Profil użytkownika: odcieniestron

"Szeptun" nie jest lekką lekturą, ale i tak nie mogłam się od niej oderwać. Mam również wrażenie, że czegokolwiek tu nie napisze nie będę w stanie oddać uczuć, które towarzyszyły mi podczas czytania. polecam Wam tą książkę moim całym czytelniczym sercem.
_
Ile nieszczęść w swoim życiu jest w stanie udźwignąć człowiek? Julia walczy każdego dnia. Samotnie wychowuje dwójkę dzieci, podczas gdy jej mąż pracuje za granicą. Ostatnio nie poznaję własnej córki, a syn ma poważne problemy zdrowotne. Dlatego choć nie jest zachwycona prezentem od rodziców w postaci pobytu u miejscowego uzdrowiciela - pakuje siebie, dzieci do auta i wyruszają w Beskidy. Czy ta jedna podróż odmieni ich życie?
_
Muszę przyznać, że choć nie jestem fanką gór (wybaczcie), tak zakochałam się w sposobie w jaki autor opisuje beskidzką przyrodę. Śmiało można powiedzieć, że góry nie są tu jedynie tłem, a pełnoprawnymi bohaterami, którzy mają charakter leczniczy.
_
Książka momentami bawi, a czasem sprawia, że zapominamy o oddechu z przerażeniem nie odrywając się od lektury. Towarzyszymy bohaterom w ich podróży do bolesnej przeszłości, a czasem i teraźniejszości by móc razem z nimi walczyć z traumami.. Obserwujemy również jak na nowo uczą się spokojnego oddechu.
_
Bohaterowie powieści są bardzo realistycznie przedstawieni. Prócz tytułowego Szeptuna, autor skupia się na postaci Marysi - nastoletniej córki Julii, której sen przerywa krzyk i coraz bardziej oddala się od matki, która szuka dla niej ratunku.
_
"Szeptun" to pełna emocji opowieść, która pokazuję trudne relacje rodzinne i kojącą moc natury. Ale nie dajcie się zwieść okładce i tekstowi na niej. Autor złamie Wam serce by później wywołać uśmiech na Waszej twarzy.

"Szeptun" nie jest lekką lekturą, ale i tak nie mogłam się od niej oderwać. Mam również wrażenie, że czegokolwiek tu nie napisze nie będę w stanie oddać uczuć, które towarzyszyły mi podczas czytania. polecam Wam tą książkę moim całym czytelniczym sercem.
_
Ile nieszczęść w swo...

Rozwiń

Zwiń

"Wiosna w Ciechocinku" to drugi tom z serii "Cztery pory roku" autorstwa Anety Krasińskiej, który bardzo mnie zaskoczył - oczywiście pozytywnie.
_
Jeśli nie czytaliście poprzedniego tomu to spokojnie, nie macie się czym martwić, bo historię nie są z sobą powiązane.
_
Tym razem autorka zabiera nas do sławnego Ciechocinka. Nigdy nie byłam w tym mieście, a po lekturze "Wiosna w Ciechocinku", wiem że muszę to zmienić. Może i mi, tak jak głównej bohaterce, tężnie solankowe pomogą w uleczeniu duszy i uporządkowaniu spraw życia codziennego.
_
Ilona nie tak planowała swoje życie. Razem z mężem tak długo starali się o swój skarb... może właśnie to ich od siebie oddzieliło? Teraz jedynie można gdybać, bo były już mąż ma nową narzeczoną, a jej skarb stał się zbuntowaną nastolatką, z którą ciężko się dogadać. I właśnie wtedy, Ilona dostaje szansę od losu. Choć nie jest to łatwe postanawia ją złapać i wyjechać do Ciechocinka. Właśnie tam poznaję pewnego młodego mężczyznę, który wskazuję jej drogę do miejscowej biblioteki. Niedługo później Ilona znajduję starą fotografię i postanawia poznać historię osób ze zdjęcia.
_
To była bardzo ciepła ale i emocjonalna podróż. Postacie, które poznajemy w tym tomie są bardzo realistyczne. Autorka doskonale przedstawiła postać nastoletniej córki Ilony, która raz nas zdenerwuje, a raz rozśmieszy swoim zachowaniem.
_
Uwielbiam historię, w których przeszłość splata się z teraźniejszością. I te które dają nam nadzieję na drugie szansę. Niczego mi nie zabrakło w "Wiosna w Ciechocinku". Do niczego nie mogę się przyczepić i nie pozostaje mi nic innego jak wyczekiwać lata, a z nim kolejnego tomu.

"Wiosna w Ciechocinku" to drugi tom z serii "Cztery pory roku" autorstwa Anety Krasińskiej, który bardzo mnie zaskoczył - oczywiście pozytywnie.
_
Jeśli nie czytaliście poprzedniego tomu to spokojnie, nie macie się czym martwić, bo historię nie są z sobą powiązane.
_
Ty...

Rozwiń

Zwiń

Gotowi na przygodę? Chodźcie, zabierzemy Was wraz z Małą Z i Mister O'Lui na poszukiwanie szczęścia. Zanim jednak, rozpoczniemy,to zamknijcie proszę oczy i zastanówcie się czym dla Was jest szczęście?
_
Mały bóbr zwany Mister O'Lui ma wszystko. Ładny drewniany domek z czerwonymi drzwiami, kanapki z żółtym serem i marmoladą oraz kubek z ciepłym kakao. Tylko czy naprawdę to dawało mu szczęście? Czy nasz mały bohater był szczęśliwy? Gdy wyruszał na wyprawę w poszukiwaniu szczęścia ktoś zapukał do jego drzwi, czyżby to pukało szczęście?
_
Razem z córką świetnie bawiłyśmy się podczas lektury "Mister O'Lui szuka szczęścia". Tutaj muszę podkreślić jak wiele razy cieszyłam się, że książeczka ma grubszy papier, dzięki czemu mały czytelnik może bez obawy sam przewracać strony i zachwycać się ilustracjami. A jest czym! Proste, delikatne z neutralnymi kolorami. Przypominają mi te, które widziałam w swoich książeczkach będąc małą dziewczynką.
_
Książeczka jest skierowana do czytelników 3+ i niesie z sobą piękne przesłanie o tym co naprawdę ma wielką wartość w naszym życiu. Nie mogę się już doczekać kolejnych przygód naszego małego bobra.
_
"Bądź zawsze zadowolony z tego co masz".
Mister O'Lui

Gotowi na przygodę? Chodźcie, zabierzemy Was wraz z Małą Z i Mister O'Lui na poszukiwanie szczęścia. Zanim jednak, rozpoczniemy,to zamknijcie proszę oczy i zastanówcie się czym dla Was jest szczęście?
_
Mały bóbr zwany Mister O'Lui ma wszystko. Ładny drewniany domek z czerwonymi drzwiami, ...

Rozwiń

Zwiń

Zastanawialiście się kiedyś jak rynek book mediów wpłynął na książki i autorów? Jak wieki wpływ na sukces książki ma umiejętność wykreowania się autora? Czy chętniej sięgniemy po książkę influencera, którego twarz kojarzymy czy jednak o świetnie zapowiadający się debiut, którego nazwisko autora nic nam nie mówi?
_
Przepraszam za ten długi wstęp ale muszę przyznać, że opodczas czytania "Nienapisane" Anny Bichalskiej musiałam zrobić czytelniczy i bookstagramowy rachunek sumienia. I to tak naprawdę najlepiej pokazuję jak bardzo autorka porusza czytelnika. W sposób nieoczywisty dodaje nadzei i inspiracji do walki z własnymi słabościami.
_
Poznajemy Joannę, pisarkę zmagającą się z blokadą twórczą i licznymi lękami, nie ułatwiającymi jej codzienności oraz Janinę - starszą panią, która stanie się dla Joanny powodem do walki i zmiany swojego życia.
_
Autorka prowadzi nas nie tylko przez teraźniejszości ale i zabiera nas w podróż do przeszłości za pomocą żółtej Syrenki.
_
Czy podczas tej podróży kobieta w czerni pomoże kobiecie w różu? A może to właśnie kobieta w różu stanie się tym kogo w swoim życiu potrzebowała kobieta w czerni?
_
Kończąc "Nienapisane" będziecie odczuwali ciepło w sercu i odkryjecie, że wartościowe rzeczy w życiu to właśnie te nienapisane...

Zastanawialiście się kiedyś jak rynek book mediów wpłynął na książki i autorów? Jak wieki wpływ na sukces książki ma umiejętność wykreowania się autora? Czy chętniej sięgniemy po książkę influencera, którego twarz kojarzymy czy jednak o świetnie zapowiadający się debiut, którego nazwisko a...

Rozwiń

Zwiń

Wioletta Piasecka w "Wiosna w chacie pod starym świerkiem" idealnie równoważy smutek z radością. Pokazuję jak ważne są drugie szanse i jak wiele mogą zniszczyć błędy przeszłości. Daje nadzieję i pokazuję jak ważna jest walka o własne potrzeby, o swoje ja.
_
Znane nam dobrze z poprzedniego tomu owocowe siostry Malina i Jagoda starają się odbudować dawno zniszczoną relację między sobą. Zapomnieć o przeszłości, wybaczyć i być dla siebie wsparciem. Jednak nie jest to takie łatwe. Cień przeszłości nadal jest obecny w ich życiu. Siostry staną do walki nie tylko z przeszłością ale i o własne szczęście.
_
Uwielbiam styl literacki jakim posługuje się autorka. W swojej biblioteczce mam sporo jej książek i zawsze z uśmiechem po skończonej lekturze podaję książkę dalej - do mamy, która już czeka na możliwość przeczytania nowej książki Wioletty Piaseckiej. Nic w tym dziwnego, w końcu to ona pierwsza poleciła mi książkę autorki. Dlatego niecierpliwie czekam aż z następną porą roku w chacie pod starym świerkiem będzie więcej słońca i radości.

Wioletta Piasecka w "Wiosna w chacie pod starym świerkiem" idealnie równoważy smutek z radością. Pokazuję jak ważne są drugie szanse i jak wiele mogą zniszczyć błędy przeszłości. Daje nadzieję i pokazuję jak ważna jest walka o własne potrzeby, o swoje ja.
_
Znane nam dobrze z pop...

Rozwiń

Zwiń

Na co zwracacie uwagę sięgając po książkę? Ja na okładkę 😅 przyznaję niezła okładkowa sroka ze mnie ale później sprawdzam autora i ... tu byłam zaskoczona. Lubię twórczość zarówno Magdaleny Witkiewicz jak i Alka Rogozińskiego ale, że ta dwójka razem? Tu sceptycyzm toczył walkę z ciekawością i... wiecie kto wygrał😉
_
"Winda do miłości" to lekka lektura, która idealnie się sprawdzi na wieczór zdala od trosk dnia codziennego. Mamy tu sporo postaci drugoplanowych oraz windę, która zdaję się żyć własnym życiem. Ale dla uważnego czytelnika nie bedzie to problem i odnajdzie również nieco grozy, niecodzienny humor, tajemnice rodzinną oraz fragmenty, po których refleksja nad własnym życiem sama do nas przychodzi. Tak właśnie. Wszystko to dzięki współpracy tego wspaniałego duetu. Muszę powiedzieć, że jestem pod wrażeniem. Czasami w książce można wyczuć kto jest odpowiedzialny za fragment, który właśnie czytamy. Tu miałabym problem z określeniem kto, co napisał.
_
Na jednej z warszawskich kamienic panuje klątwa i to nie byle jaka, bo cygańska. Na Miłosnej o ironio losu nie ma miłości. Mieszkanicy nie są w stanie zbudować trwałego szczęśliwego związku. Tu ktoś ucieknie sprzed ołtarza, tu zdrada. Ale jak się jej pozbyć? Właśnie to planuje opisać w swoim artykule dziennikarz - nowy pseudo lokator i ma o czym, bo coś dziwnego zaczyna się dziać z budynkiem po wprowadzeniu się młodej idealistki z planem na lepsze życie, której serce niedawno zostało złamane. Czyżby klątwa słabła? Czy miłość naprawdę jest w stanie pokonać wszystko? Nawet jak czasem trwa to bardzo długo?😅

Na co zwracacie uwagę sięgając po książkę? Ja na okładkę 😅 przyznaję niezła okładkowa sroka ze mnie ale później sprawdzam autora i ... tu byłam zaskoczona. Lubię twórczość zarówno Magdaleny Witkiewicz jak i Alka Rogozińskiego ale, że ta dwójka razem? Tu sceptycyzm toczył walkę z ciekawości...

Rozwiń

Zwiń

Poradnik, który nie jest poradnikiem? Uwielbiam format "Daj się pokochać dziewczyno"! Podczas lektury możemy się poczuć jak widzowie na panelu u Katarzyny Miller i Joanny Olekszyk lub jak w gronie przyjaciółek na spotkaniu przy kawie i ciastku. Książka ma niezwykłą formę luźnej, intymnej i brutalnie szczerej rozmowy, która dla mnie jest strzałem w dziesiątkę.
_
"Daj się pokochać dziewczyno" normalizuje takie tematy jak kryzys w związku, zdradę lub spadek namiętności w związku. Okazuję się, że to nie musi być wcale koniec ale kolejny etap. Psychoterapeutka Katarzyna Miller w charakterystyczny dla siebie sposób opowiada o miłości, która wcale nie polega na poświęceniu lecz na zachwycie drugą osobą i wolności. Pozwoliło mi to na nowo spojrzeć na swój związek. Znów zacząć czerpać radość z flirtu z własnym mężem. Coś cudownego! Bardzo polecam.
_
Warto dodać, że książka jest pięknie wydana. Mamy tu twardą okładkę z delikatnie barwionymi brzegami i wstążkę, która ma pełnić funkcję zakładki. Wierzcie mi będziecie z niej jednak rzadko korzystać, bo w tą książkę poprostu się wsiąka. Czasem z uśmiechem na ustach, a czasem robiąc rachunek sumienia "czy ja też tak robię..." strona po stronie dowiadujemy się jak odzyskać zachwyt nad sobą i drugą osobą. Jak czerpać radość z życia, a nie wymagać jej od drugiej osoby...
_
Jak widzicie mogłabym pisać o tej książce i pisać. Ohy i ahy nie są tu przypadkowe, bo ten poradnik skradł moje serce.

Poradnik, który nie jest poradnikiem? Uwielbiam format "Daj się pokochać dziewczyno"! Podczas lektury możemy się poczuć jak widzowie na panelu u Katarzyny Miller i Joanny Olekszyk lub jak w gronie przyjaciółek na spotkaniu przy kawie i ciastku. Książka ma niezwykłą formę luźnej, ...

Rozwiń

Zwiń

W "Miłość jest blisko" znajdziemy bardzo dużo nawiązań do kultowego "Bodyguarda" ale! Warto tu zaznaczyć, że mamy tu odwrócone rolę. Tym razem to ona będzie osłaniać jego. W książce poznajemy Wojtka Dreksa, który po spędzonej nocy z przypadkową kobietą staję się ofiarą prześladowania. Po licznych prośbach rodziny ulega i zgadza się na pomoc, pod postacią wynajęcia firmy ochroniarskiej. Jednak nigdy nie spodziewał się, że szefem jego ochrony będzie kobieta...
_
Cóż można śmiało powiedzieć, że wątek #enemistolovers ma się tu świetnie i choć wiemy jak skończy się ta cała przygoda to i tak czytamy pełni napięcia kiedy i kto zrobi ten pierwszy krok.
_
Książkę czyta się bardzo szybko. Mamy tu wartką akcję i ciekawy wątek poboczny w postaci choroby nowotworowej, który mnie zaskoczył (oczywiście pozytywnie). Dialogi nadają tempa i kilka razy mogą wywołać uśmiech na twarzy czytelnika. Całość jest bardzo ciepła w odbiorze, co czyni "Miłość jest blisko" idealną lekturą w oczekiwaniu na wiosnę.
_
Oczywiście musimy pamiętać, że jest to tom pierwszy nowej serii Pauliny Kozłowskiej "Bracia Dreks" i już nie mogę się doczekać aż będę mieć kolejny tom w swoich rękach.

W "Miłość jest blisko" znajdziemy bardzo dużo nawiązań do kultowego "Bodyguarda" ale! Warto tu zaznaczyć, że mamy tu odwrócone rolę. Tym razem to ona będzie osłaniać jego. W książce poznajemy Wojtka Dreksa, który po spędzonej nocy z przypadkową kobietą staję się ofiarą ...

Rozwiń

Zwiń

"Tell me in secret" to kontynuacja losów bohaterów znanych nam z "Tell me softly" autorstwa Mercedes Ron. Wracamy do Kamili Hamilton i braci Di Bianco oraz ich pełnego napięć trójkąta. Taylor nadal jest oparciem dla Kamili, a Thiago wciąż sprawia, że jej serce zaczyna bić szybciej tyle, że...jej uczucia względem braci się zmieniły. Dodatkowo na barki dziewczyny spada rozwód rodziców spowodowany problemami finansowymi rodziny, kłopoty w szkole młodszego brata, porzucenie przez przyjaciółkę i coś jeszcze, coś bardziej mrocznego... Z królowej szkoły nagle staje się samotnym wyrzutkiem lecz w jej otoczeniu kryje się ktoś komu taki widok sprawia radość...
_
Aj jak ja lubię czytać książkę i czuć tą chemię między bohaterami. Tą iskrę namiętności, która przyśpiesza oddech i sprawia, że strony same nabierają tempa, kartka po kartce wypalając wypieki na policzkach, sprawiając, że się płonie...
_
W tym tomie czeka na nas emocjonalny rollercoaster. Muszę przyznać, że czytałam "Tell me in secret" z zapartym tchem i dziękowałam w duchu autorce, że prócz narastającej namiętności między bohaterami poznajemy również towarzyszące im trudne wybory, które sprawiają, że książka staje się nie odkładana. Tu trzeba dodać, że narratorami serii "Tell me" są Kamila, Taylor i Thiago dzięki czemu możemy poznać ich myśli w konkretnych sytuacjach i lepiej zrozumieć ich postępowanie.
_
I wisienka na torcie: wątek cyberprzemocy i prześladowania wśród młodzieży. Dla mnie dodaje on powiewu świeżości i wyróżnia książkę na tle jej gatunku YA Forbidden Romance. Pokazuję również jak bardzo pomimo rozwoju technologii nie jesteśmy w stanie się przed nią obronić.
_
Jestem bardzo ciekawa co autorka przygotowała dla nas w trzecim i ostatnim tomie serii. I cóż chyba czas obejrzeć film dostępny na Amazon Prime "Powiedz mi po cichu" skoro tak trudno mi się rozstać z Kamilą i braćmi Di Bianco.

"Tell me in secret" to kontynuacja losów bohaterów znanych nam z "Tell me softly" autorstwa Mercedes Ron. Wracamy do Kamili Hamilton i braci Di Bianco oraz ich pełnego napięć trójkąta. Taylor nadal jest oparciem dla Kamili, a Thiago wciąż sprawia, że jej serce zaczyna b...

Rozwiń

Zwiń

"Mama zawsze mówiła, że niektóre historie są jak origami - składasz je warstwa po warstwie, aż powstanie coś pięknego, ale jeśli spróbujesz je rozłożyć, zostanie tylko pognieciony papier i ślady zagięć, które już nigdy nie znikną."
_
Długo zastanawiałam się jak przekazać Wam emocję, które towarzyszyły mi podczas lektury "Ostatnia Gejsza z Gion". Szczerze mówiąc nadal nie jestem pewna czy uda mi się opisać słowami to co czułam. To nie jest książka którą czyta się szybko. Przez nią się płynie... Napisana poetyckim językiem, z malowniczymi opisami...A każda strona tej powieści hipnotyzuje niczym taniec gejszy. Urzeka swoim pięknem od którego nie można się oderwać, będąc niczym zaproszenie do innego świata, innej kultury...do Gion.
_
Magdalena Buraczewska-Świątek przybliża nam Kraj Kwitnącej Wiśni pokazując jego piękno i brutalność, poprzez mroczne kulisy życia gejsz, które często jako małe dziewczynki były sprzedawane za długi ich rodzin. W świecie, gdzie stanowią jedynie egzotyczne atrakcje, kobiety zamknięte w złotych klatkach, które mają zaspokoić męskie potrzeby.W książce poznajemy gorzką historię Yuki­ko, która była Haną, albo Hany, która mu­sia­ła być Yuki­ko..Rozdartą między giri - obowiązkiem, a ninjo - uczuciem, które nigdy nie powinno się zrodzić.

"Mama zawsze mówiła, że niektóre historie są jak origami - składasz je warstwa po warstwie, aż powstanie coś pięknego, ale jeśli spróbujesz je rozłożyć, zostanie tylko pognieciony papier i ślady zagięć, które już nigdy nie znikną."
_
Długo zastanawiałam się jak przekazać Wam emoc...

Rozwiń

Zwiń