Czarne Stopy

Urocza ramotka z lat 60 dziesiątych. Dawne harcerstwo, ,obóz w górach świętokrzyskich - pionierka, własnoręczne przygotowanie namiotów ,latryny, ogniska, warty, gotowanie posiłków. Do tego przygody zastępu czarnych stóp - to wszystko napisane barwnym językiem. Łza się w oku kręci jak to dawniej bywało , dziś współczesnym harcerzom włos tylko może zjeżył się na głowie i raczej nie uwierzą . Polecam w celach poznawczych.

Urocza ramotka z lat 60 dziesiątych. Dawne harcerstwo, ,obóz w górach świętokrzyskich - pionierka, własnoręczne przygotowanie namiotów ,latryny, ogniska, warty, gotowanie posiłków. Do tego przygody zastępu czarnych stóp - to wszystko napisane barwnym językiem. Łza się w oku kręci jak to dawniej bywało , dziś współczesnym harcerzom włos tylko może zjeżył się na głowie i...

SENTYMENTY, SENTYMENTY, SENTYMENTY.

Książeczka to moja nagroda za b. dobre wyniki w nauce, w którejś ze starszych klas.

POLECAM !!!

SENTYMENTY, SENTYMENTY, SENTYMENTY.

Książeczka to moja nagroda za b. dobre wyniki w nauce, w którejś ze starszych klas.

POLECAM !!!

Lektura z podstawówki, którą bardzo miło wspominam. Przygody, wartości. Koleżeństwo oparte na honorze. Ciekawe czy książka oparła się ostrym i głupim czystkom "mini-stry"

Lektura z podstawówki, którą bardzo miło wspominam. Przygody, wartości. Koleżeństwo oparte na honorze. Ciekawe czy książka oparła się ostrym i głupim czystkom "mini-stry"

Tą ocenę jednogłośnie dały Dzieci (lat 7 i 11). Szczerze to dla mnie brakuje tłumaczeń wyrazów i są tu dla mnie błędy w narracji, które mi odbierały trochę płynności w czytaniu. Jednak rozdział o Leśnym Oku mi w sercu struny poruszył... Może też zostanie w pamięci Dzieci i da im w żuciu okruszek pamięci o tych dzięki którym, tu sobie w ciepłym łóżku, w wolnym kraju możemy z czułością i wdzięcznością pomyśleć. Dziękujemy 💛

Tą ocenę jednogłośnie dały Dzieci (lat 7 i 11). Szczerze to dla mnie brakuje tłumaczeń wyrazów i są tu dla mnie błędy w narracji, które mi odbierały trochę płynności w czytaniu. Jednak rozdział o Leśnym Oku mi w sercu struny poruszył... Może też zostanie w pamięci Dzieci i da im w żuciu okruszek pamięci o tych dzięki którym, tu sobie w ciepłym łóżku, w wolnym kraju możemy z...

Cóż by tu napisać o książce ,,czarne stopy"?Napewno jest młodzieżówką.Napewno gdyby nie harcerstwo nie sięgnęła bym po nią.Brzmi to teraz jakby mi się nie podobała..a była naprawdę fajna może nie jakaś mega wow ale fajna:).

Akcja toczy się w ciągu kilku dni.Jest o chłopakach którzy pojechali na obóz harcerski.Jest tam pięć zastępów.Jeden ma nazwę ,,czarne stopy"i w nim jest główny bohater Marek Osiński.Jest tam kilka przygód które spotkały chłopaków jednak książka jest raczej spokojna jak dla mnie.

Niestety nie podobało mi się to że tylko dwóch chłopaków była tak bardziej opisanych a reszta charakterystyki chłopaków trochę niedopracowana:(.

Ogółem księżke się szybko czyta.Jednak nie była jakaś taka bardzo wow.Natomiast polecam żeby osoby które nie były w harcerstwie przeczytały bo może ich to zainteresować.

Buziaki ;))

Cóż by tu napisać o książce ,,czarne stopy"?Napewno jest młodzieżówką.Napewno gdyby nie harcerstwo nie sięgnęła bym po nią.Brzmi to teraz jakby mi się nie podobała..a była naprawdę fajna może nie jakaś mega wow ale fajna:).

Akcja toczy się w ciągu kilku dni.Jest o chłopakach którzy pojechali na obóz harcerski.Jest tam pięć zastępów.Jeden ma nazwę ,,czarne stopy"i w nim...

Co mogę powiedzieć o książce "Czarne Stopy"? Na pewno jest to młodzieżówka. Akcja rozgrywa się w ciągu kilku dni w jednym miejscu. Jest o chłopakach, którzy pojechali na kolonię i dzieją się tam zwykłe rzeczy - książka jest zwykła.
Nie powiem, kilka przygód, które spotkały chłopaków były fajne. Te fragmenty szybko się czytało, natomiast o całej książce powiem, że nie zestarzała się za dobrze, ponieważ była wydana w 1960 latach. Jednak taka odskocznia od kryminałów czy dramatów lub nawet romantyków jest fajna i warto wziąć młodzierzówkę przy której nie myśli się tak nadmiernie jak przy innych powieściach.

Co mogę powiedzieć o książce "Czarne Stopy"? Na pewno jest to młodzieżówka. Akcja rozgrywa się w ciągu kilku dni w jednym miejscu. Jest o chłopakach, którzy pojechali na kolonię i dzieją się tam zwykłe rzeczy - książka jest zwykła.
Nie powiem, kilka przygód, które spotkały chłopaków były fajne. Te fragmenty szybko się czytało, natomiast o całej książce powiem, że nie...

Za dzieciaka musiałem to przeczytać jako lekturę i niespodziewanie wtedy mi się podobała. Co prawda wolałem latać ze znajomymi i uzbrojony w kije prać armie orków, ale świat harcerski miał trochę taki fantasy-przygodowy vibe. Ostatecznie jednak cieszę się, że mogłem sobie o tym poczytać i broń bobrze nie angażować się w harcerstwo. Pewnie przyjął bym całe to narodowe pitolenie.

Za dzieciaka musiałem to przeczytać jako lekturę i niespodziewanie wtedy mi się podobała. Co prawda wolałem latać ze znajomymi i uzbrojony w kije prać armie orków, ale świat harcerski miał trochę taki fantasy-przygodowy vibe. Ostatecznie jednak cieszę się, że mogłem sobie o tym poczytać i broń bobrze nie angażować się w harcerstwo. Pewnie przyjął bym całe to narodowe pitolenie.

Sentymentalny skok w lata dzieciństwa i pierwszych fascynacji czytaniem. Kiedy pierwszy raz pochłaniałam "Czarne Stopy" przez dość długi czas byłam przekonana, że Andrzej Wróbel i Jędrek Wróbel to dwie osoby. :

Sentymentalny skok w lata dzieciństwa i pierwszych fascynacji czytaniem. Kiedy pierwszy raz pochłaniałam "Czarne Stopy" przez dość długi czas byłam przekonana, że Andrzej Wróbel i Jędrek Wróbel to dwie osoby. :

Powieść Czarne Stopy Seweryny Szmaglewskiej została zaciągnięta do kanonu lektur szkolnych dla klasy 5 szkoły podstawowej na rok 2022/2023. Jest to kolejna lektura stricte o chłopcach i zdecydowanie dla chłopców. W książce analogicznie jak w "Chłopcach z Placu Broni" występuje brak żeńskich postaci zarówno pierwszo, jak i drugoplanowych. Język literacki użyty w powieści to często slang z lat 60-tych. Wówczas oceniany jako młodzieżowy, dziś nazwałabym go nieco archaicznym, niezrozumiałym dla dzisiejszego czytelnika.
Jednak nie spisuję tej lektury na straty, gdyż osoby starsze odnajdą w tej książce bohaterów z dzieciństwa, lata swawoli i zabawy. Powieść ta to dobrze zakonserwowany czas i zwyczaje ludzi z tamtego okresu.
Nie odnajduję się przede wszystkim w jej narracji i stylu. Czytanie jej to była droga przez mękę. Wydanie z wydawnictwa "Książka i Wiedza" nie ułatwia przyswajania tekstu. Czcionka jest naprawdę drobna. Tekst usiany drobnym maczkiem na 191 stronach.... Ehhh zdecydowanie polecam ją w wersji audiobooka.

Powieść Czarne Stopy Seweryny Szmaglewskiej została zaciągnięta do kanonu lektur szkolnych dla klasy 5 szkoły podstawowej na rok 2022/2023. Jest to kolejna lektura stricte o chłopcach i zdecydowanie dla chłopców. W książce analogicznie jak w "Chłopcach z Placu Broni" występuje brak żeńskich postaci zarówno pierwszo, jak i drugoplanowych. Język literacki użyty w powieści to...

Tematem powieści są przygody harcerzy z pięciu zastępów harcerskich. Miejscem akcji w znacznej części są Góry Świętokrzyskie, gdzie harcerze rozbijają obóz. Głównym bohaterem jest Marek Osiński z zastępu "Czarne Stopy".
Książka pisana poprawną polszczyzną, ma jednak pewne niedociągnięcia. Akcja jest monotonna, tylko dwóch bohaterów jest zarysowanych wyraźnie, charakterystyka reszty chłopców jest bardzo ogólnikowa i niedopracowana.
Powieść może być interesująca dla tych młodych czytelników, którzy interesują się historią harcerstwa.

Tematem powieści są przygody harcerzy z pięciu zastępów harcerskich. Miejscem akcji w znacznej części są Góry Świętokrzyskie, gdzie harcerze rozbijają obóz. Głównym bohaterem jest Marek Osiński z zastępu "Czarne Stopy".
Książka pisana poprawną polszczyzną, ma jednak pewne niedociągnięcia. Akcja jest monotonna, tylko dwóch bohaterów jest zarysowanych wyraźnie,...