Plastikowy mag

To co może dziwić, to to jak inna jest nasza nowa bohaterka, bardziej dojrzała i zawzięta na spełnianie swoich celów. Tylko czy to wystarczy do tego by przebić poprzednią historię.

Kiedy dążysz do marzeń, musisz łapać każdą możliwą okazję. Taka jest właśnie Alvie Brechenmacher, która wyrusza w podróż do Anglii by stać się Politwórcą - specjalistką od magii plastiku. Na domiar tego szczęścia zostaje uczennicą najwybitniejszego maga Mariona Praffa! Wszystko jednak zaczyna się trochę komplikować, bo w jej serce wkrada się pewne uczucie do chłopaka, na domiar dążenie do pomocy pewnej dziewczyny zabiera jej strasznie dużo czasu. Czy w dążeniu do stworzenia czegoś nowego, tylko to stanie jej na drodze? Zaczynają dziać się dziwne rzeczy, i możliwe że jej rozwijająca się kariera legnie w gruzach.
To że autor skupia się na przedstawieniu środowiska magii, to coś czego brakowało w poprzednich tomach. Nie tylko do czego służą ich moce, ale zarówno do tego jak bardzo zmieniają oni świat. To moim zdaniem najbardziej buduje i trzyma w pionie całą tą historię.

Zdecydowanie tym razem nie skupia się na pokazaniu jakichś romantycznych aspektów, tylko bardziej skupia się na potrzebie pomocy bliźniemu i stworzeniu czegoś nowego. Pokazanie dążenia do niemożliwego, które powoduje że nasi bohaterowie bardzo mocno przeżywają. Nawet bardziej, co powoduje że prawie całkowicie wyłącza ich z życia. Jakby nie istnieli dla niego, tylko dla osiągnięcia tego celu.
Nie ma tu jakichś wybitnych zwrotów akcji, ani gdy już do czegoś dochodzi by zostało to bardziej intensywniej przekazane. Natomiast nic nie zostaje bez odpowiedzi.
Nasza główna bohaterka Alvie jest całkiem sympatyczna, ale pewnie nie za wielu osobom może się spodobać, gdy będą szukać w niej jakichś romantycznych aspektów. Po prostu nie została do tego stworzona. Jej nauczyciel Praff jest powściągliwy, dobry ale potrafi się zapomnieć w swojej pracy, co bardzo podoba się Alvie bo sama ma takie podejście. Co do postaci drugoplanowych jak rodzeństwo Bennet i Ethel, czarny charakter, który jest jednym z magów, a nawet spotykamy tu Państwo Thane. Pełnią oni bardziej tutaj takie postacie uzupełniające, choć niektórzy mają jakiś celowy wpływ na Alvie. Jednakże tu bardziej fabuła skupia się na relacji mistrz-uczeń.
Sam styl jest prosty, w ogóle nie skomplikowany, więc nikt nie będzie miał raczej wrażenia że czytanie idzie mu wolno, ale może czasem mieć kłopot z tym, że wolno tu się wszystko rozwija. Magia i piękno tworzenia, oraz odpowiedzialność którą nosi na sobie każdy mag. Przełamanie stereotypów, jak choćby to że trzeba trzymać się tylko jednej ścieżki. Ukazanie materiału w sposób istotny, niezależnie od jego typu. Nauka poprzez zabawę, ale przede wszystkim dążenie ze względu na pomoc drugiej osobie.

Nie jest to może zbyt ambitna, ani wybitna opowieść. To bardziej historia na rozluźnienie, w której dowiadujemy się wielu ciekawych informacji. To właśnie pomysł na ten świat zaskakuję i zachwyca. Lekka i pomysłowa fantastyka, z którą na pewno miło spędzicie czas. A przede wszystkim nie trzeba czytać wcześniejszych tomów, gdyż ta właśnie historia jest osobną powieścią. W niej jest może jedynie jedna sytuacja, którą zrozumieją osoby, które czytały poprzednie części, ale to nie jest wam potrzebne.

To co może dziwić, to to jak inna jest nasza nowa bohaterka, bardziej dojrzała i zawzięta na spełnianie swoich celów. Tylko czy to wystarczy do tego by przebić poprzednią historię.

Kiedy dążysz do marzeń, musisz łapać każdą możliwą okazję. Taka jest właśnie Alvie Brechenmacher, która wyrusza w podróż do Anglii by stać się Politwórcą - specjalistką od magii plastiku. Na...