Aksamit

Interesujący romans.

Interesujący romans.

Widzę, że książka ma tu opinie słabe ale mi się bardzo podobała. Nie jest to literatura wysokich lotów natomiast kilka perełek z wydawnictwa Da Capo pamiętam do tej pory i jest wśród nich właśnie omawiana pozycja. Książka bardzo wciąga, akcja wartka, zaskakująca, nie raz i nie dwa roześmiałam się podczas lektury. Z czystym sercem mogę polecić bo warto.

Widzę, że książka ma tu opinie słabe ale mi się bardzo podobała. Nie jest to literatura wysokich lotów natomiast kilka perełek z wydawnictwa Da Capo pamiętam do tej pory i jest wśród nich właśnie omawiana pozycja. Książka bardzo wciąga, akcja wartka, zaskakująca, nie raz i nie dwa roześmiałam się podczas lektury. Z czystym sercem mogę polecić bo warto.

Tricia - opiekunka Prudence, komiczna postać, jej teksty, mdlenia, pozytywnie mnie rozbawiły.

Prudence - udana postać, chociaż śmiem wątpić czy jakakolwiek kobieta byłaby tak odważna (pod koniec książki) jak ona.

Sebastian - oczywiście nie kot ;) chciałabym go zobaczyć na żywo, albo na obrazku żeby uwierzyć czy to taki piękny Bóg, tak czy siak bardzo ale to bardzo mu współczułam dzieciństwa, dosłownie wszystkiego, jego charakter bardzo mi się podobał - zaborczy, podejrzliwy, opiekuńczy i silny. ❤

Ich rozmowy były naprawdę udane, można było się uśmiać :)

Wszystko dzieje się w dawnych czasach czego nie lubię ale jestem bardzo wdzięczna za tą polecanke! Bardzo mi się podobała i dzięki niej wiem, że kiedyś sięgnę po książki z tych oto czasów.

Tricia - opiekunka Prudence, komiczna postać, jej teksty, mdlenia, pozytywnie mnie rozbawiły.

Prudence - udana postać, chociaż śmiem wątpić czy jakakolwiek kobieta byłaby tak odważna (pod koniec książki) jak ona.

Sebastian - oczywiście nie kot ;) chciałabym go zobaczyć na żywo, albo na obrazku żeby uwierzyć czy to taki piękny Bóg, tak czy siak bardzo ale to bardzo mu...

Oj męczyłam się strasznie.

Oj męczyłam się strasznie.

Niektórzy mieli zastrzeżenia zarówno do książki,jak i do bohatera. A mnie się podoba. Tak samo książka,jak też bohater. Nie lubię natomiast bohaterki. Była bardzo irytująca,co zresztą typowe w wielu romansach. Postaci bohaterek jakoś autorkom się nie udają i bardzo drażnią. Tutaj bohaterka drażniła mnie nie tylko swoim zachowaniem,ale i tym w jaki sposób była przedstawiana. Choć to zapewne wina tłumaczki. "Piąstki","usteczka","nóżka","rączki","nosek"...Przepraszam bardzo,ale w ten sposób opisywać można dziecko,lub zwierzątko. Ale nie dorosłą dwudziestoletnią kobietę.
Pomijając jednak ten nieco infantylny język,książkę mogę polecić. Spędziłam przy niej miłe godziny.

Niektórzy mieli zastrzeżenia zarówno do książki,jak i do bohatera. A mnie się podoba. Tak samo książka,jak też bohater. Nie lubię natomiast bohaterki. Była bardzo irytująca,co zresztą typowe w wielu romansach. Postaci bohaterek jakoś autorkom się nie udają i bardzo drażnią. Tutaj bohaterka drażniła mnie nie tylko swoim zachowaniem,ale i tym w jaki sposób była przedstawiana....

Zupełnie nieapetyczna, a nawet głupia książka, której zakończenia nie zobaczyłam bo ją odrzuciłam. Romans może być zakręcony, podniecający, wyciskający łzy, ale nigdy nudny i naciągany. Piękna rola Prudence, muszę dodać, że tylko jej postać zasługuje na uwagę, pozostali to mydłkowie nie do zniesienia. A już męski bohater to zło konieczne. Ani to mężczyzna, ani to baba. Siedzi tam gdzie mu dobrze. Prudence ratuje mu życie, by potem mówić do niego wuju i patrzeć jak jej ciotka chwali się przystojnym narzeczonym. Jemu też to nie przeszkadza, a nawet cieszy się, że będzie miał pieniądze przyszłej żony i jej bratanicę do uciech. Wciąą tylko schadzki i spacery z Prudence i przyjęcia z narzeczoną. Nie dotrwałam do końca. Nic romantycznego.

Zupełnie nieapetyczna, a nawet głupia książka, której zakończenia nie zobaczyłam bo ją odrzuciłam. Romans może być zakręcony, podniecający, wyciskający łzy, ale nigdy nudny i naciągany. Piękna rola Prudence, muszę dodać, że tylko jej postać zasługuje na uwagę, pozostali to mydłkowie nie do zniesienia. A już męski bohater to zło konieczne. Ani to mężczyzna, ani to baba....

Dziwna, to pierwsze słowo, które przychodzi mi do głowy, gdy myślę o tej książce. Autorkę lubię, czytałam już jej książkę, ale ta mi się jakoś nie podobała. Denerwowały mnie najbardziej te urywane wątki. Jakby opadała kurtyna i coś innego się działo. Historia nawet ciekawa, początkowo miałam wrażenie, że już to czytałam, ale druga część spowodowała, że zmieniłam zdanie. Prudence bardzo mi się podobała, Sebastian mniej.
Czy on musiał zaliczać wszystko co spotkał na swojej drodze???
no litości.

Dziwna, to pierwsze słowo, które przychodzi mi do głowy, gdy myślę o tej książce. Autorkę lubię, czytałam już jej książkę, ale ta mi się jakoś nie podobała. Denerwowały mnie najbardziej te urywane wątki. Jakby opadała kurtyna i coś innego się działo. Historia nawet ciekawa, początkowo miałam wrażenie, że już to czytałam, ale druga część spowodowała, że zmieniłam zdanie....

Lekka i przyjemna lektura na długie, deszczowe wieczory :)

Lekka i przyjemna lektura na długie, deszczowe wieczory :)

Nic ciekawego...

Nic ciekawego...