Profil użytkownika: Aleksandra

Ocena bardziej w kierunku 1.75.

Moje główne odczucia mogę opisać jako: meh.
Kocham horrory i postanowiłam w końcu powrócić do ich czytania. Ta książka jest moim pierwszym horrorem od dawna (jeżeli chodzi o książki), a także próba przekonania się do naszego polskiego książkowego podwórka. Niestety zawiodłam się.

Czytałam książkę na Legimi i odnoszę wrażenie, że zabrakło tu jakiejś korekty, redakcji? Wiem że takie błędy się zdarzają i zazwyczaj nie zwracam na nie uwagi, ale w tej książce pojawiają się co chwila… A to brakuje kropki na końcu zdania, a to źle odmienione słowo, czasem jakieś bardzo dziwnie brzmiące zdanie? Bohaterowie są strasznie płascy w tej książce, a dodatkowo chyba wszystkie kobiety przedstawione jako głupie plotkary, wszyscy potrafią jedynie narzekać na swoją pracę czy ogólnie swój los i absolutnie nie da się tutaj kibicować żadnemu z nich. Sam demon, zło, whatever był strasznie oklepany. Mam wrażenie że widziałam, słyszałam, czytałam te historie już milion razy, książka generalnie bardzo schematyczna i w ogóle nie straszna. Tzw. demon chyba ani razu nie pojawia się z zaskoczenia, za każdym razem jego pojawienie się jest zapowiedziane. Dodatkowo bohaterowie są moim zdaniem niezbyt bystrzy…

Poza tym zakończenie to chyba jakaś pomyłka? Wydawało mi się że to jakiś nieśmieszny żart autorki jak dotarłam do podziękowań. Zero wyjaśnienia historii, może jakiejś genezy zła? Poza tym książka ciągnie się na prawie 300 stron, a zakończenie zajmuje jakieś kilkanaście z nich, chyba zabrakło pomysłu co dalej z tą historią zrobić.

Trochę mi przykro, bo bardzo chciałam się przekonać do tej książki, ale niestety wyszło jak wyszło.

Ocena bardziej w kierunku 1.75.

Moje główne odczucia mogę opisać jako: meh.
Kocham horrory i postanowiłam w końcu powrócić do ich czytania. Ta książka jest moim pierwszym horrorem od dawna (jeżeli chodzi o książki), a także próba przekonania się do naszego polskiego książkowego podwórka. Niestety zawiodłam się.

Czytałam książkę na Legimi i odnoszę wrażenie, że zabrakło tu...

4.35 (8.72 in CAWPILE)
What can I say? I just really enjoyed this book. I loved reading about the hacienda and all of its ghosts let’s say. At first I didn’t like Beatriz, as she was weirdly trying to change everything around the house, but I guess it was sort of her coping mechanism? And well, I’m basic in this one and I loved Andres. Although I would want to know more about his powers? I mean, yes we do know that Titi taught him somethings, but what about his dark side? That would be interesting to know. But overall I had a great time!

4.35 (8.72 in CAWPILE)
What can I say? I just really enjoyed this book. I loved reading about the hacienda and all of its ghosts let’s say. At first I didn’t like Beatriz, as she was weirdly trying to change everything around the house, but I guess it was sort of her coping mechanism? And well, I’m basic in this one and I loved Andres. Although I would want to know more...

ummmm… na początku byłam zachwycona, że dowiem się czegoś o uzależnieniu od social mediów. Więcej jest tutaj o narkotykach, czy też innych substancjach odurzających, ale spoko, nie to jest powodem mojej opinii.
Generalnie czytając niektóre fragmenty naprawdę się przeraziłam i uświadomiłam sobie jak dużo zła wprowadza do mojego życia szeroko rozumiany internet i tak, przyznaję, że książka ta zainspirowała mnie do faktycznego spróbowania miesiąca „abstynencji” (nie wiem czy można tego słowa używać w kontekście nie używania SM, ale niech będzie). Czy zadziała? Zobaczymy.
Jednak nie mogę nie wspomnieć o niektórych fragmentach tej książki, które są dziwne? Pierwszym szokiem było dla mnie to, że autorka powiedziała pacjentowi uzależnionemu od masturbacji aby modlił się i to koniecznie na kolanach. I fakt, wspomniała wówczas że wydawało jej się, ze temu konkretnemu pacjentowi to pomoże i nie mnie to oceniać, jednak umieszczanie tego w książce, która trafia do różnych czytelników chyba nie do końca się sprawdza? Trochę nie rozumiem sensu mieszania leczenia psychiatrycznego i wiary, nawet jeżeli mamy do czynienia z pacjentem wierzącym. Dużo było też o negatywnym wpływie leków na depresję/adhd i inne schorzenia na życie takich osób… I tutaj miałam już mocną czerwona lampkę. Rozumiem to w kontekście masowego przepisywania takich leków bez uprzedniego przeprowadzenia dogłębnej diagnozy, bo wszyscy wiemy, że ma to miejsce i wówczas jest to godne krytyki, jednak wydaje mi się, że osoby poprawnie zdiagnozowane mogą dzięki takim lekom odżyć, a autorka mocno krytykuje właściwie używanie jakichkolwiek leków, mówi o zbawiennym wpływie bólu i nawołuje do zastanowienia się co tracimy podczas zażywania takich tabletek. Serio?
Podsumowując, bo mogłabym jeszcze dużo dyskutować, książka ma swoje momenty i autorka ma sporo ciekawych przemyśleń i z niektórymi się zgadzam, stąd moja chęć „abstynencji” od social mediów, jednak mniej świadomemu czytelnikowi może wyrządzić dużą szkodę. Spodziewałam się jednak po tytule czegoś innego, może jakichś praktycznych porad dotyczących tego jak zerwać z uzależnieniem od szybkich strzałów dopaminy… Dużo jest też w tej książce o badaniach na szczurach i innych zwierzętach i odwoływania się do dość starych badań i psychiatrów. Nie mam na ten temat odpowiedniej wiedzy, jednak chętniej bym poczytała o najnowszych badaniach

ummmm… na początku byłam zachwycona, że dowiem się czegoś o uzależnieniu od social mediów. Więcej jest tutaj o narkotykach, czy też innych substancjach odurzających, ale spoko, nie to jest powodem mojej opinii.
Generalnie czytając niektóre fragmenty naprawdę się przeraziłam i uświadomiłam sobie jak dużo zła wprowadza do mojego życia szeroko rozumiany internet i tak,...