Profil użytkownika: book_kaczuszka

Trudno napisać czym jest ta książka. Dotyka tematu ciężkiego, który równie ciężko opisać. Wojna oczami cywila nigdy nie jest kolorowa. Jest pełna brudu, kurzu i deszczu. Taka jest też ta książka. Pełna opisów przestrzeni ogarniętych zniszczeniem. Może czasem za bardzo zdominowana przez opisy, co bywa nużące. Nie potrafię dobrze ocenić tego dzieła. Jednocześnie pociągała mnie jego tematyka, a z drugiej strony odpychała ilość opisów. Mimo wszystko jest to naprawdę solidna literatura o wojnie, porażająco żywa i martwa. Żadan świetnie uchwyca realia terenów okupacyjnych. Polecam i ostrzegam jednocześnie.

Trudno napisać czym jest ta książka. Dotyka tematu ciężkiego, który równie ciężko opisać. Wojna oczami cywila nigdy nie jest kolorowa. Jest pełna brudu, kurzu i deszczu. Taka jest też ta książka. Pełna opisów przestrzeni ogarniętych zniszczeniem. Może czasem za bardzo zdominowana przez opisy, co bywa nużące. Nie potrafię dobrze ocenić tego dzieła. Jednocześnie pociągała...

Powieść nie dla każdego. A raczej po prostu trzeba ją przeczytać w odpowiednim dla siebie czasie. Autorka stworzyła poetycki, barwny świat, idealnie opisuje życie małych miasteczek, gdzie każdy się zna. I do tego żywa, prawdziwa postać, z prawdziwą relacją. Nie jest to bajka, jest to rzeczywistość. Halber rezygnuje z oddzielania wypowiedzi myślnikami, cała powieść po prostu leci jak ta tytułowa strużka. Czyta się to jak pamiętnik dorastającej dziewczynki, a później kobiety. Wczuwamy się w rolę bohaterki-narratorki, jej zagubienie, jej brak poczucia własnej tożsamości. A z drugiej strony jest Kinga, druga protagonistka, całkowicie inna od narratorki. Wydaje się wiedzieć czego chce, jest wypełniona, ma charakter. Te dwie łączy nierozerwalna więź, którą obserwujemy. Halber przedstawia to brutalnie, a jednocześnie subtelnie. Jak woda, która drąży kamień. Moim zdaniem czuć też w tym lekki wątek lesbijski, ale to naprawdę delikatnie. Co jest najważniejsze to fakt, jak autorka przedstawia nie tylko realia dorastania, ale także trudności z jakimi spotykają się kobiety. Ja pewnie wyniosłem z lektury całkowicie inne rzeczy niż kobiety, które także przeczytały tę książkę. Bardzo polecam!

Powieść nie dla każdego. A raczej po prostu trzeba ją przeczytać w odpowiednim dla siebie czasie. Autorka stworzyła poetycki, barwny świat, idealnie opisuje życie małych miasteczek, gdzie każdy się zna. I do tego żywa, prawdziwa postać, z prawdziwą relacją. Nie jest to bajka, jest to rzeczywistość. Halber rezygnuje z oddzielania wypowiedzi myślnikami, cała powieść po prostu...

To drugi tom dylogii, której pierwsza część znajduje się kilka postów dalej. Tutaj ocenię nie tylko tę książkę, ale także całą dylogię. Zacznę od tego, że jest to naprawdę kiepska kontynuacja, która traktuje odbiorcę jak idiotę. Wszystko co zostało wytłumaczone w pierwszym tomie, jest tłumaczone kolejny raz i to nie jeden. Ogólnie osoby autorskie często tłumaczyły coś niepotrzebnie. Kolejnym problemem było przeciąganie na siłę samej fabuły. Jest tu pełno zwrotów akcji, które w sumie nic nie zmieniają. Ktoś został porwany? Dobra, w następnym rozdziale bezproblemowo uwolni się albo ktoś to zrobi. Podobnych sytuacji jest tu bardzo dużo, co nuży i denerwuje. Postacie też są w końcu nużące, bo ostatecznie zachowują się ciągle tak samo, mają ciągle te same rozterki i powtarzające się myśli. Jest też dużo nieścisłości fabularnych związanych z turniejem i jego działaniem. Mam wrażenie, że osoby autorskie dodawały tutaj wszystko, na co wpadły. Mogę jednak pochwalić za bardzo dobry system magiczny, oparty na tworzeniu zaklęć w kamieniach, korzystając ze specjalnych składników. Książkę przesłuchałem w audiobooku, ale szczerze uważam to za zmarnowany czas, ale chociaż w trakcie słuchania ugotowałem kilka smacznych posiłków.

To drugi tom dylogii, której pierwsza część znajduje się kilka postów dalej. Tutaj ocenię nie tylko tę książkę, ale także całą dylogię. Zacznę od tego, że jest to naprawdę kiepska kontynuacja, która traktuje odbiorcę jak idiotę. Wszystko co zostało wytłumaczone w pierwszym tomie, jest tłumaczone kolejny raz i to nie jeden. Ogólnie osoby autorskie często tłumaczyły coś...