Książki. Magazyn do Czytania nr 6 (69) / 2024

Przeciągnęło mi się czytanie tego numeru i dopiero robiąc podsumowanie zdałam sobie sprawę, że wyjątkowo wiele artykułów mnie zaciekawiło.
Tomasz Ulanowski „Przy oceanie kosmos to pestka” – o oceanie, absolutnie i zawsze fascynujący temat
Ludmiła Anannikova rozmawia z Dymitrym Glukhovskym „Do przekłucia balonu wystarczy nożyk” – o Rosji i życiu na obczyźnie
Natalia Szostak „Rzymski łącznik” – krótki tekst o Oszuście, ponoć włoskim nauczycielu, który z sukcesem pisał i publikował fikcyjne wywiady ze znanymi pisarzami
Renata Lis „Tak trzeba umierać” – o książkach Ludmiły Ulickiej
Janusz Rudniki „Bomba w leju” – o czytelnictwie w Polsce w kontekście literatury YA
Katarzyna Gliwińska „Lepiej uwierzcie” – tekst niby w części o książkach dla młodszych dorosłych, ale dostałam sporo wiedzy o tradycjach około mikołajowych w różnych regionach
Miłada Jędrusik „Ty masz o niej koszmary, ona się z ciebie śmieje” – o sztucznej inteligencji
Marek Bieńczyk „Biblia wszystkich przygód” – o Robinsonie Crusoe, jak poprowadził jego dalsze przygody Dafoe (nie wiedział, że w ogóle istnieją) i o tym jak zagnieździł się jako archetyp przygody w popkulturze
Dorota Wodecka rozmawia z Karoliną Felberg „Ptak w locie” - o Agnieszce Osieckiej
Radosław Czyż, rozmowa z Andrzejem Sapkowskim – gdzie dowiaduję się, że tak jak cenię autora za miłe chwile jakich mi dostarczyła saga o wiedźminie czy trylogia husycka, to jako rozmówcy brak mu lekkości i charyzmy, co w sumie mu nie umniejsza, ale zawsze milej jak jest w pakiecie

Przeciągnęło mi się czytanie tego numeru i dopiero robiąc podsumowanie zdałam sobie sprawę, że wyjątkowo wiele artykułów mnie zaciekawiło.
Tomasz Ulanowski „Przy oceanie kosmos to pestka” – o oceanie, absolutnie i zawsze fascynujący temat
Ludmiła Anannikova rozmawia z Dymitrym Glukhovskym „Do przekłucia balonu wystarczy nożyk” – o Rosji i życiu na obczyźnie
Natalia Szostak...

Zakupiłem sobie w połowie stycznia grudniowe wydanie „Książek – magazynu do czytania”. Trochę późno, ale grudzień, wiadomo – dużo pracy, dodatkowo dużo czytania, postanowiłem sobie przeczytać w 2024 roku 69 (hehe) książek... nie udało się, licznik zatrzymał się na 68, trudno się mówi.
Ale! Zakupiłem w końcu i za radą z podtytułu zabrałem się za czytanie. Zaznaczyłem sobie, co w najbliższym czasie przeczytać warto, zapoznałem się z wywiadem z Karoliną Felberg, zobaczyłem co do powiedzenia ma Sapkowski.
I tak doszedłem do strony 106 i zacząłem przecierać oczy ze zdumienia...Czy Pani Agata Pyzik na pewno czytała tę samą książkę co ja? Rzecz się tyczy ubiegłorocznej nowości wydawnictwa Czarne, którego miłośnikiem jestem wręcz fanatycznym (w szczególności serii amerykańskiej). Nowości powiedzmy sobie szczerze fatalnej i żenująco wręcz słabej (co dla fanatycznego miłośnika było doświadczeniem cokolwiek bolesnym). I ja wiem, o gustach się nie dyskutuje, dodatkowo zawodowym recenzentem nie jestem... I pewnie nic bym nie pisał gdybym tylko ja miał podobne zdanie. Ale nie – zerknijcie proszę Państwo na tutejsze oceny tego tekstu! Ja naprawdę nie chcę podejrzewać wydawcy (wydawcy, który w swoim portfolio ma rzeczy dobre, doskonałe wręcz) o płatną recenzję, ale kiedy przeczytałem fragment że >>„Czysta Ameryka” jasnym i przejrzystym jak słońce językiem opowiada o barbarzyństwie w białych rękawiczkach, które na porządku dziennym jest w USA do dziś<< Serio? „jasnym i przejrzystym językiem”? Ja do tej pory nie wiem czym jest „Czysta Ameryka” (na pewno nie reportażem ani esejem) ani o czym jest „Czysta Ameryka” (na pewno nie o eugenice). To jest książka tak zła, że taka recenzja miałby wytłumaczenie tylko wtedy, gdyby została opatrzona dopiskiem „materiał promocyjny”. Teraz tylko boję się, czy książki polecane we wcześniejszych działach na pewno są tak dobre, jak to wybrzmiewa z ich recenzji...

Zakupiłem sobie w połowie stycznia grudniowe wydanie „Książek – magazynu do czytania”. Trochę późno, ale grudzień, wiadomo – dużo pracy, dodatkowo dużo czytania, postanowiłem sobie przeczytać w 2024 roku 69 (hehe) książek... nie udało się, licznik zatrzymał się na 68, trudno się mówi.
Ale! Zakupiłem w końcu i za radą z podtytułu zabrałem się za czytanie. Zaznaczyłem sobie,...

Mogą być te "Książki" :)

Mogą być te "Książki" :)

Rzadko kiedy mi się tak podoba magazyn, jak mi się ten numer podobał. Pomijam Osiecką, bo nie trawię jej legendy, twórczości i w ogóle postaci, więc sobie darowałam.

Kocham wszelkiego rodzaju wyliczanki, plebiscyty, podsumowania, więc mega mnie cieszy, że jest ich tu multum. Książki roku, kryminały roku, okładki roku, komiksy roku, polskie debiuty roku. Jest też prezentownik, ze świetnymi propozycjami, bardzo zgrabnie napisanymi recenzjami-zachętkami.
Wywiad z Sapkowskim <3 Kocham Wiedźmina w każdej formie, a jego autor, cóż, nie zmienił się nic. Nie jest to najprzyjemniejszy człowiek na świecie, do tego jest bardzo zmanierowany, ale w czym to przeszkadza - skoro pisze i pisze dobrze, niech pisze.
Świetny felieton o lekturach szkolnych, wywiad z Glukhovskym na temat Rosji, całkiem przyjemny felieton o tym, żeby nie ufać wszystkiemu co się przeczyta w sieci.
Standardowe recenzje książek też mi się podobają jakoś bardziej niż zwykle.

Bardzo dużo w tym numerze kryminałów, są też opowiadania, a oba lubię bardzo, więc zaskakujące to było, ale i dobre to było :)

Bardzo warto.

Rzadko kiedy mi się tak podoba magazyn, jak mi się ten numer podobał. Pomijam Osiecką, bo nie trawię jej legendy, twórczości i w ogóle postaci, więc sobie darowałam.

Kocham wszelkiego rodzaju wyliczanki, plebiscyty, podsumowania, więc mega mnie cieszy, że jest ich tu multum. Książki roku, kryminały roku, okładki roku, komiksy roku, polskie debiuty roku. Jest też...