Jedna z niewielu książek, które zostają w duszy całe lata, po przeczytaniu zostawiając pustkę, dziurę i smutek....
Biografia Camille Claudel, podana czytelnikowi przez autorkę, napisana jest niekonwencjonalnym stylem, który początkowo rodzi delikatne trudności w odbiorze, które naprawdę warto pokonać. Czytamy list do rzeźbiarki, w którym Agnieszka Stabro opisuje Camille`i całe jej życie, a w związku z tym, iż zostało bardzo mało przekazów opiera się też na zachowanej korespondencji i własnych przemyśleniach.
Camille, rzeźbiarka, kochanka Augustea Rodina, kobieta nieprzeciętna, z ogromnym talentem, niestety urodzona w nieodpowiednim czasie dla swych zdolności. Wiek XIX oczekiwał od kobiet posłuszeństwa, roli matki i żony, a nie artystki żyjącej własnym życiem i stylem. Wiek, kiedy za kobietę decydował ojciec, mąż, rodzina, nie ona sama. Ta krucha ciałem, a silna duchem i własną pracą osobowość mieściła w sobie tyle nieszczęścia, tyle zawodów ze strony Rodina, który nigdy nie zdecydował się odejść od swojej partnerki Rose, by związać się oficjalnie z Camille i zdjąć z niej łatkę utrzymanki, kobiety upadłej. Wyklęta i odrzucona przez rodzinę, jedyną osobą, która ją rozumiała był jej ojciec. W dniu jego śmierci matka wysłała sanitariuszy z zakładu psychiatrycznego i zamknęła w nim Camille do końca życia artystki... 30 lat w samotności, wśród ludzi obłąkanych, w ubóstwie, zimnie... Z zakazem wysyłania jej korespondencji, a ona biedna pisała i czekała na odpowiedź... Z zakazem korespondencji wydanym przez jej własną matkę... Brat ją ubezwłasnowolnił, matka i siostra przez 30 lat nie odwiedziły jej ani razu... Pochowana w zbiorowym grobie, bo nikt nie odebrał jej ciała...
Przeraża, daje do myślenia, nie pozostawia obojętnym...
Polecam każdemu, kto lubi biografie. Smutno...

Jedna z niewielu książek, które zostają w duszy całe lata, po przeczytaniu zostawiając pustkę, dziurę i smutek....
Biografia Camille Claudel, podana czytelnikowi przez autorkę, napisana jest niekonwencjonalnym stylem, który początkowo rodzi delikatne trudności w odbiorze, które naprawdę warto pokonać. Czytamy list do rzeźbiarki, w którym Agnieszka Stabro opisuje Camille`i...

Biografia niezwykłej kobiety, córki Jerzego Kossaka, z "tych" Kossaków, która miała być "czwartym Kossakiem", kontynuatorem tradycji rodzinnej, czyli malarzem. Niestety. Urodziła się "samiczką", jak to określała jej matka. Nie akceptowana, żyjąca w rodzinie propagującej "zimny chów", swoje miejsce na ziemi i szczęście znalazła pod Białowieżą, w leśniczówce, ze zwierzętami, które kochała i rozumiała jak mało kto. W jej łóżku sypiał dzik Żabka, posiadała kruka Koraska, złodzieja i bandytę białowieskiego, pawie, sarny i mnóstwo innych stworzeń, których nie sposób wymienić. Była kobietą nietuzinkową, jedyną w swoim rodzaju, z trudnym zapleczem dzieciństwa, która udowodniła, iż nie trzeba być malarzem, by godnie reprezentować nazwisko Kossak.

Biografia niezwykłej kobiety, córki Jerzego Kossaka, z "tych" Kossaków, która miała być "czwartym Kossakiem", kontynuatorem tradycji rodzinnej, czyli malarzem. Niestety. Urodziła się "samiczką", jak to określała jej matka. Nie akceptowana, żyjąca w rodzinie propagującej "zimny chów", swoje miejsce na ziemi i szczęście znalazła pod Białowieżą, w leśniczówce, ze zwierzętami,...

Zbeletryzowana biografia jednego z najgłośniejszych nazwisk wśród impresjonistów. Któż nie zna "Słoneczników" Vincenta van Gogha? Kto nie słyszał o uciętym uchu? Znajdzie się ktoś taki?
Obraz niewiarygodnie smutnego i samotnego życia wybitnej jednostki, człowieka, który był rozumiany jedynie przez młodszego brata Theo i przez całe życie przez niego wspierany.Zarówno psychicznie, jak i finansowo. Chwyta za serce... Rozczula do łez....
Po przeczytaniu polecam obejrzeć polsko-brytyjską produkcję "Twój Vincent" - dosłownie jakby kontynuację książki, gdyż zaczyna się dokładnie w miejscu, gdzie ta się kończy.

Zbeletryzowana biografia jednego z najgłośniejszych nazwisk wśród impresjonistów. Któż nie zna "Słoneczników" Vincenta van Gogha? Kto nie słyszał o uciętym uchu? Znajdzie się ktoś taki?
Obraz niewiarygodnie smutnego i samotnego życia wybitnej jednostki, człowieka, który był rozumiany jedynie przez młodszego brata Theo i przez całe życie przez niego wspierany.Zarówno...

Powrót do biografii mało znanego (przeciętnemu znawcy malarstwa europejskiego) impresjonisty hrabiego Henryka de Toulouse-Lautrec. Człowieka nieprzeciętnego w swoim talencie i jednocześnie ogromnie nieszczęśliwego przez swoje kalectwo, które "zawdzięczał" tylko i wyłącznie fanaberii rodziny, by związki małżeńskie zawierać pomiędzy sobą w celu zachowania majątku, nie rozmieniania go na drobne. Co czynił pieniądz.... i czyni nadal, może w trochę innym dziś wydaniu. Pozycja smutna, nie pozostawiająca obojętnym, ściskająca za serce i wyciskająca łzy. Tyle nieszczęścia w jednym człowieku...

Powrót do biografii mało znanego (przeciętnemu znawcy malarstwa europejskiego) impresjonisty hrabiego Henryka de Toulouse-Lautrec. Człowieka nieprzeciętnego w swoim talencie i jednocześnie ogromnie nieszczęśliwego przez swoje kalectwo, które "zawdzięczał" tylko i wyłącznie fanaberii rodziny, by związki małżeńskie zawierać pomiędzy sobą w celu zachowania majątku, nie...

Rewelacyjnie oddana biografia najważniejszej faworyty Augusta II Mocnego Sasa. Tak szczerze, to może nigdy bym jej nie przeczytała, gdyby nie wycieczka do Drezna i postać przewodnika, Pana Krzysztofa z Karpacza, który arcyciekawie prowadził wycieczkę. Tak ciekawie, że postanowiłam zaznajomić się z hrabiną i nie żałuję czasu jej poświęconego. J.J. Kraszewski podaje nam ją na tacy, ze wszystkimi emocjami w jej duszy, silną, mądrą, pewną siebie kobietę. Film Pana Antczaka z Jadwigą Barańską przybliża nam tylko w części postać hrabiny, co jest zrozumiałe ze względu na czas trwania projekcji.

Rewelacyjnie oddana biografia najważniejszej faworyty Augusta II Mocnego Sasa. Tak szczerze, to może nigdy bym jej nie przeczytała, gdyby nie wycieczka do Drezna i postać przewodnika, Pana Krzysztofa z Karpacza, który arcyciekawie prowadził wycieczkę. Tak ciekawie, że postanowiłam zaznajomić się z hrabiną i nie żałuję czasu jej poświęconego. J.J. Kraszewski podaje nam ją na...