Karolina Głogowska

42/52/2026 "Wzorzec" Karolina Głogowska Mięta #recenzja #współpracabarterowa #współpracarecenzencka #psychopaci Za wszelką cenę Jak długie ręce ma władza bogatych? Czy każdego da się kupić? Czy każdą zbrodnię da się usprawiedliwić, zmienić jej znaczenie? Sawa Bogucka, prezeska fundacji Junona, pomagającej osobom doświadczającym przemocy, przyznaje się do zabicia mężczyzny w obronie własnej. Tłumaczy się tym, że zabity miał na jej punkcie obsesję. Ale prokuratorka, psycholog sądowy i patolog mają co do tego wątpliwości. Rany na ciele Sawy wyglądają na samookaleczenie, a sama podejrzana zdaje się coś ukrywać, a jej postura wyklucza poradzenie sobie z postawnym mężczyzną jakim był Adam Hinz. Jaka jest prawda? Czy była to zbrodnia w obronie własnej czy dokładnie zaplanowane morderstwo? Co łączyło Sawę i Adama? Co takiego wiedział na temat przeszłości Sawy mężczyzna, że skończył jak skończył? Tego wszystkiego dowiecie się sięgając po "Wzorzec". Przyznam, że po blurbie na okładce, którym są słowa Maxa Czornyja, że jest to thriller kompletny, spodziewałam się thrillera, który wgniecie mnie w fotel. Niestety poczułam się rozczarowana. Jak na thriller to emocji tu dostajemy mało, nie biorę tu pod uwagę niewyżycia seksualnego bohaterki, jej kochanka, a także pani prokurator, która zgodnie z trendem jest spod tęczowej flagi. Sama powieść rozkręca się na ostatnich 50 stronach, a zakończenie jest jak splunięcie na wszystkie wartości moralne, które człowiek powinien posiadać. Z zakończenia wynika, że pieniądze potrafią załatwić wszystko, a każdą tajemnicę da się utrzymać, a wymiar sprawiedliwości pozostaje, a wręcz chce pozostać ślepy na prawdę. Thrillera jest tu mało, za dużo scen erotycznych, jedyne co zaskakuje to fakt, że tu kobieta jest tym złym charakterem. Czy polecam Wam lekturę "Wzorca"? Nie jest to zła książka, ale także nie zmiata z podłogi, więc decyzję pozostawiam Wam.