Prostaczek
- Kategoria:
- klasyka
- Format:
- papier
- Tytuł oryginału:
- L'ngénu
- Data wydania:
- 1951-01-01
- Data 1. wyd. pol.:
- 1951-01-01
- Liczba stron:
- 222
- Czas czytania
- 3 godz. 42 min.
- Język:
- polski
- Tłumacz:
- Tadeusz Boy-Żeleński
Prostaczek (L’Ingénu) – utwór francuskiego filozofa Voltaire'a, napisany w 1767 r., zaliczany do jego powiastek filozoficznych, chociaż ma też cechy apologu, satyry i powieści (zwłaszcza powieści rozwojowej i powieści sentymentalnej). Voltaire wydał Prostaczka anonimowo. Pełny tytuł dzieła brzmi L’Ingénu. Histoire véritable, tirée des manuscrits du père Quesnel, a w przekładzie polskim Tadeusza Boya-Żeleńskiego: Prostaczek. Historia prawdziwa, znaleziona w papierach ojca Quesnela. Wymieniony w tytule Pasquier Quesnel był w czasach Voltaire'a już nieżyjącym teologiem francuskim, jednym z przywódców ruchu jansenistycznego. Voltaire fikcyjnie przypisał mu autorstwo swojej książki, wskazując jednocześnie na jeden z głównych tematów dzieła: dużą część Prostaczka zajmują sprawy religii, w szczególności konflikt pomiędzy jezuitami a jansenistami.
Kup Prostaczek w ulubionej księgarni
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Szukamy ofert...
Opinia społeczności
Prostaczek
„WOLNE LEKTURY” REWELACYJNIE WYWIĄZUJĄ SIĘ Z EDUKACYJNEJ MISJI. DZIĘKUJĘ! Wspominałem o „Prostaczku” w notce o „Powiastkach filozoficznych”, lecz teraz zauważyłem jego darmową dostępność, z czego radzę skorzystać, bo zaczyna się „płatna subskrypcja” na WL, co ja rozumiem i „jestem za, a nawet przeciw”, a tak naprawdę bardzo przeciw. TO NIE RECENZJA, A INFORMACJA: DOSTĘPNE NA: https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wolter-prostaczek/ Tamże: „Do brzegów Bretanii przybija angielski stateczek, z którego wysiada na ląd przystojny młody Indianin z plemienia Huronów. Zwany jest Prostaczkiem, ponieważ zawsze mówi po prostu to, co myśli. Prostoduszność przybysza i jego wychowanie poza kulturą europejską sprawiają wiele kłopotów miejscowemu przeorowi i jego siostrze, kiedy okazuje się, że jest on synem ich zaginionego w Kanadzie brata, i postanawiają go ochrzcić… Prostaczek to jedna z najważniejszych powiastek filozoficznych Woltera, czołowego filozofa i publicysty francuskiego oświecenia. Jej główny temat stanowi kwestia doktryn, prawdy i tolerancji religijnej. Jest także krytyką nadużyć dostojników kościelnych i świeckich w absolutystycznej Francji Ludwika XIV. Wolter wytyka im wyobcowanie, skorumpowanie i zepsucie, piętnuje prześladowania religijne, intrygi i obłudę jezuitów.” Najistotniejsze w powyższym : „Zwany jest Prostaczkiem, ponieważ zawsze mówi po prostu to, co myśli.”, bo jest to satyra na obłudę panującą „wszem i wobec”, szczególnie Kościoła, a w nim Jezuitów. Szerokie opracowanie w Wikipedii na: https://pl.wikipedia.org/wiki/Prostaczek Tamże: „…dużą część ‘Prostaczka’ zajmują sprawy religii, w szczególności konflikt pomiędzy jezuitami a jansenistami. Tematyka Prostaczka obejmuje też jednak inne kwestie: powieść Voltaire’a jest krytyką sfer rządzących we Francji, a także etnocentryzmu, będąc jednym z dzieł odwołujących się do archetypu „szlachetnego dzikusa” ….” ETNOCENTRYZM – postawa ujawniająca się przy zetknięciu z innymi kulturami, polegająca na uznawaniu własnego narodu lub grupy etnicznej za szczególnie wartościową oraz na wywyższaniu własnej kultury, którą traktuje się jako miernik w ocenianiu innych grup, co prowadzi często do postaw niechęci, a nawet wrogości CZYLI coś bliskiego polskiej ksenofobii!! Wspomnianą na początku notkę o „Powiastkach filozoficznych”, kończyłem słowami: „..Zauważmy jeszcze, że antyklerykalizm ma przedstawicieli „podług własnej miary”. Francja XVIII wieku miała Woltera i Diderota, a Polska XXI wieku - Palikota..” „Panta rhei”, „tempus fugit” (antyklerykalizm pozostaje),Palikota już „nima”, ostał się jeno Urban, który w dodatku oświadczył, że nie jest „antyklerykalny”, a „antykościelny”. Świetna zabawa, mimo, że klasyka, lektura obowiązkowa, 10/10, a jeszcze dodatkowy walor: tłumaczenie i świetne przypisy Boya.
2453 
2371 Oceny książki Prostaczek
Poznaj innych czytelników
322 użytkowników ma tytuł Prostaczek na półkach głównych- Przeczytane 213
- Chcę przeczytać 109
- Posiadam 27
- Ulubione 6
- Klasyka 6
- Literatura francuska 5
- 2019 3
- Ebooki 3
- Filozofia 2
- Do kupienia 2
OPINIE i DYSKUSJE o książce Prostaczek
" Nie zgadzam się z tym, co mówisz, ale oddam życie, abyś miał prawo to powiedzieć ".
Voltaire
Dwa miesiące przed śmiercią Voltaire wstąpił do loży masońskiej Dziewięciu Sióstr w Paryżu.
Podsumował swoje życie słowami:
" Umieram wielbiąc Boga, kochając przyjaciół, nie nienawidząc wrogów, nie cierpiąc przesądów ".
Łatwo powiedzieć, zwłaszcza jeśli przez całe życie robiło się coś wręcz przeciwnego !!!
Niesamowita postać, przeczytaj jego biografię.
Chociaż zmarł 11 lat przed wybuchem Rewolucji Francuskiej jest uważany za jednego z jej ideowych patronów i intelektualnych inspiratorów.
Pochowany w paryskim Panteonie, obok J. - J. Rousseau.
Książka opublikowana w 1767 r. jest jednym z najważniejszych dzieł pisarza i filozofa.
POLECAM !!!
" Nie zgadzam się z tym, co mówisz, ale oddam życie, abyś miał prawo to powiedzieć ".
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toVoltaire
Dwa miesiące przed śmiercią Voltaire wstąpił do loży masońskiej Dziewięciu Sióstr w Paryżu.
Podsumował swoje życie słowami:
" Umieram wielbiąc Boga, kochając przyjaciół, nie nienawidząc wrogów, nie cierpiąc przesądów ".
Łatwo powiedzieć, zwłaszcza jeśli przez całe życie robiło...
satyra na obłudę religii i warcholstwo władzy na tle sporu jezuitów i jansenistów...
bezkompromisowa krytyka sojuszu tronu i ołtarza... jako parasola nad bezprawiem i zgnilizną...
dzieła wszystkie (opera omnia) umieszczone w Index Librorum Prohibitorum dekretami z lat 1734/35 [papież Klemens XII], 1752–1764 [papieże: Benedykt XIV - Klemens XIII] i 1819 [papież Pius VII] do samego końca (XXXII wydanie z 1948 roku, Paweł VI - 1966)...
satyra na obłudę religii i warcholstwo władzy na tle sporu jezuitów i jansenistów...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo tobezkompromisowa krytyka sojuszu tronu i ołtarza... jako parasola nad bezprawiem i zgnilizną...
dzieła wszystkie (opera omnia) umieszczone w Index Librorum Prohibitorum dekretami z lat 1734/35 [papież Klemens XII], 1752–1764 [papieże: Benedykt XIV - Klemens XIII] i 1819 [papież Pius VII] do...
Ciekawsza niż Kandyd, jest też więcej o filozofii
Ciekawsza niż Kandyd, jest też więcej o filozofii
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKolejna bardzo ciekawa książka Woltera. Polecam przeczytać wielbicielom, wyżej wymienionego filozofa.
Kolejna bardzo ciekawa książka Woltera. Polecam przeczytać wielbicielom, wyżej wymienionego filozofa.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toO wiele lepszy od Kandyda, chociaż mniej popularny. Lektura niestety mało interesująca dla większości dzisiejszych czytelników, przez których może być błędnie odebrana jako swego rodzaju manifest ateistyczny. Polecam tak naprawdę WYŁĄCZNIE osobom zainteresowanym sporem między jansenistami i jezuitami lub sytuacją Francji postwestfalskiej. Scena parodiująca jezuicką kazuistykę jest po prostu genialna - osobiście uważam ją za najzabawniejszy fragment jaki dotąd przeczytałem.
O wiele lepszy od Kandyda, chociaż mniej popularny. Lektura niestety mało interesująca dla większości dzisiejszych czytelników, przez których może być błędnie odebrana jako swego rodzaju manifest ateistyczny. Polecam tak naprawdę WYŁĄCZNIE osobom zainteresowanym sporem między jansenistami i jezuitami lub sytuacją Francji postwestfalskiej. Scena parodiująca jezuicką...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDo przeczytania każdemu wierzącemu. Może otworzy oczy..
Do przeczytania każdemu wierzącemu. Może otworzy oczy..
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKolejna topowa powieść Woltera, że nei zachwyciła to mało powiedzieć...
Studiowało się tą filozofię w sumie bodajże 6 lat, więc i troszkę filozoficznych książek się przeczytało. To książka z mojej półki "różności", wrzucam tu te setki książek które przeczytałem w życiu w latach 2000-2019.
Kolejna topowa powieść Woltera, że nei zachwyciła to mało powiedzieć...
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toStudiowało się tą filozofię w sumie bodajże 6 lat, więc i troszkę filozoficznych książek się przeczytało. To książka z mojej półki "różności", wrzucam tu te setki książek które przeczytałem w życiu w latach 2000-2019.
8/10
Naprawdę nie rozumiem, dlaczego "Kandyd" jest najpopularniejszą powiastką filozoficzną, skoro Wolter jest również autorem znacznie lepszego, wybornego "Prostaczka". Schemat i motywy fabularne obu powiastek są bardzo podobne, ale "Prostaczek" posiada w sobie więcej subtelności, czy to na płaszczyźnie humoru, czy krytyki godzącej w Kościół i dwór królewski.
"Prostaczek" jest dobrze skonstruowany za pomocą konwencjonalnego motywu "szlachetnego dzikusa". Tytułowy bohater jest Huronem (rdzennym Amerykaninem z terenów skolonizowanej Kanady),który w młodości stał się sierotą i po dostaniu się do angielskiej niewoli, dobrowolnie popłynął do Europy, gdzie zaciągnął się na statek. Tak trafia do Francji z okresu panowania Ludwika XIV, ogarniętej konfliktem jezuitów z jansenistami, a konkretnie do prowincjonalnej Bretanii, gdzie osiada, nawraca się na katolicyzm i nieustannie dziwi się tym, jak ułożony jest świat europejski, wprawiając wszystkich wokół w zakłopotanie. Imię brzmiące Prostaczek zawdzięcza właśnie prostocie słowa i ducha, która wzbudza powszechnie zainteresowanie.
Satyra Woltera jest niezwykle celna - ustami Prostaczka francuski pisarz i filozof sprawnie obnaża różnice pomiędzy katolicką tradycją a naukami zawartymi w Piśmie Świętym. Czuć w tym wszystkim pewną swobodę i naturalność wypowiedzi, satyra czy próba oddziaływania na czytelnika nie jest tak mało subtelna, jak w "Kandydzie". Oprócz tego Wolter doskonale odmalowuje klimat Francji ogarniętej konfliktami wyznaniowymi, zwłaszcza wszechwładzy jezuitów i szarej eminencji, spowiednika króla Ludwika XIV. Wspomina wygnanych hugenotów, karierowiczostwo wśród dworzan i ministrów oraz dobitnie piętnuje wymuszanie na kobietach usług seksualnych w zamian za przysługi i zaszczyty. Humor sytuacyjny i narracji sprawiał, że kilkukrotnie szczerze się zaśmiałem.
Cóż mogę rzec? Odrzućcie wymuszonego "Kandyda", czytajcie "Prostaczka"! Wolter może nie był wybitnym filozofem (w ogóle oświeceniowe poglądy są często tak uproszczone względem poprzedników, że ciężko niektórych ówczesnych myślicieli stawiać na równi z takim Kartezjuszem i Pascalem, nazywając ich wszystkich tak samo filozofami),ale był za to dobrym krytykiem i całkiem niezłym pisarzem.
8/10
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNaprawdę nie rozumiem, dlaczego "Kandyd" jest najpopularniejszą powiastką filozoficzną, skoro Wolter jest również autorem znacznie lepszego, wybornego "Prostaczka". Schemat i motywy fabularne obu powiastek są bardzo podobne, ale "Prostaczek" posiada w sobie więcej subtelności, czy to na płaszczyźnie humoru, czy krytyki godzącej w Kościół i dwór królewski.
"Prostaczek"...
„WOLNE LEKTURY” REWELACYJNIE WYWIĄZUJĄ SIĘ Z EDUKACYJNEJ MISJI. DZIĘKUJĘ!
Wspominałem o „Prostaczku” w notce o „Powiastkach filozoficznych”, lecz teraz zauważyłem jego darmową dostępność, z czego radzę skorzystać, bo zaczyna się „płatna subskrypcja” na WL, co ja rozumiem i „jestem za, a nawet przeciw”, a tak naprawdę bardzo przeciw.
TO NIE RECENZJA, A INFORMACJA: DOSTĘPNE NA: https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wolter-prostaczek/
Tamże:
„Do brzegów Bretanii przybija angielski stateczek, z którego wysiada na ląd przystojny młody Indianin z plemienia Huronów. Zwany jest Prostaczkiem, ponieważ zawsze mówi po prostu to, co myśli. Prostoduszność przybysza i jego wychowanie poza kulturą europejską sprawiają wiele kłopotów miejscowemu przeorowi i jego siostrze, kiedy okazuje się, że jest on synem ich zaginionego w Kanadzie brata, i postanawiają go ochrzcić… Prostaczek to jedna z najważniejszych powiastek filozoficznych Woltera, czołowego filozofa i publicysty francuskiego oświecenia. Jej główny temat stanowi kwestia doktryn, prawdy i tolerancji religijnej. Jest także krytyką nadużyć dostojników kościelnych i świeckich w absolutystycznej Francji Ludwika XIV. Wolter wytyka im wyobcowanie, skorumpowanie i zepsucie, piętnuje prześladowania religijne, intrygi i obłudę jezuitów.”
Najistotniejsze w powyższym : „Zwany jest Prostaczkiem, ponieważ zawsze mówi po prostu to, co myśli.”, bo jest to satyra na obłudę panującą „wszem i wobec”, szczególnie Kościoła, a w nim Jezuitów. Szerokie opracowanie w Wikipedii na: https://pl.wikipedia.org/wiki/Prostaczek
Tamże:
„…dużą część ‘Prostaczka’ zajmują sprawy religii, w szczególności konflikt pomiędzy jezuitami a jansenistami. Tematyka Prostaczka obejmuje też jednak inne kwestie: powieść Voltaire’a jest krytyką sfer rządzących we Francji, a także etnocentryzmu, będąc jednym z dzieł odwołujących się do archetypu „szlachetnego dzikusa” ….”
ETNOCENTRYZM – postawa ujawniająca się przy zetknięciu z innymi kulturami, polegająca na uznawaniu własnego narodu lub grupy etnicznej za szczególnie wartościową oraz na wywyższaniu własnej kultury, którą traktuje się jako miernik w ocenianiu innych grup, co prowadzi często do postaw niechęci, a nawet wrogości
CZYLI coś bliskiego polskiej ksenofobii!!
Wspomnianą na początku notkę o „Powiastkach filozoficznych”, kończyłem słowami:
„..Zauważmy jeszcze, że antyklerykalizm ma przedstawicieli „podług własnej miary”. Francja XVIII wieku miała Woltera i Diderota, a Polska XXI wieku - Palikota..”
„Panta rhei”, „tempus fugit” (antyklerykalizm pozostaje),Palikota już „nima”, ostał się jeno Urban, który w dodatku oświadczył, że nie jest „antyklerykalny”, a „antykościelny”.
Świetna zabawa, mimo, że klasyka, lektura obowiązkowa, 10/10, a jeszcze dodatkowy walor: tłumaczenie i świetne przypisy Boya.
„WOLNE LEKTURY” REWELACYJNIE WYWIĄZUJĄ SIĘ Z EDUKACYJNEJ MISJI. DZIĘKUJĘ!
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWspominałem o „Prostaczku” w notce o „Powiastkach filozoficznych”, lecz teraz zauważyłem jego darmową dostępność, z czego radzę skorzystać, bo zaczyna się „płatna subskrypcja” na WL, co ja rozumiem i „jestem za, a nawet przeciw”, a tak naprawdę bardzo przeciw....
Wyśmienite.
"Prostaczek, który miał wiele prawości i rozsądku, spierał się, ale uznał swój błąd (co jest, w Europie, między dysputującymi dość rzadkie); wreszcie przyrzekł dać się ochrzcić kiedy rozkażą.
Trzeba było, najpierw, wyspowiadać się: i to było najtrudniejsze. Prostaczek miał wciąż w kieszeni książkę (Nowy Testament - przyp. bm110),którą dostał od stryjaszka. Nie znalazł tam, aby bodaj jeden z apostołów się spowiadał, i to uczyniło go bardzo opornym. Przeor zamknął mu usta, pokazując, w liście św. Jakóba młodszego, słowa, które tyle krwi psują heretykom: Wyznawajcie swoje grzechy jedni drugim. Huron zamilkł i wyspowiadał się Franciszkaninowi. Kiedy skończył, wywlókł Ojca z konfesyonału chwytając go krzepkiem ramieniem, zajął jego miejsce, jego zaś rzucił na kolana przed sobą: „Nuże, przyjacielu, powiedziano jest: Wyznawajcie swoje grzechy jedni drugim; ja ci powiedziałem moje, nie wyjdziesz stąd, póki mi nie opowiesz swoich“. To mówiąc, gniótł go tęgo kolanem. Franciszkanin zaczął drzeć się na cały kościół. Zbiegli się ludzie i ujrzeli katechumena, jak dławił mnicha w imię św. Jakóba młodszego."
... i tak przez całą powiastkę :)
Wyśmienite.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Prostaczek, który miał wiele prawości i rozsądku, spierał się, ale uznał swój błąd (co jest, w Europie, między dysputującymi dość rzadkie); wreszcie przyrzekł dać się ochrzcić kiedy rozkażą.
Trzeba było, najpierw, wyspowiadać się: i to było najtrudniejsze. Prostaczek miał wciąż w kieszeni książkę (Nowy Testament - przyp. bm110),którą dostał od stryjaszka....