale jest tu sporo charakterystycznych dla niego fajnych kulinarnych historii i przepisów. Tych kilka które sprawdzilem, działały.

Prez

ocenił na73 lata temu

Nigella świątecznie

Nigella Lawson

Nigelle lubię. Za humor, za smaczne przepisy i ładne wydania książek. Jeśli informacja znaleziona w tej książce, że białka z ośmiu jajek można zamrozić, a nie wyrzucać, mnie oświeciła, to wyrazy wdzięczności Nigelli. Co do przepisów na Boże Narodzenie, to wolę nasze polskie. Ale jeśli będę miała ochotę, to chętnie wykorzystam kilka przepisów z tej książki. Kupować książkę? Nie. Wypożyczać z biblioteki i odpisać kilka przepisów? Tak.

Patrycja k

ocenił na79 lat temu

Włoska wyprawa Jamiego

Jamie Oliver

Opowieść o życiu kulinarnym Italii, opowiedziana ze smakiem, z uczuciem i wielką pasją. Jest zapisem podróży, ale także jest przeglądem dań jednej z najbardziej znanych kuchni świata. Polecam fanom Jamie'go, fanom kuchni włoskiej, a także tym którzy szukają czegoś "pysznie" ilustrowanego z odpowiednią historią i przesłaniem w tle.

Maison

ocenił na84 lata temu

Smaki Toskanii

Aleksandra Seghi

W porównaniu ze "Słodkimi pieczonymi kasztanami" ta pozycja Autorki jest zasadniczo książką kucharską. Stąd też tym razem nie mogę dąsać się na naszą rodaczkę, że zamiast skupiania się z cała mocą na włoskiej kulturze preferuje zdawkowe informacje o wszystkim, a uwypukla kulinarne przysmaki. I to na wszelkie możliwe sposoby, bo nie można przejść obojętnie obok prezentacji zdjęciowych. "Smaki Toskanii" to proste przepisy na dania regionu owiane historycznym smakiem. Śmiało można powiedzieć, że jest to historia Toskanii od kuchni, wyodrębniająca sześć działów kategoryzujących potrawy i uchylająca rąbka tajemnicy na temat ich powstania. Aleksandra Seghi prezentuje przepisy, którym prawdopodobnie każdy sprosta. Składniki ogólnie dostępne, nawet jeśli chodzi o dziczyznę. Mamy tu typowo: przystawki, dania główne, słodkości. Na myśl o kuchni włoskiej pojawia się w mojej głowie obraz przedstawiający pomidory, mozzarelle i bazylię skąpane w oliwie. Ot, prosta przystawka, którą dostanie się w każdym zakątku Italii i być może właśnie dlatego wywołuje niezmiennie skojarzenie ze słonecznym Południem, gdzie zaraz po niej, nieodzowne wydają się być, tarty. Mimo iż dla mnie w pierwszej kolejności winny pojawiać się potrawy makaronowe pod każdą możliwą postacią, a potem dania mięsne, głównie z dziczyzny, w których przygotowaniu powoli staja się mistrzami moi znajomi. Dobrze, że lubią się tą pasją dzielić z innymi;) Przeglądając "Smaki Toskanii", mierząc się osobiście z przepisami, na pewno zatęskni się też za możliwością podróży, by móc na własne oczy zobaczyć kraj pachnący czosnkiem, oliwą i słońcem. Smacznego!

Tragiczne tłumaczenie, wiele błędów - brakujące składniki w spisie, które później nagle pojawiają się w nieokreślonych ilościach w opisie wykonania... Muszę chyba zaopatrzyć się w oryginalną angielską wersję by porównać czy to autor czy tłumacz nie przyłożył się do tej pozycji.

Awris

ocenił na613 lat temu

Córeczka Tatusia

Gwyneth Paltrow

Lubię Gwyneth Paltrow. I książki kucharskie, rzecz jasna. Skoro więc Gwyneth wydała książkę kucharską, oczywistym było, że prędzej czy później wpadnie ona w moje ręce i spragnione pięknych zdjęć oczy. "Ktoś zapyta: dlaczego? Dlatego, że jakieś dziesięć lat temu gotowanie stało się moją drugą główną życiową pasją i tak już pozostało. Odkąd pamiętam, zawsze uwielbiałam jedzenie, lubiłam wybierać produkty, przyrządzać potrawy, no i oczywiście jeść. Miłością do kulinariów zaraziłam się od ojca, niezwykłego człowieka, wielkiego smakosza, kochającego dobre jedzenie i wino. (str. 12)" Książka Gwyneth Paltrow jest tym, czego można i powinno się oczekiwać od książki kucharskiej. Jest zbiorem różnorodnych przepisów podzielonych na kategorie: Zupy, sałatki, hamburgery i kanapki, makarony, dania główne, przystawki, śniadania, desery. Gwyneth pozwoliła sobie także na oznaczenie poszczególnych dań graficznymi symbolami sugerującymi charakter potraw, np. wykwintne, jednogarnkowe, wegetariańskie czy szybkie. To duże ułatwienie, zwłaszcza, gdy nie mamy zbyt wiele czasu na gotowanie, lub szukamy przepisu na danie bezmięsne. Tym, co urzeka od pierwszych stron, są przepiękne zdjęcia. Fotografia kulinarna, choć trudna, potrafi w niezwykły sposób wydobyć piękno z – wydawałoby się – najbrzydszego nawet dania. W książce znajduje się wiele dań, z którymi bez trudu poradzą sobie nawet początkujący mający „dwie lewe ręce”. Ciężko zepsuć długo pieczone pomidory, czy indyka po bolońsku. Jest jednak coś, co momentami popsuło mi humor podczas studiowania książki kucharskiej Gwyneth. Chodzi mianowicie o dostępność kilku składników stanowiących niezbędny element potraw proponowanych przez autorkę. Mając odrobinę wiedzy kulinarnej można wprawdzie zastosować polskie, powszechnie dostępne zamienniki, jednak są produkty, które trudno zastąpić. Suszone płatki ryby bonito, gęste, słodkie wino ryżowe, nektar z agawy… całe szczęście, składników tych jest niewiele i nie mają większego wpływu na możliwości przygotowania dań polecanych przez Gwyneth. Jak dotąd wypróbowałam dopiero trzy przepisy z książki: na karmelizowaną brukselkę, aromatyczny ryż jaśminowy i omlet. Książkę "Córeczka tatusia" uznaję za dość dobrą. Daleko jej co prawda do książek kucharskich znanych szefów kuchni, ale mnóstwo w niej fantastycznych przepisów na dania, które (co do tego nie mam wątpliwości!) smakują obłędnie, a ich przygotowanie nie zabiera dużo czasu. Ogromnym atutem jest przepiękne wydanie, wspomniane przeze mnie zdjęcia i dużo dopisków od samej autorki, które sprawiają, że książka tchnie życiem, a nie jest jedynie suchą, pozbawioną duszy książką kucharską.

primabalerona

oceniła na613 lat temu

Książka kucharska dla samotnych i zakochanych

Maria Lemnis i Henryk Vitry

Abecadło gotowania dla osób prowadzących jednoosobowe gospodarstwo. Mnóstwo porad praktycznych. Dzięki tej książce nauczyłam się robić m.in. naleśniki. Jest tak dobra, że niestety pożyczona nie wróciła do mnie, a szkoda. Dziś mój syn jest samotny i zakochany. Przydałaby się!

Hanna

oceniła na812 lat temu

Apetyczna panna Dahl

Sophie Dahl

to nie żart: książka z przepisami a świetnie się czyta, to bardzo ciekawe, że niektóre przepisy znam z własnego dzieciństwa, a YSL pure shine sobie kupiłam żeby zobaczyć jak to jest poczuć się luksusowo i to działa, na prawdę! ps. okładka kojarzy mi się z leoni swann sprawiedliwością owiec jak wypisz wymaluj ;)

kudybcia

oceniła na711 lat temu

Grzegorz Łapanowski smakuje

Grzegorz Łapanowski

Bardzo fajnie wydana książka i dosłownie dla każdego, przepisy wychodzą, ale ja zastosowałam tylko te, które nadają się dla wegetarian. Wszystkie rozdziały fajnie opisane, ale prawie w każdej książce kucharskiej jest to samo. Bardzo lubię oglądać kuchnię +. Programy Grzegorza Łapanowskiego również więc z miłą chęcią przepisy wypróbowałam w domu. Polecam !!!

rteclaw

ocenił na78 lat temu

Gotuj i chudnij. Najsmaczniejszy sposób, by zrzucić jeden rozmiar

Harry Eastwood Gizzi Erskine Sal Henley Sophie Michell

Książka jedna z moich pierwszych własnych o tematyce "jedzeniowej". Zachwycona programem, zakupiłam i nie żałuję! Idealnie wprowadza w świat dobrych nawyków żywieniowych. Nie trzeba chcieć schudnąć by z niej korzystać, bo przepisy są szybkie, łatwe i nietuzinkowe. Jedyny mankament to nie ma zdjęcia do każdej potrawy ;) Wygląda niepozornie, a to za nią kryje się wiele moich sekretów kulinarnych ;) Polecam obie części!

Anetsien

ocenił na95 lat temu

Gotuj z Julią. Niezbędne przepisy i porady mistrzyni kuchni

Julia Child

Zafascynowana filmem, kupiłam książkę. Godzinami przesiadywałam w kuchni, gotując, rozkoszując się i męcząc mojego partnera pytaniem "Dobre??" Fantastyczna przygoda z Julią! Dużo się nauczyłam i polecam początkującym domowym szefom kuchni i doświadczonym kucharzom :)

Patrycja

oceniła na711 lat temu

Doskonała kuchnia Polska

Marek Łebkowski

zdecydowanie najlepsza książka kucharska, jaką miałam okazję mieć w rękach! Świetny wstęp opisujący techniki i narzędzia niezbędne w każdej kuchni. Rewelacyjny podział na kazdy produkt osobno, pełnen pięknych fotografii i ciekawych pomysłów. Zdecydowanie polecam!

Dora

oceniła na1011 lat temu

Cytaty z książki Dania z anegdotą

Przez całe lata ulubionymi polskimi zakąskami - szczególnie takimi knajpianymi - były śledziki i tatar. Wszystko jednak się zmienia.

Hanna Szymanderska Dania z anegdotą Zobacz więcej

(...) sałata odświeża, nie osłabiając, krzepi, nie drażniąc, czyli po prostu... odmładza.

Hanna Szymanderska Dania z anegdotą Zobacz więcej

Zupo nadobna! Któż dba o ryby,
Drób lub dziczyznę a nawet gdyby
Miał wszystko inne, to czy podobna
By nie chciał ciebie -
Zupo nadobna!

Ten cytat z "Alicji w Krainie Czarów" opisuje Wielką Zupę, nazywaną najwspanialsza zupą jarzynową świata, czyli włoską minestrone. Jak twierdzą znawcy, zupa ta jest dziełem mnichów.

Zupo nadobna! Któż dba o ryby,
Drób lub dziczyznę a nawet gdyby
Miał wszystko inne, to czy podobna
By nie chciał ciebie -...

Rozwiń

Hanna Szymanderska Dania z anegdotą Zobacz więcej

Więcej