Profil użytkownika: Róg

Niesamowity zawód po świetnych "Grobowcach Atuanu", które też przecież były dość kameralną opowieścią, gdzie w gruncie rzeczy niewiele się działo.

W "Najdalszym brzegu" dochodzi do swego rodzaju rekapitulacji pościgu za cieniem z "Czarnoksiężnika z Archipelagu", tylko napisanej gorzej, nachalnie dydaktycznej i o wiele mocniej podlanej new age'owym pitu-pitu o równowadze.

Ged nie jest postacią, tylko awatarem dla filozoficznych wynurzeń autorki. Arren, przyszły król Havnoru, też nie jest postacią, tylko plot device'em, żeby Ged nie musiał gadać swoich zlotych myśli sam do siebie jak wariat.

Wynudziła mnie ta książka niesamowicie i na niej kończę moją przygodę z Ziemiomorzem.

Niesamowity zawód po świetnych "Grobowcach Atuanu", które też przecież były dość kameralną opowieścią, gdzie w gruncie rzeczy niewiele się działo.

W "Najdalszym brzegu" dochodzi do swego rodzaju rekapitulacji pościgu za cieniem z "Czarnoksiężnika z Archipelagu", tylko napisanej gorzej, nachalnie dydaktycznej i o wiele mocniej podlanej new age'owym pitu-pitu o...

Lekka lektura, względnie ciekawa, jeśli niewiele się wie o konkretnych mitach, które są tam opisane. Problem mam z nią jednak taki, że nie czuję, żeby wersja Gaimana wniosła do mojego życia więcej niż przeczytanie streszczenia przedstawionych mitów na Wikipedii.

Lekka lektura, względnie ciekawa, jeśli niewiele się wie o konkretnych mitach, które są tam opisane. Problem mam z nią jednak taki, że nie czuję, żeby wersja Gaimana wniosła do mojego życia więcej niż przeczytanie streszczenia przedstawionych mitów na Wikipedii.

Ciekawa pozycja, ale nie można się oprzeć wrażeniu, że autor jest wyznawcą idei "car dobry, tylko bojarzy źli".

Ciekawa pozycja, ale nie można się oprzeć wrażeniu, że autor jest wyznawcą idei "car dobry, tylko bojarzy źli".