Długo wyczekiwana nowa powieść autora bestsellerowego „Kasztanowego ludzika”. Kolejna sprawa Nai Thulin, policjantki śledczej z Wydziału do Walki z Cyberprzestępczością w duńskim Glostrup.
„Drżyjcie! Bo gdy ta mistrzowska wyliczanka się skończy, jeszcze długo będziecie się bać. Znakomity kryminał. Polecam!” - Małgorzata Oliwia Sobczak o „Zabawie w chowanego”
Zostaje popełnione brutalne morderstwo. Wkrótce staje się jasne, że sprawa jest połączona z nierozwiązaną zbrodnią sprzed lat — zabójstwem 19-letniej gimnastyczki.
Posługując się telefonem, sprawca manipuluje swoimi ofiarami i upokarza je i z zimną krwią kontroluje.
Mark Hess i Naia Thulin angażują się całkowicie w rozwiązanie sprawy, która okazuje się perwersyjną zabawą w chowanego, rozpoczętą pewnego wiosennego dnia dokładnie 30 lat wcześniej, kiedy to niewinna szkolna wycieczka zamieniła się w koszmar.
Rozpoczyna się wyścig z czasem. Hess i Thulin są pod ogromną presją, by znaleźć tropy prowadzące od przeszłości do teraźniejszości, zanim ta okrutna gra pochłonie kolejne ofiary.
W książce podążamy za śledczymi znanymi z „Kasztanowego ludzika”, ale to zupełnie nowa historia, niebędąca kontynuacją poprzedniej książki.
Szukamy ofert..."Zabawa w chowanego" to dalsze losy śledczych poznanych w "Kasztanowym ludziku", choć śmiało książkę można czytać bez znajomości pierwszej części, gdyż historia kryminalna nie jest kontynuacją. Do przeczytania pierwszego tomu zmobilizowała mnie premiera drugiego, a teraz żywię nadzieję, że autor stworzy też trzecią. "Zabawa w chowanego" to jeden z lepszych kryminałów skandynawskich, jakie czytałam. To kilkugodzinna wyborna czytelnicza uczta.
997 
787 
Odliczam raz, odliczam dwa pewna pani miała psa.
Odliczam trzy, odliczam cztery, pies ten dziwne miał maniery.
Odliczam pięć, odliczam sześć, wcale lodów nie chciał jeść.
Odliczam siedem, odliczam osiem, wciąż o kości tylko prosił.
Odliczam dziewięć, odliczam dziesięć, kto te kości mu przyniesie?
Ty czy ja, ja czy ty? Licz od nowa raz, dwa, trzy.
OPINIE i DYSKUSJE o książce Zabawa w chowanego
Jakież to dobre. Ale od twórcy „Forbrydelsen" takich książek wymagamy
Jakież to dobre. Ale od twórcy „Forbrydelsen" takich książek wymagamy
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPo przeczytaniu pierwszej części, czyli Kasztanowego ludzika. sięgnąłem po tom drugi z nadzieją dobrej zabawy. Niestety, tym razem mocno się rozczarowałem. To co w pierwszej części mi przeszkadzało, tylko miejscami, tutaj ciągnie się przez całą książkę. Nuda, rozwleczona do maksimum historia. Ta pierwsza zaginiona postać, gdzieś przeleciała mi bokiem. Nie mogłem skupić się na tej historii, po przeczytaniu ponad 200 stron, nie czułem żadnego związku z tą historią i głównymi bohaterami. Tak jakbym ja czytał jedno, a historia toczyła się obok. I te infantylne, powtarzające się dialogi, na siłę przeciągane i nic nie wnoszące do historii.
Nie polecam!
Po przeczytaniu pierwszej części, czyli Kasztanowego ludzika. sięgnąłem po tom drugi z nadzieją dobrej zabawy. Niestety, tym razem mocno się rozczarowałem. To co w pierwszej części mi przeszkadzało, tylko miejscami, tutaj ciągnie się przez całą książkę. Nuda, rozwleczona do maksimum historia. Ta pierwsza zaginiona postać, gdzieś przeleciała mi bokiem. Nie mogłem skupić się...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toRewelacyjny kryminał!
Początkowo przeraził mnie rozmiar książki, ale fabuła trzymała poziom.
Choć początkowo musiałam przypomnieć sobie bohaterów z poprzedniej części, bardzo szybko wczułam się w ich kolejne przygody. Budowane napięcie "zmuszało" do rozwiązywania zagadek razem z bohaterami. Dziecięca wyliczanka w zabawie w chowanego dokładała dreszczyku emocji. Zmylona wieloma tropami błędnie założyłam, kto jest mordercą i byłam szczerze zaskoczona zakończeniem.
Mam nadzieję, że ta część również zostanie zekranizowana i będę mogła porównać sobie moje wyobrażenia.
Rewelacyjny kryminał!
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPoczątkowo przeraził mnie rozmiar książki, ale fabuła trzymała poziom.
Choć początkowo musiałam przypomnieć sobie bohaterów z poprzedniej części, bardzo szybko wczułam się w ich kolejne przygody. Budowane napięcie "zmuszało" do rozwiązywania zagadek razem z bohaterami. Dziecięca wyliczanka w zabawie w chowanego dokładała dreszczyku emocji. Zmylona...
Kolejny raz brakowało mi w skali oceny 0,5. Do oceny na 8 zabrakło mi troszeczkę logiki w niektórych miejscach. Oprócz tego czytało się super, nawet kilka razy miałam ciarki.
Kolejny raz brakowało mi w skali oceny 0,5. Do oceny na 8 zabrakło mi troszeczkę logiki w niektórych miejscach. Oprócz tego czytało się super, nawet kilka razy miałam ciarki.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo dobry kryminał.
Niewinna zabawa z dzieciństwa, w chowanego - tu nabiera zupełnie innego wymiaru. Mrocznego, niepokjącego, gdzie po serii wiadomości ostrzegających morderca atakuje.
Autor świetnie buduje napięcie, aż ciężko się oderwać, mimo że przy każdej kolejnej zwrotce wyliczanki, aż ciarki chodzą po plecach.
Polecam
Bardzo dobry kryminał.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNiewinna zabawa z dzieciństwa, w chowanego - tu nabiera zupełnie innego wymiaru. Mrocznego, niepokjącego, gdzie po serii wiadomości ostrzegających morderca atakuje.
Autor świetnie buduje napięcie, aż ciężko się oderwać, mimo że przy każdej kolejnej zwrotce wyliczanki, aż ciarki chodzą po plecach.
Polecam
Dobry kryminał. Ciekawie poprowadzona akcja z wątkiem z przeszłości, dobrze sprofilowani bohaterowie, zbudowane napięcie. Co prawda zabójcę odkryłam już w połowie książki, lecz nie odebrało mi to radości z czytania. Klasyczne rozwiązania bronią się zawsze :).
Dobry kryminał. Ciekawie poprowadzona akcja z wątkiem z przeszłości, dobrze sprofilowani bohaterowie, zbudowane napięcie. Co prawda zabójcę odkryłam już w połowie książki, lecz nie odebrało mi to radości z czytania. Klasyczne rozwiązania bronią się zawsze :).
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to8/10
8/10
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPo "Zieleni" kryminał był cudownie ożywczy i dojrzały. Wartka akcja, idealna równowaga między opisem a dialogiem, wyraziste postaci ze swoimi słabościami i mrocznymi stronami. Bardzo dobrze i szybko się czytało. Polecam z pełnym przekonaniem.
Po "Zieleni" kryminał był cudownie ożywczy i dojrzały. Wartka akcja, idealna równowaga między opisem a dialogiem, wyraziste postaci ze swoimi słabościami i mrocznymi stronami. Bardzo dobrze i szybko się czytało. Polecam z pełnym przekonaniem.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW jaką grę najczęściej bawiliście się w dzieciństwie?
Raz, dwa, trzy… szukam. Tak zaczyna się każda zabawa w chowanego. Niewinna gra z dzieciństwa, w której ktoś liczy z zamkniętymi oczami, a reszta próbuje zniknąć z pola widzenia. W powieści ta zasada zostaje jednak wypaczona. Tu nikt tak naprawdę nie chce zostać znaleziony, a ktoś bardzo chce znaleźć wszystkich. Już od pierwszych stron czuć, że ta historia nie będzie zwykłym kryminałem – to mroczna gra w kotka i myszkę, w której stawką jest ludzkie życie.
Autor sprytnie wykorzystuje motyw dziecięcej wyliczanki i ukrywania się, budując duszny, niepokojący klimat. Kolejne ofiary znikają jak gracze w złowrogiej wersji podwórkowej zabawy, a śledczy próbują nadążyć za kimś, kto wydaje się zawsze o krok przed nimi. Morderca nie tylko zabija. On obserwuje, planuje i prowadzi własną grę, jakby całe śledztwo było częścią większej układanki.
Nie oznacza to jednak, że książka jest pozbawiona wad. W pewnym momencie można dostrzec powtarzalny schemat. Policja goni tropy, sprawca zdaje się niemal wszechobecny, a niektóre elementy historii wydają się aż zbyt wygodne dla antagonisty. Przy tak obszernej powieści zdarzają się też fragmenty wolniejsze, które na chwilę wyhamowują tempo. Mimo to Autor potrafi wrócić do napięcia wtedy, gdy czytelnik zaczyna już myśleć, że rozgryzł tę historię.
W tej książce – podobnie jak w prawdziwej zabawie w chowanego – największe emocje pojawiają się w chwili, gdy ktoś zostaje odnaleziony. A finał tej historii potrafi zaskoczyć i zostawić z niepokojącą myślą, że niektóre gry nigdy nie powinny się zaczynać. Jeśli lubisz thrillery z mrocznym klimatem i historią, która wciąga jak niebezpieczna gra, zdecydowanie warto sięgnąć po tę książkę i przekonać się, kto tym razem zostanie znaleziony.
W jaką grę najczęściej bawiliście się w dzieciństwie?
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toRaz, dwa, trzy… szukam. Tak zaczyna się każda zabawa w chowanego. Niewinna gra z dzieciństwa, w której ktoś liczy z zamkniętymi oczami, a reszta próbuje zniknąć z pola widzenia. W powieści ta zasada zostaje jednak wypaczona. Tu nikt tak naprawdę nie chce zostać znaleziony, a ktoś bardzo chce znaleźć wszystkich. Już od...
Ciekawa fabuła, spoko dialogi, ale ja cały czas czułam, że to jest scenariusz, a nie książka. Niektóre sceny niepotrzebnie napisane, mogłaby być bardziej skondensowana. czytałam po łebkach, żeby tylko wiedzieć co się dzieje i nie zgubić wątku. w ogóle mnie nie wciągnęła, czytałam szybko, żeby już mieć to za sobą. zawiodłam się, bo myślałam , że będzie to pełnokrwisty kryminał w stylu pierwszej części. pewnie zaraz będzie zekranizowana ta część. Oby była lepsza niż książka. .. standardowo nie przewidziałam kto zabił:P
Ciekawa fabuła, spoko dialogi, ale ja cały czas czułam, że to jest scenariusz, a nie książka. Niektóre sceny niepotrzebnie napisane, mogłaby być bardziej skondensowana. czytałam po łebkach, żeby tylko wiedzieć co się dzieje i nie zgubić wątku. w ogóle mnie nie wciągnęła, czytałam szybko, żeby już mieć to za sobą. zawiodłam się, bo myślałam , że będzie to pełnokrwisty...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to