Hotel du Lac

Nie rozumiem, za co ten Booker. Przeceniona, ale urokliwa lektura.

Nie rozumiem, za co ten Booker. Przeceniona, ale urokliwa lektura.

Na pewno nie jest to lektura dla każdego specyficzny styl pisania zmusza do czytania z wielką uwagą ale ja bardziej twierdzę,że to wina tłumaczenia. Główna bohaterka jest pisarką romansów a jej miejsce wygnania Hotel du Lac okazuje się skupiskiem ludzi o różnych charakterach i problemach. Dla mnie ta książeczka jest odskocznią od współczesnej literatury i zapewne dla bardzo młodego czytelnika ta książka nie będzie lekką w czytaniu. Mimo to polecam.

Na pewno nie jest to lektura dla każdego specyficzny styl pisania zmusza do czytania z wielką uwagą ale ja bardziej twierdzę,że to wina tłumaczenia. Główna bohaterka jest pisarką romansów a jej miejsce wygnania Hotel du Lac okazuje się skupiskiem ludzi o różnych charakterach i problemach. Dla mnie ta książeczka jest odskocznią od współczesnej literatury i zapewne dla bardzo...

Po lekturze znakomitej książki „Romanticism and Its Discontents” byłam szalenie ciekawa, jak pani Brookner radzi sobie z literaturą pozbawioną pierwiastka naukowego. „Hotel du Lac” wypożyczyłam w ciemno - bez zapoznania się z jakimikolwiek ocenami czy opisami, acz wątpię czy wpłynęłyby one na mój wybór. Jedno było pewne, „Romanticism...” zaostrzył mi apetyt na dobrze napisaną książkę i nie mam tu na myśli historii, a przede wszystkim formę, ponieważ pani Brookner ma niesamowicie lekkie pióro i przynajmniej o sztuce pisze wyśmienicie. Niestety „Hotel du Lac” okazał się wielkim rozczarowaniem i gdyby nie to, że jest krótki i przeczytanie go zajęło mi zaledwie jedno popołudnie, po pierwszym rozdziale rzuciłabym go w kąt. Doskonały warsztat i zacięcie historyka sztuki widać tylko w niezwykle plastycznych opisach przyrody, reszta jest nijaka, mdła i reprezentuje poziom mocno średniego czytadła do pociągu.

Zawiodłam się na bohaterach – płaskich, nieciekawych i nie wzbudzających żadnych uczuć. Wszyscy mieszkańcy hotelu to życiowi nieudacznicy, popisujący się bogactwem, będący odrobinę ekscentryczni (chociaż bardziej pasowałoby określenie „zdziwaczali”),ale w sumie nie reprezentujący sobą niczego. Główna bohaterka jest jak trzcina na wietrze – w którą stronę zawieje, w tę się skieruje. Tajemniczy skandal okazuje się znacznie mniej interesujący niż sugeruje opis, a jego konsekwencje wydają się przesadzone do granic możliwości. Bierność panny Hope, jej pensjonarskie podejście do życia, sprawiają, że już od pierwszej strony staje się obojętna czytelnikowi. W ogóle nie ma tu postaci, którą można by darzyć cieniem sympatii. Zapewne są osoby, przedkładające historię nad bohaterów – cóż, ja mogę przymknąć oko na niedostatki fabularne, pod warunkiem, że przypadną mi do gustu postacie, a w „Hotel...” nie ma ani jednej, ani drugiej rzeczy. Wisienką na torcie okazał się pan Neville – buc i egocentryk, który miał być chyba nawiązaniem do zimnych drani z dzieł pań Austen, Bronte czy Gaskell, a okazał się marną podróbką, wzbudzającą uśmiech politowania.

Przykro mi, ale prawie dwieście stron wypełnionych użalaniem się nad sobą, wspominaniem „cudownego” romansu z żonatym mężczyzną, przywoływaniem dawnej chwały i szczęścia, zupełnie do mnie nie trafiło. Najgorsze jest jednak to, że po długim pobycie w zapomnianym kurorcie, styczności z tymi wszystkimi rozbitkami życiowymi, nie wydaje się żeby panna Hope nabrała chociaż krztyny pewności siebie i mądrości. Pani Brookner raczy nas opowieściami o tym co było, ale zapomina o tym, co jest teraz i co ma nastąpić. Książce brakuje jakiejś sensownej konkluzji, tak jakby wszystkie perypetie bohaterki prowadziły donikąd. Ot, pisanie dla samej przyjemności pisania, gorzej z czytaniem. Chyba jednak zostanę przy dziełach naukowych pani Brookner, tym naprawdę trudno coś zarzucić.

Po lekturze znakomitej książki „Romanticism and Its Discontents” byłam szalenie ciekawa, jak pani Brookner radzi sobie z literaturą pozbawioną pierwiastka naukowego. „Hotel du Lac” wypożyczyłam w ciemno - bez zapoznania się z jakimikolwiek ocenami czy opisami, acz wątpię czy wpłynęłyby one na mój wybór. Jedno było pewne, „Romanticism...” zaostrzył mi apetyt na dobrze...

http://czytankianki.blogspot.com/2010/03/hotel-du-lac-anita-brookner.html

http://czytankianki.blogspot.com/2010/03/hotel-du-lac-anita-brookner.html

Stara panna wyrwana z Londynu przyjeżdża do małego hoteliku by tam spędzić czas po skandalu jaki wywołała w "swoich kręgach". Opisuje zgrabnie i ciekawie ludzkie charaktery jakie spotyka w tym nadzwyczaj spokojnym miejscu. Lekkie i przyjemne.

Stara panna wyrwana z Londynu przyjeżdża do małego hoteliku by tam spędzić czas po skandalu jaki wywołała w "swoich kręgach". Opisuje zgrabnie i ciekawie ludzkie charaktery jakie spotyka w tym nadzwyczaj spokojnym miejscu. Lekkie i przyjemne.