Profil użytkownika: z_kultury_

„Chcesz pokoju, szykuj się do wojny” - ta sentencja przypisywana Wegecjuszowi dobitnie wskazuje potrzebę posiadania strategii wojskowej przez państwo, które realnie ocenia potencjalne zagrożenia. Nim jednak powstał termin „strategia” i pisma o niej traktujące, upłynęło wiele stuleci. O XVIII-wiecznych początkach teorii strategicznych i ich licznych przeobrażeniach interesująco opowiada Jeremy Black, autor książki pt. „Wielkie strategie wojskowe” z oferty Wydawnictwa RM w przekładzie Mateusza Gwoździa.

Publikacja ta stanowi klarowne, a zarazem bogate w treść wprowadzenie do historii myśli strategicznej od XVIII aż do XXI wieku. Strategia nie jest tu jedynie domeną dowódców na polu bitwy, lecz wynikiem złożonego procesu, w którym splatają się polityka, gospodarka, kultura oraz technologia.

Autor nie ogranicza się wyłącznie do znanych europejskich koncepcji strategicznych. Dostrzega znaczenie innych regionów świata, ich doświadczeń militarnych i ukazuje bardziej globalny obraz rozwoju strategii wojskowej. Podkreśla również, jak ogromny wpływ na sposób prowadzenia wojen miały zmiany technologiczne: od rewolucji przemysłowej, aż po współczesne narzędzia cyfrowe.

Jeremy Black w przystępny sposób wyjaśnia złożone procesy i idee militarne. Dzięki temu publikacja może zainteresować zarówno amatorów historii wojskowości, jak i czytelników poszukujących syntetycznego ujęcia tematu. Kolejne rozdziały tworzą logiczną całość, pozwalając prześledzić, jak zmieniało się rozumienie pojęcia strategii wraz z przemianami świata.

„Wielkie strategie wojskowe” to więcej niż tylko historyczny przegląd koncepcji strategicznych. To inspirująca próba zrozumienia mechanizmów rządzących globalnym bezpieczeństwem. Ta narracja skłania do refleksji nad tym, jak doświadczenia przeszłości wpływają na sposób myślenia o konfliktach z perspektywy XXI wieku.

„Chcesz pokoju, szykuj się do wojny” - ta sentencja przypisywana Wegecjuszowi dobitnie wskazuje potrzebę posiadania strategii wojskowej przez państwo, które realnie ocenia potencjalne zagrożenia. Nim jednak powstał termin „strategia” i pisma o niej traktujące, upłynęło wiele stuleci. O XVI...

Rozwiń

Zwiń

Nie każda miłość bywa tą jedyną. Nie każda relacja miłosna to wymarzona sielanka. Wie o tym najlepiej pozostająca w toksycznym związku Ewa, bohaterka książki autorstwa Sylwii Kubik pt. „Krok do miłości” z oferty Wydawnictwa Emocje Plus Minus.

Dziewczyna długo opiera się przed podjęciem trudnej decyzji o uwolnieniu się od Michała, który miał być księciem z bajki, a okazał się potworem. Kiedy jednak decyduje się na ten krok, jej życie diametralnie się zmienia. Przenosi się z miasta na wieś, gdzie poznaje cienie i blaski samotnej egzystencji. Czy na Żuławach odnajdzie swoją spokojną przystań? Tego dowiecie się w trakcie lektury pierwszego tomu „Cyklu Żuławskiego”.

„Krok do miłości” to historia bolesna i budująca zarazem. Pokazuje poszczególne etapy toksycznej relacji: od zauroczenia, przez stopniowe uzależnienie emocjonalne, aż po trudny proces odzyskiwania siebie. Porusza, ale też stanowi przestrogę dla wszystkich kobiet, które zakochują się w niewłaściwych mężczyznach.

Ogromnym atutem książki jest klimat Żuław, które zostały przedstawione w sposób niezwykle malowniczy. Opisy przyrody, spokoju i prostoty życia na wsi kontrastują z chaosem emocjonalnym, jaki bohaterka nosi w sobie. To zestawienie sprawia, że historia nabiera głębi i staje się czymś więcej niż tylko opowieścią o miłości. To opowieść o odwadze, zmianie i poszukiwaniu własnego miejsca na świecie.

Nie zabraknie tu również wątków obyczajowych, smaków i zapachów lokalnych dań oraz relacji międzyludzkich, które dodają historii lekkości i równowagi. Nowo poznane osoby (również mężczyźni) wnoszą do życia Ewy nadzieję i pokazują, że nawet po trudnych doświadczeniach można odbudować zaufanie i otworzyć się na innych.

„Krok do miłości” to opowieść o tym, że czasem jedna odważna decyzja może zmienić całe życie. I choć droga do szczęścia bywa trudna, to warto ją podjąć przede wszystkim dla samego siebie.

PS. Wznowienie Cyklu Żuławskiego uważam za doskonałą decyzję. Spójrzcie tylko na tę okładkę… 😍

Nie każda miłość bywa tą jedyną. Nie każda relacja miłosna to wymarzona sielanka. Wie o tym najlepiej pozostająca w toksycznym związku Ewa, bohaterka książki autorstwa Sylwii Kubik pt. „Krok do miłości” z oferty Wydawnictwa Emocje Plus Minus.

Dziewczyna długo opiera się przed podjęciem tr...

Rozwiń

Zwiń

Relacje matek i córek, choć tak pierwotne, bywają wyjątkowo skomplikowane. Nie inaczej wygląda ta relacja u bohaterek powieści autorstwa Suzumi Suzuki pt. „Obdarowana” z oferty Wydawnictwa Bo.wiem (Seria z Żurawiem), w przekładzie Dariusza Latosia.

Choć ścieżki losów obu kobiet rozeszły się przed laty, na nowo mają mieszkać pod jednym dachem. Tylko czy córka sprosta roli opiekunki swej chorej matki, mając w pamięci jej dawny stosunek do dziecka? Odpowiedź na to pytanie znajdziecie między wierszami tej opowieści, w próżni, która jest bardziej wymowna niż tysiące słów.

„Obdarowana” nie jest jednak jedynie historią rodzinnego konfliktu i prób jego zażegnania, podjętych z perspektywy czasu. To również opowieść o samotności w pełnej neonów japońskiej stolicy, o poszukiwaniu własnej tożsamości i próbie odnalezienia siebie w świecie, który często narzuca gotowe role i niemoralne scenariusze. Suzuki wnikliwie pokazuje, jak silnie relacje rodzinne kształtują psychikę i jak trudno wyrwać się z emocjonalnych schematów powielanych przez pokolenia.

Styl Suzuki jest oszczędny, a jednocześnie niezwykle sugestywny. Zdania bywają krótkie i precyzyjne, ale niosą ze sobą ogromny ładunek emocjonalny. W tej powściągliwości kryje się cała siła tej narracji, która zamiast epatować dramatyzmem, pozwala emocjom wybrzmieć naturalnie.

„Obdarowana” to lektura niepozorna, a jednak wymagająca uważności. Skłania do refleksji nad tym, jak bardzo Nasze życie splata się z przeszłością Naszych bliskich i jak trudno czasem oddzielić własne pragnienia od tych, które zostały Nam narzucone.

To kameralna, psychologiczna opowieść, dla osób ceniących literaturę skupioną na emocjach, relacjach i subtelnej analizie ludzkiej natury, a także dla tych, którzy chcą poznać nieco inne, bardziej obsceniczne oblicze współczesnej Japonii.

Relacje matek i córek, choć tak pierwotne, bywają wyjątkowo skomplikowane. Nie inaczej wygląda ta relacja u bohaterek powieści autorstwa Suzumi Suzuki pt. „Obdarowana” z oferty Wydawnictwa Bo.wiem (Seria z Żurawiem), w przekładzie Dariusza Latosia.

Choć ścieżki losów obu kobiet rozeszły s...

Rozwiń

Zwiń

Jeden spacer po lesie może doprowadzić do tragedii. Podczas takiej leśnej wyprawy ginie bez śladu siedmioletni Connor Reid, a jego zaginięcie przypomina o zbrodniach sprzed lat, o które oskarżono niejakiego Szeptacza. Czy i tym razem ów seryjny morderca dopuścił się czynów zabronionych, dowiecie się z najnowszej powieści J.D. Kirka pt. „Stosy kości” z oferty Wydawnictwa Prószyński i S-ka, w przekładzie Łukasza Praskiego.

Zaginięcie dziecka zawsze budzi ogromne emocje, ale w tej powieści potęgują je zbrodnie na dzieciach, które mimo upływu lat, nie ulegają przedawnieniu. Demony przeszłości znów upominają się o swoje a jedynym ich pogromcą może być inspektor Jack Logan. Zna modus operandi sprzed lat, ale czy to wystarczy, aby wskazać sprawcę porwania małego Reida? Sprawdźcie sami, jak wiele sekretów może mieć stosunkowo niewielka społeczność.

Zwykle z dużą ostrożnością podchodzę do tego, co zapowiada blurb z okładki książki, ale w tym przypadku muszę się z nim zgodzić. „Stosy kości” to powieść, której nie odłożycie na półkę zanim nie dowiecie się, kto jest sprawcą tego całego zamieszania, a trzeba przyznać, że wytypować go wcale nie jest tak łatwo.

Szkocka pogoda i lokalny koloryt dodają uroku tej opowieści. Leśne ostępy, domki w sercu lasu czy pojawiające w najmniej oczekiwanym momencie owce stanowią detale budują klimat tej opowieści. Szkoda tylko, że niektóre z tych lokalizacji stały się miejscami zbrodni.

Jeśli lubicie thrillery kryminalne a jeszcze nie czytaliście żadnej książki tego szkockiego autora, to gorąco polecam Wam „Stosy kości”, bo inspektor Jack Logan tylko czeka na to, by pochwalić się przed Wami swoim tymczasowym zespołem dochodzeniowym i jego zaskakującymi wynikami.

Jeden spacer po lesie może doprowadzić do tragedii. Podczas takiej leśnej wyprawy ginie bez śladu siedmioletni Connor Reid, a jego zaginięcie przypomina o zbrodniach sprzed lat, o które oskarżono niejakiego Szeptacza. Czy i tym razem ów seryjny morderca dopuścił się czynów zabronionych, do...

Rozwiń

Zwiń

Są takie książki, których treść jest ponadczasowa. Ich autorzy to wnikliwi obserwatorzy rzeczywistości, ale też wizjonerzy, których horyzonty poznawcze sięgają dalej niż by się spodziewali. Do takich twórców należy hiszpański filozof i socjolog José Ortega y Gasset, twórca nieśmiertelnego „Buntu mas”, czyli eseju o umasowieniu społeczeństwa, którego wznowienie ukazało się niedawno nakładem Wydawnictwa Materia w nowym tłumaczeniu autorstwa niezawodnego Wojciecha Charchalisa.

Książka, która po raz pierwszy ukazała się drukiem w 1930 roku, nadal pozostaje ważnym głosem pośród wszelkich analiz dotyczących przemian nowoczesnego społeczeństwa. Ortega y Gasset opisuje narodziny „człowieka masowego”, czyli jednostki przeciętnej, zadowolonej z własnej przeciętności i niechętnej wobec autorytetów, elit czy wysiłku intelektualnego. Filozof nie potępia samych mas jako takich, lecz raczej mentalność, która sprawia, że przeciętność zaczyna być dominantą i wyznaczać normy kulturowe.

Największą siłą „Buntu mas” jest zdolność autora do uchwycenia procesów społecznych, które również dziś wydają się zaskakująco aktualne. Jego zdaniem rozwój techniki, demokratyzacja życia publicznego i rosnący dobrobyt prowadzą do postawy roszczeniowej i przekonania, że człowiekowi po prostu wszystko się należy.

Czytając ten esej dziś, trudno oprzeć się wrażeniu, że wiele diagnoz Ortegi można odnieść do współczesnej kultury mediów społecznościowych, uproszczonej debaty publicznej czy nieufności wobec eksperckiej wiedzy. „Bunt mas” nie jest jednak jedynie pesymistycznym pamfletem na czasy współczesne autorowi i te, które nadejdą. To raczej próba zrozumienia mechanizmów rządzących społeczeństwem i swego rodzaju apel o odpowiedzialność elit, które są gotowe brać na siebie trud myślenia, tworzenia i przewodzenia innym.

„Bunt mas” zmusza do refleksji nad kondycją współczesnej cywilizacji, dlatego, mimo upływu lat wciąż pozostaje lekturą niezwykle potrzebną. To książka nie tylko dla miłośników filozofii, lecz dla każdego, kto chce lepiej zrozumieć rzeczywistość społeczną, w której żyjemy. 📚🧠

Są takie książki, których treść jest ponadczasowa. Ich autorzy to wnikliwi obserwatorzy rzeczywistości, ale też wizjonerzy, których horyzonty poznawcze sięgają dalej niż by się spodziewali. Do takich twórców należy hiszpański filozof i socjolog José Ortega y Gasset, twórca nieśmiertelnego ...

Rozwiń

Zwiń

Anna Kańtoch już po raz czwarty zaprasza Nas do świata Krystyny Lesińskiej, emerytowanej policjantki, która ma dużo wolnego czasu i jeszcze więcej chęci, by pomagać ludziom w potrzebie. „Zima pożegnanych” z oferty Wydawnictwa Marginesy to zwieńczenie serii, która podbiła serca czytelników. Tym razem jej bohaterka, chcąc pomóc sąsiadowi, przeprowadza „na własną rękę” śledztwo, którego wynik może okazać się niemałym zaskoczeniem.

Autorka po raz kolejny udowadnia, że świetnie odnajduje się w kameralnych historiach kryminalnych. Krystyna Lesińska to bohaterka, która od razu wzbudza Naszą sympatię. Jest uparta, dociekliwa, momentami zadziorna, ale jednocześnie niezwykle empatyczna. Kocha swoje dzieci i wnuki, a jej uważność i sposób patrzenia na świat powodują, że nawet pozornie drobne sprawy nabierają znaczenia.

W „Zimie pożegnanych” tempo wydarzeń jest spokojniejsze niż w wielu współczesnych kryminałach. Zamiast spektakularnych zwrotów akcji, musimy przygotować się na powolne odkrywanie prawdy, rozmowy z sąsiadami, obserwacje codzienności i stopniowe łączenie kolejnych elementów układanki. Wiele satysfakcji przynosi Nam jednak podążanie tropem Lesińskiej, której nastawienie sprawia, że czujemy się potrzebni.

Zimowa, miejska sceneria Katowic i okolic Legnicy a w niej zwykli ludzie z ich problemami tworzą bardzo realistyczne tło dla całej historii. Autorka pokazuje, że dramaty i tajemnice są bliżej niż Nam się wydaje: w mieszkaniach sąsiadów, w niedopowiedzianych historiach czy w przeszłości, która nie zawsze chce zostać zapomniana. Porusza też ważny wątek stalkingu i prawa do prywatności, które w dobie powszechnej cyfryzacji bywa notorycznie naruszane. A stąd tylko o krok do tragedii.

„Zima pożegnanych” to kolejny udany tom tej kryminalnej serii. Wiele wątków wyjaśnia (sprawa Romana, brata Krystyny), ale i pozostawia pole do domysłów. To kryminał dla tych, którzy oprócz intrygi cenią sobie także dobrze zarysowane postaci, wiarygodne relacje i historię, która mogłaby się wydarzyć w Naszym sąsiedztwie.

Gorąco polecam! 🔥🔥🔥

Anna Kańtoch już po raz czwarty zaprasza Nas do świata Krystyny Lesińskiej, emerytowanej policjantki, która ma dużo wolnego czasu i jeszcze więcej chęci, by pomagać ludziom w potrzebie. „Zima pożegnanych” z oferty Wydawnictwa Marginesy to zwieńczenie serii, która podbiła serca czytelników....

Rozwiń

Zwiń

Co i rusz odkrywam za sprawą literatury cienie i blaski Japonii, ale w takiej pieszej podróży po półwyspie Kii jeszcze nie byłam. Na szczęście Craig Mod, autor książki pt. „Gdzie rosną cedry. Zapiski z wędrówki przez Japonię” z oferty Wydawnictwa Znak Literanova zechciał podzielić się z czytelnikami swoimi wrażeniami z niezwykłej wyprawy po kraju, który od ponad dwudziestu lat niezmiennie zdumiewa i zachwyca jej autora.

Mod - Amerykanin na emigracji, wyrusza w drogę, która jest czymś więcej niż tylko turystyczną przygodą. Jego wędrówka przez półwysep Kii to spotkanie z Japonią mniej znaną: cichą, spokojną, mniej zasobną, głęboko zakorzenioną w tradycji. Autor przemierza szlaki prowadzące przez górskie ścieżki, niewielkie miejscowości, kissy i świątynne kompleksy, dzięki czemu czytelnik może niemal poczuć zapach tytułowych cedrowych lasów i wilgotnego powietrza po deszczu.

Nasz piechur przygląda się Japonii z wielką uwagą. W jego zapiskach nie ma pośpiechu. Zamiast tego jest miejsce na wyznania skierowane do Bryana (przyjaciela z dzieciństwa), na rozmowy z mieszkańcami, obserwowanie codzienności, subtelne fotografie i refleksję nad tym, jak współczesność przenika się w Japonii z wielowiekową tradycją. Człowiek potrafi tu dostrzec niezwykłość w drobnych gestach, prostych potrawach czy chwilach ciszy spędzonych w przydrożnej gospodzie.

„Gdzie rosną cedry” to także książka o samotności w drodze: tej dobrej, która pomaga usłyszeć własne myśli. Mod opisuje trud wędrówki, zmęczenie, a czasem zwątpienie, ale jednocześnie pokazuje, jak rytm marszu porządkuje myśli i pozwala spojrzeć na świat z innej perspektywy. Jego refleksje są osobiste, często retrospektywne, ale nigdy nachalne. Przeważa w nich doświadczenie wędrówki i poszukiwania spokoju.

To lektura powolna, kontemplacyjna, idealna dla tych, którzy w literaturze podróżniczej szukają czegoś więcej niż tylko opisów miejsc. Craig Mod zaprasza czytelników do wspólnej wędrówki: takiej, która pozwala odkryć to, co w Japonii najpiękniejsze - naturalną prostotę. 🌿📚

Co i rusz odkrywam za sprawą literatury cienie i blaski Japonii, ale w takiej pieszej podróży po półwyspie Kii jeszcze nie byłam. Na szczęście Craig Mod, autor książki pt. „Gdzie rosną cedry. Zapiski z wędrówki przez Japonię” z oferty Wydawnictwa Znak Literanova zechciał podzielić się z cz...

Rozwiń

Zwiń

Upalne lato i obóz w Haksonville. Do grona stałych bywalczyń dołącza kilka nowych osób, w tym Emma Clarke, którą rodzice przywożą tu, by „wylogowała się z sieci”, podczas gdy sami wybierają się w podróż do Europy. Spokojna atmosfera i domki położone w pobliżu jeziora nie zapowiadają nieszczęścia. Aż do dnia, w którym dochodzi do tragedii. Opowieść o nastolatkach, które próbują dociec, co tak naprawdę stało się w Haksonville oferuje Nam Stella M. Sit, autorka książki pt. „Zanim prawda wypłynie” z oferty Wydawnictwa Ibis.

Kulisy funkcjonowania letniego obozu dla nastolatków przywodzą na myśl ujęcia z amerykańskich filmów. Zwyczajny obóz wakacyjny staje się miejscem, w którym sekrety zaczynają wychodzić na powierzchnię, a relacje między bohaterkami okazują się znacznie bardziej skomplikowane, niż można było przypuszczać. Stella M. Sit umiejętnie prowadzi czytelnika przez historię pełną niedopowiedzeń, drobnych wskazówek i momentów, które sprawiają, że z każdą kolejną stroną rośnie ciekawość dotycząca tego, co naprawdę wydarzyło się tego feralnego dnia nad jeziorem.

Moją uwagę zwróciły bohaterki powieści, a zwłaszcza Emma, Spencer, Dan, Megan i Sandy. Każda z nich ma własny charakter, problemy i tajemnice, które wpływają na sposób postrzegania tragedii. Emma dopiero poznaje nowe środowisko i właśnie dlatego staje się dla czytelnika swoistym przewodnikiem po obozowej rzeczywistości. Razem z nią odkrywamy kolejne elementy układanki i próbujemy zrozumieć, komu można ufać, a kto ma coś do ukrycia.

„Zanim prawda wypłynie” to historia o wakacyjnej przyjaźni, letnich romansach, krępujących sekretach i tragicznych konsekwencjach ukrywanych prawd. Pokazuje, że czasem to, co widzimy na pierwszy rzut oka, jest tylko fragmentem znacznie bardziej złożonej historii. To wciągająca młodzieżowa opowieść z elementami tajemnicy, która potrafi zaskoczyć i skłonić do refleksji nad tym, jak dobrze tak naprawdę znamy innych ludzi.

Jeśli lubicie historie z wakacyjnym klimatem, nutą napięcia i zagadką, którą odkrywa się krok po kroku, ta książka zdecydowanie może Was zainteresować. 📚

Upalne lato i obóz w Haksonville. Do grona stałych bywalczyń dołącza kilka nowych osób, w tym Emma Clarke, którą rodzice przywożą tu, by „wylogowała się z sieci”, podczas gdy sami wybierają się w podróż do Europy. Spokojna atmosfera i domki położone w pobliżu jeziora nie zapowiadają nieszc...

Rozwiń

Zwiń

Wychowana w rodzinie z generalskimi tradycjami. Córka Józefa Dowbór-Muśnickiego, wielkiego przywódcy jedynego zwycięskiego w historii Polaków powstania wielkopolskiego. Wojskowy dryl odziedziczyła w genach, a jako dorosła kobieta mimowolnie poszła w ślady ojca. Wybrała wyjątkowo niemęską, jak na tamte czasy, drogę pilotki szybowca i spadochroniarki. Jednak jej nazwisko przetrwało nie dzięki zasługom w przestworzach, a za sprawą zbrodni katyńskiej, której stała się ofiarą. Pamieć o Janinie Lewandowskiej w sposób niezwykle ciekawy przywraca Agata Puścikowska, autorka książki pt. „Lotniczka. Opowieść o Janinie Lewandowskiej, jedynej kobiecie zamordowanej w Katyniu” z oferty Wydawnictwa Znak.

Ta książka nie tylko przypomina tragiczną historię jedynej kobiety zamordowanej w Katyniu, ale przede wszystkim próbuje ukazać jej prawdziwe oblicze. Lewandowska jest tu córką wymagającego ojca, utalentowaną pianistką i śpiewaczką, odważną młodą kobietą, pasjonatką lotnictwa i osobą, która mimo niespokojnych czasów, zdecydowała się podążać za swoimi marzeniami.

Historyczne fakty łączą się w tej narracji z elementami beletryzowanej opowieści, dzięki czemu książkę czyta się momentami jak poruszającą powieściową biografię, a nie zbiór suchych faktów. Puścikowska korzysta z archiwów, wspomnień i relacji bliskich, tworząc z nich opowieść o kobiecie silnej, ambitnej i niezwykle nowoczesnej - jak na realia dwudziestolecia międzywojennego.

Autorka świetnie oddaje atmosferę pionierskiego okresu polskiego lotnictwa: ekscytację, odwagę i poczucie wolności, które towarzyszyły młodym pilotom. Dzięki temu czytelnik może zobaczyć bohaterkę nie tylko przez pryzmat tragicznej śmierci, ale również tego, co osiągnęła za życia.

„Lotniczka” to ważna lekcja pamięci. Przypomina o kobiecie, która przez lata pozostawała w cieniu historii. Na szczęście dla czytelników, Janina Lewandowska powraca na należne jej miejsce: nie tylko jako ofiara zbrodni katyńskiej, ale przede wszystkim jako wyjątkowa kobieta, pionierka i symbol odwagi.

Wychowana w rodzinie z generalskimi tradycjami. Córka Józefa Dowbór-Muśnickiego, wielkiego przywódcy jedynego zwycięskiego w historii Polaków powstania wielkopolskiego. Wojskowy dryl odziedziczyła w genach, a jako dorosła kobieta mimowolnie poszła w ślady ojca. Wybrała wyjątkowo niemęską, ...

Rozwiń

Zwiń

Mitologia słowiańska może być fascynująca, zwłaszcza gdy „pod lupę” weźmiemy wszelkie stwory i potwory, którymi od setek lat straszy się dzieci. Anna Stasiak @slowianski.przewodnik popularyzatorka wiedzy o dawnej słowiańszczyźnie dokonała niemożliwego. Stworzyła piękną, bogato ilustrowaną opowieść pt. „Słowiańskie stwory” z oferty Wydawnictwa Znak Emotikon, dzięki której najmłodsi czytelnicy nie tylko dowiedzą się, jakie stwory żyją w lesie, na polach, na cmentarzu, pod ziemią, w wodzie czy w Naszych domach, ale również poznają ich wygląd i zwyczaje. A to wszystko za sprawą niecodziennego przewodnika.

Małe Licho, które zerka na Nas z okładki i pojawia się na wielu stronach, pokazuje małym czytelnikom świat dawnych wierzeń w sposób lekki, przystępny i pełen humoru. Zamiast straszyć, oswaja to, co nieznane. Każde kolejne spotkanie z tajemniczym stworzeniem przypomina tu krótką, barwną opowieść, która pobudza wyobraźnię i zachęca do dalszego odkrywania słowiańskich tajemnic.

Genialne ilustracje wykonane przez Wioletę Herczyńską przyciągają wzrok już od pierwszej strony. Są kolorowe, dopracowane i pełne detali, a jednocześnie zachowują lekko bajkowy charakter. Dzięki nim młodzi czytelnicy mogą łatwiej wyobrazić sobie dziesiątki bohaterów tych opowieści, m.in: włochatego Rokitę, pulchnego Beboka i jego przepastny wór, niebezpieczną Południcę czy urokliwe Rusałki i Wiły. Połączenie świetnie poprowadzonej narracji ze wspaniałymi Ilustracjami sprawia, że książkę ogląda się z taką samą przyjemnością, z jaką się ją czyta.

„Słowiańskie stwory” to doskonały przykład tego, że edukacja może iść w parze z dobrą zabawą. Książka nie tylko rozwija wyobraźnię, ale też przybliża fragmenty Naszej kultury i dawnych wierzeń, o których często zapominamy. Jej lektura stanowić może początek fascynacji słowiańską mitologią.

Jeśli więc szukacie książki pięknej wizualnie, mądrej i idealnej dla czytelników, którzy lubią się bać, ta publikacja zdecydowanie trafi w ich gust. To podróż do świata, w którym za każdym drzewem, w każdej chacie i na każdej leśnej ścieżce może kryć się jakaś niezwykła historia.

Mitologia słowiańska może być fascynująca, zwłaszcza gdy „pod lupę” weźmiemy wszelkie stwory i potwory, którymi od setek lat straszy się dzieci. Anna Stasiak @slowianski.przewodnik popularyzatorka wiedzy o dawnej słowiańszczyźnie dokonała niemożliwego. Stworzyła piękną, bogato ilustrowaną ...

Rozwiń

Zwiń