Profil użytkownika: Vianne

Jedna z najlepszych reporterskich książek o Rosji, jakie czytałam. Bezkompromisowa analiza tamtejszych patologii, nie oszczędzająca nikogo, napisana bez przynudzania i pouczania barwnym, żywym językiem. Dotykająca konkretnych problemów, potrafi zaskoczyć, zmusić do refleksji i zrewidowania utartych przekonań. Z pomysłem od samego początku - od celnego tytułu, przez przemyślaną kompozycję, po niezwykły epilog. Tak samo wartościowa zarówno dla rusofilów jak i rusofobów. Pozycja z gatunku tych, które rzeczywiście pomagają zrozumieć kawałek świata.

Jedna z najlepszych reporterskich książek o Rosji, jakie czytałam. Bezkompromisowa analiza tamtejszych patologii, nie oszczędzająca nikogo, napisana bez przynudzania i pouczania barwnym, żywym językiem. Dotykająca konkretnych problemów, potrafi zaskoczyć, zmusić do refleksji i zrewidowania utartych przekonań. Z pomysłem od samego początku - od celnego tytułu, przez...

Tę część kawowego Toshikazu Kawaguchiego cyklu najlepiej podsumuje wyświechtane powiedzonko "co za dużo to niezdrowo". Pierwsza książka z serii miała swój nienachalny urok i powolny rytm, dawała chwilę wytchnienia i refleksji. Druga część, mimo wtórności, pozwalała na lepszy wgląd w życie bohaterów - właścicieli i bywalców kawiarni. "Zanim wyblakną wspomnienia" nie trzyma jednak poziomu poprzedniczek.
Szukając powiewu nowości autor umieścił akcję w innej kawiarni i w innym mieście, ale właściwie nie ma ku temu żadnego sensownego powodu. Wciąż dostajemy dokładnie to samo - te same, powtarzane w kółko zasady, te same twarze, bo właściciele tokijskiej kafejki przenieśli się tymczasowo do nowego lokalu, nawet historie bywalców kawiarni są w gruncie rzeczy takie same. Magia tym razem już nie działa, sztampa goni sztampę, a dużą część opowiadań zajmują chaotyczne rozmowy pomiędzy bohaterami, nie wnoszące wiele do głównego wątku.

Zmęczyła mnie ta książka. Formuła ewidentnie się już wyczerpała. Trudno się oprzeć wrażeniu, że lepiej niż w cyklu książkowym opowiadania Kawaguchiego sprawdziłyby się jako stała rubryka w jakimś periodyku literackim. Albo w serialu.

Tę część kawowego Toshikazu Kawaguchiego cyklu najlepiej podsumuje wyświechtane powiedzonko "co za dużo to niezdrowo". Pierwsza książka z serii miała swój nienachalny urok i powolny rytm, dawała chwilę wytchnienia i refleksji. Druga część, mimo wtórności, pozwalała na lepszy wgląd w życie bohaterów - właścicieli i bywalców kawiarni. "Zanim wyblakną wspomnienia" nie...

Wielki plus za wybór tematu, bo "Pożytki z katorgi" to książka przewrotna. Opowiadanie o zsyłkach na Sybir nie przez pryzmat narodowej martyrologii, a z zupełnie innego punktu widzenia - doszukując się w trudnych losach zesłańców przede wszystkim pozytywów - wymaga odwagi i nietuzinkowego podejścia. Bo nagle okazuje się, że katorga miała też swoje dobre strony, a o tym mówi się zdecydowanie za mało.

Za mało mówi się się o zasługach polskich badaczy i naukowców, którzy praktycznie odkryli dla świata Syberię. Zbadali odległe, niedostępne tereny, wywrócili do góry nogami ówczesne myślenie o faunie i florze Bajkału, dotarli i udokumentowali życie miejscowej ludności, mniejszości narodowych i plemion. Odkryli sekrety Świętego Morza, przybliżyli obyczaje żyjących na końcu świata ludów, zgłębili tajemnice szamanizmu. Polscy badacze mają zasługi porównywalne do największych odkrywców świata, ich nazwiskami nazwano nowoodkryte gatunki zwierząt, ulice w syberyjskich miastach czy pasma górskie.

To wszystko jest niezwykle interesująca i bardzo dobrze, że powstała na ten temat książka. Jest ona jednak zdecydowanie za krótka - reportaż Wojciecha Lady zaciekawia, ale nie wyczerpuje tematu. "Pożytki z katorgi" to bardziej szkic niż pozycja, która całościowo opisuje fascynujące zagadnienie. Po lekturze pozostaje uczucie dużego niedosytu, że tak ciekawy temat potraktowano skrótowo i po łebkach. Każdy z bohaterów "Pożytków" zasługuje na osobną opowieść i poświęcenie mu większej ilości czasu. Z drugiej strony - dobrze, że napisano choć tyle.

Wielki plus za wybór tematu, bo "Pożytki z katorgi" to książka przewrotna. Opowiadanie o zsyłkach na Sybir nie przez pryzmat narodowej martyrologii, a z zupełnie innego punktu widzenia - doszukując się w trudnych losach zesłańców przede wszystkim pozytywów - wymaga odwagi i nietuzinkowego podejścia. Bo nagle okazuje się, że katorga miała też swoje dobre strony, a o tym mówi...