Krew, którą nasiąkła

Cieszę się, że nie czytam serii o Rebece Martinsson po kolei, bo gdybym sięgnęła po tę książkę za drugim razem, jak sugeruje autorka, z pewnością nie przeczytałabym kolejnych. Mam wrażenie, że o redakcji zupełnie zapomniano, a autorka kompletnie się pogubiła. Akcji nie ma tu prawie wcale, mnóstwo jest za to opowieści w przeszłości, które jeszcze bardziej gmatwają wątki. Moje wrażenia najlepiej oddaje następująca konfuzja - w książce przewija się dwóch pastorów, a ja do samego końca nie potrafiłam ich rozpoznać. Żaden wątek nie został pogłębiony, a wydarzenia, które przytrafiają się Rebece są absurdalnie nielogiczne. Zdecydowanie nie warto.

Cieszę się, że nie czytam serii o Rebece Martinsson po kolei, bo gdybym sięgnęła po tę książkę za drugim razem, jak sugeruje autorka, z pewnością nie przeczytałabym kolejnych. Mam wrażenie, że o redakcji zupełnie zapomniano, a autorka kompletnie się pogubiła. Akcji nie ma tu prawie wcale, mnóstwo jest za to opowieści w przeszłości, które jeszcze bardziej gmatwają wątki....

Nie wciągnęła mnie.

Nie wciągnęła mnie.

Druga z kolei powieść o Rebece Martinsson, młodej prawniczce, która posiada niesamowite zdolności do schodzenia tam gdzie jej nie posieją, do pojawiania się tam gdzie jej nie chcą. Niesie to za sobą oczywiście rozmaite konsekwencje, na które nie zawsze jest ona przygotowana. Tak było i tym razem. Intryga została znowu umiejscowiona w kościele gdzie pastorem była nietuzinkowa, oddana pracy, mądra, uparta, zaradna, przedsiębiorcza, opiekuńcza pastor Mildred Nilsson. Została ona zamordowana a Rebeka przypadkowo zjawia się w okolicy. Co wyniknie z jej przyjazdu? Komu znowu zalezie za skórę? Chociaż to Rebeka jest bohaterką cyklu to wydaje mi się, że częściej na placu boju pojawia się komisarz Anna Maria Mella. Czy kobiety znowu się spotkają? Czy Rebeka zostanie uwikłana w śledztwo? Czy będzie miała wpływ na rozwiązanie zagadki morderstwa? Czy znowu narazi swoje życie? Fajnie się czyta tę powieść, chociaż odrobinę przeszkadzało mi nagromadzenie trudnych skandynawskich nazwisk. Czasami musiałam się wrócić aby przyporządkować nazwisko do osoby. Książka wzbudza różne emocje, atmosfera jest smutna, chwilami męcząca. I zupełnie nie wiem, czemu miał służyć tak mocno rozbudowany wątek żółtonogiej wilczycy?

Druga z kolei powieść o Rebece Martinsson, młodej prawniczce, która posiada niesamowite zdolności do schodzenia tam gdzie jej nie posieją, do pojawiania się tam gdzie jej nie chcą. Niesie to za sobą oczywiście rozmaite konsekwencje, na które nie zawsze jest ona przygotowana. Tak było i tym razem. Intryga została znowu umiejscowiona w kościele gdzie pastorem była...

bardziej esej społeczny niźli kryminał, ciekawa ale nieco dłużaca

bardziej esej społeczny niźli kryminał, ciekawa ale nieco dłużaca

Lepsza od poprzedniej, chociaż to od tej zaczęłam przygodę z tą serią. I myślałam, że to w pierwszej części zgłębimy bardziej temat załamania Rebeki. Ale może autorka nie chciała się na tym skupiać i tylko pobieżnie przedstawiała temat.
Mam czasem wrażenie, że ta książka jest bardziej obyczajowa niż kryminalna.
Autorka uważana za lepsza od Camili Lackberg, ale uważam to za nietrafną opinię. Asa ma inny styl i inne pomysły, ale nie dorównuje Camili.
Sama historia jest dosyć złożona i zabójca nie wysuwa się na przód. Podobnie jak w poprzedniej części dopiero na końcu poznajemy motyw.

Lepsza od poprzedniej, chociaż to od tej zaczęłam przygodę z tą serią. I myślałam, że to w pierwszej części zgłębimy bardziej temat załamania Rebeki. Ale może autorka nie chciała się na tym skupiać i tylko pobieżnie przedstawiała temat.
Mam czasem wrażenie, że ta książka jest bardziej obyczajowa niż kryminalna.
Autorka uważana za lepsza od Camili Lackberg, ale uważam to...

Drugi tom powieści kryminalnej z Rebeką Martinsson w roli głównej. Mnie się podobał, bo lubię gdy obok akcji typowo kryminalnej toczy się powieść obyczajowa i tak też się tutaj działo. Polubiłam Rebekę i jestem ciekawa jej dalszych losów. Jedna gwiazdka mniej, bo w powieści są krzywdzone psy, mogła autorka to sobie darować.

Drugi tom powieści kryminalnej z Rebeką Martinsson w roli głównej. Mnie się podobał, bo lubię gdy obok akcji typowo kryminalnej toczy się powieść obyczajowa i tak też się tutaj działo. Polubiłam Rebekę i jestem ciekawa jej dalszych losów. Jedna gwiazdka mniej, bo w powieści są krzywdzone psy, mogła autorka to sobie darować.

Książka nie jest typowym kryminałem, to bardziej studium psychologiczne wybranych postaci, w tym osoby, która zabiła. Ten psychologiczno-społeczny rys był interesujący, opisy przyrody i zachowań zwierząt również. W połowie odłożyłam, ponieważ nazbyt dużo było wątków pobocznych i historii z życia bohaterów, które nie były zbyt intrygujące. Jednak wróciłam i skończyłam. Pozycja inna, polecam z uwagi na jej inność.

Książka nie jest typowym kryminałem, to bardziej studium psychologiczne wybranych postaci, w tym osoby, która zabiła. Ten psychologiczno-społeczny rys był interesujący, opisy przyrody i zachowań zwierząt również. W połowie odłożyłam, ponieważ nazbyt dużo było wątków pobocznych i historii z życia bohaterów, które nie były zbyt intrygujące. Jednak wróciłam i skończyłam....

Jeśli nie lubisz kiedy w powieści kryminalnej przeważają wątki obyczajowe - nie sięgaj po tę książkę.

Jeśli nie lubisz kiedy w powieści kryminalnej przeważają wątki obyczajowe - nie sięgaj po tę książkę.

Nie porwała mnie. Nie umiem powiedzieć, co konkretnie mnie nie urzekło, ale chyba nawet jak dla mnie, za dużo obyczajówki w tym kryminale. Poza tym główna bohaterka, jakby na siłę wplątana w akcję. Na plus, jak poprzednio klimat szwedzkiej prowincji.

Nie porwała mnie. Nie umiem powiedzieć, co konkretnie mnie nie urzekło, ale chyba nawet jak dla mnie, za dużo obyczajówki w tym kryminale. Poza tym główna bohaterka, jakby na siłę wplątana w akcję. Na plus, jak poprzednio klimat szwedzkiej prowincji.

Szwedzki kryminał, w którym emocje kłębią się jak w powieści latynoskiej, wzbudził we mnie mieszane uczucia. Książka ma mocne momenty, ale jest przegadana. Autorka chciała, aby kreatywny i nieokiełznany żywiol kobiecy zderzył się w tej dramatycznej historii z meską ambicją i dumą, tymczasem nie obeszło się bez sztampy i stereotypów.
Lektura wciągająca, ale nierówna.

Szwedzki kryminał, w którym emocje kłębią się jak w powieści latynoskiej, wzbudził we mnie mieszane uczucia. Książka ma mocne momenty, ale jest przegadana. Autorka chciała, aby kreatywny i nieokiełznany żywiol kobiecy zderzył się w tej dramatycznej historii z meską ambicją i dumą, tymczasem nie obeszło się bez sztampy i stereotypów.
Lektura wciągająca, ale nierówna.