A co by się stało, gdyby Adaś Miauczyński urodził się w latach osiemdziesiątych XX wieku i musiał się mierzyć z absurdami naszej rzeczywistości (a przy okazji naoglądałby się "Fight Clubu")? Nie wiem czy autor "Ładunku" miał tę wybuchową mieszankę na myśli, kiedy tworzył tę książkę, ale zdecydowanie daje ona wyraz frustracji dzisiejszych czterdziestolatków, zwłaszcza tych pracujących w kulturze, z zazdrością spoglądających na dorosłe zarobki znajomych w korporacjach. Żadna ze stron nie widzi jednak, że trawa jest zieleńsza po drugiej stronie płotu, bo nawożona jest .... wiadomo czym. Do momentu, kiedy nie trzeba przekroczyć płotu i wtedy brnie się po kostki w tym nawozie.
"Ładunek" to też opowieść o prawdziwej, polskiej rodzinie, ale nie z obrazków tradycjonalistów zamiatających trudne sprawy pod dywan, tylko tej z którą spotykamy się na niedzielny obiad. Jeśli mamy szczęście, uda się dożyć do deseru.
Polecam wszystkim zmęczonym życiem, którym ciężko sterować. Nie jesteście sami!

A co by się stało, gdyby Adaś Miauczyński urodził się w latach osiemdziesiątych XX wieku i musiał się mierzyć z absurdami naszej rzeczywistości (a przy okazji naoglądałby się "Fight Clubu")? Nie wiem czy autor "Ładunku" miał tę wybuchową mieszankę na myśli, kiedy tworzył tę książkę, ale zdecydowanie daje ona wyraz frustracji dzisiejszych czterdziestolatków, zwłaszcza tych...

Szału nie ma, ale odpowiednia na lekką lekturę w podróży.

Szału nie ma, ale odpowiednia na lekką lekturę w podróży.