Córka fortuny

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Druga część z serii "Dom duchów" Isabel Allende zdecydowanie nie jest dosłowną kontynuacją części pierwszej. Owszem mamy tu również okazałą powieść historyczno-obyczajową ze sporą dawką romantyzmu. Mamy kolejny raz naiwność, ciekawość, ślepą miłość, rozczarowanie, porażki - bo to wszystko każdemu może w jego życiu towarzyszyć. Całościowo ta drugą część też fajnie napisana jeśli chodzi o tło historyczne zmian w Chile, ale tym razem nie była aż tak dobra jak o rodzinie Truebów. Ale skoro mam dwie części za sobą i trzecią wypożyczoną - to nie zostaje mi nic innego jak kontynuować serię.

Druga część z serii "Dom duchów" Isabel Allende zdecydowanie nie jest dosłowną kontynuacją części pierwszej. Owszem mamy tu również okazałą powieść historyczno-obyczajową ze sporą dawką romantyzmu. Mamy kolejny raz naiwność, ciekawość, ślepą miłość, rozczarowanie, porażki - bo to wszystko każdemu może w jego życiu towarzyszyć. Całościowo ta drugą część też fajnie napisana...

OCENA -1/10 BEZNADZIEJNA

Powieść „CÓRKA FORTUNY nie porwała mnie ani nie trafiła w literacki gust. No cóż nie po drodze mi z pisarzami iberoamerykańskimi. Nie lubię Cabre, Marqueza teraz do tego grona dołącza Allende. Miałem duże oczekiwania, a zderzyłem się ze ścianą to zdecydowanie nie moje klimaty. Czytałem powieść blisko trzy tygodnie, etapami i uważam ten czas za całkowicie stracony. Dotrwałem do końca ale była to droga przez mękę. Ani przez moment nie poczułem zainteresowania, sporo wątków oraz zbędnych opisów, drobiazgowość, mnogość postaci, wątłe tło historyczne, brak sensownej fabuły, wszechobecna nuda. Ciężki styl i język. Powieść zupełnie o niczym. Po kolejne książki tej autorki na pewno nie sięgnę. Nie polecam. Jack_

OCENA -1/10 BEZNADZIEJNA

Powieść „CÓRKA FORTUNY nie porwała mnie ani nie trafiła w literacki gust. No cóż nie po drodze mi z pisarzami iberoamerykańskimi. Nie lubię Cabre, Marqueza teraz do tego grona dołącza Allende. Miałem duże oczekiwania, a zderzyłem się ze ścianą to zdecydowanie nie moje klimaty. Czytałem powieść blisko trzy tygodnie, etapami i uważam ten czas za...

Powieść ciężka, ale warta przeczytania.

Największe wady "Córki fortuny" można ujrzeć już na samym początku - bardzo długie rozwinięcie akcji, momentami przydługie wątki, dość uproszczone wprowadzenia postaci, a także melodramatyczne nacechowanie książki. Ale, o dziwo, od równo połowy historia i treść stają się coraz lepsze.

Powieść jest mocno polityczna i porusza dość szeroki wachlarz kwestii społecznych - imigrację, rasizm, kapitalizm, seksualność, feminizm itd. Nie jest to studium tak głębokie jak w "Violecie", ale jest aktualne do dziś, zwłaszcza biorąc pod uwagę drugi rząd Donalda Trumpa. Szczególnie przy rozważaniach na temat feminizmu Allende prezentuje rozmaite postawy, od starych panien z wyboru, przez chłopczyce, po prostytutki. Autorka wskazuje, że nie ma tu jednej konkretnej poprawnej postawy - najważniejszy jest wybór samej kobiety.

Podoba mi się również rozsądniejsze podejście do miłości, niż w wielu innych powieściach Allende. Ostatecznie nie chodzi tu o płomienne uczucie czy pierwszą miłość - chodzi tu o człowieka, przy którym czujesz się dobrze.

"Córki fortuny" nie czytało mi się tak dobrze jak "Violety", "Evy Luny" czy nawet "Długiego płatku morza", ale jest to powieść ciekawa i wartościowa, i jasno ukazująca prawdę o Ameryce, której wielu Amerykanów obecnie stara się zaprzeczyć.

Powieść ciężka, ale warta przeczytania.

Największe wady "Córki fortuny" można ujrzeć już na samym początku - bardzo długie rozwinięcie akcji, momentami przydługie wątki, dość uproszczone wprowadzenia postaci, a także melodramatyczne nacechowanie książki. Ale, o dziwo, od równo połowy historia i treść stają się coraz lepsze.

Powieść jest mocno polityczna i porusza dość...

Fajne treści związane z historią Kalifornii i gorączką złota

Fajne treści związane z historią Kalifornii i gorączką złota

Zapowiadało się ciekawie na początku. Mam wrażenie, że autorka w trakcie pisania książki zapomniała o czym miała być powieść.
Przeczytałam ją tylko dlatego, że podobał mi się styl pisania. Natomiast cała fabuła jest nie do końca przemyślana. Trochę tak jakby autorka sama nie wiedziała o czym właściwie chciała napisać.
Pod koniec historii miałam wrażanie, że nigdy nie dojdziemy do jakiejkolwiek puenty i czytanie stawało się lekką udręką.

Zapowiadało się ciekawie na początku. Mam wrażenie, że autorka w trakcie pisania książki zapomniała o czym miała być powieść.
Przeczytałam ją tylko dlatego, że podobał mi się styl pisania. Natomiast cała fabuła jest nie do końca przemyślana. Trochę tak jakby autorka sama nie wiedziała o czym właściwie chciała napisać.
Pod koniec historii miałam wrażanie, że nigdy nie...

Powieść obyczajowo-przygodowa na tle wydarzeń historycznych i świetnie opisanych ówczesnych realiów. Historia Ameryki, poławiacze złota, nieszczęśliwa miłość. Ciekawa lektura.

Powieść obyczajowo-przygodowa na tle wydarzeń historycznych i świetnie opisanych ówczesnych realiów. Historia Ameryki, poławiacze złota, nieszczęśliwa miłość. Ciekawa lektura.

To jest świetny przykład tego jak przez całe życie gonimy za szcześciem nie widząc, że czasami jest ono obok nas. Niezależnie od czasów, środowiskan i innych okoliczności.

To jest świetny przykład tego jak przez całe życie gonimy za szcześciem nie widząc, że czasami jest ono obok nas. Niezależnie od czasów, środowiskan i innych okoliczności.

Opowieść o rodzinie Sommers z historią gorączki złota w Ameryce w tle. Uważam, że to dobra powieść. Nie wybitna, nie zaskakująca i nie ma w sobie nic co zachęciłoby mnie do pozostałych książek autorki, a zakończenie jest dla mnie rozczarowujące. Mam wrażenie, jakby brakowało pomysłu na to jak skończyć tę historię. Więc autorka zrobiła to nagle i pospiesznie.

Opowieść o rodzinie Sommers z historią gorączki złota w Ameryce w tle. Uważam, że to dobra powieść. Nie wybitna, nie zaskakująca i nie ma w sobie nic co zachęciłoby mnie do pozostałych książek autorki, a zakończenie jest dla mnie rozczarowujące. Mam wrażenie, jakby brakowało pomysłu na to jak skończyć tę historię. Więc autorka zrobiła to nagle i pospiesznie.

Historia bardzo młodej dziewczyny (nastolatki),która stara się być samodzielna w swoich wyborach. Opowieść podobała mi się. Pokazanie warunków, w jakich musiały funkcjonować kobiety w połowie 19 w., są dziś nie do pomyślenia (przynajmniej w tej części Europy, w której mieszkam - póki co szariat w Polsce nie funkcjonuje).

Historia bardzo młodej dziewczyny (nastolatki),która stara się być samodzielna w swoich wyborach. Opowieść podobała mi się. Pokazanie warunków, w jakich musiały funkcjonować kobiety w połowie 19 w., są dziś nie do pomyślenia (przynajmniej w tej części Europy, w której mieszkam - póki co szariat w Polsce nie funkcjonuje).