Jednocześnie poetycka i bardzo bezpośrednia. Przepiękna i trzyma za gardło. Boleśnie akuratna.

Jednocześnie poetycka i bardzo bezpośrednia. Przepiękna i trzyma za gardło. Boleśnie akuratna.

7 na 10, bo pierwszy tom przygód czarodziejek nie jest moim ulubionym. Ale bawiłam się świetnie. Dorastałam z tą serią i co dwa tygodnie biegałam do kiosku po nowy numer, by dowiedzieć się, co działo się w kolejnych częściach komiksu. Dlatego bardzo się cieszę, że W.I.T.C.H. został wydany na nowo i w tak ładnej oprawie. Będę czytać dalej :)

7 na 10, bo pierwszy tom przygód czarodziejek nie jest moim ulubionym. Ale bawiłam się świetnie. Dorastałam z tą serią i co dwa tygodnie biegałam do kiosku po nowy numer, by dowiedzieć się, co działo się w kolejnych częściach komiksu. Dlatego bardzo się cieszę, że W.I.T.C.H. został wydany na nowo i w tak ładnej oprawie. Będę czytać dalej :)

Jeden wielki absurd. Ale mogę powiedzieć, że dobrze się bawię i faktycznie jestem ciekawa co się wydarzy w ostatniej części.
Po przeczytaniu już dwóch książek nawet trochę przywiązałam się do Lisów. Nie mogę się jednak przekonać do Andrew - dla mnie jego osobowość i to, jak przedstawione jest jego uzależnienie, a także jak wygląda jego funkcjonowanie na lekach psychiatrycznych jest po prostu zbyt absurdalne i źle wyegzekwowane - nie mogę tego przeskoczyć.
Do Kevina się przekonałam - jego zachowanie zaczęło mieć sens, gdy przekonałam się, z czym i kim miał tak naprawdę u Kruków do czynienia.

Jeden wielki absurd. Ale mogę powiedzieć, że dobrze się bawię i faktycznie jestem ciekawa co się wydarzy w ostatniej części.
Po przeczytaniu już dwóch książek nawet trochę przywiązałam się do Lisów. Nie mogę się jednak przekonać do Andrew - dla mnie jego osobowość i to, jak przedstawione jest jego uzależnienie, a także jak wygląda jego funkcjonowanie na lekach...

bardzo głupiutka książka

bardzo głupiutka książka

Urocza i relaksująca, czytałam z przyjemnością. Viv i jej przyjaciele mnie urzekli. Nie mogę dać jednak wyższej oceny, bo nie jest to książka, o której będę myślała. Taka lektura na raz. Na pewno sięgnę po kolejny tom z tej serii, gdy będę miała nastrój na coś niezobowiązującego i wywołującego uśmiech na twarzy.

Urocza i relaksująca, czytałam z przyjemnością. Viv i jej przyjaciele mnie urzekli. Nie mogę dać jednak wyższej oceny, bo nie jest to książka, o której będę myślała. Taka lektura na raz. Na pewno sięgnę po kolejny tom z tej serii, gdy będę miała nastrój na coś niezobowiązującego i wywołującego uśmiech na twarzy.

Meh.
Średnia. Już nie kibicowałam tak bohaterom jak w drugiej części, a fabularne rozwiązania wydawały mi się niekiedy zbyt proste. Całkiem przyjemna lektura, ale bez fajerwerków. I zdecydowanie zbyt przegadana - można by spokojnie uciąć ze 100 stron i książka by na tym nie straciła.

Jedna z fabularnych rzeczy na plus - na sam koniec Tamlin nie okazał się jednak psycholem z samymi złymi cechami - doceniam, że autorka dodała pewien niuans do jego postępowania (choć na spotkaniu wszystkich książąt fae był jednoznacznie okropny i obleśny).

Ostatnia część podobno dotyczy Nesty. Nie wiem, czy zniosę tysiąc stron jej fochów, więc póki co zakończę swoją przygodę na tej części.

Meh.
Średnia. Już nie kibicowałam tak bohaterom jak w drugiej części, a fabularne rozwiązania wydawały mi się niekiedy zbyt proste. Całkiem przyjemna lektura, ale bez fajerwerków. I zdecydowanie zbyt przegadana - można by spokojnie uciąć ze 100 stron i książka by na tym nie straciła.

Jedna z fabularnych rzeczy na plus - na sam koniec Tamlin nie okazał się jednak...

Daję siódemkę, bo dużo lepsza niż pierwsza część. Bawiłam się dobrze. Trochę denerwuje mnie, że autorka tak jednoznacznie, mało subtelnie mówi mi - Tamlin zły, Rhysand dobry. Nie miałam wyboru wobec okoliczności, jakie stworzyła autorka - polubiłam Rhysanda i jego przyjaciół. Na plus jeszcze poświęcenie uwagi traumie głównej bohaterki - mam wrażenie, że bardzo często w książkach tego typu bohaterom przydarzają się tragedie, ale nie odbija się to na ich psychikach. Tutaj z Feyrą było inaczej i bardzo mi się to podobało.
Nie taka straszna ta moja przygoda z romantasy. Będę kontynuowała serię.

Daję siódemkę, bo dużo lepsza niż pierwsza część. Bawiłam się dobrze. Trochę denerwuje mnie, że autorka tak jednoznacznie, mało subtelnie mówi mi - Tamlin zły, Rhysand dobry. Nie miałam wyboru wobec okoliczności, jakie stworzyła autorka - polubiłam Rhysanda i jego przyjaciół. Na plus jeszcze poświęcenie uwagi traumie głównej bohaterki - mam wrażenie, że bardzo często w...

Zazdroszczę pani Sally Rooney takiej umiejętności akuratnego opisywania ludzkich uczuć. Dotknęła mnie ta książka, a nawet nie utożsamiałam się z problemami bohaterów. Styl narracji, te opisy przeżyć - niekiedy żenujące, niekiedy wzruszające; czasem frustrujące - były tak ludzkie i tak pełne zrozumienia natury człowieka, przez co sprawiały, że kilka razy się wzruszyłam. A nie jest to przecież wyciskacz łez; ja też nie mam zwyczaju często płakać w trakcie lektury.

Bardzo ludzka. Tak określiłabym tę powieść, nawet jeśli to nieco dziwnie brzmi.

Zazdroszczę pani Sally Rooney takiej umiejętności akuratnego opisywania ludzkich uczuć. Dotknęła mnie ta książka, a nawet nie utożsamiałam się z problemami bohaterów. Styl narracji, te opisy przeżyć - niekiedy żenujące, niekiedy wzruszające; czasem frustrujące - były tak ludzkie i tak pełne zrozumienia natury człowieka, przez co sprawiały, że kilka razy się wzruszyłam. A...

Ogólnie w porządku, ale zmęczyła mnie. Nie zgadzam się ze wszystkimi opiniami autora, ale nie odmówię mu rzetelności. Mieszane odczucia. Niemniej jednak nie żałuję, że przeczytałam; szczegółowe opracowanie życia i działalności Sulli to must read dla osób interesujących/zajmujących się późną republiką rzymską

Ogólnie w porządku, ale zmęczyła mnie. Nie zgadzam się ze wszystkimi opiniami autora, ale nie odmówię mu rzetelności. Mieszane odczucia. Niemniej jednak nie żałuję, że przeczytałam; szczegółowe opracowanie życia i działalności Sulli to must read dla osób interesujących/zajmujących się późną republiką rzymską