Colette

Autorka ma świetny styl. Stworzyła ciekawe, dobrze osadzone w realiach postacie – takie, przy których ma się wrażenie, że naprawdę istniały. Na początku widzimy obraz zwykłej rodziny i samotnej, nieco tajemniczej ciotki Colette. Z czasem jednak zaczyna się rozwijać kłębek skrywanych sekretów.

Fabuła rozwija się powoli-momentami aż chciało mi się ją przyspieszyć. Były fragmenty, przy których trochę się nudziłam, ale były też takie, które pochłaniałam strona po stronie. Mimo wszystko naprawdę polubiłam tę historię.

Autorka ma świetny styl. Stworzyła ciekawe, dobrze osadzone w realiach postacie – takie, przy których ma się wrażenie, że naprawdę istniały. Na początku widzimy obraz zwykłej rodziny i samotnej, nieco tajemniczej ciotki Colette. Z czasem jednak zaczyna się rozwijać kłębek skrywanych sekretów.

Fabuła rozwija się powoli-momentami aż chciało mi się ją przyspieszyć. Były...

To książka z ciekawą historią i wartościowym przekazem. Poruszająca wiele ważnych tematów, a sama opowieść potrafi wzruszyć i skłonić do refleksji. Jest uwrażliwiająca i pełna emocji.
Ale... Mimo tych zalet momentami miałam wrażenie, że w książce "upchane" jest za dużo wątków/problemów naraz, przez co całość jest lekko przytłaczająca i trudniej się przez nią przebić. Czasami wydawało mi się, że spokojnie można by z powodzeniem część z tych motywów rozwinąć w innej książce.
To nadal wartościowa i interesująca lektura, jednak nagromadzenie wątków sprawia, że czyta się ją nieco ciężej, a historia trochę gubi rytm.

To książka z ciekawą historią i wartościowym przekazem. Poruszająca wiele ważnych tematów, a sama opowieść potrafi wzruszyć i skłonić do refleksji. Jest uwrażliwiająca i pełna emocji.
Ale... Mimo tych zalet momentami miałam wrażenie, że w książce "upchane" jest za dużo wątków/problemów naraz, przez co całość jest lekko przytłaczająca i trudniej się przez nią przebić....

To mi się czytało gorzej niż poprzednie, ale nadal bardzo wysoki poziom.

To mi się czytało gorzej niż poprzednie, ale nadal bardzo wysoki poziom.

Oj cienki ten opis w LC i podpisu brak. Życie i śmierć, miłość i nienawiść, dobro i zło. Najważniejsi są ci, którym ufam na dobre i złe. Niby tragedia a jakże budująca. Odnoszę wrażenie, że to już było.

Oj cienki ten opis w LC i podpisu brak. Życie i śmierć, miłość i nienawiść, dobro i zło. Najważniejsi są ci, którym ufam na dobre i złe. Niby tragedia a jakże budująca. Odnoszę wrażenie, że to już było.

Wspaniała, wielowątkowa powieść. Początkowo ciężko mi było zapamiętać imiona i nazwy, ponieważ nie znam francuskiego. Książka porusza trudne tematy, mimo to jest w jakiś sposób lekka. Powieść jest gruba i ma wiele wątków, ale autorka prowadzi je wyraziście i nikt nie zostaje pominięty. Postać Colette jest wspaniale wykreowana, pokochałam tą osobę- pełną ciepła, miłości, zrozumienia i przede wszystkim poświęcenia. Zachowania wielu osób budzą sprzeciw - oczywiście ojciec Blanche czy Szmata, ale również ograniczona i chłodna matka Gorgette czy markiz. Są też postacie, które dają nadzieję, jak właśnie Colette czy jej szewski mistrz.
Akcja ma różne ciekawe wątki i zwroty, więc czytelnik bywa zdziwiony. Pomimo wielu stron książki i wielu wątków autorka wykazuje wyraźny kunszt przechodzenia od jednego do drugiego i łączenia w jedną całość.
Pomimo wielu trudnych tematów książka pozostawiła mnie jednak z uczuciami nadziei i wiary w dobrych ludzi. Polecam!

Wspaniała, wielowątkowa powieść. Początkowo ciężko mi było zapamiętać imiona i nazwy, ponieważ nie znam francuskiego. Książka porusza trudne tematy, mimo to jest w jakiś sposób lekka. Powieść jest gruba i ma wiele wątków, ale autorka prowadzi je wyraziście i nikt nie zostaje pominięty. Postać Colette jest wspaniale wykreowana, pokochałam tą osobę- pełną ciepła, miłości,...

Na początku książka szła mi dość opornie, niechętnie do niej wracałam bo nie sądziłam, że główny wątek mógłby być poprowadzony do końca w ciekawy, angażujący i zawiły sposób, w jaki ostatecznie okazał sie dla mnie być. Myślałam, że rozwiązanie tej sprawy będzie proste i przewidywalne. Jakie też było moje zdziwienie, kiedy mniej więcej w połowie książki nagle poczułam się wciągnięta oraz zżyta z postaciami. Książka jak najbardziej warta polecenia, podobała mi się, ale nie wstrząsnęła mną jakoś mocno.

Na początku książka szła mi dość opornie, niechętnie do niej wracałam bo nie sądziłam, że główny wątek mógłby być poprowadzony do końca w ciekawy, angażujący i zawiły sposób, w jaki ostatecznie okazał sie dla mnie być. Myślałam, że rozwiązanie tej sprawy będzie proste i przewidywalne. Jakie też było moje zdziwienie, kiedy mniej więcej w połowie książki nagle poczułam się...

Piękne! Śliczna historia, wszystko się zgadza, pięknie napisana.

Piękne! Śliczna historia, wszystko się zgadza, pięknie napisana.

Na początku nie przypuszczałam, że ta opowieść przypadnie mi do gustu, że historia mnie wciągnie i oczaruje, a jednak tak się stało.
Cenię literaturę piękną, a w tej powieści odkryłam jej nieoczywiste piękno.
Wielowątkowość utworu ukazuje kunszt autorki.

Agnes Dugain dowiaduje się, że jej ciotka, Colette Septembre, zmarła, mimo że jej pogrzeb odbył się trzy lata wcześniej.
Agnes, wielokrotnie nagradzana reżyserka, wraca do Gueugnon, gdzie dorastała i spędzała wakacje z ciotką. Odnawia kontakt z przyjaciółmi z dzieciństwa i stara się wyjaśnić ten dziwny obrót spraw.
Przede wszystkim pragnie się dowiedzieć, kto leży w grobie Colette i gdzie przez te trzy lata przebywała jej ciotka.
Jednak poszukiwania odpowiedzi dotyczących Colette, której nie znała zbyt dobrze, prowadzą do kolejnych pytań.
Okazuje się, że Colette miała do zaoferowania znacznie więcej niż skromny warsztat szewski, cichy podziw dla utalentowanego muzycznie ojca Agnes (brata Colette) oraz żarliwe kibicowanie lokalnemu klubowi piłkarskiemu, którego historię dokumentowała przez dekady.
Świadectwa osób z różnych środowisk, od czasów II wojny światowej po współczesność, niespodziewanie ukazują trudne dzieciństwo Colette oraz relacje i udręki, które ją ukształtowały.
To, czym Colette nigdy nie dzieliła się ze swoją siostrzenicą, pozwala teraz Agnes poznać ciotkę i tych, których Colette kochała i nienawidziła. Retrospekcja życia Colette stawia Agnes w nowym świetle, gdy wraca do własnych bolesnych wspomnień i lęków, które doprowadziły do jej obecnej, artystycznej niemocy.

Valérie Perrin sprytnie konstruuje tę puszkę Pandory, którą Colette przekazuje swojej siostrzenicy, poprzez wielowarstwową narrację, obejmującą różne okresy i postaci.
Fragmenty nagrań audio, listów, skryptów, rozmów, myśli i wspomnień wzajemnie się uzupełniają, w miarę jak Agnes postępuje w swojej misji.
Technika wielonarratorska jest ambitna, choć przejścia między wątkami momentami wydają się mniej płynne, co sprawia, że czasami gubiłam się w narracji. Niemniej jednak uwielbiam wszelkie odniesienia do muzyki, filmu i literatury.
Fabuła jest wciągająca i poruszająca; niektóre postacie mają głębię, która rezonuje z czytelnikiem.
Relacje między bohaterami, ich osobiste wybory - zarówno pozytywne, jak i negatywne - nieuchronnie rozchodzą się niczym efekt motyla w czasie i przestrzeni.
„Colette” jest zdecydowanie warta przeczytania ze względu na kreowane postacie i zapadającą w pamięć fabułę.

Na początku nie przypuszczałam, że ta opowieść przypadnie mi do gustu, że historia mnie wciągnie i oczaruje, a jednak tak się stało.
Cenię literaturę piękną, a w tej powieści odkryłam jej nieoczywiste piękno.
Wielowątkowość utworu ukazuje kunszt autorki.

Agnes Dugain dowiaduje się, że jej ciotka, Colette Septembre, zmarła, mimo że jej pogrzeb odbył się trzy lata wcześniej....

Bardzo wciągająca książka, było w niej bardzo dużo wątków, ale każdy miał swoje zakończenie, dałabym 10/10 ale uważam że od 500 strony na samo zakończenie autorka przedobrzyła.
Zmieniając wizję całej rodziny i Jeana jako wrażliwą duszę artystyczną, w zwykłego egoistycznego pianistę, podobnie ze zmianą miejsca pochówku Blanche aby była obok grobu jej rodziców, uważam że był to zbyt duży przeskok fabularny.
Gdyby nie zakończenie, byłaby to zdecydowanie moja ulubiona książka.

Bardzo wciągająca książka, było w niej bardzo dużo wątków, ale każdy miał swoje zakończenie, dałabym 10/10 ale uważam że od 500 strony na samo zakończenie autorka przedobrzyła.
Zmieniając wizję całej rodziny i Jeana jako wrażliwą duszę artystyczną, w zwykłego egoistycznego pianistę, podobnie ze zmianą miejsca pochówku Blanche aby była obok grobu jej rodziców, uważam że był...

Fantastyczna, piękna książka. Wybitnie napisana, fabuła poprowadzona tak, że nie można się oderwać. I mimo, że losy różnych ludzi są dość zawiłe, autorka tak to opisuje, że nie można się pogubić. W tej książce wszystko ma ręce i nogi. Zaczyna się tajemniczo, Agnes dostaje telefon o śmierci ciotki, ale przecież jej ciotka Collete zmarła 3 lata temu... Czy to nie jest ciekawe...? Mam piękne wydanie książki, z barwionymi brzegami. Ta lektura była czystą przyjemnością. Gatunek, to zdecydowanie literatura piękna. Perypetie różnych ludzi na przestrzeni lat. Życie. Czasem smutne, czasem szczęśliwe. Tak, zdecydowanie lektura, która nie pozostawia Cię obojętnym. Po przeczytaniu chce się chwili refleksji. Polecam gorąco.

Fantastyczna, piękna książka. Wybitnie napisana, fabuła poprowadzona tak, że nie można się oderwać. I mimo, że losy różnych ludzi są dość zawiłe, autorka tak to opisuje, że nie można się pogubić. W tej książce wszystko ma ręce i nogi. Zaczyna się tajemniczo, Agnes dostaje telefon o śmierci ciotki, ale przecież jej ciotka Collete zmarła 3 lata temu... Czy to nie jest...