Profil użytkownika: pola_reads

Ostatnio udaje mi się czytać więcej fantastyki. I bardzo się z tego powodu cieszę, bo uwielbiam i zawsze tęsknie za tym gatunkiem. Nie zrozumcie mnie źle, rasowy kryminał czy wzruszająca obyczajówka także jest mi bardzo potrzebna, ale fantastyka jest chyba najbliższa mojemu sercu. I to za sprawą Harrego Pottera czy Zmierzchu. I dzięki wydawnictwou Jaguar miałam okazję przeczytać najnowszą książkę Holly Black "Księga nocy". Autorkę już dobrze znam i wiedziałam, że mogę brać do recenzji jej książkę w ciemno. A okładka strasznie mnie zaintrygowała i wołała do mnie, by zabrać się za nią od razu jak do mnie dotarła, co też niezwłocznie uczyniłam.

Charlie Hall stara się nie pakować w kłopoty. Już nie. Pracuje w barze Rapture i ma nadzieję, że wszystkie błędy które popełniła zostaną w dalekiej przeszłości. Jednak co zrobić w sytuacji gdy zlecenia same wpadają jej w ręce, a tajemnice które stają z nią twarzą w twarz domagają się rozwiązania? W wyniku jej ciekawości i wściubiania nosa w nie swoje sprawy rozbudza swój cień.. Czy Charlie dołączy do umbromantów? Czy uratuje Vinca, który mimo, że ją oszukiwał nadal jest bliski jej sercu?

To naprawdę minimum tego co działo się w książce. Na początku autorka obchodzi się z nami delikatnie. Powoli wprowadza nas do świata umbromantów, obudzonych cieni i innych znaczących artefaktów. Teraźniejszość przeplata się z przeszłością Charlie. Dzięki temu możemy bardziej ją zrozumieć. Poznać genezę jej decyzji czy zachowań. A potem autorka wyciąga z rękawa kilka asów, które sprawiają że wybałuszamy oczy podczas czytania. No bo jak tak można było. A można.. Towarzyszymy Charlie podczas jej poszukiwań, obmyślamy plan jak tu przechytrzyć wroga, a ona i tak ma przed nami tajemnice i jej decyzje nas zaskakują. Ta książka jest naprawdę niezłą cegiełką, ale wchodzi jak nóż w masło. Tak bardzo wnikamy w tą historię, że jej objętość nie ma znaczenia. Nawet wątek miłosny jest tak delikatny, że bardziej intryguje niż wywołuje u nas mdłości. Uwielbiam postać Charlie. Z jej wszystkimi wadami i zaletami. Trzyma się swoich zasad, ale czy finalnie wygrywa? To już każdy musi ocenić sam. Zakończenie mnie zasmuciło, wręcz dobiło. Ale bohaterka podejmuje wyzwanie i za to ją podziwiam. Mam nadzieję, że sama postąpiłabym podobnie. Holly Black znów wprowadza nas w tajemniczy świat, tym razem cieni. I to dosłownie. Można się w tym zatracić, zapomnieć o rzeczywistym świecie. I na to zawsze liczę. I zawsze tego pragnę gdy zaczynam podróż z kolejną fantastyczną książką. Kto zna twórczość autorki to się nie zawiedzie, a kto nie zna to polecam przeczytać.

Ostatnio udaje mi się czytać więcej fantastyki. I bardzo się z tego powodu cieszę, bo uwielbiam i zawsze tęsknie za tym gatunkiem. Nie zrozumcie mnie źle, rasowy kryminał czy wzruszająca obyczajówka także jest mi bardzo potrzebna, ale fantastyka jest chyba najbliższa mojemu sercu. I to za ...

Rozwiń

Zwiń

Myślałam, że drugi tom serii Artefakty Uranosa „Dwór Króla Zorzy” Nishy J. Tuli mnie po prostu pochłonie, bo pierwszy tom zdecydowanie nie wyrwał mnie z butów. Ale wiadomo, że te pierwsze tomy to zazwyczaj w fantasy nie są jakieś spektakularne. Czy druga część tej serii mnie zadowoliła?

Lor została uwolniona spod władzy króla Słońca, ale tak naprawdę wpadła z deszczu pod rynnę, gdyż znalazła się w rękach księcia Nadira, syna Króla Zorzy. Szybko się jednak okazało, że stanowią wspólny front. Lor zaufała księciu i jego przyjaciołom na tyle, by zdradzić swoje tajemnice. Rozpoczyna się poszukiwanie korony królestwa Serca. A między Nadirem i Lor dzieją się ciekawe sytuacje. Czy ulegną emocjom?

Mam trochę problem z tym cyklem. Pierwszy tom był mocno średni. Ale czułam, że ta historia ma potencjał. Drugi tom też mnie specjalnie nie zachwycił. Wszystko jest skupione na relacji Lor i Nadira. I dopiero od połowy książki coś tam drgnęło i zaczęłam czuć przyciąganie między tymi bohaterami. Trochę mnie śmieszył książę Zorzy. Taki twardy ze swoimi mocami i skrzydłami, a przy Lor zachowywał się jak miękki misiaczek. Ogólnie fajnie, że szanował jej granice i starał się, by czuła się jak najlepiej, ale to mi się kłóciło kompletnie z tym jak początkowo przedstawiła go autorka. Napiszę kolokwialnie, trochę brakowało mu jaj. I faktem jest, że nadal ta historia mnie nie zachwyca. Ale wciągnęłam się w nią na tyle, że przeczytam kolejną część. Jestem ciekawa jak autorka poprowadzi tą fabułę. Czy Lor zostanie przy Nadirze czy pojawi się trzeci amant. Wszystko się może jeszcze zdarzyć.

Myślałam, że drugi tom serii Artefakty Uranosa „Dwór Króla Zorzy” Nishy J. Tuli mnie po prostu pochłonie, bo pierwszy tom zdecydowanie nie wyrwał mnie z butów. Ale wiadomo, że te pierwsze tomy to zazwyczaj w fantasy nie są jakieś spektakularne. Czy druga część tej serii mnie zadowoliła?

L...

Rozwiń

Zwiń

„Pustka” Agnieszki Peszek będzie miała premierę 30 czerwca. Powiem szczerze, że książki autorki są coraz bardziej popularne. Co drugie konto książkowe na instagramie mocno zachwala jej powieści. Gdy dostałam propozycję recenzencką tego tytułu to nie namyślałam się długo. Liczyłam na coś naprawdę dobrego.

Gdy córka Wiktora Sosnowskiego, czynnego policjanta, zachorowała na białaczkę, jej ojciec postanawia zrobić wszystko, by uratować jej życie. Gdy dostaje wiadomość, że ma rozwiązać starą sprawę kryminalną inaczej jego dziecko ucierpi, jest poświęcić naprawdę wiele, by do tego nie dopuścić. Przyszłość miesza się z teraźniejszością. A rozwiązanie zagadki wcale nie jest proste.

Mam przede wszystkim problem ze stylem autorki. Wydał mi się jeszcze taki nieociosany. Moje czytanie przypominało taki bieg z przeszkodami. Cały czas się o coś potykałam. Druga sprawa to chaos w fabule. Bardzo długo się gubiłam i nie umiałam się połapać kto jest kim i gdzie tego kogoś przykleić. Oczywiście w miarę czytania było coraz lepiej, jednak do samego końca książka niczym mnie nie zaskoczyła. Rozwiązanie zagadki było okej, ale nie wywołało to u mnie żadnych emocji. Jedynie obok wątku obyczajowego nie można było przejść obojętnie. Bardzo kibicowałam Natalce i miałam nadzieję, że tutaj wszystko skończy się dobrze. Jestem trochę zawiedziona tą historią. Nie ukrywam, że miałam duże wymagania co do tej autorki i moje oczekiwania nie zostały zaspokojone. Ale może inna jej książka bardziej mi się spodoba. Zamierzam to kiedyś sprawdzić.

„Pustka” Agnieszki Peszek będzie miała premierę 30 czerwca. Powiem szczerze, że książki autorki są coraz bardziej popularne. Co drugie konto książkowe na instagramie mocno zachwala jej powieści. Gdy dostałam propozycję recenzencką tego tytułu to nie namyślałam się długo. Liczyłam na coś na...

Rozwiń

Zwiń