Zabójstwo przy Rue Morgue (ang. The Murders in the Rue Morgue) – nowela napisana przez Edgara Allana Poe, opublikowana w czasopiśmie Graham's Magazine w roku 1841. Autor zaliczał ją do grupy jego historii analitycznych. Określana jest jako pierwszy utwór detektywistyczny
Kup Zabójstwo przy Rue Morgue i inne opowiadania w ulubionej księgarnii
Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Mówi się, że to właśnie tworząc krótką formę autor najlepiej pokazuje na ile go stać. Krótka forma jest bardziej wymagająca. Na kilkunastu stronach trzeba zmieścić to, co inni rozciągają na stron kilkaset. Poe jest bezbłędny. Prekursor motywu zagadki zamkniętego pokoju szokuje, zadziwia, wciąga w wykreowany przez siebie świat. Warsztat językowy autora to majstersztyk. Fabuła opowiadania utrzymana w klimatach charakterystycznych dla Poe. Mrok, tajemnica, nieoczywiste zakończenie. Jedyne do czego mogłabym się przyczepić to tempo. Detektyw wyjaśnia zagadkę ot tak, jakby wszystko było banalne i oczywiste. Trochę za szybko dostajemy rozwiązanie, ale rozumiem, że tego wymaga krótka forma, jaką jest opowiadanie (więc czepiam się ale tylko troszkę).
Warto.
Mówi się, że to właśnie tworząc krótką formę autor najlepiej pokazuje na ile go stać. Krótka forma jest bardziej wymagająca. Na kilkunastu stronach trzeba zmieścić to, co inni rozciągają na stron kilkaset. Poe jest bezbłędny. Prekursor motywu zagadki zamkniętego pokoju szokuje, zadziwia, wciąga w wykreowany przez siebie świat. Warsztat językowy autora to majstersztyk....
A to Ci niespodzianka z tym opowiadaniem. Kryminalny psikus Edgara! Historia pewnego morderstwa, bardzo brutalnego, nieludzkiego i zwyczajnie ohydnego. Mamy dwóch Panów. 1. Narrator - dzielnie towarzyszy przyjacielowi i spisuje dzieje śledztwa. 2. Pan Dupin - geniusz, logik, strateg ale przede wszystkim bestia obdarzona niezwykłą spostrzegawczością. Akcja pokazana poprzez tok myślenia Dupina. To on prowadzi nas po nitce do kłębka. Po drodze mamy raporty i zeznania świadków czytane w gazetach. Wszystko to składa się zgrabnie w smaczną całość. Co ta lektura gwarantuje? ZASKOCZENIE! Moi drodzy, zaskoczeni będziecie na końcu - bardzo! 7/10
A to Ci niespodzianka z tym opowiadaniem. Kryminalny psikus Edgara! Historia pewnego morderstwa, bardzo brutalnego, nieludzkiego i zwyczajnie ohydnego. Mamy dwóch Panów. 1. Narrator - dzielnie towarzyszy przyjacielowi i spisuje dzieje śledztwa. 2. Pan Dupin - geniusz, logik, strateg ale przede wszystkim bestia obdarzona niezwykłą spostrzegawczością. Akcja pokazana...
Daję tak wysoką ocenę temu tomikowi opowiadań, ponieważ jako fanka Sherlocka Holmesa jestem wdzięczna Edgarowi A. Poe za wprowadzenie do literatury postaci C. Auguste'a Dupin'a - człowieka bystrego i nietuzinkowego, który drogą dedukcji rozwiązuje każdą zagadkę, a który prawdopodobnie był protoplastą późniejszych wielkich detektywów. Chociaż drugie opowiadanie pt. "Tajemnica Marii Roget", czytało mi się trochę ciężko, to i tak uważam tomik za udany:) A najbardziej jestem pod wrażeniem ostatniego opowiadania pt. "Złoty żuk", a to dlatego że powiało tam przygodą wprost z Indiany Jones'a ;)
Daję tak wysoką ocenę temu tomikowi opowiadań, ponieważ jako fanka Sherlocka Holmesa jestem wdzięczna Edgarowi A. Poe za wprowadzenie do literatury postaci C. Auguste'a Dupin'a - człowieka bystrego i nietuzinkowego, który drogą dedukcji rozwiązuje każdą zagadkę, a który prawdopodobnie był protoplastą późniejszych wielkich detektywów. Chociaż drugie opowiadanie pt....
Nie ma przesady w stwierdzeniu, że Poe zajmuje wśród pisarzy świata wyjątkowe miejsce. Pod wieloma względami stanowi fenomen literacki. To właśnie dzięki temu opowiadaniu wydanego na łamach gazety „Graham’s Magazine” narodziła się – jak wielu badaczy literatury popularnej uważa – powieść kryminalna. Od tej pory rozpoczęła się trwająca po dziś dzień jej epopeja. Natomiast C. Auguste Dupin jest bohaterem, który jako pierwszy kierował się dedukcją i logiką w śledztwie. Samo opowiadanie czyta się szybko i przyjemnie. Podstawowym motywem oczywiście jest morderstwo, które zostaje w finale ujawnione. Ale jakże zaskakujący jest ten finał! Opowieść widziana z punkty widzenia narratora, który spełnia adepta zafascynowany dedukcją swojego przyjaciela Dupina.
Nie ma przesady w stwierdzeniu, że Poe zajmuje wśród pisarzy świata wyjątkowe miejsce. Pod wieloma względami stanowi fenomen literacki. To właśnie dzięki temu opowiadaniu wydanego na łamach gazety „Graham’s Magazine” narodziła się – jak wielu badaczy literatury popularnej uważa – powieść kryminalna. Od tej pory rozpoczęła się trwająca po dziś dzień jej epopeja. Natomiast C....
Zapewnie mało kto zastanawiał się skąd w ogóle wywodzi się gatunek literacki otagowany takimi hasłami jak: Tajemnica, zagadka, detektywistyczna sprawa, śledztwo... W skrócie Kryminał.
A.E.Poe jest prekursorem tego jakże wyśmienitego gatunku literackiego - Jaki to nigdy nie osłabnie i nigdy społeczeństwu nie zbrzydnie mimo upływu czasu.
Książka ta - stanowiąca zbiór opowiadań - Każdym zawartym w niej opowiadaniem skłania czytelnika nie do zagłębiania się w schemat, lecz do myślenia w trakcie czytania danego opowiadania, myślenia nad treścią, analizowania jej i rozumienia - Zamiast standardowego pojęcia jakim jest "akceptowanie i zwykłe przyswajanie treści".
Bardzo przypasowało mi zatem zastosowane gdzieś na wstępie w tej książce porównanie dwóch gier planszowych jakimi są - Szachy oraz Warcaby - Z naciskiem na to iż ta pierwsza to tylko zwykły układ i schemat, oraz ta ostatnia - stanowi swego rodzaju "push/pchnięcie" do myślenia i działania pod kątem dogłębnej analizy.
Tak samo ma się to do zawartych w tej książce trzech historii. Trzy historie dzięki którym czytelnik może wynieść o wiele więcej wiedzy i polotu, a niżeli z książek A.Christie(których poza motywem Poirota, nie cierpię ze względu na ich prostotę i ograniczenie).
Także jeżeli komuś zależy na lekturze mogącej rozruszać jego "szare komóreczki", jeśli ktoś liczy na to że drobna książka pochłonie więcej jego czasu, a niżeli standardowe grube tomiszcze jakie od zawsze wybiera - Winien koniecznie sięgnąć po tę klasyczną książkę, klasyczną właśnie ze względu na to w jaki gatunek się wpasowała - Wyznaczając go przy tym.
Zapewnie mało kto zastanawiał się skąd w ogóle wywodzi się gatunek literacki otagowany takimi hasłami jak: Tajemnica, zagadka, detektywistyczna sprawa, śledztwo... W skrócie Kryminał.
A.E.Poe jest prekursorem tego jakże wyśmienitego gatunku literackiego - Jaki to nigdy nie osłabnie i nigdy społeczeństwu nie zbrzydnie mimo upływu czasu.
Fantastyczne opowieści Honoré de Balzac, Wilkie Collins, Charles Dickens, Fiodor Dostojewski, Anatole France, Théophile Gautier, Washington Irving, Henry James, Joseph Sheridan Le Fanu, Prosper Mérimée, Edgar Allan Poe, Lew Tołstoj, Herbert George Wells, Oscar Wilde, Auguste de Villiers de L'Isle-Adam, Eugène-Melchior de Vogüé, Walter de la Mare
OPINIE i DYSKUSJE o książce Zabójstwo przy Rue Morgue i inne opowiadania
Bardzo ciekawe opowiadania , zaskakujące zakończenia.
Bardzo ciekawe opowiadania , zaskakujące zakończenia.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzyjaciel autora próbuje rozwiązać zagadkę morderstwa dwóch kobiet.
Przyjaciel autora próbuje rozwiązać zagadkę morderstwa dwóch kobiet.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo dobre opowiadanie, które poza elementami grozy zawiera wątki analityczne i detektywistyczne :)
Bardzo dobre opowiadanie, które poza elementami grozy zawiera wątki analityczne i detektywistyczne :)
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMówi się, że to właśnie tworząc krótką formę autor najlepiej pokazuje na ile go stać. Krótka forma jest bardziej wymagająca. Na kilkunastu stronach trzeba zmieścić to, co inni rozciągają na stron kilkaset. Poe jest bezbłędny. Prekursor motywu zagadki zamkniętego pokoju szokuje, zadziwia, wciąga w wykreowany przez siebie świat.
Warsztat językowy autora to majstersztyk.
Fabuła opowiadania utrzymana w klimatach charakterystycznych dla Poe. Mrok, tajemnica, nieoczywiste zakończenie.
Jedyne do czego mogłabym się przyczepić to tempo. Detektyw wyjaśnia zagadkę ot tak, jakby wszystko było banalne i oczywiste. Trochę za szybko dostajemy rozwiązanie, ale rozumiem, że tego wymaga krótka forma, jaką jest opowiadanie (więc czepiam się ale tylko troszkę).
Warto.
Mówi się, że to właśnie tworząc krótką formę autor najlepiej pokazuje na ile go stać. Krótka forma jest bardziej wymagająca. Na kilkunastu stronach trzeba zmieścić to, co inni rozciągają na stron kilkaset. Poe jest bezbłędny. Prekursor motywu zagadki zamkniętego pokoju szokuje, zadziwia, wciąga w wykreowany przez siebie świat.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWarsztat językowy autora to majstersztyk....
A to Ci niespodzianka z tym opowiadaniem. Kryminalny psikus Edgara!
Historia pewnego morderstwa, bardzo brutalnego, nieludzkiego i zwyczajnie ohydnego.
Mamy dwóch Panów.
1. Narrator - dzielnie towarzyszy przyjacielowi i spisuje dzieje śledztwa.
2. Pan Dupin - geniusz, logik, strateg ale przede wszystkim bestia obdarzona niezwykłą spostrzegawczością.
Akcja pokazana poprzez tok myślenia Dupina. To on prowadzi nas po nitce do kłębka. Po drodze mamy raporty i zeznania świadków czytane w gazetach. Wszystko to składa się zgrabnie w smaczną całość.
Co ta lektura gwarantuje?
ZASKOCZENIE!
Moi drodzy, zaskoczeni będziecie na końcu - bardzo!
7/10
A to Ci niespodzianka z tym opowiadaniem. Kryminalny psikus Edgara!
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toHistoria pewnego morderstwa, bardzo brutalnego, nieludzkiego i zwyczajnie ohydnego.
Mamy dwóch Panów.
1. Narrator - dzielnie towarzyszy przyjacielowi i spisuje dzieje śledztwa.
2. Pan Dupin - geniusz, logik, strateg ale przede wszystkim bestia obdarzona niezwykłą spostrzegawczością.
Akcja pokazana...
Daję tak wysoką ocenę temu tomikowi opowiadań, ponieważ jako fanka Sherlocka Holmesa jestem wdzięczna Edgarowi A. Poe za wprowadzenie do literatury postaci C. Auguste'a Dupin'a - człowieka bystrego i nietuzinkowego, który drogą dedukcji rozwiązuje każdą zagadkę, a który prawdopodobnie był protoplastą późniejszych wielkich detektywów.
Chociaż drugie opowiadanie pt. "Tajemnica Marii Roget", czytało mi się trochę ciężko, to i tak uważam tomik za udany:)
A najbardziej jestem pod wrażeniem ostatniego opowiadania pt. "Złoty żuk", a to dlatego że powiało tam przygodą wprost z Indiany Jones'a ;)
Daję tak wysoką ocenę temu tomikowi opowiadań, ponieważ jako fanka Sherlocka Holmesa jestem wdzięczna Edgarowi A. Poe za wprowadzenie do literatury postaci C. Auguste'a Dupin'a - człowieka bystrego i nietuzinkowego, który drogą dedukcji rozwiązuje każdą zagadkę, a który prawdopodobnie był protoplastą późniejszych wielkich detektywów.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toChociaż drugie opowiadanie pt....
Nie ma przesady w stwierdzeniu, że Poe zajmuje wśród pisarzy świata wyjątkowe miejsce. Pod wieloma względami stanowi fenomen literacki. To właśnie dzięki temu opowiadaniu wydanego na łamach gazety „Graham’s Magazine” narodziła się – jak wielu badaczy literatury popularnej uważa – powieść kryminalna. Od tej pory rozpoczęła się trwająca po dziś dzień jej epopeja. Natomiast C. Auguste Dupin jest bohaterem, który jako pierwszy kierował się dedukcją i logiką w śledztwie.
Samo opowiadanie czyta się szybko i przyjemnie. Podstawowym motywem oczywiście jest morderstwo, które zostaje w finale ujawnione. Ale jakże zaskakujący jest ten finał! Opowieść widziana z punkty widzenia narratora, który spełnia adepta zafascynowany dedukcją swojego przyjaciela Dupina.
Nie ma przesady w stwierdzeniu, że Poe zajmuje wśród pisarzy świata wyjątkowe miejsce. Pod wieloma względami stanowi fenomen literacki. To właśnie dzięki temu opowiadaniu wydanego na łamach gazety „Graham’s Magazine” narodziła się – jak wielu badaczy literatury popularnej uważa – powieść kryminalna. Od tej pory rozpoczęła się trwająca po dziś dzień jej epopeja. Natomiast C....
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZapewnie mało kto zastanawiał się skąd w ogóle wywodzi się gatunek literacki otagowany takimi hasłami jak: Tajemnica, zagadka, detektywistyczna sprawa, śledztwo... W skrócie Kryminał.
A.E.Poe jest prekursorem tego jakże wyśmienitego gatunku literackiego - Jaki to nigdy nie osłabnie i nigdy społeczeństwu nie zbrzydnie mimo upływu czasu.
Książka ta - stanowiąca zbiór opowiadań - Każdym zawartym w niej opowiadaniem skłania czytelnika nie do zagłębiania się w schemat, lecz do myślenia w trakcie czytania danego opowiadania, myślenia nad treścią, analizowania jej i rozumienia - Zamiast standardowego pojęcia jakim jest "akceptowanie i zwykłe przyswajanie treści".
Bardzo przypasowało mi zatem zastosowane gdzieś na wstępie w tej książce porównanie dwóch gier planszowych jakimi są - Szachy oraz Warcaby - Z naciskiem na to iż ta pierwsza to tylko zwykły układ i schemat, oraz ta ostatnia - stanowi swego rodzaju "push/pchnięcie" do myślenia i działania pod kątem dogłębnej analizy.
Tak samo ma się to do zawartych w tej książce trzech historii. Trzy historie dzięki którym czytelnik może wynieść o wiele więcej wiedzy i polotu, a niżeli z książek A.Christie(których poza motywem Poirota, nie cierpię ze względu na ich prostotę i ograniczenie).
Także jeżeli komuś zależy na lekturze mogącej rozruszać jego "szare komóreczki", jeśli ktoś liczy na to że drobna książka pochłonie więcej jego czasu, a niżeli standardowe grube tomiszcze jakie od zawsze wybiera - Winien koniecznie sięgnąć po tę klasyczną książkę, klasyczną właśnie ze względu na to w jaki gatunek się wpasowała - Wyznaczając go przy tym.
Zapewnie mało kto zastanawiał się skąd w ogóle wywodzi się gatunek literacki otagowany takimi hasłami jak: Tajemnica, zagadka, detektywistyczna sprawa, śledztwo... W skrócie Kryminał.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toA.E.Poe jest prekursorem tego jakże wyśmienitego gatunku literackiego - Jaki to nigdy nie osłabnie i nigdy społeczeństwu nie zbrzydnie mimo upływu czasu.
Książka ta - stanowiąca zbiór...
Niezbyt lubię opowiadania, a ten autor niczym mnie nie zachwycił. Chyba wolę starą dobrą Agathę Christie.
Niezbyt lubię opowiadania, a ten autor niczym mnie nie zachwycił. Chyba wolę starą dobrą Agathę Christie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTroche bardziej krwawa i udziwniona opowiesc w stylu Sherlocka Holmesa. Czyta sie jednak przyjemnie, dobry klimat.
Troche bardziej krwawa i udziwniona opowiesc w stylu Sherlocka Holmesa. Czyta sie jednak przyjemnie, dobry klimat.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to