Kajtkowe przygody

Czytana po raz kolejny. Tym razem z moimi dziećmi. Jedna z moich ulubionych książek z dzieciństwa. Dzieciom spodobały się przygody bociana Kajtka i całej ferajny z gospodarstwa Orczyków. Warto czytać nie tylko nowości ale wracać do klasyki.

Czytana po raz kolejny. Tym razem z moimi dziećmi. Jedna z moich ulubionych książek z dzieciństwa. Dzieciom spodobały się przygody bociana Kajtka i całej ferajny z gospodarstwa Orczyków. Warto czytać nie tylko nowości ale wracać do klasyki.

Książka w odbiorze miejscami trudna. Trudności te spowodowane są archaicznym słownictwem. Jednakże przez mieszkanie na terenach wiejskich, myślę, że łatwiej ją było nam przyswoić, niż osobom z miast.
Pomimo to przygody Kajtka kilkukrotnie rozśmieszyły moje dziecko. Myślę, że warto ją przeczytać, ponieważ w lekki sposób przybliża dziecku obraz tamtejszej wsi, którą już ciężko spotkać w obecnych czasach.

Książka w odbiorze miejscami trudna. Trudności te spowodowane są archaicznym słownictwem. Jednakże przez mieszkanie na terenach wiejskich, myślę, że łatwiej ją było nam przyswoić, niż osobom z miast.
Pomimo to przygody Kajtka kilkukrotnie rozśmieszyły moje dziecko. Myślę, że warto ją przeczytać, ponieważ w lekki sposób przybliża dziecku obraz tamtejszej wsi, którą już...

Ten, kto ustala listę lektur, musi bardzo nie lubić dzieci.
Próbuję doszukać się jakiegoś morału, pouczającego przekazu i...nic, klapa!
Narratorem jest bociek Kajtek. Obserwuje on świat swoimi ptasimi oczami, równocześnie dzieląc się swoimi spostrzeżeniami z małym (lub większym) czytelnikiem.
Na czasy dawne być może słownictwo akurat, na ten moment za trudne i niepotrzebne dzieciom. Ja dorosła łamię sobie język, a co dopiero ZMUSZONY dziewięciolatek. Polecam audiobook, chyba, że ktoś lubuje się w łamańcach ;-)
Przygody Kajtka też nie są najciekawsze. Ciągłe żaby, myszy i komentowanie rodziny mieszkającej obok.
Takie to czytadełko dla trudno zasypiających 6 latków z lat 80 tych.

Ten, kto ustala listę lektur, musi bardzo nie lubić dzieci.
Próbuję doszukać się jakiegoś morału, pouczającego przekazu i...nic, klapa!
Narratorem jest bociek Kajtek. Obserwuje on świat swoimi ptasimi oczami, równocześnie dzieląc się swoimi spostrzeżeniami z małym (lub większym) czytelnikiem.
Na czasy dawne być może słownictwo akurat, na ten moment za trudne i niepotrzebne...

Czytałam z niespełna 9 latką, bo dostałyśmy tę książkę "w spadku". Niestety w połowie odłożyłam do przekazania dalej. Dużo niezrozumiałych słów wybijało z rytmu, czytanie było męczące. Widziałam, że córka nie jest zainteresowana.

Czytałam z niespełna 9 latką, bo dostałyśmy tę książkę "w spadku". Niestety w połowie odłożyłam do przekazania dalej. Dużo niezrozumiałych słów wybijało z rytmu, czytanie było męczące. Widziałam, że córka nie jest zainteresowana.

Czytane wiele lat temu, w szkole podstawowej. Lubiłam tego bociana, który kochał zajadać się kromkami chleba z masłem 😆

Czytane wiele lat temu, w szkole podstawowej. Lubiłam tego bociana, który kochał zajadać się kromkami chleba z masłem 😆

jedna z niewielu książek dzieciństwa, które pamiętam wyraźnie do dziś :)

jedna z niewielu książek dzieciństwa, które pamiętam wyraźnie do dziś :)

Taka lekka bociania przygodówka. Może uczy dzieci wrażliwości względem ptaków? Czasami naprawdę się zastanawiam, na jakiej podstawie są wybierane lektury do podstawy programowej.

6/10

Taka lekka bociania przygodówka. Może uczy dzieci wrażliwości względem ptaków? Czasami naprawdę się zastanawiam, na jakiej podstawie są wybierane lektury do podstawy programowej.

6/10

Z tą książeczką mam pewien problem, mianowicie w podstawówce nasza pani zarządziła założenie zeszytu, w którym będziemy pokrótce opisywać przeczytane książki, a na stronie obok ilustrować. Pełna dobrej wiary opisałam więc "Kajtkowe przygody", a że ilustratorką jestem raczej dalszej ligi, bocian Kajtuś wyszedł jak wyszedł. Pani jednak postawiła mi końcowo szósteczkę za dobre opisy. W domu jednak brat dorwał mój zeszyt i śmiał się z rysunków, a najwięcej z bociana Kajtka , który jego zdaniem był "bocianem z Czarnobyla". Tak więc nie mam większego sentymentu :) Choć była sympatyczna i pogodna.

Z tą książeczką mam pewien problem, mianowicie w podstawówce nasza pani zarządziła założenie zeszytu, w którym będziemy pokrótce opisywać przeczytane książki, a na stronie obok ilustrować. Pełna dobrej wiary opisałam więc "Kajtkowe przygody", a że ilustratorką jestem raczej dalszej ligi, bocian Kajtuś wyszedł jak wyszedł. Pani jednak postawiła mi końcowo szósteczkę za dobre...

Czytam obecnie tę książkę na dobranoc 4-latkowi, 6-latkowi i 10-latce. Wszystkie dzieci są nią zainteresowane a i mi podoba się dynamika narracji i opisy dawnych zwyczajów na wsi. Jeśli książka jest przyjemna dla tak szerokiego grona odbiorców, to zdecydowanie warto po nią sięgnąć.
Tak, zawiera pojedyncze słowa, których znaczenie trzeba dzieciom wyjaśnić (a czasem i samemu sprawdzić),ale język jest zrozumiały a treść "płynie".

Czytam obecnie tę książkę na dobranoc 4-latkowi, 6-latkowi i 10-latce. Wszystkie dzieci są nią zainteresowane a i mi podoba się dynamika narracji i opisy dawnych zwyczajów na wsi. Jeśli książka jest przyjemna dla tak szerokiego grona odbiorców, to zdecydowanie warto po nią sięgnąć.
Tak, zawiera pojedyncze słowa, których znaczenie trzeba dzieciom wyjaśnić (a czasem i samemu...

Kajtkowe przygody to zabawna opowieść bociana Kajtka o życiu na wsi. Kajtek jako słaby bocian nie miał sił by jesienia odlecieć do ciepłych krajów i zmuszony został do pozostania na zimę w gospodarstwie wiejskim. Pełen zdziwienia dla ludzkich obyczajów opisuje prace gospodarcze przed zbliżająca się zimą: wykopki, zbiór warzyw i lnu... Przy czym pełen lojalności dla dobroci ludzi: gospodarzy, babulki oraz Antka, Weronki i Kacperka stara sie im pomóc przy pracach, ale jego bocianie intencje ciągle są poczytywane za szkodę...

Kajtkowe przygody to nie tylko opowieść o bocianiej przyjaźni z ludźmi, ale także wartościowa wędrówka po wiejskim gospodarstwie oraz wiejskiej pracy. Jest to też przybliżenie kultury wiejskiej, która jeszcze kilkadziesiąt lat temu była tak powszechna, a teraz coraz bardziej odchodzi do historii...

Kajtkowe przygody to zabawna opowieść bociana Kajtka o życiu na wsi. Kajtek jako słaby bocian nie miał sił by jesienia odlecieć do ciepłych krajów i zmuszony został do pozostania na zimę w gospodarstwie wiejskim. Pełen zdziwienia dla ludzkich obyczajów opisuje prace gospodarcze przed zbliżająca się zimą: wykopki, zbiór warzyw i lnu... Przy czym pełen lojalności dla dobroci...