Kolor zemsty

"Kolor zemsty"  to historia, która nie tyle opowiada o wojnie, co o tym, co wojna robi z ludźmi, z ich pamięcią, uczuciami i wyborami.

Ta książka wyróżnia się tym, że nie daje czytelnikowi komfortu jednoznacznych ocen. Bohaterowie nie są ani całkiem dobrzy, ani całkiem źli, są prawdziwi. Autorka prowadzi nas przez świat, w którym miłość miesza się z gniewem, a lojalność potrafi być ciężarem. Najbardziej uderza to, jak subtelnie pokazane są konsekwencje decyzji, czasem jedna chwila zmienia całe życie, ale echo tej chwili wraca dopiero po latach.

To nie jest tylko opowieść o przeszłości. To książka o tym, jak trudno uciec od własnych emocji i jak łatwo pomylić sprawiedliwość z zemstą.

"Kolor zemsty"  to historia, która nie tyle opowiada o wojnie, co o tym, co wojna robi z ludźmi, z ich pamięcią, uczuciami i wyborami.

Ta książka wyróżnia się tym, że nie daje czytelnikowi komfortu jednoznacznych ocen. Bohaterowie nie są ani całkiem dobrzy, ani całkiem źli, są prawdziwi. Autorka prowadzi nas przez świat, w którym miłość miesza się z gniewem, a lojalność...

To książka pełna emocji.
Tak, jak inne p.Joanny Jax przeczytałam ją z przyjemnością.
Książka pisana w dwóch wymiarach czasowych,
o tajemnicach z przeszłości
Czy zemsta ma słodki smak?
Chyba dla człowieka, który nie potrafi wybaczać.

To książka pełna emocji.
Tak, jak inne p.Joanny Jax przeczytałam ją z przyjemnością.
Książka pisana w dwóch wymiarach czasowych,
o tajemnicach z przeszłości
Czy zemsta ma słodki smak?
Chyba dla człowieka, który nie potrafi wybaczać.

Bardzo słaba książka.
Spodziewałam się dobrej książki, a dostałam ramotę.

Bardzo słaba książka.
Spodziewałam się dobrej książki, a dostałam ramotę.

Książka nie porwała mnie. Męczyłam się czytając każdy rozdział i zastanawiałam skąd te wszystkie wysokiej recenzje? Szukałam czegoś w stylu "Srebrne wrzeciono" i się zawiodłam. Bo mimo, że obie książki mają podobne recenzje, to tamtą pochłonęłam wraz ze wszystkimi kolejnymi jej częściami, a "Kolor zemsty" czytam bez entuzjazmu. To moja pierwsza książka tej utorki, ale wg mnie napisana jest "słabym" językiem", nie wciąga i nie zapisuje się w pamięci.

Książka nie porwała mnie. Męczyłam się czytając każdy rozdział i zastanawiałam skąd te wszystkie wysokiej recenzje? Szukałam czegoś w stylu "Srebrne wrzeciono" i się zawiodłam. Bo mimo, że obie książki mają podobne recenzje, to tamtą pochłonęłam wraz ze wszystkimi kolejnymi jej częściami, a "Kolor zemsty" czytam bez entuzjazmu. To moja pierwsza książka tej utorki, ale wg...

" Czasem myślę, że zemsta to jedyne, co trzyma mnie przy życiu."

Kolejna bardzo dobra powieść Autorki, trzymająca do końca w napięciu i niepewności. Poruszająca ważne tematy jakimi są miłość i zemsta. Akcja toczy się tuż przed wybuchem wojny, w czasie jej trwania i w latach sześćdziesiątych trudnych dla Polaków czasach kiedy rządziła komuna. Głównym bohaterami są Weronika i Kajetan. Matka Weroniki popełniła mezalians i po śmierci męża popełniła samobójstwo. Córkę Weronikę wychowywała siostra matki w majątku na wsi. Marzeniem Weroniki był powrót do Warszawy i zdobycie dyplomu pielęgniarki. Kiedy poznała Kajetana, zdała sobie sprawę, że mimo niskiego pochodzenia Kajetan może być przepustką do wolności.

Kajetan był zapalonym komunistą, nieustannie krytykującym rząd, za co trafił do Berezy Kartuskiej. Bicie, tortury, poniżanie były tam na porządku dziennym. Weronice udało się zrealizować swoje plany. Wyszła za mąż, ukończyła kursy i została asystentką chirurga w szpitalu. Kajetan kochał żonę, lecz był chorobliwie zazdrosny o nią. Swoimi zarzutami ranił ją coraz bardziej. Szanowała męża, jednak o uczuciu nie było mowy. Wkrótce poznaje czym jest prawdziwa miłość.

Weronika jest delikatną, empatyczną osobą, lecz potrafi też być stanowcza. Kieruje się sercem, choć życie nauczyło ją ostrożności. Dla niej zemsta nie była jedyną drogą. Uważała, że siła może się przejawiać w przebaczeniu, a nie tylko w walce. Choć popełniła życiowy błąd, ciężko odpokutowała za to.

Kajetan był bohaterem, którego trudno było polubić. Był zaborczy i mściwy. Choć życie go nie oszczędzało, bo był w Berezie Kartuskiej, później w stalagu, i w Auschwitz, to potrafił się tak urządzić, że zawsze wychodził na swoje. Bardzo skrzywdził niewinnych ludzi, a żonie zgotował piekło. Pragnienie zemsty bardzo go zmieniło i nie dotyczyło jednej osoby. Zemsta stała się dla niego nie tylko celem, ale i sposobem na odzyskanie kontroli nad własnym życiem.

Córka Kajetana i Weroniki Julita pracując nad pracą magisterska natknęła się na zdjęcie niemieckiego oficer, za którym znajdował się cenny obraz należący do rodziny, który w czasie wojny zaginał. Ojciec wyjaśnił jej okoliczności w jakich obraz do nich trafił. Coś dziwnego było w zachowaniu ojca co ją zaniepokoiło. Poza tym złapała ojca na kłamstwie więc postanowiła odkryć rodzinne tajemnice. Poznawała coraz to nowe fakty przeczące opowieściom ojca. Jednak nigdy nie poznała całej prawdy o nim i jego czynach.

W powieści poznajemy pozytywnych bohaterów jakimi byli niemiecki oficer, doktor Łukasz czy siostra Gabriela. Każdy z bohaterów nosi w sobie rany, tajemnice i motywacje, które stopniowo są odkrywane. Ich historia rozwija się dynamicznie, napięcie stopniowo rośnie, prowadząc do finału, w którym okazuje się,że nic nie jest czarno-białe. To nie tylko powieść o odwecie, ale o tym jak przeszłość potrafi determinować nasze wybory.

" Czasem myślę, że zemsta to jedyne, co trzyma mnie przy życiu."

Kolejna bardzo dobra powieść Autorki, trzymająca do końca w napięciu i niepewności. Poruszająca ważne tematy jakimi są miłość i zemsta. Akcja toczy się tuż przed wybuchem wojny, w czasie jej trwania i w latach sześćdziesiątych trudnych dla Polaków czasach kiedy rządziła komuna. Głównym bohaterami są Weronika...

Audiobook. Książki oceniać nie będę, być może byłaby to ocena nieobiektywna. Słuchałam w zasadzie męcząc się. Mam wrażenie,że lektorka bardziej pasuje do strzelnicy niż do lekturowania. Szybko,coraz szybciej w jednej intonacji i jednym głosem.Męczące bardzo.Co do treści książki sądze,że jest bardzo dobra.

Audiobook. Książki oceniać nie będę, być może byłaby to ocena nieobiektywna. Słuchałam w zasadzie męcząc się. Mam wrażenie,że lektorka bardziej pasuje do strzelnicy niż do lekturowania. Szybko,coraz szybciej w jednej intonacji i jednym głosem.Męczące bardzo.Co do treści książki sądze,że jest bardzo dobra.

„Kolor zemsty” to kolejna powieść Joanny Jax, która potwierdza, dlaczego autorka cieszy się tak dużą popularnością wśród miłośników literatury obyczajowo‑historycznej. Jax ponownie łączy dynamikę powieści środowiskowej z wielowątkową narracją i umiejętnością kreowania bohaterów, którzy wydają się niemal realni.
🎭 Bohaterowie z krwi i kości
Jednym z najmocniejszych elementów książki jest psychologiczna głębia postaci. Jax nie tworzy jednoznacznych charakterów – zamiast tego proponuje bohaterów uwikłanych w trudne wybory moralne, obciążonych przeszłością i zmieniających się pod wpływem dramatycznych wydarzeń. To sprawia, że łatwo odczuwać z nimi emocjonalne napięcie, nawet jeśli nie zawsze można ich decyzje w pełni zaakceptować.
🕰️ Tło historyczne – wiarygodne i nienachalne
Autorka konsekwentnie udowadnia, że potrafi integrować historię z fikcją bez zbędnego dydaktyzmu. Opisy realiów epoki są szczegółowe, lecz nie przytłaczają akcją – Jax oddaje klimat czasów, ale nigdy nie spowalnia na rzecz encyklopedycznych wtrętów. W efekcie świat przedstawiony jest barwny, żywy i przekonujący.
⚔️ Motyw zemsty – przewodni, ale nie uproszczony
Tytułowa zemsta nie jest tu prostym aktem odwetu. Jax bada jej konsekwencje, emocjonalną cenę i to, jak obsesja może kształtować ludzkie życie. Autorka zadaje pytanie: czy zemsta naprawdę przynosi ukojenie, czy jedynie pogłębia rany? Odpowiedź nie jest oczywista – i to największa siła książki.
📚 Styl pisarski – przystępny, emocjonalny, filmowy
Jax pisze językiem klarownym, łatwym w odbiorze, a jednocześnie bogatym w emocje. Dialogi są naturalne, opisy sugestywne, a tempo narracji dobrze wyważone. „Kolor zemsty” czyta się szybko, choć poruszane tematy potrafią zostać w głowie na długo.
🎯 Dla kogo jest ta książka?

dla czytelników lubiących literaturę z historią w tle,
dla osób ceniących silne, wielowymiarowe postaci,
dla tych, którzy lubią wątki dramatyczne, moralne dylematy i nieoczywiste wybory.

📝 Podsumowanie
„Kolor zemsty” to solidna, dojrzała powieść, w której dramaty przeszłości splatają się z próbą odnalezienia sprawiedliwości – lub przynajmniej jej własnej namiastki. Joanna Jax po raz kolejny udowadnia, że ma talent do tworzenia historii angażujących i emocjonalnie wiarygodnych. To lektura, która potrafi wciągnąć i poruszyć.

„Kolor zemsty” to kolejna powieść Joanny Jax, która potwierdza, dlaczego autorka cieszy się tak dużą popularnością wśród miłośników literatury obyczajowo‑historycznej. Jax ponownie łączy dynamikę powieści środowiskowej z wielowątkową narracją i umiejętnością kreowania bohaterów, którzy wydają się niemal realni.
🎭 Bohaterowie z krwi i kości
Jednym z najmocniejszych elementów...

Kolejna książka skrywająca wojenne sekrety.
Poznajemy Julitę,która pisząc pracę magisterską i idąc za tropem zaginionego obrazu w czasie II wojny światowej odkrywa prawdę o swoim pochodzeniu i skrywanej rodzinnej tajemnicy.
Poznajemy historię Weroniki i Kajetana,ich miłości,rozłąki,toksycznym związku i tym ...trzecim.
Powieść czyta się wyśmienicie.
Autorka przedstawia nam historię pełną tajemnic,skomplikowanych relacji rodzinnych,toksycznej miłości i trudnych wyborach,a wszystko to na tle wydarzeń historycznych,w dwóch ramach czasowych .Tak,jak najbardziej lubię .Emocji jest tu co nie miara,aż trudno się oderwać.

Kolejna książka skrywająca wojenne sekrety.
Poznajemy Julitę,która pisząc pracę magisterską i idąc za tropem zaginionego obrazu w czasie II wojny światowej odkrywa prawdę o swoim pochodzeniu i skrywanej rodzinnej tajemnicy.
Poznajemy historię Weroniki i Kajetana,ich miłości,rozłąki,toksycznym związku i tym ...trzecim.
Powieść czyta się wyśmienicie.
Autorka przedstawia nam ...

ciekawa

ciekawa

"Kolor zemsty" to książka tak naprawdę o kolorach emocji czytelnika. Po jej zakończeniu wszystkie buzują w człowieku i trzeba chwili by się wyciszyć.
Świetnie napisana, w dwóch ramach czasowych, ale temat do dziś aktualny niestety.
Miłość zaborcza i ślepa do drugiej osoby tak wielka, że krzywdzi kogo się da oraz samą osobę której dotyczy.
Ponieważ akcja dzieje się w trakcie drugiej wojny światowej to wiele rzeczy można ukryć, przerobić i zrobić z kata ofiarę.
Są tu tajemnice, są zbrodnie, jest miłość, nienawiść i okrucieństwo. Prawie codziennie i dziś czytamy, że jakiś mężczyzna zabił żonę, bo ta chciała od niego odejść. Ale zawsze znajdą się tacy, którzy będą zbrodniarza usprawiedliwiali.
Czytało mi się z jednej strony szybko, a z drugiej ciężko. To tragedia być na drodze tak chorej osoby.
Zakończenie dla mnie zaskakujące, ale życie to nie bajka, więc każde zakończenie mogło by być.
Kajetan to dla mnie egoistyczny potwór i ani go nie polubiłam ani nie było mi go żal. Julita też wzbudziła we mnie dziwne uczucia. Za to współczułam Weronice.
Bardzo polecam tę historię. Skłania do przemyśleń i pozostaje w człowieku.

"Kolor zemsty" to książka tak naprawdę o kolorach emocji czytelnika. Po jej zakończeniu wszystkie buzują w człowieku i trzeba chwili by się wyciszyć.
Świetnie napisana, w dwóch ramach czasowych, ale temat do dziś aktualny niestety.
Miłość zaborcza i ślepa do drugiej osoby tak wielka, że krzywdzi kogo się da oraz samą osobę której dotyczy.
Ponieważ akcja dzieje się w trakcie...