Profil użytkownika: MM1990

Całkiem interesujące przybliżenie tematyki związanej z obcością etniczną i różnicami narodowościowymi, a dokładniej opis najbardziej znanych teorii dotyczących tej kwestii. Publikacja jeszcze sprzed czasów politycznej poprawności, którą zresztą Łukasz Łotocki wprost krytykuje, co tylko zwiększa wartość książki.

Całkiem interesujące przybliżenie tematyki związanej z obcością etniczną i różnicami narodowościowymi, a dokładniej opis najbardziej znanych teorii dotyczących tej kwestii. Publikacja jeszcze sprzed czasów politycznej poprawności, którą zresztą Łukasz Łotocki wprost krytykuje, co tylko zwi...

Rozwiń

Zwiń

Zainteresowanie historią od czasu wydania (2018 rok) tej książki przez prof. Rafała Chwedoruka nie maleje, a nawet jakby zaczęło, to i tak nie da się od historii po prostu uciec. Już chyba zawsze będziemy choćby bombardowani treściami związanymi z Holokaustem, II wojną światową czy kolonializmem. Publikacja zapewne mogłaby zostać z perspektywy czasu nieco uzupełniona i czasem mniej chaotyczna, ale i tak daje bardzo dobry wgląd w tytułowe zagadnienie.

Zainteresowanie historią od czasu wydania (2018 rok) tej książki przez prof. Rafała Chwedoruka nie maleje, a nawet jakby zaczęło, to i tak nie da się od historii po prostu uciec. Już chyba zawsze będziemy choćby bombardowani treściami związanymi z Holokaustem, II wojną światową czy kolonia...

Rozwiń

Zwiń

Andrzej Milczanowski to wyjątkowo paskudna postać, o czym świadczą zresztą przytaczane w tej książce wywiady i fakty. Typowy przedstawiciel obozu solidarnościowego, który po dorwaniu się do władzy zapomniał o swoim rodowodzie i był zajęty głównie obroną przywilejów poprzednich władz i podległych im służb. Nie dość, że pozostawił na stanowiskach dawnych SB-eków, to jeszcze jednemu z nich pozwolił na prowadzenie operacji inwigilacji prawicy - jak kilka lat temu mówił słusznie prof. Antoni Dudek, była to sprawa absolutnie nie do przyjęcia w systemie demokratycznym.

Do tego kilka lat po upadku poprzedniego ustroju, gdy został ministrem spraw wewnętrznych, Milczanowski zajmował się już pacyfikowaniem przez policję robotników, na plecach których doszedł do władzy i wysokich apanaży. Co więcej, w wywiadach szczycił się swoją skutecznością w zaprowadzaniu "ładu i porządku"...

Właściwie jedyną wartością książki są wywiady i teksty pozwalające zobaczyć, jak bardzo miałka była argumentacja Milczanowskiego na temat obrony emerytur SB-eków i ich pracy w Urzędzie Ochrony Państwa. Pozostałe treści to już hagiografia, choć autorzy zapewniają na początku, że oddadzą głos również jego krytykom. Kończy się jednak na tym, że we wspomnieniach ludzi związanych z Milczanowskim jest tylko jeden krytyczny tekst na jego temat.

Andrzej Milczanowski to wyjątkowo paskudna postać, o czym świadczą zresztą przytaczane w tej książce wywiady i fakty. Typowy przedstawiciel obozu solidarnościowego, który po dorwaniu się do władzy zapomniał o swoim rodowodzie i był zajęty głównie obroną przywilejów poprzednich władz i podl...

Rozwiń

Zwiń

Od pewnego czasu zastanawiam się, dlaczego sprawą wszechwładzy gigantów technologicznych nagle zajęto się po tym, jak jej czołowi przedstawiciele byli gośćmi na zaprzysiężeniu Donalda Trumpa. Wcześniej także stosowali oni cenzurę na mediach społecznościowych, ograniczali zasięgi niewygodnym twórcom i lobbowali u polityków. Dopiero teraz, a przecież to wszystko jest wiadome od co najmniej dekady, na rynku pojawia się coraz więcej książek na ten temat.

Publikacja Sylwii Czubkowskiej wpisuje się w ten schemat. Dodatkowo jest ona bardzo nierówna. Z jednej strony celnie punktuje ona lobbystów, wpływ big techów na naukowców czy przymilanie się polityków do korporacji. Z drugiej mam wrażenie, że każda działalność firm technologicznych jest uważana przez autorkę za zagrożenie. Czy przypadkiem dziennikarka nie powinna zastanowić się nad przyłączeniem do Amiszów? Nowe technologie istnieją, będą się rozwijać i stały się już nieodłączonym elementem naszego życia, więc dosyć zabawnie brzmi epilog z wielkim detoksem cyfrowym autorki.

Styl autorki jest dodatkowo ciężki, książka zupełnie bez potrzeby jest bardzo długa, bo często zawiera niezbyt interesujące przemyślenia Czubkowskiej czy informacje właściwie nic wnoszące. Do tego jest sporo cytatów z lewicowych oszołomów pokroju Jana Oleszczuka-Zygmuntowskiego, co raczej obniża powagę zawartych tutaj tez.

Od pewnego czasu zastanawiam się, dlaczego sprawą wszechwładzy gigantów technologicznych nagle zajęto się po tym, jak jej czołowi przedstawiciele byli gośćmi na zaprzysiężeniu Donalda Trumpa. Wcześniej także stosowali oni cenzurę na mediach społecznościowych, ograniczali zasięgi niewygodny...

Rozwiń

Zwiń

Żyjemy już w algorytmicznej dystopii, czy dopiero śnimy o utopii, w której za wszystko odpowiada sztuczna inteligencja i nowe technologie? Autor nie daje odpowiedzi wprost, wskazując zarówno na nadmierną ingerencję nowych narzędzi w życie ludzi, jak i na pozytywy wynikające z wdrożenia innowacyjnych rozwiązań. Zarazem nie daje prostych odpowiedzi na te złożone tematy, gdy wielu ekspertów już dokładnie przewiduje przyszłość.

Książkę czytało się całkiem nieźle, choć ktoś dobrze napisał w innej recenzji, że zwłaszcza podsumowanie i rekomendacje brzmiały jak wykład akwizytora sprzedaży wysyłkowej. Niektóre anegdoty mogłyby być zaś krótsze, a inne wątki bardziej rozbudowane.

Żyjemy już w algorytmicznej dystopii, czy dopiero śnimy o utopii, w której za wszystko odpowiada sztuczna inteligencja i nowe technologie? Autor nie daje odpowiedzi wprost, wskazując zarówno na nadmierną ingerencję nowych narzędzi w życie ludzi, jak i na pozytywy wynikające z wdrożenia inn...

Rozwiń

Zwiń

Właściwie nigdy nie wierzyłem w tak zwaną romantyczną miłość, więc treść książki w żaden sposób mnie nie szokuje. Cieszę się natomiast, że wreszcie ktoś napisał wprost, iż to wszystko ułuda. Dzięki temu może rzeczywiście przestaniemy gonić opisywanego przez Tomasza Szlendaka „jednorożca”, czyli tych wszystkich – w gruncie rzeczy krótkotrwałych – „motylków w brzuszku”.

Wydaje mi się jednak, że autor nie może wyjść z feministycznych schematów myślowych, w których „samorealizację” i „rozwój zawodowy kobiet” uważamy za jakąś oczywistość. Skoro według Szlendaka kobiety z powodu kryzysu gospodarczego będą narażone na masową utratę pracy, to chyba logiczne, iż ich praca jest zwyczajnie niewiele warta i możemy się bez niej obyć. Tym samym możemy też pomyśleć o powrocie do patriarchatu, skoro w niektórych środowiskach w ogóle nie budzi kontrowersji poliamoria?

Muszę pochwalić autora za przystępny język, bo dobrze się to czyta, a jednocześnie zganić za te irytujące „feminatywy”. Jak ktoś dobrze tutaj napisał, ciekawie słuchało się podcastów z udziałem Szlendaka, ale sama książka zawodzi oczekiwania, abstrahując w tym kontekście od samych jego poglądów.

Właściwie nigdy nie wierzyłem w tak zwaną romantyczną miłość, więc treść książki w żaden sposób mnie nie szokuje. Cieszę się natomiast, że wreszcie ktoś napisał wprost, iż to wszystko ułuda. Dzięki temu może rzeczywiście przestaniemy gonić opisywanego przez Tomasza Szlendaka „jednorożca”, ...

Rozwiń

Zwiń

Po lekturze tej książki można stwierdzić, że Rosja "od zawsze" jest solą w oku szeroko pojętych środowisk lewicowych. Trudno się więc dziwić tak dużej zawziętości, z jaką współcześni lewicowi liberałowie - właśnie w duchu poglądów Karola Marksa - atakują także obecną Rosję.

Z samej publikacji wartościowe jest tak naprawdę tylko wprowadzenie Feliksa Tycha i podsumowanie Adama Ciołkosza. Same pisma i wystąpienia Marksa są albo miałkie, albo poświęcone wydarzeniom międzynarodowym, nie zawsze zresztą związanym z Polską.

Po lekturze tej książki można stwierdzić, że Rosja "od zawsze" jest solą w oku szeroko pojętych środowisk lewicowych. Trudno się więc dziwić tak dużej zawziętości, z jaką współcześni lewicowi liberałowie - właśnie w duchu poglądów Karola Marksa - atakują także obecną Rosję.

Z sa...

Rozwiń

Zwiń