Uważam, że to najlepsza książka Liane Moriarty. Wciąga już od początku, a od samych przepowiedni jeszcze lepszy jest opis jak wpłynęło to na pasażerów. Zakończenie średnie, dlatego daję jedynie 8 gwiazdek, chociaż istniał potencjał na 9.

Uważam, że to najlepsza książka Liane Moriarty. Wciąga już od początku, a od samych przepowiedni jeszcze lepszy jest opis jak wpłynęło to na pasażerów. Zakończenie średnie, dlatego daję jedynie 8 gwiazdek, chociaż istniał potencjał na 9.

Sięgnęłam po tę książkę tylko i wyłącznie z powodu smoków. Sam koncept obiecujący, z wykonaniem trochę gorzej. Nie są to wyżyny literackie, ale też nie było aż takiej tragedii, jakiej się spodziewałam. Smoczy wątek na plus, gorzej z bohaterami o postaci ludzkiej. Główna bohaterka - ma swoje zalety, ale i irytujące i denne zachowania, Xaden - w porządku, Dain - irytujący męczennik, reszta postaci bezcharakterna robi tylko za tło.

Sięgnęłam po tę książkę tylko i wyłącznie z powodu smoków. Sam koncept obiecujący, z wykonaniem trochę gorzej. Nie są to wyżyny literackie, ale też nie było aż takiej tragedii, jakiej się spodziewałam. Smoczy wątek na plus, gorzej z bohaterami o postaci ludzkiej. Główna bohaterka - ma swoje zalety, ale i irytujące i denne zachowania, Xaden - w porządku, Dain - irytujący...

Niestety bez zachwytów. Książka jest uznawana za klasykę, więc spodziewałam się czegoś lepszego, głębszego. Nie zrozumcie mnie źle - jest w porządku, szybko się czyta. Jednak nadto przewidywalna i jak ktoś to tutaj ujął w recenzjach 'mało błyskotliwa'. Głównej tematyki w niej niewiele, a gdy już jest - ograna tak zwyczajnie, bez zaskoczeń.

Niestety bez zachwytów. Książka jest uznawana za klasykę, więc spodziewałam się czegoś lepszego, głębszego. Nie zrozumcie mnie źle - jest w porządku, szybko się czyta. Jednak nadto przewidywalna i jak ktoś to tutaj ujął w recenzjach 'mało błyskotliwa'. Głównej tematyki w niej niewiele, a gdy już jest - ograna tak zwyczajnie, bez zaskoczeń.

Dlaczego zaczęto rozdzielać tomy na dwie części? Miałyby o wiele lepszą ocenę. W tym roku odbyłam podróż do Dubrownika w Chorwacji, który to grał Królewską Przystań w serialu HBO. Niesamowite przeżycie. Jeśli wie się gdzie szukać, można zasiąść na Żelaznym Tronie, po tym wydarzeniu czytanie tej książki sprawiło mi jeszcze większą przyjemność.

Dlaczego zaczęto rozdzielać tomy na dwie części? Miałyby o wiele lepszą ocenę. W tym roku odbyłam podróż do Dubrownika w Chorwacji, który to grał Królewską Przystań w serialu HBO. Niesamowite przeżycie. Jeśli wie się gdzie szukać, można zasiąść na Żelaznym Tronie, po tym wydarzeniu czytanie tej książki sprawiło mi jeszcze większą przyjemność.

Książka napisana po śmierci Virginii przez wynajętego przez rodzinę ghostwritera Andrew Neidermana. Dałam mu już trzecią szansę (poprzednie książki pisane pod nazwiskiem Andrews okazały się całkowitym fiaskiem), lecz tym razem, co muszę stwierdzić z wielkim zaskoczeniem, Neiderman mnie nie zawiódł. Być może było mu łatwiej, bo miał już bazę, na której mógł się oprzeć (tom I Audriny). Bez bólu przyznaję Mrocznym cieniom taką samą notę jak Audrinie. Postać Sylwii świetnie ewoluowała. Wszystkie postacie napisane w punkt, począwszy od Audriny, a skończywszy na nauczycielu malarstwa. Wreszcie Neiderman się postarał i zbliżył do oryginału. Brawo za tę pozycję. Innych - nie polecam ;)

Książka napisana po śmierci Virginii przez wynajętego przez rodzinę ghostwritera Andrew Neidermana. Dałam mu już trzecią szansę (poprzednie książki pisane pod nazwiskiem Andrews okazały się całkowitym fiaskiem), lecz tym razem, co muszę stwierdzić z wielkim zaskoczeniem, Neiderman mnie nie zawiódł. Być może było mu łatwiej, bo miał już bazę, na której mógł się oprzeć (tom I...

Moja ostatnia książka Andrews, co budzi we mnie niepojęty smutek. Uwielbiam jej historie (jej, nie pośmiertnego ghostwritera). Wspaniała powieść, chociaż odjęłam punkt za zakończenie i niezrozumiałą postawę Audriny wobec Ardena (zdecydowanie zbyt łagodna!). Książka trochę przewidywalna, ale nie odebrało jej to uroku. Świetna, wyraziście napisana postać Very.

Moja ostatnia książka Andrews, co budzi we mnie niepojęty smutek. Uwielbiam jej historie (jej, nie pośmiertnego ghostwritera). Wspaniała powieść, chociaż odjęłam punkt za zakończenie i niezrozumiałą postawę Audriny wobec Ardena (zdecydowanie zbyt łagodna!). Książka trochę przewidywalna, ale nie odebrało jej to uroku. Świetna, wyraziście napisana postać Very.

Tyle stron, a tak naprawdę bez treści. Przez całą książkę nic się nie działo, a tematyka mogła stać się tak angażująca! Kompletnie niewykorzystany potencjał, miałka książka o niczym. Szkoda mi czasu na czytanie powieści tego pokroju, inne książki tej autorki nie wywoływały we mnie aż takiego odczucia. Jedyne co ta książka ma wspólnego z obsesją to fakt, że po jej przeczytaniu zaczęłam mieć obsesyjne pragnienie przeczytania czegoś mocniejszego.

Tyle stron, a tak naprawdę bez treści. Przez całą książkę nic się nie działo, a tematyka mogła stać się tak angażująca! Kompletnie niewykorzystany potencjał, miałka książka o niczym. Szkoda mi czasu na czytanie powieści tego pokroju, inne książki tej autorki nie wywoływały we mnie aż takiego odczucia. Jedyne co ta książka ma wspólnego z obsesją to fakt, że po jej...

Nie dowiedziałam się niczego, czego już bym nie wiedziała. Najjaśniejsza prawda jest prosta: dużo czytać, dużo pisać - co King zresztą sam wyznaje. Wszelakie kursy pisania czy poradniki tego typu, magicznie nie zmienią waszego warsztatu, jeżeli już jakiś posiadacie. Tylko determinacja i talent są coś warte.

Nie dowiedziałam się niczego, czego już bym nie wiedziała. Najjaśniejsza prawda jest prosta: dużo czytać, dużo pisać - co King zresztą sam wyznaje. Wszelakie kursy pisania czy poradniki tego typu, magicznie nie zmienią waszego warsztatu, jeżeli już jakiś posiadacie. Tylko determinacja i talent są coś warte.

Darzę Sherlocka Holmesa wielkim uczuciem. Bardzo dużo daje tej opowieści perspektywa Johna Watsona - dzięki temu Sherlock staje się postacią tak tajemniczą, zagadkową i niedoścignioną. Ach. Wspaniałość w pełni. Z tego tomiku najbardziej podobał mi się 'Dwór Miedziane Buki', ale na wyróżnienie zasługują też 'Błękitny karbunkuł' lub 'Pięć pestek z pomarańczy'.

Darzę Sherlocka Holmesa wielkim uczuciem. Bardzo dużo daje tej opowieści perspektywa Johna Watsona - dzięki temu Sherlock staje się postacią tak tajemniczą, zagadkową i niedoścignioną. Ach. Wspaniałość w pełni. Z tego tomiku najbardziej podobał mi się 'Dwór Miedziane Buki', ale na wyróżnienie zasługują też 'Błękitny karbunkuł' lub 'Pięć pestek z pomarańczy'.

Przepiękna, cudowna powieść, pełna mądrości. Uwielbiam siostry Bronte.

Przepiękna, cudowna powieść, pełna mądrości. Uwielbiam siostry Bronte.

Serial zabił mi tę książkę. Brak elementu świeżości i zaskoczenia zmienił mi odbiór historii. Drugi tom nie dorównał pierwszemu, dłużył się mimo tego jak bardzo był dobry.

Serial zabił mi tę książkę. Brak elementu świeżości i zaskoczenia zmienił mi odbiór historii. Drugi tom nie dorównał pierwszemu, dłużył się mimo tego jak bardzo był dobry.

Mimo, że kocham twórczość S. Kinga muszę przyznać, że ta książka znacznie się popsuła od chwili pojawienia się Holly. Do tego czasu wyśmienity kryminał, może nie przepadam za Holly, ale i outsider wydał mi się mdły. Zakończenie cukierkowe, również nie dla mnie.

Mimo, że kocham twórczość S. Kinga muszę przyznać, że ta książka znacznie się popsuła od chwili pojawienia się Holly. Do tego czasu wyśmienity kryminał, może nie przepadam za Holly, ale i outsider wydał mi się mdły. Zakończenie cukierkowe, również nie dla mnie.

Z tego zbioru wyróżniam 'Wielkiego Kierowcę'.

Z tego zbioru wyróżniam 'Wielkiego Kierowcę'.

Mój ulubiony aktor Alexander Skarsgård swoją rolą Perry'ego w Wielkich kłamstewkach kompletnie przyćmił mi całą książkę o wspomnianym tytule, którą czytałam już po obejrzeniu serialu, praktycznie niczego z niej nie pamiętam i ciężko mi określić czy była dobra. Dlatego sięgnęłam po inną pozycję autorki i nie zawiodłam się, to jedna z tych lepszych książek obyczajowych, zdecydowanie polecam. Postać Cecilii - świetna, postać Tess - okrutna.

Mój ulubiony aktor Alexander Skarsgård swoją rolą Perry'ego w Wielkich kłamstewkach kompletnie przyćmił mi całą książkę o wspomnianym tytule, którą czytałam już po obejrzeniu serialu, praktycznie niczego z niej nie pamiętam i ciężko mi określić czy była dobra. Dlatego sięgnęłam po inną pozycję autorki i nie zawiodłam się, to jedna z tych lepszych książek obyczajowych,...