Lawendowy pył

Jeśli ktoś ma ochotę zanurzyć się we wspomnieniach, nie zawsze łatwych, nie zawsze szczęśliwych, ale za to osobistych, niczym w rozmowie z przyjaciółką to ... śmiało może sięgnąć po "Lawendowy pył".

Nie jestem osamotniona w mniej ciepłych emocjach wobec wspomnień najmłodszych. Wręcz odczułam coś w rodzaju bólu dotykając ich płytkości. A może to tylko wrażenie, bo opisany każdy dzień jest znośniejszy niż skumulowane okropieństwa i trudności czasów niespokojnych?

Jeśli ktoś ma ochotę zanurzyć się we wspomnieniach, nie zawsze łatwych, nie zawsze szczęśliwych, ale za to osobistych, niczym w rozmowie z przyjaciółką to ... śmiało może sięgnąć po "Lawendowy pył".

Nie jestem osamotniona w mniej ciepłych emocjach wobec wspomnień najmłodszych. Wręcz odczułam coś w rodzaju bólu dotykając ich płytkości. A może to tylko wrażenie, bo opisany...

Na samym początku autorki wspominają, że najstarsze historie wiernie oddają rzeczywistość, natomiast te nowsze już niekoniecznie. Odczułam to podczas lektury. Rozdziały z okresu wojny były wciągające, przeżywałam mocno to działo się z bohaterami i kibicowałam im. Natomiast im bliżej współczesności tym postaci wydawały się być bardziej papierowe i płytkie, a opisy mechaniczne i nieciekawe. A szkoda, bo same wydarzenia miały potencjał aby przedstawić je w interesujący sposób. Końcówkę książki strasznie męczyłam.

Na samym początku autorki wspominają, że najstarsze historie wiernie oddają rzeczywistość, natomiast te nowsze już niekoniecznie. Odczułam to podczas lektury. Rozdziały z okresu wojny były wciągające, przeżywałam mocno to działo się z bohaterami i kibicowałam im. Natomiast im bliżej współczesności tym postaci wydawały się być bardziej papierowe i płytkie, a opisy...

Losy bohaterek ciekawe i poruszające, ale sama książka, jej narracja i styl literacki nie porywają.

Losy bohaterek ciekawe i poruszające, ale sama książka, jej narracja i styl literacki nie porywają.

Niesamowita książka. Przeplatające się losy kilku pokoleń kobiet. Dobrze napisana - lekko, prostym stylem. Trochę błędów umknęło korektorowi, zwłaszcza w drugiej części książki, ale nie było ich na tyle dużo, żeby utrudniały czytanie.

Niesamowita książka. Przeplatające się losy kilku pokoleń kobiet. Dobrze napisana - lekko, prostym stylem. Trochę błędów umknęło korektorowi, zwłaszcza w drugiej części książki, ale nie było ich na tyle dużo, żeby utrudniały czytanie.

Książkę warto przeczytać choćby ze względu na udane ukazanie losów rodziny w trudnych czasach wojennych i powojennych. Te rozdziały są bardzo ciekawe i można dzięki nim docenić jakimi wygodami możemy się cieszyć dzisiaj w naszej codzienności. Jednak ostatnie strony książki, gdzie akcja przenosi się do współczesności są zupełnie niepotrzebne i stanowią dziwny kontrast z resztą książki. Rozumiem, że autorki chciały przez formę "maili" wymienianych między bohaterkami podkreślić jak bardzo świat poszedł do przodu, ale wypadło to sztucznie i infantylnie. Czułam się wręcz jakbym czytała jakąś współczesną powieść dla nastolatek. Podsumowując- przeczytać warto ale ostatnie strony można sobie podarować.

Książkę warto przeczytać choćby ze względu na udane ukazanie losów rodziny w trudnych czasach wojennych i powojennych. Te rozdziały są bardzo ciekawe i można dzięki nim docenić jakimi wygodami możemy się cieszyć dzisiaj w naszej codzienności. Jednak ostatnie strony książki, gdzie akcja przenosi się do współczesności są zupełnie niepotrzebne i stanowią dziwny kontrast z...

Losy Kresowiaków sięgające od okresu pierwszej wojny światowej po czasy współczesne. Historia rodziny Jancewiczów osiadłej początkowo na Wileńszczyźnie, którą los i zawirowania historyczne rzucają na Pomorze.
Polecam.

Losy Kresowiaków sięgające od okresu pierwszej wojny światowej po czasy współczesne. Historia rodziny Jancewiczów osiadłej początkowo na Wileńszczyźnie, którą los i zawirowania historyczne rzucają na Pomorze.
Polecam.

Recenzji na temat fabuły można przeczytać wiele, więc to pominę.

Ostatnio zaczytuję się w książkach, w których są opisane dzieje rodzin, wielopokoleniowe - pod tym względem ta książka jest cudowna <3
Cieszę się, że na nią trafiłam.
Polecam!

Recenzji na temat fabuły można przeczytać wiele, więc to pominę.

Ostatnio zaczytuję się w książkach, w których są opisane dzieje rodzin, wielopokoleniowe - pod tym względem ta książka jest cudowna <3
Cieszę się, że na nią trafiłam.
Polecam!

Nie jest to ambitna literatura, ale czytanie jej sprawie przyjemność. A o to przede wszystkim chodzi ;)Niewątpliwie będę miała mały sentyment do tej książki, z powodów osobistych. Najmłodsza autorka jest nie tylko moją imienniczką, ale także jestesmy w podobnym wieku i obie zajmujemy się genetyką :) I jeszcze autorki w książce umiesciły nazwę mojej miejscowości, może bociany tam nie zawracają, ale mała jest ;) Polecam, tym którzy lubią sagowe opowieści. Minimalnie drażnił mnie tylko brak chronologii.

Nie jest to ambitna literatura, ale czytanie jej sprawie przyjemność. A o to przede wszystkim chodzi ;)Niewątpliwie będę miała mały sentyment do tej książki, z powodów osobistych. Najmłodsza autorka jest nie tylko moją imienniczką, ale także jestesmy w podobnym wieku i obie zajmujemy się genetyką :) I jeszcze autorki w książce umiesciły nazwę mojej miejscowości, może...

Powieść ta to zapis dziejów rodziny Jacewiczów wiodąca od XIX do czasów współczesnych.Narratorkami są kobiety tej rodziny, które los doświadcza i zostawia bez męskiego wsparcia.
Początek to historia Anny,która jako młodziutka dziewczyna wychodzi za mąż i jest świadkiem rozgrywających się dramatycznych wydarzeń historycznych.
Autorki pozwalają na przebiegnięcie przez historię aż do czasów stanu wojennego.
Kolejne kobiety pokazują swoją historię w okresie II wojny światowej. Tu narracji podejmuje się Maria Murglinowa i jej córki.To trudny czas zsyłki na Sybir, która także dotyka rodzinę. Trafia tam Jan i z jego perspektywy poznajemy okrutne losy sybiraków.
Poza okrucieństwami wojny autorki malują piękny obraz wsi w której żyją Polki jej mieszkańców, obyczaje.Koniec wojny to także przesiedlenia na tereny zachodniej Polski. Do Człuchowa trafia Maria z córkami i tak stara się stworzyć swoje nowe gniazdo.
Koniec powieści to trochę zaskakujący dialog między Małgosią jej córką Amelią ,która wyjeżdża na studia zagranicę.Oryginalny sposób przedstawienia relacji w formie maili. Trochę to może odstaje od całości narracji, ale ma także swój urok, bo czyż nie tak się teraz komunikujemy ze sobą?
Ogólnie bardzo pozytywna książka , trochę chaotyczna niespójna, ale dzięki temu autentyczna i swojska.

Powieść ta to zapis dziejów rodziny Jacewiczów wiodąca od XIX do czasów współczesnych.Narratorkami są kobiety tej rodziny, które los doświadcza i zostawia bez męskiego wsparcia.
Początek to historia Anny,która jako młodziutka dziewczyna wychodzi za mąż i jest świadkiem rozgrywających się dramatycznych wydarzeń historycznych.
Autorki pozwalają na przebiegnięcie przez...

Ciekawa saga rodzinna. Losy bohaterek przebiegają przez burzliwe lata przemian zaraz po wojnie w Polsce. Ciekawe połączenie peryfetii i problemów kobiet z problemamy Polsków w czasach PRL.

Polecam!

Ciekawa saga rodzinna. Losy bohaterek przebiegają przez burzliwe lata przemian zaraz po wojnie w Polsce. Ciekawe połączenie peryfetii i problemów kobiet z problemamy Polsków w czasach PRL.

Polecam!