Iron Kissed

Fajna książka fantastyczno-przygodowa.

Fajna książka fantastyczno-przygodowa.

7/10

7/10

Mercedes Thompson to wyjątkowa kobieta. Nie tylko dlatego, że jest mechanikiem samochodowym i szczerze to uwielbia, ale dlatego, że jest ona zmiennokształtną i zemienia się w kojota.

Wychowywała się wśród wilkołaków więc zna dobrze świat wali o dominację, pełnią agresji i przemocy. Nauczyła się jak żyć wśród istot większych i silniejszych od niej.

Teraz jako dorosła kobieta żyje obok lokalnego alfy Adama, który ma oko na młodą kobietę, a ona sama lubi go denerwować przy czym ma bardzo kreatywne pomysły.

Uwielbiam tą serię z całego serca. Cały czas się coś dzieje. A to poszukiwanie mordercy, innym razem problemy z wampirami, później wilkołaki coś rozrabiają. Jedno jest pewne nie da się nudzić na tych książkach bo Mercy zawsze jest w środku akcji, kłopoty ją kochają.

Świat przedstawiony jest brutalny i nie oszczędza bohaterów, w tym Mercy. Byłam pewna, że będzie to seria do pośmiania się i relaksu, ale tylko ja wiem jak dużo łez wylałam pod koniec trzeciego tomu i jak bardzo szkoda mi było głównej bohaterki i tego jak bardzo skrzywdzona została.

To seria zdecydowanie 18+ ale jeśli lubicie urban fantasy z masą bohaterów i akcji to powinniście się zakochać tak samo jak ja.

Miałam pewne obiekcje na temat związków romantycznych ale chyba powoli zmieniam zdanie i przekonuje się do Adama i Stefana. Samuela lubię ale nie jako kandydata na partnera Mercy.

Pióro autorki jest bardzo przyjemne. Przez książki się płynie, a zdania praktycznie czytają się same. Każde słowo odnoszę wrażenie, że jest bardzo przemyślane i nie ma tutaj zbędnego tekstu, ani przy długich opisów.

Jeśli lubicie książki Anety Jadowskiej to ta seria będzie dla was. Ja przepadłam.

Mercedes Thompson to wyjątkowa kobieta. Nie tylko dlatego, że jest mechanikiem samochodowym i szczerze to uwielbia, ale dlatego, że jest ona zmiennokształtną i zemienia się w kojota.

Wychowywała się wśród wilkołaków więc zna dobrze świat wali o dominację, pełnią agresji i przemocy. Nauczyła się jak żyć wśród istot większych i silniejszych od niej.

Teraz jako dorosła...

Najsłabszy tom tej serii. Zobaczymy co będzie dalej.

Najsłabszy tom tej serii. Zobaczymy co będzie dalej.

Tak jak z poprzednią częścią - jest nieźle, ale wolę kiedy akcja kręci się mocniej wokół wilkołaków, choć i tak tutaj było ich znacznie więcej.

Tak jak z poprzednią częścią - jest nieźle, ale wolę kiedy akcja kręci się mocniej wokół wilkołaków, choć i tak tutaj było ich znacznie więcej.

Ta seria, to podobnie jak Czysta Krew, moje nadnaturalne guilty pleasure.

Ta seria, to podobnie jak Czysta Krew, moje nadnaturalne guilty pleasure.

Gdzie diabeł nie może, tam Mercy pośle.

Wydawać by się mogło, że Mercy wyczerpała limit szczęścia na kolejnych 10 następnych żywotów, ale to nie szczęście wiele razy wyratowało ją z opresji, tylko własne umiejętności oraz nos, w asyście Adama Hauptamana. A to właśnie ten nos stał się czynnikiem wybuchowym, a raczej to co odkryła Mercy na miejscach zbrodni dopuściło do tego, że żądała sprawiedliwości. Nie ona jedyna zresztą, ale głosów za, było mniej niż tych, którzy pragnęli uciszyć Zee, Siebolda Adelbertsmiter. Nie każdą walkę stoczy za nią Adam, nie zawsze będzie miała pod ręką stado, na którym będzie mogła wesprzeć się. Nie każda też walka zostawia widoczne blizny, te ukryte niestety piekielnie trudno wyleczyć.

Im bardziej Mercy wierci w tej sprawie, tym więcej osób zwraca na nią uwagę. Niestety nie tylko czas, nie stoi po jej stronie, jeśli chce ocalić życie swojego przyjaciela, musi się śpieszyć.
Spośród tak wielu tomów, które zdążyłam pochłonąć, ten zapamiętam na długo, a raczej scenę, która ma miejsce na końcu książki. Chciałabym rzec zniszczyło mnie to, ale mnie jako czytelnika zniszczyła wyłącznie myśl iż ta silna, sprytna i niezależna kobieta została zmuszona do okropnych rzeczy. Wciąż nienawidzę autorki za to co zrobiła Mercy i na co nie przygotowała mnie mentalnie.

Uwielbiam Mercy, jest ona wprost niepodważalnie wyjątkowa i jedyna w swoim rodzaju, ten tom uzmysłowił mi jak kruche, lub jak silne są mury, którymi otaczamy sami siebie. Siła, która nas prowadzi, trzym; też ma swoje granice, a Mercy musiała je przekroczyć aby się „wydostać”. Stojąc z boku widzisz aseksualnie wyglądającą kobietę, ze smarem za paznokciami, która od drinków z palemką woli grzebać w Volkswagenach, a gdy się denerwuje piecze. Człowiek z marszu zakochuje się w bohaterce, która może odzwierciedlać mnie samą/mnie - czytelnika, ale spośród tak wielu jej zalet, nie można zapomnieć o tym, że uczy się na błędach, wyciąga wnioski i widać, że odrabia pracę domową. Żadna z niej głupkowata, irytująca bohaterka wywijająca mieczem, która przypadkiem trafi drugim końcem w wroga, to nie styl Mercy.

Ten świat rządzi się innymi zasadami, zamiast bogatych biznesmenów i znanych gwiazd kina, masz wiekowych, zarozumiałych i nadętych wampirów. Dumne wilkołaki, które najpierw gryzą a potem pytają, czy nie-ludzi, z którymi w kontaktach musisz rozważnie dobierać słowa.I tak nikt z nich nie rozumie definicji słowa NIE. I jeśli na tym etapie myślisz, że to nie-daj-boże-Zmierzch, to chyba oszaleję. To z jaką czcią i dbałością Patricia zadbała o rdzennych amerykanów, ukazując bogactwo historyczne i masę ciekawych wątków. Autorka sięga tematyką w głąb historii, drąży tematy, wyciąga co rusz ciekawsze i krwiste historie aby mocno zatrząść w posadach tą jakże krótką historią.

Jak w przypadku każdej poprzedniej historii, ta również dba o postaci poboczne, które nie są tłem akcji, a czynnymi uczestnikami wydarzeń. Pomagają, przeszkadzają, irytują a nade wszystko za dużo gadają, ale są i to jest cudowne. Mercy stoi na rozstaju dróg, nie wie czy wybranie Adama, Alfy stada będzie dobrą decyzją zważywszy na jej styl życia oraz nijako zawód miłosny. Czy na Sama, z którym nie łączy ją miłość. Ale jak to w melodramatach bywa, musimy poczekać na tęczę. Uwielbiam ten żart; poczucie humoru bohaterów ich styl obycia, potrafił mnie wprawić w świetny nastrój. Nie wiem, dlaczego tak późno odkryłam tę serię, żałuję tego, ale lepiej późno, niż nigdy.

Gdzie diabeł nie może, tam Mercy pośle.

Wydawać by się mogło, że Mercy wyczerpała limit szczęścia na kolejnych 10 następnych żywotów, ale to nie szczęście wiele razy wyratowało ją z opresji, tylko własne umiejętności oraz nos, w asyście Adama Hauptamana. A to właśnie ten nos stał się czynnikiem wybuchowym, a raczej to co odkryła Mercy na miejscach zbrodni dopuściło do...

Oj działo się! Część niezwykle dynamiczna i emocjonalna. Mercedes nie zwalnia ! Polecam!

Oj działo się! Część niezwykle dynamiczna i emocjonalna. Mercedes nie zwalnia ! Polecam!

Trzeci tom o Mercedes pozwala nam lepiej poznać kolejną z Ras występujących w książkach - Nieludzi. Początkowo akcja toczy się powoli, żeby na koniec znacznie przyspieszyć.
Samo zakończenie mocno mnie zaskoczyło, nie sądziłam, że autorka aż tak daleko popłynie w te rejony.

Trzeci tom o Mercedes pozwala nam lepiej poznać kolejną z Ras występujących w książkach - Nieludzi. Początkowo akcja toczy się powoli, żeby na koniec znacznie przyspieszyć.
Samo zakończenie mocno mnie zaskoczyło, nie sądziłam, że autorka aż tak daleko popłynie w te rejony.

Seria o Mercedes Thompson należy do tych, do których bardzo lubię wracać.
Każdy kolejny tom daje mi gwarancję dobrze spędzonego czasu, w świecie alternatywnym, gdzie spotkać można wilkołaki, wampiry, nieludzi, a magia nie zawsze bywa bezpieczna.
Ale to nie świat przedstawiony, choć bardzo bogaty, stanowi główną siłę nośną serii.
Spoiwem, który scala wszystko w tak interesującą całość jest sama Mercedes.
Jest to postać bardzo dobrze zbudowana i konsekwentnie prowadzona przez autorkę. Kobieta, potrafiąca zmieniać się w kojota, co jest umiejętnością nietypową, nawet w tym świecie. Ta nietypowość jest zresztą bardzo ważnym elementem osobowości Mercedes.
Jest w niej siła, ale są i słabości. Przez co jest tak bardzo autentyczna. To nie żadna superwoman, choć posiada umiejętności, które niekiedy nawet dla niej samej są zaskakujące.

Życie emocjonalne Mercedes i swoisty trójkąt miłosny, którego jest częścią dostarczają wielu wrażeń. Zarówno Adam jak i Samuel są jej bliscy, ale przychodzi chwila, gdy musi wybrać jednego z nich. Bardzo umiejętnie autorka oddała zapętlenie emocjonalne, dylematy i rozterki Mercy, połączone z siłą wzajemnego oddziaływania na siebie i przyciąganiem. W jej relacjach z dwoma wilkołakami jest chemia i to faktycznie czuć.

Jeśli chodzi o samą intrygę tego tomu, to jak zwykle zresztą, było ciekawie, tajemniczo i groźnie.
Zagadkowe morderstwa w rezerwacie nieludzi, o które zostaje posądzony Zee, przyjaciel Mercedes, sprawiają, że angażuje się ona w rozwikłanie sprawy mimo zakazów, ostrzeżeń, a nawet gróźb. Dla przyjaciół jest bowiem gotowa na wszystko.

Przystępny styl i wciągająca fabuła sprawiają, że całość jest niezwykle lekka w odbiorze.
Cieszę się, że jeszcze tak wiele części przede mną i niejedno jeszcze z Mercedes przeżyję 😊

Seria o Mercedes Thompson należy do tych, do których bardzo lubię wracać.
Każdy kolejny tom daje mi gwarancję dobrze spędzonego czasu, w świecie alternatywnym, gdzie spotkać można wilkołaki, wampiry, nieludzi, a magia nie zawsze bywa bezpieczna.
Ale to nie świat przedstawiony, choć bardzo bogaty, stanowi główną siłę nośną serii.
Spoiwem, który scala wszystko w tak...