The Foxhole Court

🦊🧡Byłam sceptycznie nastawiona sięgając po tę pozycję słysząc tyle zachwytów. W tym momencie mam żal do Zocharett, że zachęciła mnie by przeczytać tę książkę, bo bezpośrednio wsparłam wydawnictwo xD Muszę mieć te serię na półce. Zakochałam się. Styl pisania jest tak niesamowity, nie wiadomo czego można się spodziewać. Czytasz spokojny opis przemyśleń głównego bohatera po czym BUM dostajesz takie zdanie, którego się nie spodziewasz w książce tego typu! Kilkukrotnie sprawdzałam, czy przypadkiem nie zmieniłam książki na aplikacji do czytania 😅
Gorąco polecam, bo nie jest to klasyczna historia jakiej można oczekiwać po tym gatunku! Od śmiechu z absurdu po płacz ze wzruszenia

Edit po tygodniu - nadal kocham tę książkę i chętnie do niej wracam jako przykład dobrej lektury 🦊🧡

🦊🧡Byłam sceptycznie nastawiona sięgając po tę pozycję słysząc tyle zachwytów. W tym momencie mam żal do Zocharett, że zachęciła mnie by przeczytać tę książkę, bo bezpośrednio wsparłam wydawnictwo xD Muszę mieć te serię na półce. Zakochałam się. Styl pisania jest tak niesamowity, nie wiadomo czego można się spodziewać. Czytasz spokojny opis przemyśleń głównego bohatera po...

zdecydowanie moja nowa osobowość

zdecydowanie moja nowa osobowość

Zakochałam się! Dzięki, Zocharett!!

Zakochałam się! Dzięki, Zocharett!!

"Tu chodzi o kolejne szanse. Drugą, trzecią, czwartą. Nieważne. Liczy się to, że istnieje ktoś, kto zechce ci dać przynajmniej jeszcze jedną."

O mamusiu jak ja byłam zajarana na tą książkę gdy miała swoją premierę, hmm 8 lat temu :o
Najlepsze jest to, że ja ją wtedy przeczytałam, podobała mi się.
A później w oczekiwaniu na kolejne części totalnie o niej zapomniałam i zapewne tak by pozostało, gdyby nie fakt, że one znów ostatnio stały się jakoś popularne i zaczęły mi się wyświetlać na różnych portalach więc no stwierdziłam, że jak już wyszło ich więcej to mogę się w końcu za nie wziąć.

Trafiamy w świat Exy.
Exy to totalnie stworzona na potrzeby fabuły dyscyplina sportowa. Nie wiem czemu ciągle mi się wydaje, że uczestnicy grają na lodzie ale no nie bo to trochę połączenie hokeja tylko że bez lodu i łyżew z lacrosse, które u nas nie jest zbytnio popularne ale przynajmniej można sobie już wyobrazić o co tu biega.
Jakby coś to przez całą fabułę poznamy zasady gry, rozmieszczenie poszczególnych zawodników i ich zadania. Ale jednak nie o samo Exy tutaj chodzi choć nie ma dnia by się ono nie przewinęło.

Wraz z głównym bohaterem Neilem trafiamy do drużyny Uniwersytetu Stanowego Palmetto pod skrzydła trenera Waymacka.
I tu warto wspomnieć, że trener jest bardzo empatyczną osobą, ponieważ założył drużynę Lisy, w której skład nie wchodzi ani jedna normalna osoba.
Żebyście mnie dobrze zrozumieli.
Ktoś tam ma za sobą krwawą przeszłość i jest na odwyku, ktoś inny wyszedł z totalnej biedy, inna spod prawie prostytucji itp.
Więc jest to taki zlepek osób mocno specyficznych, którzy mają problem z zaufaniem, z rozmawianiem otwarcie, z agresją i wszystkim innym co by się przydało aby stworzyć zgraną drużynę, która ma się piąć po szczeblach kariery.

I nie Neil nie będzie tą osobą, która jest zupełnie z innej bajki niż reszta, on to ma na swoich barkach jeszcze cięższą przeszłość niż można sobie wyobrazić z tym, że my będziemy poznawać ją etapami wraz z upływem fabuły.

Na początku ciężko wniknąć w to specyficzne społeczeństwo. Obserwując z boku ich zachowania i traumy nie raz łapałam się na tym, że zapominałam że to są jeszcze dzieciaki.

Dzieje się dużo, często jest nieprzyjemnie i wulgarnie ale mimo wszystko czuć w tym wszystkim jakieś malutkie ciepło które sprawia, że chce się stać za plecami Neila, walczyć z jego przeciwnościami i obserwować dokąd to wszystko pójdzie.

"Tu chodzi o kolejne szanse. Drugą, trzecią, czwartą. Nieważne. Liczy się to, że istnieje ktoś, kto zechce ci dać przynajmniej jeszcze jedną."

O mamusiu jak ja byłam zajarana na tą książkę gdy miała swoją premierę, hmm 8 lat temu :o
Najlepsze jest to, że ja ją wtedy przeczytałam, podobała mi się.
A później w oczekiwaniu na kolejne części totalnie o niej zapomniałam i...

kocham. Przeczytałam już 3 razy

kocham. Przeczytałam już 3 razy

Dziwna,wattpadowa, ale fajna

Dziwna,wattpadowa, ale fajna

Ciężko się to czyta. Jest napisane takim językiem, że nie czyta się tego płynnie i przyjemnie. Ogólnie fabuła nie jest zła ale jakoś mega wciągająca też nie jest.

Ciężko się to czyta. Jest napisane takim językiem, że nie czyta się tego płynnie i przyjemnie. Ogólnie fabuła nie jest zła ale jakoś mega wciągająca też nie jest.

Wow, totalnie nie wiem co sądzić o tej książce. Po okładce i ograniczeniu wiekowym i tym, że jest to wydawnictwo niezwykłe spodziewałam się czegoś zupełnie innego. Zaskoczyłam się zdecydowanie na plus i jestem ciekawa jak ta cała historia się dalej potoczy.

Wow, totalnie nie wiem co sądzić o tej książce. Po okładce i ograniczeniu wiekowym i tym, że jest to wydawnictwo niezwykłe spodziewałam się czegoś zupełnie innego. Zaskoczyłam się zdecydowanie na plus i jestem ciekawa jak ta cała historia się dalej potoczy.

Skończyłam czytać The Foxhole Court i czytam teraz komentarze na jej temat i w zasadzie jest to zabawne doświadczenie, bo podsumowując to, co w nich odnalazłam, to w sumie… nie wiadomo o co chodzi, ma dużo minusów, ale buja. Cóż, mam takie same odczucia 😄

W sumie się to czyta i niby wiadomo o co chodzi, ale jednak trochę nie wiadomo… Książka jest albo napisana bardzo dziwnie, albo tłumaczenie jest dziwne. Wszystko jest takie surowe, momentami chłodne, dialogi specyficzne. Fabularnie ogarniasz, ale emocjonalnie czujesz się trochę jak w zawieszeniu. Chociaż lęk i napięcie głównego bohatera się udziela podczas tego czytania.

Połowa postaci jest naprawdę ciekawa i wyróżniająca się, a druga połowa trochę ginie na tle tej bardziej wyrazistej reszty. Jednak bardzo podoba mi się klimat tej książki. Znalazłam ją na tiktoku po estetyce i wiedziałam, że muszę się do niej dorwać. Słyszałam też, że 1 tom to dopiero wstęp i że akcja dopiero się zacznie, więc jestem ciekawa co będzie dalej.

Co więcej totalnie nie spodziewałam się, że będę miała podobne uczucia jak przy czytaniu Króliczka autorstwa Mona Awad. Inny gatunek, inna historia, ale to samo uczucie: czy to jest dziwne czy genialne? I chyba właśnie to mnie najbardziej intryguje.

Skończyłam czytać The Foxhole Court i czytam teraz komentarze na jej temat i w zasadzie jest to zabawne doświadczenie, bo podsumowując to, co w nich odnalazłam, to w sumie… nie wiadomo o co chodzi, ma dużo minusów, ale buja. Cóż, mam takie same odczucia 😄

W sumie się to czyta i niby wiadomo o co chodzi, ale jednak trochę nie wiadomo… Książka jest albo napisana bardzo...

Niewiem jak polskie tłumaczenie, czytałam tę książkę w oryginale ze względu na wydawnictwo NieZwykłe i jego zazwyczaj leniwe obróbki tekstu. Fabuła nieco odjechana i totalnie nierealistyczna ale bawiłam się świetnie. Straumatyzowani bohaterowie z trudnym życiem, mafia z każdej strony i vibe Tumblera 2013 z estetycznymi depresyjnymi zdjęciami wypalanych papierosów nocą. Bardzo polecam całą trylogię.

Niewiem jak polskie tłumaczenie, czytałam tę książkę w oryginale ze względu na wydawnictwo NieZwykłe i jego zazwyczaj leniwe obróbki tekstu. Fabuła nieco odjechana i totalnie nierealistyczna ale bawiłam się świetnie. Straumatyzowani bohaterowie z trudnym życiem, mafia z każdej strony i vibe Tumblera 2013 z estetycznymi depresyjnymi zdjęciami wypalanych papierosów nocą....