Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Biała gorączka

Okładka książki Biała gorączka autora Jacek Hugo-Bader, 9788380498532
Okładka książki Biała gorączka
Jacek Hugo-Bader
7,7 / 10
Wydawnictwo: Czarne Seria: Reportaż reportaż
400 str. 6 godz. 40 min.
Kategoria:
reportaż
Format:
papier
Seria:
Reportaż
Data wydania:
2019-04-17
Data 1. wyd. pol.:
2009-07-01
Liczba stron:
400
Czas czytania
6 godz. 40 min.
Język:
polski
ISBN:
9788380498532
Inne
#0 Top 100
1 nagroda
1 nagroda
Średnia ocen
7,7 7,7 / 10
403 opinii 4807 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Posłuchaj fragmentu
00:00 / 00:00
Reklama

Kup Biała gorączka w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Biała gorączka

Średnia ocen
7,7 / 10
4807 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
293 ocen
9
862 ocen
8
1 692 ocen
7
1 365 ocen
6
433 ocen
5
109 ocen
4
23 ocen
3
19 ocen
2
3 ocen
1
8 ocen

Opinia

avatar
127
49
Monika Magdalena
23.12.2024
9 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Takich reportaży chcę czytać więcej! Niezwykle interesująca i nie przegadana. Czytając czułam się jakbym sama jechała z Panem Jackiem przez Rosję, bardzo mnie zaintrygowały opisywane historię i bohaterowie. Na pewno to nie moje ostatnio spotkanie z autorem

Takich reportaży chcę czytać więcej! Niezwykle interesująca i nie przegadana. Czytając czułam się jakbym sama jechała z Panem Jackiem przez Rosję, bardzo mnie zaintrygowały opisywane historię i bohaterowie. Na pewno to nie moje ostatnio spotkanie z autorem

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

10902 użytkowników ma tytuł Biała gorączka na półkach głównych
  • 6 336
  • 4 433
  • 133
1920 użytkowników ma tytuł Biała gorączka na półkach dodatkowych
  • 1 275
  • 250
  • 179
  • 68
  • 62
  • 46
  • 40

Tagi i tematy do książki Biała gorączka

literatura polska reportaż Rosja podróże alkohol delirium tremens

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki Patrząc na Wschód Piotr Brysacz, Wojciech Górecki, Jacek Hugo-Bader, Maciej Jastrzębski, Michał Książek, Jędrzej Morawiecki, Włodzimierz Pawluczuk, Wacław Radziwinowicz, Magdalena Skopek, Wojciech Śmieja, Andrzej Stasiuk, Mariusz Wilk
Ocena 7,3
Patrząc na Wschód Piotr Brysacz, Wojciech Górecki, Jacek Hugo-Bader, Maciej Jastrzębski, Michał Książek, Jędrzej Morawiecki, Włodzimierz Pawluczuk, Wacław Radziwinowicz, Magdalena Skopek, Wojciech Śmieja, Andrzej Stasiuk, Mariusz Wilk
Okładka książki NIewidzialni Zygmunt Cecko, Jacek Hugo-Bader, Mariusz Łukaszewski, Mirosław Zygmunt
Ocena 7,0
NIewidzialni Zygmunt Cecko, Jacek Hugo-Bader, Mariusz Łukaszewski, Mirosław Zygmunt
więcej
Jacek Hugo-Bader
Jacek Hugo-Bader
Polski dziennikarz i autor reportaży. Z wykształcenia pedagog. Od 1990 roku jest związany z "Gazetą Wyborczą", ale wcześniej imał się różnych zajęć (m.in. był nauczycielem, socjoterapeutą, ładowaczem na kolei czy sprzedawcą w "spożywczaku"). Autor kilku książek. Jedna z nich, napisana w 2009 "Biała Gorączka", otrzymała nagrodę "Bursztynowego Motyla", wyróżnienie przyznawane dla uczczenia wielkiego polskiego podróżnika, Arkadego Fiedlera. Powstałe w 2011 roku "Dzienniki kołymskie" były czytane w radiowej Trójce (od poniedziałku do piątku o 11:50) przez samego autora. Jacek Hugo-Bader, wraz z Pawłem Łozińskim (synem Marcela Łozińskiego) był scenarzystą i reżyserem serii dokumentalnej wyprodukowanej przez TVN pt. "Jacek Hugo-Bader. Korespondent z Polszy" (2007). Był także autorem jednego z odcinków cyklu dokumentalnego pt. "Nasz spis powszechny" (2002) oraz dokumentu nt. miejsc zamieszkiwanych niegdyś przez polskich Żydów, zatytułowanego "Ślad po mezuzie" (1998).
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Gottland Mariusz Szczygieł
Gottland
Mariusz Szczygieł
Ktoś inny napisałby kilkusetstronnicową powieść. Mariusz Szczygieł stworzył epicką esencję. Jego najnowsza historia Czech opowiadana przez pryzmat pomnikowych postaci czeskiego świata jest okrutna i przerażająco wiarygodna. "Gottland" to literacka mandala usypana ku czci narodu, z którego sobie czasami pokpiwamy, ale którego martyrologia, chociaż inna od naszej, była nie mniej tragiczna.
Tito Flores - awatar Tito Flores
ocenił na 10 1 miesiąc temu
20 lat nowej Polski w reportażach według Mariusza Szczygła Mariusz Szczygieł
20 lat nowej Polski w reportażach według Mariusza Szczygła
Mariusz Szczygieł
Szczygieł zebrał 23 najlepszych polskich reportażystów – nazwiska takie jak Witold Szabłowski, Paweł Reszka, Wojciech Tochman, Ewa Winnicka – i powiedział im: dajcie mi swoje najlepsze teksty o Polsce, która musiała "mentalność sobie w jeden dzień zrobić". Wyszło 27 reportaży (a nawet więcej, bo są komentarze, przypisy, dodatki). To jest osobisty wybór Szczygła – nie akademicka analiza, tylko instynkty reportera, który pisze o tym, co go porusza.​ Jakie historie tam są? Proboszcz z HIV. Żołnierze ZOMO, którzy strzelali w kopalni Wujek. Dwie kobiety, które są matkami jednego dziecka. Student uciekł ze szkoły Rydzyka. Sprawiedliwi, którzy ratowali Żydów, a teraz się wstydzą swoich sąsiadów. Dumny homofob, który zgodził się na wywiad. Przemytnicy kokainę łykali w żołądkach, żeby spłacić czynsz.​ To nie są gładkie opowieści. To są rzeczy, które zdarzały się naprawdę, zapisane przez ludzi, którzy wiedzą, jak się robi reportaż – czyli jak słuchać, jak patrzeć i jak tego nie zmyślać.​ Co jest genialne? Różnorodność: Są tu sprawy ciężkie – religia, seks, polityka, zbrodnia – i zarazem lekkie, jak fenomen disco polo. To nie jest monotonna całość, to jest mozaika Polski, która drży ze zmian.​ Portret epoki: Dopiero po przeczytaniu całej książki widzisz obraz – Polska w czasach, kiedy wychodzi z cienia komunistycznej dyktatury i walczy sama ze sobą. Groteskowo, boleśnie, czasami śmiesznie.​ Śmiałość wyboru: Tekst o homofobii, tekst o aborcji, tekst o HIV – to były kontrowersyjne tematy kilka lat temu. Szczygieł nie schodzi z drogi. To jest książka dla ludzi, którzy chcą patrzeć na rzeczywistość, a nie na to, co się słusznie mówi w salonie.​ Jakość pisania: Wszyscy ci reportażyści piszą dobrze. Nie nudno. Czytasz „z zapartym tchem". To nie są artykuły prasowe, to są opowieści.​ A co słabe? Tu trzeba być szczery. Nie wszystkie reportaże są równie ważne. Są dwa-trzy teksty, które czytasz bez większego zainteresowania – rzeczy, które już znałeś albo które po prostu cię nie tykają. Antologia to nie perfekcja, to jest wybór. Czasami nie trafia.​ Druga sprawa: jeśli już przeczytałeś trochę reportażu Szczygła albo tych autorów – część tekstów się powtarza w różnych zbiorach. To nie jest nowość, tylko ponowna publikacja.​ Dla kogo? Jeśli chcesz rozumieć, skąd się bierze polska mentalność: To jest obowiązkowa lektura. Nie będzie Ci wszystko jasne po pierwszym przeczytaniu – będziesz musiał o tym myśleć. Ale to właśnie o tym chodzi. Jeśli tworzysz content, robisz reportaże, podcasty: To jest tutorial – jak się słucha ludzi, jak się opisuje rzeczywistość, jak się buduje opowieść, która liczy się.​
Patryk_k - awatar Patryk_k
ocenił na 9 3 miesiące temu
Uśmiech Pol Pota. O pewnej szwedzkiej podróży przez Kambodżę Czerwonych Khmerów Peter Fröberg Idling
Uśmiech Pol Pota. O pewnej szwedzkiej podróży przez Kambodżę Czerwonych Khmerów
Peter Fröberg Idling
Krytykowano tę książkę jako nie-reportaż, w którym forma przerosła treść. Ale to nie tak – Idling zbliża się do mrocznego „fenomenu” Czerwonych Khmerów, zdając sobie dobrze sprawę, że makabrycznych wydarzeń lat 70-tych w Kampuczy nie sposób opisać w sposób metodyczny i naukowy. A nie da się tego dokonać, ponieważ większość ludzi, którzy byli (czy to jako sprawcy, czy jako ich ofiary) naocznymi świadkami po prostu nie żyje. Oddane przez niego w tej książce emocje są nie do ogarnięcia przez kogoś, kto nie widział kambodżańskich kolektywów pracy na własne oczy. Zadane pytania pozostają w znakomitej większości bez odpowiedzi, bo szalenie trudno przebić mur milczenia, jaki otacza reżim Pol Pota. To frustruje, ale to przecież nie wina autora. W poszukiwaniu sensu wszystkich tych masakr można się zgubić, jak francuski oddział w górskiej dżungli kambodżańsko-wietnamskiego pogranicza.
Zoltar - awatar Zoltar
ocenił na 8 2 lata temu
Dzienniki kołymskie Jacek Hugo-Bader
Dzienniki kołymskie
Jacek Hugo-Bader
To już moja druga książka tego autora i muszę powiedzieć po trzecią sięgnę bez mrugnięcia okiem. Czytając często wspomagałam się mapami Google i wyszukiwarką obrazów, ponieważ opisy autora tak mnie zaciekawiły, że musiałam zobaczyć opisywane miejsca na zdjęciach. Reportaż inny od Białej gorączki ale cały czas w mroźnym klimacie Rosji. Jakaż to była przyjemna lektura!
Monika Magdalena Sikora - awatar Monika Magdalena Sikora
oceniła na 9 1 rok temu
Dobre miejsce do umierania Wojciech Jagielski
Dobre miejsce do umierania
Wojciech Jagielski
W czasie jednej ze swoich podróży, opisanych w książce, Wojciech Jagielski odwiedził katolikosa Wazgena I i zapytał go, czy można było uniknąć wojen na Kaukazie. Otrzymał wtedy niezwykle trafną odpowiedź: „każdej wojny można uniknąć, bo jej źródło tkwi w nas samych — w naszej pogardzie wobec innych i niecierpliwości wobec cudzych poglądów”. To niezwykle mądre i uniwersalne przesłanie, które doskonale podsumowuje istotę reportażu „Dobre miejsce do umierania”. Autor perfekcyjnie oddaje skomplikowaną tożsamość narodów kaukaskich, gdzie zamiast granic geograficznych wciąż istnieją niewidzialne linie frontu. Dziś może jest to mniej widoczne, ale przez większość lat dziewięćdziesiątych Kaukaz pogrążony był w konfliktach — i to między narodami, których na tym niewielkim obszarze mieszka ponad sto. Łączy ich wiele, ale równie dużo dzieli. Na Kaukazie niczego się nie zapomina; dawne krzywdy, nawet sprzed setek lat, są wciąż żywe i aktualne, bo tu przeszłość nieustannie wpływa na teraźniejszość. Choć książka powstała blisko dwadzieścia lat temu, wciąż pozostaje aktualna. Jagielski, przemierzając Kaukaz w czasach ciągłych konfliktów, opowiada tak naprawdę o uniwersalnych mechanizmach, które można zauważyć w wielu miejscach na świecie. Wynika z niej ważna przestroga: pokój nie jest nam dany raz na zawsze, lecz jest zadaniem, o które musimy nieustannie zabiegać. Ta refleksja czyni z „Dobrego miejsca do umierania” lekturę nie tylko o przeszłości Kaukazu, ale i o wyzwaniach współczesnego świata.
Arek - awatar Arek
ocenił na 8 3 miesiące temu
W rajskiej dolinie wśród zielska Jacek Hugo-Bader
W rajskiej dolinie wśród zielska
Jacek Hugo-Bader
Dobrze jest czasem wrócić reportażowo do miejsc i okoliczności, które wydarzyły się wiele lat temu. Tym razem wpadła mi do ręki wiekowa już książka Jacka Hugo-Badera poświęcona życiu w państwach poradzieckich. Składa się z szeregu reportaży pisanych przez autora w latach 90. dwudziestego wieku. Autor ma niezwykły dar nawiązywania kontaktu z ludźmi, dlatego potrafił dotknąć przestrzeni poradzieckiej i namówić na zwierzenia nie tylko Rosjan, ale też Tatarów, Ukraińców, Żydów, Kirgizów i sporo innych nacji. Książka świetnie pokazuje, jak ludzie czuli się w kilka lat po upadku ZSRR – pewnym paradoksem jest to, że wielu z nich tęskniło za dawnymi "dobrymi czasami", które napawały ich dumą i pewnego rodzaju nostalgią, natomiast rozum podpowiadał im, że to, co było, nie było dobre, choć teraźniejszość wcale łatwa nie jest, a przyszłość rysuje się w niewiadomych barwach. Autor pokazuje ludzi, ich biedy i bezradność, poczucie obawy o to, co ich czeka. Przedstawia kraje i republiki do cna przeżarte korupcją, zdegenerowane elity urzędnicze, próbuje uchwycić to, w jaki sposób zwykły człowiek jest w stanie odnaleźć się w czasach chaosu i przemian. Czytając, próbowałem sobie rysować postać Rosjanina albo człowieka sowieckiego, próbując zrozumieć, czemu tak mocno broni tak trudnej, brutalnej przeszłości. Gdzieś na końcu książki był moment, gdy syn pyta ojca czy ma wstąpić do partii komunistycznej – a było to w czasach, kiedy ZSRR jeszcze istniało – i ojciec, były więzień polityczny, który kilkanaście lat spędził w łagrach, podpowiada mu, że to dobra decyzja. Nie mogę tego zrozumieć, i chyba nigdy nie pojmę.
Arek - awatar Arek
ocenił na 7 1 miesiąc temu
Modlitwa o deszcz Wojciech Jagielski
Modlitwa o deszcz
Wojciech Jagielski
Jedna z dwóch najlepszych książek reportażowych jakie czytałem. Poważna, nie banalna, bez wyciskania łez. Ogólne procesy pokazuje przez przykłady konkretnych ludzi. Było to możliwe, bowiem Jagielski poznał większość głównych bohaterów wojny w Afganistanie. Marzę, aby powstała dalsza część tej książki - po interwencji amerykańskiej, obecności Polaków i powrocie talibów.
Oxeven - awatar Oxeven
ocenił na 10 5 miesięcy temu
Bóg zapłać Wojciech Tochman
Bóg zapłać
Wojciech Tochman
Wojciech Tochman to jestem z moich ulubionych polskich reportażystów. Choć ta książka była inna jak te, które do tej pory czytałam. Głównie przez format - kilka krótszych reportaży. Ale pisanie jak zawsze - najlepsze. Nie ma tam ani jednej nieszczerej nuty, ani jednego słowa, które nie pasuje, które nie powinno się znaleść. Wszystko się zgadza. No i trochę przykro… jak zawsze u Tochmana
Agnieszka - awatar Agnieszka
oceniła na 7 4 miesiące temu
Zabójca z miasta moreli. Reportaże z Turcji Witold Szabłowski
Zabójca z miasta moreli. Reportaże z Turcji
Witold Szabłowski
Zastanawiałem się czy ma jakikolwiek sens czytanie tej książki w roku 2025, po ponad dekadzie od wydania. Ta książka patrzy na mnie od lat z półki i stwierdzilem, ze zaryzykuję okazała sie być jednak duzo bardziej uniwersalna, niż zakładałem. Miejscami straszna (historia dwóch sexworkerek), podbudowująca (walka o prawa lgbt), przerażająca (reportaż o zabójstwach kobiet ze względu na religie), ale przede wszystkim ciekawa. Dowiedziałem sie masy rzeczy na temat tego kraju, który od zawsze stoi w rozkroku pomiędzy wschodem a zachodem. Kraju, który miał niełatwą historię i dodatkowo trudne położenie geograficzne. Pozwala lepiej zrozumieć dlaczego wyborcy wybierają Erdogana, nawet za cenę ograniczeń i pogrążania się w totalitaryzm.
krawat - awatar krawat
ocenił na 8 9 miesięcy temu
Gogol w czasach Google'a Wacław Radziwinowicz
Gogol w czasach Google'a
Wacław Radziwinowicz
Książka jest po prostu świetna. Wraz z autorem obserwujemy Rosję w czasach późnego Jelcyna i wczesnego Putina. Widzimy życie zwykłych Rosjan w czasie rozpadu struktur władzy za Jelcyna oraz stopniowe krzepnięcie struktur po zmianie władzy. Widzimy mechanizmy przykręcania śruby i obumierania instytucji społeczeństwa obywatelskiego. Radziwonowicz, pisząc o sprawach tragicznych i ważnych, ale i codziennych i śmiesznych, pozwala nam zrozumieć dlaczego dzisiejsza putinowska Rosja jest taka jaka jest oraz jak wielką iluzją była w latach 90-tych zachodnia nadzieja na prawdziwą demokratyzację tego kraju. Zdecydowanie warto przeczytać.
fafarat - awatar fafarat
ocenił na 8 1 rok temu
Dzisiaj narysujemy śmierć Wojciech Tochman
Dzisiaj narysujemy śmierć
Wojciech Tochman
Bardzo dramatyczny reportaż o ludobójstwie w Rwandzie w latach 90tych, kiedy to z rąk plemienia Hutu zgineło ok miliona ludzi z plemienia Tutsi. Ogrom brutalności poraża, mnie osobiście wydarzenia opisane w książce przypominają, to co wydarzyło się na Wołyniu...
Stokrotka238 - awatar Stokrotka238
ocenił na 7 2 dni temu
Toast za przodków Wojciech Górecki
Toast za przodków
Wojciech Górecki
Jako geografka z wykształcenia, mam jako tako pojęcie o świecie. Mimo to, musiałam się mocno wytężać, żeby przebrnąć przez kwestie polityki zawarte w książce. Cóż, autor jest znawcą dziedziny (ja mam zdecydowanie wiedzę bardziej przekrojową), nie zarzucam mu więc tego, że podał tyle politycznych kontekstów i odniesień. Wszak dzięki temu, można też lepiej zrozumieć dlaczego region ten tak specyficznie funkcjonuje. Wiedza autora na temat jest wręcz imponująca, natomiast nie czytało się tych fragmentów łatwo. Perełkami są za to kwestie dotyczące społeczeństw Kaukazu. Za te opisy daję 8!
Jaga - awatar Jaga
oceniła na 8 5 miesięcy temu
14:57 do Czyty. Reportaże z Rosji Igor T. Miecik
14:57 do Czyty. Reportaże z Rosji
Igor T. Miecik
"14:57 do Czyty. Reportaże z Rosji" Autor: Igor T. Miecik. Moja ocena: 8/10. "14:57 do Czyty" to zbiór reportaży, które w zwięzły, ale niezwykle treściwy sposób ukazują rzeczywistość współczesnej Rosji. Igor T. Miecik doskonale radzi sobie z oddaniem klimatu miejsc, które opisuje, a jego styl jest przystępny i wciągający. Autor nie tylko prowadzi nas przez różne zakątki tego ogromnego kraju, ale przede wszystkim ukazuje losy ludzi, którzy w nim żyją, co stanowi główną siłę tej publikacji. To właśnie człowiek jest w centrum reportaży Miecika. Autor z wyczuciem opisuje zarówno codzienne życie zwykłych obywateli, jak i historie jednostek w ekstremalnych sytuacjach. Każdy reportaż jest pełen emocji i detali, które sprawiają, że opisywane wydarzenia stają się bliskie czytelnikowi. Dzięki temu łatwo można się zanurzyć w rzeczywistości, która na pierwszy rzut oka może wydawać się nam odległa i obca, a jednak, za sprawą pióra Miecika, staje się zrozumiała i angażująca. Język autora jest lekki, choć opisywane tematy często dotykają trudnych i złożonych zagadnień. Zwięzłość książki, zamiast być jej wadą, działa na jej korzyść – każda historia jest przemyślana, dopracowana, bez zbędnych opisów i dygresji. Miecik nie stara się udziwniać rzeczywistości, ale pokazuje ją taką, jaka jest – brutalną, pełną kontrastów, a czasem wręcz surrealistyczną. Cennym elementem książki jest właśnie ten ludzki aspekt, który przewija się w każdym z reportaży. Miecik nie tylko opisuje Rosję jako kraj, ale też jako przestrzeń pełną ludzkich dramatów, marzeń i dążeń. To właśnie dzięki temu podejściu "14:57 do Czyty" staje się publikacją żywą, poruszającą, a zarazem otwierającą oczy na skomplikowaną rzeczywistość współczesnej Rosji. Podsumowując, książka Igora T. Miecika to wartościowa pozycja dla wszystkich, którzy interesują się Rosją i jej współczesnymi realiami. Choć nie jest to długa lektura, to dzięki bogactwu zawartych w niej historii pozostaje w pamięci na długo. Zdecydowanie warto po nią sięgnąć. Polecam! ** 22:51 * 25.02.2025 * 19/2025 *
Paweł - awatar Paweł
ocenił na 8 1 rok temu
Polski hydraulik i nowe opowieści ze Szwecji Maciej Zaremba Bielawski
Polski hydraulik i nowe opowieści ze Szwecji
Maciej Zaremba Bielawski
Cóż, naprawdę mam szczerą nadzieję, że od czasu gdy powstały te reportaże sporo się w Szwecji zmieniło. Że rząd, a może kolejne rządy, a przede wszystkim społeczeństwo zobaczyło, iż kraj zmierza w ślepy zaułek i zaczęto wprowadzać reformy. A ponieważ historie opisane w książce wydarzyły się na początku dwudziestego pierwszego wieku, to jest szansa, iż tak się stało. Reportaże zebrane w tej książce opisują różne dziedziny życia. Od interwencji wojsk NATO na terenach byłej Jugosławii, przez szwedzką służbę zdrowia, po edukację w szkołach średnich i wyższych. Jest też kilka słów o pomocy społecznej i zatrudnianiu obcokrajowców. Każdy z tych reportaży sprawia, że oczy czytelnika otwierają się szeroko. Ze zdumienia. Jak to możliwe, zastanawia się niedowierzający odbiorca. Przecież społeczeństwo powinno zauważyć, że źle się dzieje, przecież powinni jakoś przeciwdziałać. A tymczasem absurd goni niedorzeczność, i głupotą pogania. Poprawność polityczna, dbanie o komfort przerodziło się w kartę przetargową, a wręcz stało się narzędziem szantażu. Służba zdrowia, która zamiast leczyć kalkuluje, który pacjent bardziej się opłaci. Nauczyciel, który boi się skrytykować byle jaką pracę ucznia, ponieważ grozi to zwolnieniem go z pracy. Autor nie tylko wytyka absurdy. On również tłumaczy jak to się stało, że Szwecja znalazła się w takim położeniu. Pokazuje cały szereg małych, niezauważalnych i nieznaczących z pozoru kroków, które spowodowały, że kolejne państwowe instytucje przestają funkcjonować poprawnie. Świetna książka. Polecam.
ilo99 - awatar ilo99
ocenił na 8 9 miesięcy temu
Z nowego wspaniałego świata Günter Wallraff
Z nowego wspaniałego świata
Günter Wallraff
Książka nierówna, ale warta przeczytania. Rozdziały wcieleniowe znacznie ciekawsze niż pisane o kimś innym. Szacunek wzbudza zaglądanie pod podszewkę bogatego społeczeństwa. Natomiast przebieranie się za Somalijczyka wzbudza mieszane uczucia, w końcu nie brak wiarygodnych relacji z pierwszej ręki.
Ktosia - awatar Ktosia
oceniła na 7 3 lata temu
Jutro przypłynie królowa Maciej Wasielewski
Jutro przypłynie królowa
Maciej Wasielewski
Historia wyspy Pitcairn sięga XVIII wieku, kiedy to na tę odległą wyspę w południowym Pacyfiku trafiła grupa buntowników z brytyjskiego statku HMS Bounty. Po buncie przeciwko kapitanowi Williamowi Blighowi, buntownicy pod przywództwem Christiana Fletchera osiedlili się na wyspie, szukając schronienia przed prawem.... Początkowo wydawało się, że Pitcairn będzie rajem na ziemi - dzika przyroda, piękne plaże i brak ingerencji z zewnątrz sprawiały, że mieszkańcy żyli w spokoju i harmonii. Jednak idylla szybko przerodziła się w koszmar, kiedy na wyspie zaczęło dochodzić do licznych aktów przemocy, gwałtów i morderstw. Mieszkańcy wyspy, będący potomkami zbuntowanych marynarzy, utrzymywali się w izolacji od reszty świata, co sprzyjało eskalacji brutalności i bezprawia. To wszystko sprawiło, że wyspa Pitcairn stała się synonimem ciemnej strony ludzkiej natury. Dziś, choć sytuacja na wyspie uległa pewnej poprawie dzięki interwencji brytyjskich władz i ograniczeniu kontaktu z resztą świata, to jednak złowieszcze cienie przeszłości wciąż się tam kręcą. Niemniej jednak, historia wyspy Pitcairn jest ostrzeżeniem przed potęgą zła, które może czaić się w najbardziej egzotycznych i niepozornych miejscach na ziemi. Ciekawy, hermetyczny acz trochę chaotyczny obraz zbrodni o której wiedział każdy, ale nikt o niej nie mówił....
Joanie - awatar Joanie
ocenił na 7 1 miesiąc temu
81:1. Opowieści z Wysp Owczych Marcin Michalski
81:1. Opowieści z Wysp Owczych
Marcin Michalski Maciej Wasielewski
książka, choć ma już parę lat, jest chyba najlepszą pozycją o Wyspach Owczych na polskojęzycznym rynku. autorzy rzetelnie przedstawili wyspy i jej mieszkańców. widać, że znają życie miejscowych, a nie są turystami, którzy tylko powierzchownie obserwowali tamtejsze realia.
marcin buczkowski - awatar marcin buczkowski
ocenił na 10 2 lata temu
Miedzianka. Historia znikania Filip Springer
Miedzianka. Historia znikania
Filip Springer
Niesamowita historia. Byłam w Miedziance kilka lat temu i wtedy nie byłam świadoma tego,co tam się wydarzyło. Jest to historia niesamowicie bogata i ciekawa,ale na koniec jest po prostu bardzo smutna. Niesamowite,że miejscowość może dosłownie zapaść się pod ziemię i zniknąć. Chciałabym pojechać tam raz jeszcze żeby spojrzeć na miedziankę innym już okiem. Niesamowicie polecam.
Gabriela Kremuweczka - awatar Gabriela Kremuweczka
oceniła na 10 2 miesiące temu
Po Syberii Colin Thubron
Po Syberii
Colin Thubron
Dobre książki podróżnicze starzeją się w umiarkowany sposób. Colin Thubron ma duże szanse trafić do tej samej kategorii co markiz de Custine, bo opisując ten wielki obszar jakim jest Syberia, szuka duszy Wschodu. Znajduje głównie ciemność, okrucieństwo i śmierć. Ta książka jest zarówno faktograficzna, z bogactwem wiedzy o Syberii (i o Rosji), ale jest też o transcendentalnym sensie podróżowania. Tym samym może spełnić oczekiwania różnych czytelników, aczkolwiek może znużyć pewną monotonią opisów i przeżyć. Trudno się dziwić biorąc pod uwagę niekończący ogrom przestrzeni. Zderzenie angielskiego racjonalizmu podszytego sarkazmem z wybujałą rosyjską duchowością jest miejscami nawet zabawne. Najczęściej jednak syberyjski spadek po Rosji budzi przerażenie.
LucynaAP - awatar LucynaAP
ocenił na 7 6 miesięcy temu
Planeta Kaukaz Wojciech Górecki
Planeta Kaukaz
Wojciech Górecki
Bardzo fajna książka o zakaukaskich krajach. Na moje szczęście, bo wybieram się do Azerbejdżanu, połowa treści jest poświęcona właśnie niemu. To pierwsza książka Pana Góreckiego jaką kiedykolwiek przeczytałam. Ale już mam kolejne 2 na czytniku (super że są w takiej wersji). Czyta się bardzo dobrze :)
Agnieszka - awatar Agnieszka
oceniła na 7 7 miesięcy temu

Inne materiały dotyczące książki Biała gorączka

Cytaty z książki Biała gorączka

Więcej
Jacek Hugo-Bader Biała gorączka Zobacz więcej
Jacek Hugo-Bader Biała gorączka Zobacz więcej
Jacek Hugo-Bader Biała gorączka Zobacz więcej
Więcej