Książka do mnie nie przemówiła, nie rozumiem jej fenomenu, jest nudna, obrzydliwa i wulgarna.

Głównych bohaterów nie sposób polubić to źli ludzie.

Dlaczego?
Po pierwsze, bestialstwo wobec naszych braci mniejszych, gazowanie psów, traktowanie ich prądem, mielenie w maszynkach. U kogoś kto kocha psy czy koty czytanie czegoś takiego powoduje olbrzymi dyskomfort,

Po drugie, przedmiotowe traktowanie kobiet (tu koleżanek ze szkoły). Scena przed/ i po balu absolwentów - żenada.

Poza tym fantazje seksualne związane z kanarkiem to już dla mnie była kompletna abstrakcja.

Nie rozumiem głębi tej książki, zmęczyłam ją - 100 książek, które należy w życiu przeczytać.....serio?

Książka do mnie nie przemówiła, nie rozumiem jej fenomenu, jest nudna, obrzydliwa i wulgarna.

Głównych bohaterów nie sposób polubić to źli ludzie.

Dlaczego?
Po pierwsze, bestialstwo wobec naszych braci mniejszych, gazowanie psów, traktowanie ich prądem, mielenie w maszynkach. U kogoś kto kocha psy czy koty czytanie czegoś takiego powoduje olbrzymi dyskomfort,

Po drugie,...

Po lekturze jestem trochę rozczarowana. Po świetnej serii z Leną Rudnicką i niezłą z Aleksandrem Zamojskim ta książka jest najsłabsza.

Schemat trochę oklepany, dziewczyna przyjeżdża do małej mieściny, przez przypadek znajduje trupa, a na drugi dzień już wszyscy się znają i nawiązują prawie przyjacielskie relacje -serio?
No nic nie zniechęcam się jednak będę czekać na kolejną książkę z serii.

Póki co '6' gwiazdek trochę na wyrost.

Po lekturze jestem trochę rozczarowana. Po świetnej serii z Leną Rudnicką i niezłą z Aleksandrem Zamojskim ta książka jest najsłabsza.

Schemat trochę oklepany, dziewczyna przyjeżdża do małej mieściny, przez przypadek znajduje trupa, a na drugi dzień już wszyscy się znają i nawiązują prawie przyjacielskie relacje -serio?
No nic nie zniechęcam się jednak będę czekać na...

Trochę się dziwię, że książka jednak gdzieś przepadła w zalewie nowości z rynku wydawniczego.

Bardzo dobra pozycja, refleksyjna, do zatrzymania się na chwilę, zastanowienia.

"Człowiek starzeje się, zaczyna wychodzić z formy - wylewa się z niej. Kultura nie podsuwa rozwiązań, ma jedynie przestrogi."

"Człowiek nie może pogodzić się z kresem sił. Po prostu nie potrafi tego zaakceptować."

"(...) byli biedni i weseli; ten uśmiech zdmuchnęła im dopiero starość."

"Kiedy jest się u szczytu, gra się dużo i dobrze (...) Ale potem to wszystko się kończy i człowiek nie rozumie z jakich powodów."

Polecam. Warto zagłębić się w tej lekturze.

Trochę się dziwię, że książka jednak gdzieś przepadła w zalewie nowości z rynku wydawniczego.

Bardzo dobra pozycja, refleksyjna, do zatrzymania się na chwilę, zastanowienia.

"Człowiek starzeje się, zaczyna wychodzić z formy - wylewa się z niej. Kultura nie podsuwa rozwiązań, ma jedynie przestrogi."

"Człowiek nie może pogodzić się z kresem sił. Po prostu nie potrafi tego...

Zastanawiałam się jak ocenić to opowiadanie bo to jednak klasyk, Dostojewski.

Szczerze mówiąc pierwsza myśl jaka mi się nasunęła - trzy dni znajomości i takie dramaty, taka miłość? "Bądź błogosławiona za tę chwilę rozkoszy i szczęścia ,(...). Cała chwila błogości! Czy to mało nawet na całe człowiecze życie?"

Z jednej strony spowodowało to u mnie rozbawienie, ale z drugiej strony jakie to smutne.

Nowela wyszła spod pióra Dostojewskiego ponad sto lat temu i gdyby się nad tym zastanowić - jak bardzo te treści są znów aktualne.
"Zobaczyłem siebie takim, jak teraz, równo za piętnaście lat: w tym samym pokoju, postarzały, tak samo samotny (...)."

Paradoksalnie w świecie aplikacji randkowych, życia w sieci, setki wirtualnych znajomych, ludzie często są tak bardzo samotni, że namiastka uwagi, uczucia potrafi wywołać emocje podobne do tych jakie znajdziemy w 'Białych nocach'.

Zastanawiałam się jak ocenić to opowiadanie bo to jednak klasyk, Dostojewski.

Szczerze mówiąc pierwsza myśl jaka mi się nasunęła - trzy dni znajomości i takie dramaty, taka miłość? "Bądź błogosławiona za tę chwilę rozkoszy i szczęścia ,(...). Cała chwila błogości! Czy to mało nawet na całe człowiecze życie?"

Z jednej strony spowodowało to u mnie rozbawienie, ale z...

Książka refleksyjna do zatrzymania się na chwilę, do przemyślenia.......

" Mam katalog rzeczy, których w życiu nie zrobiłem, bo zabrakło mi odwagi. Czasami tej dużej, a czasami tej najmniejszej. Braku tej dużej mniej się wstydzę, ale tych małych niezrobionych rzeczy mi szkoda , i wstyd."

"Chcę zdążyć, co jest do zdążenia. To dosyć karkołomne zadanie, bo dzisiaj wiem, że już nie zdążyłem na różne rzeczy."

"Trzeba brać, co jest do wzięcia, i nie zajmować się tym, co już dawno nieaktualne."

Warto sięgnąć i przeczytać.

Książka refleksyjna do zatrzymania się na chwilę, do przemyślenia.......

" Mam katalog rzeczy, których w życiu nie zrobiłem, bo zabrakło mi odwagi. Czasami tej dużej, a czasami tej najmniejszej. Braku tej dużej mniej się wstydzę, ale tych małych niezrobionych rzeczy mi szkoda , i wstyd."

"Chcę zdążyć, co jest do zdążenia. To dosyć karkołomne zadanie, bo dzisiaj wiem, że...

Powrót po latach, tym razem bardziej świadomy. Przepiękna książka. W interpretacji Filipa Kosiora -majstersztyk.

Powrót po latach, tym razem bardziej świadomy. Przepiękna książka. W interpretacji Filipa Kosiora -majstersztyk.

Piękna książka, piękna w swej prostocie, refleksyjna.
Wydaje mi się, że wbrew pozorom treści w niej zawarte są wciąż aktualne. Często tkwienie w starych schematach myślowych, lęk przed zmianą, uświęcone konwenanse tak mocno nas trzymają w miejscu, pomimo niewygody, zawiedzionych marzeń, że nic nie robimy i płyniemy z prądem. U schyłku życia żałując, że jednak czegoś nie zrobiliśmy, nie zaryzkowaliśmy. Czy Stoner chcąc wytrwać w szeroko rozumianym człowieczeństwie odrzucił własne szczęście? W moim pojęciu tak.

Warto przeczytać.

Piękna książka, piękna w swej prostocie, refleksyjna.
Wydaje mi się, że wbrew pozorom treści w niej zawarte są wciąż aktualne. Często tkwienie w starych schematach myślowych, lęk przed zmianą, uświęcone konwenanse tak mocno nas trzymają w miejscu, pomimo niewygody, zawiedzionych marzeń, że nic nie robimy i płyniemy z prądem. U schyłku życia żałując, że jednak czegoś nie...

Co za gniot!......no niestety nie poznałam się na tym dziele.

Literatura typu 'lodówkowa'...... odnoszę wrażenie, że wydawnictwo podkręciło zainteresowanie, wymyśliło jakiegoś Jarno, AI napisało i wypuściło w świat celem badania rynku?

Książka wydumana, niespójna z przemyśleniami, że 'klękajcie narody'........np.
"Drzemiące w niej słowa nabawiły się odleżyn"
"Emocje tylko migały na jego twarzy, zazwyczaj krócej niż tliły się iskry w niedziałającej zapalniczce"
"nadzieja moja świeża jak u niemowlaka"

Pełna bzdur...........
- "(...) sięgnęła po telefon"... pod koniec lat 50-tych
-"(...) okazało się, że Pola jest w ciąży. Kilka miesięcy później, że nosi w brzuchu dziewczynkę.".......USG na początku lat 60-tych
-"Słuchaliśmy obszernych relacji na antenie Radia Wolna Europa, (...)"....... odbiór musiał być przyjemny dla ucha, przecież to radio było zagłuszane. Odbiór był fatalny.
-"Wózek kupili w Pewexie czy w internecie?"......Pewexy powstały w 1972 roku, może się z Baltoną pomyliło?

Można by jeszcze długo wymieniać, ale już musiałabym spoilerować.

Dno!

Co za gniot!......no niestety nie poznałam się na tym dziele.

Literatura typu 'lodówkowa'...... odnoszę wrażenie, że wydawnictwo podkręciło zainteresowanie, wymyśliło jakiegoś Jarno, AI napisało i wypuściło w świat celem badania rynku?

Książka wydumana, niespójna z przemyśleniami, że 'klękajcie narody'........np.
"Drzemiące w niej słowa nabawiły się odleżyn"
"Emocje tylko...

Książka piękna w swej prostocie, pozostaje na dłużej.....do zastanowienia.

"Obiekty głębokiego nieba - po prostu ludzkie oko nie jest dostosowane do ich obserwacji. Ale one tam są(...)"

Opowieść o relacjach.....z towarzyszem życia "Patrzyła teraz na nią, na tę ufryzowaną zakładniczkę w życiorysie swojego męża, na cichy cień tłustego, głośnego, przedsiębiorczego mężczyzny (...)"

Relacjach nie zawsze zgodnych z samym sobą....."(...) czuł się w obowiązku, żeby prowadzić interesujące życie, żeby dobrze się bawić."

Relacjach z przyrodą....."zobaczył lisa siedzącego na ganku (...). Siedział tam i patrzył na to zwierzę, które być może pamiętało jego ojca "

Na pewno jest to książka, która przykuwa uwagę.

Książka piękna w swej prostocie, pozostaje na dłużej.....do zastanowienia.

"Obiekty głębokiego nieba - po prostu ludzkie oko nie jest dostosowane do ich obserwacji. Ale one tam są(...)"

Opowieść o relacjach.....z towarzyszem życia "Patrzyła teraz na nią, na tę ufryzowaną zakładniczkę w życiorysie swojego męża, na cichy cień tłustego, głośnego, przedsiębiorczego mężczyzny...

Po Jozefa Karika sięgnęłam pierwszy raz, myślę że nie ostatni.
"Legenda, mistyfikacja czy przerażająca rzeczywistość?".................no właśnie to może trochę tak jak z Trójkątem Bermudzkim?

Po lekturze, myślę że na długo pozostanie we mnie między innymi ten fragment..........."Mia zniknęła, zgubiła się, nieodwracalnie zaginęła. (...) Zgasła.
Nie pomogło jej to, że walczyła ze wszystkich sił, szklana ściana nie pękła. Była jak mucha, która próbuje wylecieć, z pokoju, z obcego, niepojętego dla niej świata, w którym nagle się znalazła. Wpada w okno, potem jeszcze raz kończy na szybie, za którą czuje światło, wolność i znany jej świat, po czym wpada jeszcze raz i znowu, ale bezskutecznie. W ciemności i chłodzie zrozumiałem, że to właśnie my jesteśmy tymi muchami.(...) Niczym się od nich nie różnimy - przez cały czas tylko bezskutecznie wpadamy na przeszkody, których wprawdzie nie widzimy, ale i tak próbujemy je pokonać.Zderzamy się ze szklaną taflą, próbujemy znów i jeszcze raz.(...)Podobnie jak mucha, my też nie mamy żadnych szans (...)Mimo to próbujemy, w kółko powtarzając swoje bezsensowne czynności, aż w końcu padamy z wycieńczenia. Ot, życie. Nikt nie zazna smaku tego, co znajduje się za szybą, a jeśli nawet komuś się uda, to już nigdy stamtąd nie powróci."

Warto.

Po Jozefa Karika sięgnęłam pierwszy raz, myślę że nie ostatni.
"Legenda, mistyfikacja czy przerażająca rzeczywistość?".................no właśnie to może trochę tak jak z Trójkątem Bermudzkim?

Po lekturze, myślę że na długo pozostanie we mnie między innymi ten fragment..........."Mia zniknęła, zgubiła się, nieodwracalnie zaginęła. (...) Zgasła.
Nie pomogło jej to, że...

Bajki, proste w przekazie, wzbogacone o ładne ilustracje.
Wprawdzie nie jestem już dzieckiem, ale lubię otwierać się na inną kulturę.
Poza tym z bajek dowiedziałam się o co chodzi z kotkiem Maneki Neko ;)
Bardzo przyjemna w odbiorze książeczka i do tego ładnie wydana.

Bajki, proste w przekazie, wzbogacone o ładne ilustracje.
Wprawdzie nie jestem już dzieckiem, ale lubię otwierać się na inną kulturę.
Poza tym z bajek dowiedziałam się o co chodzi z kotkiem Maneki Neko ;)
Bardzo przyjemna w odbiorze książeczka i do tego ładnie wydana.