Spóźnieni kochankowie

Name: Spóźnieni kochankowie
Rating: 6,9 (4913 reviews)
Author: William Wharton
ISBN: 8371201990

William Wharton

6,9 / 10

4913 ocen

386 opinii

Rebis

Wydawnictwo: Rebis Seria: Salamandra literatura obyczajowa, romans

335 str.

Kategoria:: literatura obyczajowa, romans
Format:: papier
Seria:: Salamandra
Tytuł oryginału:: Last Lovers
Data wydania:: 1997-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 1997-01-01
Liczba stron:: 335
Czas czytania: 5 godz. 35 min.
Język:: polski
ISBN:: 8371201990
Tłumacz:: Krzysztof Fordyński

więcej

Jack-biznesmen-porzuca świat interesów, aby znów malować ulice Paryża i żyjąc jak kloszard. Spotkanie z Mirabelle, niewidomą, siedemdziesięcioletnią kobietą, odmienia całe jego życie. Ich związek okazuje się potężny, niewinny, a jednocześnie głęboko erotyczny. To opowieść o miłości, która pokonuje wszelkie bariery, nawet barierę śmierci.

Średnia ocen

6,9 / 10

386 opinii 4913 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Posłuchaj fragmentu

00:00 / 00:00

Reklama

Kup Spóźnieni kochankowie w ulubionej księgarni i Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

8,1

Zamknięte w lodzie Izabela Janiszewska

8,2

Święto Karkonoszy Sławek Gortych

7,8

Lazar Nelio Biedermann

7,3

Dziewczyna z jeziora Joanna Parasiewicz

8,0

Po stronie piekła Katarzyna Majewska-Ziemba

9,0

Miłość i odwaga Aneta Krasińska

8,0

Księgarnia na tyłach kresu Amy Sparkes

więcej

Opinia społeczności i

Spóźnieni kochankowie

Malarz i niewidoma, a właściwie ociemniała. John dla Niej Jacques (po polsku Jakub) i Mirabelle. On niegdyś małżonek, ojciec, bardzo ceniony pracownik o unikalnych zdolnościach. Gdy poznaje Mirabelle mieszka na dziko na strychu i żyje jak kloszard. Ona, córka żołnierza poległego w II Wojnie Światowej, jej matka popełniła samobójstwo. Szok jaki przeżyła, patrząc na martwe ciało matki leżące w wannie pełnej krwi, odebrał jej wzrok. Jednak mimo tragedii nie zgorzkniała, karmi i opatruje gołębie, kocha je za delikatność. Nigdy nie miała partnera, żadnego kochanka. Mamy więc dwa przeciwieństwa, wydawałoby się że nawet antagonizmy. Czy mimo późnego wieku, Ci dwoje mają szansę na połączenie swych losów w jeden? Powieść napisano lekkim stylem, używając czasu teraźniejszego (co mi o dziwo nie przeszkadzało), w osobie pierwszej. Narratorami są dwie osoby John i Mirabellle. Autor czasami zwraca uwagę na niepotrzebne detale, starając się utrzymać powieść w sielankowym stylu. Wierzy w to że człowiek jest z natury dobry i że jeśli chce coś osiągnąć to z łatwością tego dokona. Tej niezwykłej powieści stawiam 8/10.

Zgłoś

1664 861

Oceny książki Spóźnieni kochankowie

Średnia ocen

6,9 / 10

4913 ocen

Twoja ocena

0 / 10

306 ocen

693 ocen

781 ocen

1 494 ocen

691 ocen

521 ocen

129 ocen

202 ocen

37 ocen

59 ocen

Opinia

112

LILI

30.04.2026

6 / 10

Na półkach:

Książki Williama Whartona kojarzę już od dzieciństwa z półek w rodzinnym domu. I właśnie jeden taki egzemplarz, prosto z lat 90 tych trzymam w ręku. Byłam bardzo ciekawa książki autora, ktory poruszał serca polskich czytelników 30 lat temu. Sama nie wiem, czemu wybrałam akurat "Spóźnionych kochanków" na pierwsze spotkanie z tym autorem. Może dlatego, że powieść ta została niedawno wznowiona... w każdym razie wiedziałam jeszcze przed lekturą, że pewnie nie jest to arcydzieło literatury, ale liczyłam na ciepłą historię o bliskości, relacji na tle pięknego Paryża. Niestety treść rozminęła sie totalnie z moimi oczekiwaniami. Zaczęło się obiecująco, pierwsze spotkanie dwójki protagonistów jest według mnie dobrze napisane i ciekawie poprowadzone. Jest też wielkie i zachwycające miasto, którego odbicie znajdujemy na obrazach tworzonych przez głównego bohatera. Natomiast jego relacja z niewidomą, starsza damą Mirabelle, to już jakaś totalna mieszanka trywializmu i absurdu. Mirabelle jest postacią, która budziła moja irytację. Przede wszystkim nie wypowiada się ona jak zwykły człowiek, tylko częstuje nas zależnych każdym razem jakimś poetyckim frazesem zawierającym jakąś banalną refleksję na temat życia. Poza tym jest z jednej strony bardzo dziecinna, wręcz infantylna (wiem, celowy zabieg autora, który miał pokazać, ze bohaterka mentalnie pozostała w wieku nastoletnim, kiedy to straciła rodziców i wzrok), z drugiej strony zaś matkuje swojemu partnerowi, szykuje mu ciepłe kąpiele i trzydaniowe obiady. Także nie moze się zdecydować czy być dobrą ciocią czy naiwną do bólu pensjonarka, co jest i kuriozalne i po prostu denerwujące. Spuszczę zasłonę milczenia na miłosne sceny pary bohaterów, bo szczerze mowiąc czytałam je z uśmiechem zażenowania. Natomiast zakończenie powieści to już szczyty absurdu. Pomysł był nawet obiecujący, ale autor poprowadził opowiadana historię, w niezbyt dobrym kierunku. Nie żałuję, że przeczytałam, zawsze to jakieś nowe czytelnicze doświadczenie, chociaż muszę przyznać, że zmęczyła mnie ta książka.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

15233 użytkowników ma tytuł Spóźnieni kochankowie na półkach głównych

Przeczytane 11 293
Chcę przeczytać 3 839
Teraz czytam 101

2233 użytkowników ma tytuł Spóźnieni kochankowie na półkach dodatkowych

Posiadam 1 553
Ulubione 488
Chcę w prezencie 67
Literatura amerykańska 41
William Wharton 31
Audiobook 29
Przeczytane dawno temu 24

Tagi i tematy do książki Spóźnieni kochankowie

Paryż późna miłość

Inne książki autora

Więcej

7,2

Ptasiek William Wharton

7,0

Spóźnieni kochankowie William Wharton

6,3

Al William Wharton

6,8

Stado William Wharton

7,4

W księżycową jasną noc William Wharton

6,2

Werniks William Wharton

6,5

Wieści William Wharton

więcej

William Wharton urodził się w Ameryce w rodzinie robotniczej, tam spędził pierwsze lata swego życia i odebrał wykształcenie, ale większość swojego dorosłego życia spędził we Francji. Jego prawdziwe nazwisko brzmi Albert DuAime, a przodkowie przybyli do Ameryki właśnie z Francji. W 1943 r. ukończył Upper Darby High School. W czasie II wojny światowej zgłosił się ochotniczo do armii amerykańskiej i walczył na terenie Europy. W czasie ofensywy w Ardenach odniósł rany i został wysłany do Ameryki. Do końca życia nie odzyskał pełnej sprawności. Renta inwalidzka pozwoliła mu na podjęcie studiów – ukończył wydział sztuk pięknych na University of California, Los Angeles, zdobył także doktorat z psychologii. Potem uczył w szkołach w Kalifornii. W 1960 rodzina Whartona przeniosła się do Europy, chcąc uchronić dzieci przed zgubnym wpływem amerykańskiej popkultury, a zwłaszcza telewizji. Przez lata mieszkał w Paryżu, utrzymując się z malowania obrazów oraz wynajmowania remontowanych przez siebie mieszkań w paryskich kamienicach. Wydarzenia te opisał w powieściach Spóźnieni kochankowie oraz Werniks. W latach 60. domem rodziny Whartonów stała się barka mieszkalna na Sekwanie, a od lat 70. także stary młyn w Burgundii. Te wydarzenia z kolei znalazły swe odbicie w książkach Dom na Sekwanie oraz Opowieści z Moulin du Bruit i Wieści. Poza tym rodzina du Aime mieszkała przejściowo w południowych Niemczech, Włoszech i Hiszpanii; niekiedy wracali do Stanów Zjednoczonych. W 1988 córka, zięć i dwoje wnucząt pisarza zginęli w wypadku samochodowym podczas karambolu na autostradzie międzystanowej nr 5 w stanie Oregon, powstałego na skutek zadymienia spowodowanego wypalaniem pól. Sześć lat później Wharton napisał książkę o wypadku i o jego ofiarach (Niezawinione śmierci). Wtedy postanowił także walczyć o wstrzymanie tego powszechnego w USA procederu. Podporządkował temu celowi kolejne lata życia i zintensyfikował twórczość pisarską, uzyskane w ten sposób środki przeznaczając na realizację swych zamiarów. Zmarł w Encinitas w stanie Kalifornia wskutek infekcji podczas pobytu w szpitalu, gdzie znalazł się z powodu problemów z ciśnieniem.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy Spóźnieni kochankowie przeczytali również

Samotność w sieci

Janusz Leon Wiśniewski

Książka, która została ze mną do dziś. Pierwsza, która rozpoczęła podróż po wszystkich innych J.L Wiśniewskiego. Jak do tej pory ostatnia, którą przywołuje na pytanie : „Ulubiona”. Książka wywołuje ogromne emocje, do dziś pamiętam to niepowtarzalne uczucie odkrycia ulubionego polskiego pisarza. Przenika przez wiele warstw wrażliwości i buduje w człowieku ogromną empatię do zrozumienia emocji, uczuć, słów wypowiedzianych i przemilczanych, by zwrócić uwagę na wagę słów pisanych i tych skrytych, nieprzelanych na papier.

Mil

ocenił na 10 2 dni temu

Świat według Garpa

John Irving

Ironicznie i z dużą dawką groteski, ale w gruncie rzeczy jest to bardzo przejmująca i wybitnie napisana historia o wyborze własnej ścieżki życia, samotności, traumach, lękach, marzeniach, namiętnościach. Ideowo bardzo postępowa jak na swoje czasy (jak na obecne właściwie również).

im_a_weirdo

ocenił na 9 1 miesiąc temu

Zaklinacz koni

Nicholas Evans

Moim zadaniem ta historia byłaby lepsza, gdyby opowiadała o naprawieniu tego wszystkiego bez jednoczesnego ranienia innej postaci. Rozumiem Grace, Pielgrzyma i Roberta. Ich zachowania, reakcje i obawy. Niezwykle podobało mi sie prowadzenie ich odnowy w sposób spokojny i łagodny. Żałuję, że ich historia nie była jedynym wątkiem tej książki. Jednak nie potrafię zrozumieć matki, Annie jest dla mnie niewdzięczna, niezrozumiana (w głównej mierze przez siebie). Rozumiem jej ból po stratach, ale nigdy nie będę w stanie zrozumieć jej "sposobu" na uzdrowienie siebie. Mogła być silną i jednocześnie zranioną postacią. Jednak ten paskudny romans, ktory niby ją uratował, próba powrotu do człowieka, który robił dla niej tyle i próba "połączenia" rodziny na nowo po tym jak zaszła z innym typem.. nie, po prostu nie. Oglądałam film wielokrotnie jak byłam młodsza i wtedy tego tak nie odczuwałam, teraz niestety nie jestem w stanie przejść obojętnie obok tego całego "romansu". Czuję odrazę do tej kobiety. Tom z kolei jest postacią, z którą również mam problem. Stoik, który ma rękę do zranionych dusz.. i gdyby to skończyło się tutaj - byłoby idealne. Jednak musieli dołożyć bezsensowną relację i nadmierną reakcje. Ta książka mogła być tak dobra i rozumiem, że dla wielu właśnie taka jest. Dla mnie niestety nie, są momenty, które uwielbiam, ale są również te, których nie potrafię zrozumieć.

Kinga

oceniła na 7 25 dni temu

Malowany ptak

Jerzy Kosiński

Czy to jest dobra powieść? - Tak. Jako studium natury ludzkiej, odkrywanie najmroczniejszych stron jednostek i całych grup. Czy to jest powieść wybitna? - Nie. Jest wtórna. To nie jest przecież conradowska podróż do jądra ciemności, chociaż ten schemat wykorzystuje. Według mnie, obniża wartość powieści właśnie to obsesyjne wywoływanie emocji, nieco bezrefleksjne nurzanie się w Źle. Skąd tyle szumu? - Autoreklama autora, który półgębkiem dawał do zrozumienia, że opisuje fakty, wywołując potępienie wszystkich stron (a to za antypolskość, a to za jednostronność). Czy warto ją przeczytać? - Raczej tak.

Jacek Jarosz

ocenił na 6 1 miesiąc temu

Dom nad rozlewiskiem

Małgorzata Kalicińska

Do czytania "Domu nad rozlewiskiem" podchodziłam z mieszanymi uczuciami, gdyż na lubimyczytac.pl przeczytałam wiele niezbyt pochlebnych opinii innych czytelników. Mimo wszystko zaryzykowałam. I uważam, że zrobiłam dobrze! Książka bardzo mi się podobała. Owszem, napisana jest prostym językiem, jednak dla mnie, osoby czytającej głównie kryminały, była to miła odskocznia. Fabuła umiejscowiona jest w jednej z moich ulubionych krain geograficznych w Polsce- na Warmii i Mazurach. Jest to dla mnie bardzo miłe doznanie- wrócić do krainy pełnej lasów i jezior. W miejsce, gdzie dużo zwiedzałam i w którym doznałam wielu miłych oraz romantycznych chwil z moim ś.p. mężem. "Dom nad rozlewiskiem" gloryfikuje rzeczy, o których nasze społeczeństwo już zapomina: wartości rodzinne, uczciwa praca, godność osobista i człowieczeństwo. Poza tym czuję się jak Gosia na początku książki: rozterki kobiety, która kolejne urodziny spędzi już z cyfrą "4" na początku. Dzięki temu jest mi łatwiej oswoić się z tą myślą, że nie tylko ja mam takie "dziwactwa".

Martyna

oceniła na 9 2 miesiące temu

Panna Nikt

Tomek Tryzna

O tym, jak obudzić w kimś zło. Piętnastoletnia Marysia wraz z rodzicami i rodzeństwem przeprowadza się ze wsi do Wałbrzycha, rozpoczyna naukę w nowej szkole i walczy o akceptację nowych koleżanek. Przyznam szczerze, kompletnie nie wiem, co mam o tym myśleć. Tym, co się w tej książce wybija na pierwszy plan, jest znaczne umrocznienie i przeogromne dawki oniryzmu pojawiające się kompletnie znienacka. Wnioskując z mojego wcześniejszego doświadczenia z Tomkiem Tryzną ("Idź, kochaj"), są to charakterystyczne cechy jego stylu. Nie mogę powiedzieć, żebym była fanką tych rozwiązań. Jest to historia o trudach dorastania, o popadaniu w niewłaściwe towarzystwo i rozpaczliwych próbach przypodobania się nowym znajomym, nawet kosztem samego siebie. To jest ważny temat, ale problemem jest tutaj sposób jego uchwycenia. Gdybym miała tę książkę opisać za pomocą jednego słowa, byłaby to "przesada". Mam wrażenie, że to kolejna książka, której autor chciał za bardzo i przez to trochę zaprzepaścił niezły pomysł. Marysia początkowo jest dziewczynką bardzo naiwną, infantylną i religijną w sposób, który można by interpretować niemal jako nerwicę eklezjogenną. Z czasem jednak, pod wpływem nowych znajomości przemienia się w cyniczną, wyrachowaną dekadentkę, która za nic ma wszelką moralność. I trzeba przyznać, że łatwość i gwałtowność, z jaką ta zmiana następuje, jest co najmniej dyskusyjna (cała akcja książki obejmuje zaledwie trzy miesiące). Książkę czyta się całkiem dobrze mniej więcej do połowy i do tego momentu jeszcze da się wierzyć w tę historię. Ale potem jednak komuś trochę peron odjechał, za to symbolizm wszedł na pełnej petardzie. Wszystko tutaj jest niejasne, piętrowo manipulatorskie i naprawdę trudno się połapać, co z tego jest faktycznymi wydarzeniami, które miały miejsce w fabule, a co tylko wyobraźnią bohaterki. Brak tych onirycznych wstawek jest prawdopodobnie tym, czym film wygrywa z książką.

niedź

ocenił na 6 8 miesięcy temu

Kraina Chichów

Jonathan Carroll

Świetna powieść. Czytałem ją drugi raz i ponownie zrobiła na mnie spore wrażenie. Trochę tu obyczajówki, ale przede wszystkim sporo niesamowitości, jest też mała szczypta grozy (choć może lepiej powiedzieć - podskórnego niepokoju). Ten miks angażuje i intryguje od początku do końca. Tak, nie jest to historia dla każdego, bo jednak jest nieco specyficzna, ale jak już chwyci, to potrafi prawdziwie zaczarować i wciągnąć prawie bez reszty.

Marek Adamkiewicz

ocenił na 9 2 miesiące temu

Tato

William Wharton

Przekonałam się, że gdy zmienia się nasze życie, to inaczej odbieramy te same książki, widzimy je w innym świetle - więc przeczytałam "Tato" 3 razy i za każdym razem jest to moja ulubiona powieść. Przedstawia losy kilku pokoleń rodziny, szczerze opisuje niełatwe relacje rodzinne, ale i wzajemną miłość. To jest taka "ludzka" opowieść, bez upiększeń i idealizowania, a zarazem Wharton jest doskonałym pisarzem i wywołuje w nas emocje i zmusza do przemyśleń. Treść tej książki nie uleci nam szybko z pamięci, o nie. Według mnie najlepsza książka Whartona.

Renoczka

oceniła na 10 4 miesiące temu

Pestka

Anka Kowalska

Zdecydowanie to dla mnie nr 1 wsród ksiązek. Przeczytana przynajmniej kilka razy, na przestrzeni 20 lat, mimo uplywu czasu za każdym razem porusza tak samo mocno. Napisana pięknym jezykiem, o trudnych życiowych wyborach, które jak świat światem, były, są i będą. Uwielbiam i wracam do niej co jakiś czas

Aleksandra

oceniła na 10 2 miesiące temu

Samotność w sieci. Tryptyk

Janusz Leon Wiśniewski

Ojej, musiałam tej książce dać szansę. Nie przepadam za książkami, które są napisane jak czat, pamiętnik czy właśnie w formie e-maila. Jestem czytelniczką, która jak zaczyna czytać książkę, to czyta ją do końca i dzięki temu przebrnęłam przez początek. Lubię biologię więc z ogromną przyjemnością zaczytywałam się w "wykładach" głównego bohatera. Ktoś, kto nie lubi wątków naukowych lepiej niech tę książkę ominie. Nie miałam takich przeżyć jak osoby, których e-maile do autora ukazano na ostatnich stronach powieści. Ani się nie śmiałam, ani nie płakałam, ani nie smuciłam. Podziwiam czytelników, którzy przeczytali tę książkę więcej niż raz, a co dopiero kilka razy. Co zarzucę autorowi powieści: wszyscy są piękni, majętni, uzdolnieni językowo, podróżujący po świecie. Czy w Polsce w 1996 roku było to osiągalne na tyle, że każdy bohater (nawet ten mniej ważny) rozmawiał czy to po angielsku, czy to po niemiecku, czy to po francusku. Kogo wtedy było stać na wyjazdy to tu to tam, kupowanie drogich rzeczy, kto znał języki obce? Nie chodzi mi o to, że tego nie było w ogóle w tamtych czasach, ale w tej książce to było tak powszechne, że miałam wrażenie jakby akcja książki toczyła się w latach o wiele późniejszych.

aguska_a27

ocenił na 6 20 dni temu

Smażone zielone pomidory

Fannie Flagg

Czytając tą książkę trzeba się skupić. Nie dlatego, że jest jakaś trudna czy wymagająca ,ale dlatego , że jest wielu bohaterów, a ich historie są opisywane z różnych perspektyw czasowych i z różnego punktu widzenia. Smażone zielone pomidory ukazują historię małego misateczka, ich mieszkańców w czasach zmian. Jest też wątek podejścia do osób czarnoskórych mimo zniesionego niewolnictwa kilkadziesiąt lat wcześniej. Jak dla mnie książka na raz.

snappy

ocenił na 6 3 miesiące temu

Czekolada

Joanne Harris

Polecono mi, że książka magiczna i dobrze się czyta. To prawda. Jednak się nie zachwyciłam, i nie chodzi mi o pisarstwo, tylko o treść. Jestem miłośniczką historii, które naprawdę się zdarzyły, reportaży, biografii, powieści opartych na faktach. A "Czekolada" momentami jest taka baśniowa.

Renoczka

oceniła na 6 4 miesiące temu

Ono

Dorota Terakowska

Opowieść o dziewczynie, która w bardzo młodym wieku zostaje matką i musi zmierzyć się z trudną rzeczywistością dorosłości. Historia skupia się na jej wewnętrznych przeżyciach, lękach i odpowiedzialności, która spada na nią nagle i bez przygotowania. Książka pokazuje, jak zmienia się życie bohaterki po narodzinach dziecka oraz jak trudno odnaleźć się w nowej roli, gdy brakuje wsparcia i stabilizacji. Autorka w prosty, ale emocjonalny sposób opisuje dojrzewanie, samotność i konsekwencje podejmowanych decyzji.

Patrycja

oceniła na 6 21 dni temu

Białe jabłka

Jonathan Carroll

Kolejne moje spotkanie z autorem, znowu nie zawodzi. Płaszczyzna surrealistyczna przeplatająca się z prawdziwym światem, zatrzymująca się po drodze na przystankach teologicznych, filozoficznych i w przypadku "Białych Jabłek" - miłosnych. Historia opowiada o uczuciu, które sprawiło, że wielki kobieciarz Vincent Ettrich mimo swoich niepohamowanych popędów zbudował relację z kobietą, która z miłości gotów byłaby poświęcić swe życie. Bohaterowie drugoplanowi są barwni, historia jest przepełniona realistycznymi lokalizacjami, których klimat jest wiernie oddany. Poziom abstrakcji jaką raczy czytelnika autor może być zarówno wadą jak i zaletą, jednakże w mojej opinii to właśnie ten czynnik świadczy o nietuzinkowym charakterze pióra Carrolla. Metafizyka skrzyżowana z codziennością, intrygujące koncepty i specyficzny humor potrafią dostarczyć prawdziwie jakościowej rozrywki rekompensując tym samym niektóre nadto poplątane wątki wymagające niekiedy ślepego brnięcia dalej z nadzieją na pozytywną zmianę. Wbrew napotkanym tutaj pesymistycznym opiniom odnajduje w tym chaosie metaforę tego, co w samym opowiadaniu zostało przedstawione. Chaos nie jest regularny, przewidywalny i możliwy do złapania w schemat, tym samym raz nie można się oderwać a innym razem trzeba powalczyć, jednakże odbiorca zostaje należycie nagrodzony. Zakończenie ciut za proste jak na kompetencje Carrolla ale w perspektywie całego utworu nie ma tragedii. Bez wstydu nazwałbym się fanem Pana Jonathana, z pewnością sięgnę po więcej. Smacznych zapalniczek!

tmkj

ocenił na 8 3 lata temu

Pachnidło. Historia pewnego mordercy

Patrick Süskind

Książka wciąga już od samego początku - napisana jest językiem dość lekkim, choć przy tym bynajmniej nie przesadnie prostym. Historia pozbawionego wszelkiej moralności, a jednocześnie wyjątkowo obdarzonego olfaktorycznie Jana Baptysty Grenouille'a jest dla autora także sposobem na krytykę podatnego na manipulacje i ceniącego pozory społeczeństwa. Powieść ukazuje nie tylko to, do czego może prowadzić geniusz bez moralności, ale również to, że nawet spełnienie się wszystkich ludzkich dążeń niekoniecznie prowadzi do szczęścia. --- > matka Grenouille'a, kobieta jeszcze młoda, ledwo dwudziestopięcioletnia, która całkiem ładnie jeszcze wyglądała, miała w ustach jeszcze prawie wszystkie zęby, a na głowie jeszcze nieco włosów, zaś poza podagrą, syfilisem i lekkimi suchotami nie cierpiała na żadną poważniejszą chorobę > Prawdopodobnie niemowlęta nie pachną, pomyślał, tak to musi być. Niemowlę, jeżeli jest utrzymane w czystości, nie pachnie, bo też i nie mówi, nie chodzi i nie pisze. Te rzeczy przychodzą dopiero z wiekiem. > Albo ten obłęd szybkości! (...) Po co? Czy to ma być dobrze, że w tydzień można zajechać do Lyonu? Komu na tym zależy? Komu to służy? > Być wielkim alembikiem, który zalewa świat własnej produkcji destylatami - oto o czym marzył Grenouille. > Nigdy w życiu jeszcze nie czuł się tak bezpieczny - a już zwłaszcza w brzuchu matki. > Najpierw zrobił sobie zapach niepozorności, zapach kogoś, kto się nie rzuca w oczy, mysioszary strój zapachowy na co dzień, gdzie wprawdzie obecna jeszcze była serowo-kwaśna woń ludzka, ale uzewnętrzniała się tylko jak gdyby przez grubą warstwę lnianej i wełnianej odzieży, włożonej na wyschłą skórę starca. Tak pachnąc mógł się swobodnie poruszać wśród ludzi.

trivelt

ocenił na 8 1 miesiąc temu

Niezawinione śmierci

William Wharton

Smutna i metafizyczna opowieść o tym, jak to zwykle w życiu bywa - wielki sukces (poczytnego autora) z niezrozumiałych przyczyn łączy się nagle z ogromną tragedią rodzinną. Z rodzinnej, krwawej katastrofy Wharton próbuje zrobić sztukę - czyli tę książkę właśnie.

igster

ocenił na 10 3 lata temu

Forrest Gump

Winston Groom

Bardzo zdziwiła mnie ta książkaczka. Film to taki moralitet, w którym główny bohater jest grzeczny, durny i zawsze tam gdzie trzeba i pokazuje, że życie dobrych ludzi dobrze się kończy. W książce już taki grzeczny nie jest. Bardzo zabawna lektura. Film powstał na motywach powieści. Zupełnie coś innego. Ps: Co filmy robią z człowieka wyobraźnią... Jak poleciał w kosmos to miałem w głowie twarz Hanksa z Apollo 13, jak trafił na wyspę... Cast Away.... 😀

Olaf

ocenił na 8 4 miesiące temu

Pasja życia

Irving Stone

Bardzo podobają mi się fabularyzowane biografie. W tym przypadku nie było inaczej. Jedynie długość była troche zabójcza, dlatego też słuchałam tego(audiobook) aż 2 miesiące... ale dotrwałam do końca! Co do Vincenta - jestem zaskoczona jak tragiczne było jego życie - prywatne jak i te artystyczne, w szczególności biorąc pod uwagę jak znany i ceniony jest w tych czasach. Dla słuchaczy audiobooka - lektor czyta dość szybko, z mało słyszalnymi przerwami. Było to troche mylące.

Julka M

ocenił na 7 15 dni temu

Miłość w czasach zarazy

Gabriel García Márquez

Sięgając po tę książkę spodziewałam się klasycznej historii o wielkim uczuciu. Szybko przekonałam się jednak, że ta opowieść jest znacznie bardziej złożona. Ukazane tu uczucie nie jest tylko romantycznym wzruszeniem – bywa obsesyjne, niepokojące, czasem nawet bolesne i pełne sprzeczności. Ta powieść jest refleksją nad naturą ludzkich emocji i nad tym, jak potrafią one towarzyszyć człowiekowi przez całe życie. Ogromne wrażenie zrobił na mnie klimat książki. Karaibskie miasto żyje własnym rytmem: ciężkie powietrze, zapachy ulic i powolna codzienność tworzą niezwykle sugestywne tło dla historii o ludzkich pragnieniach i tęsknotach. Chętnie sięgnę też po filmową adaptację tej historii. Jestem ciekawa, jak twórcom udało się przenieść na ekran tę gęstą atmosferę i emocjonalną złożoność powieści. Wyzwanie LC – marzec 2026 – Przeczytam książkę, na podstawie której powstał film lub serial

TatiAnna

oceniła na 8 1 miesiąc temu

Co gryzie Gilberta Grape'a

Peter Hedges

Piękna książka o samotności w borykaniu się z trudnościami w rodzinie, o małych ostojach normalności (sklep, Becky) i więziach, które dają siłę, mimo tego, że każdy boryka się ze swoimi trudnościami. Świetne zakończenie! Czytając, miałam w pamięci świetny film, do którego chętnie wrócę po lekturze.

Z_błyskiem_w_oku

ocenił na 7 7 dni temu

Inne materiały dotyczące książki Spóźnieni kochankowie

LubimyCzytać

485

Cytaty z książki Spóźnieni kochankowie

Być może czasami najlepiej jest być niewidomym, wtedy widzi się rzeczy takimi, jakimi są naprawdę, a nie pozwala się oślepić ich wyglądowi.

William Wharton Spóźnieni kochankowie Zobacz więcej

Najważniejszą rzeczą w życiu jest uświadomić sobie, co chce się osiągnąć i wprowadzić to w czyn; to najważniejsza rzecz w każdym życiu, na każdym jego etapie.

Najważniejszą rzeczą w życiu jest uświadomić sobie, co chce się osiągnąć i wprowadzić to w czyn; to najważniejsza rzecz w każdym życiu, na k...

Rozwiń

William Wharton Spóźnieni kochankowie Zobacz więcej

Mam nadzieję że nie przestraszyłam go, ofiarowując mu swoją miłość, ale od pierwszej chwili wiedziałam, że jest to mężczyzna, którego mogłabym pokochać całą duszą i całym ciałem, oddać mu całą siebie i czuć się obdarowaną.

Mam nadzieję że nie przestraszyłam go, ofiarowując mu swoją miłość, ale od pierwszej chwili wiedziałam, że jest to mężczyzna, którego mogłab...

Rozwiń

William Wharton Spóźnieni kochankowie Zobacz więcej

Więcej

Spóźnieni kochankowie

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Spóźnieni kochankowie

Oceny książki Spóźnieni kochankowie

Opinia

Poznaj innych czytelników

Tagi i tematy do książki Spóźnieni kochankowie

Inne książki autora

Czytelnicy Spóźnieni kochankowie przeczytali również

Inne materiały dotyczące książki Spóźnieni kochankowie

Czytamy w weekend. 24 kwietnia 2026

Książki o seniorach – niezwykłe opowieści na Dzień Babci i Dziadka

Literatura 18+. Najlepsze książki erotyczne

10. rocznica śmierci Williama Whartona

Cytaty z książki Spóźnieni kochankowie