Szóstka wron

Ogólnie mi się podobała, fajnie zarysowane postacie i świat. Momentami mi się dłużyła i była jedna nieścisłość czyli to że Kaz ktory jest taki przebiegły i sprytny nie przewidział, że ten Van Eck go wrobi i dał się mu wyrolować… Zaufał mu, naraził życie swoje i przede wszystkim całej załogi a nie miał praktycznie żadnego zabezpieczenia (poza Wylanem, ale nie miał pewności czy to zadziała). Nie wiem czy sięgnę po drugą część, być może tak ale nie zaciekawiła mnie na tyle żeby to zrobić odrazu.

Ogólnie mi się podobała, fajnie zarysowane postacie i świat. Momentami mi się dłużyła i była jedna nieścisłość czyli to że Kaz ktory jest taki przebiegły i sprytny nie przewidział, że ten Van Eck go wrobi i dał się mu wyrolować… Zaufał mu, naraził życie swoje i przede wszystkim całej załogi a nie miał praktycznie żadnego zabezpieczenia (poza Wylanem, ale nie miał pewności...

Ciekawe postacie, zdecydowanie nie są płytkie. Każdy z szóstki ma swój charakter i jednocześnie się uzupełnia, Kaz - zimny i okrutny, Inej - rozważna i cierpliwa, Nina - towarzyska i bezwstydna, Matthias -powazny i niewinny, Jesper - zabawny i nadpobudliwy oraz Wylan - uroczy i nieśmiały. Możemy tutaj zaobserwować rozwój każdej relacji i rozwój samych bohaterów. Fabuła bardzo wartka, a utwór zasługuje na miano książkowego serialu - cały czas coś się dzieje, ciężko się oderwać od lektury. Podobało mi się to, że każdy rozdział jest z perspektywy innego z głównych bohaterów, jedynie początek i koniec się odróżniają. Postacie wchodzą do uporządkowanego i czystego Lodowego Dworu, a zostawiają za sobą czysty chaos, Kaz pomimo swojego sprytu, nie przewidział jednej rzeczy. Zakończenie mnie zbytnio nie zaskoczyło, ale uważam, że czytanie tej książki to był dobrze spędzony czas.

Ciekawe postacie, zdecydowanie nie są płytkie. Każdy z szóstki ma swój charakter i jednocześnie się uzupełnia, Kaz - zimny i okrutny, Inej - rozważna i cierpliwa, Nina - towarzyska i bezwstydna, Matthias -powazny i niewinny, Jesper - zabawny i nadpobudliwy oraz Wylan - uroczy i nieśmiały. Możemy tutaj zaobserwować rozwój każdej relacji i rozwój samych bohaterów. Fabuła...

Bardzo dobrze napisana książka. Cały czas coś się dzieje, postacie są pogłębione, a relacje między nimi naturalne i łatwo w nie uwierzyć. Co prawda nie widzę w nich nastolatków, którymi są (wina serialu),ale nie popsuło mi to odbioru. Oczywiście jak to heist, wiele rzeczy naciąganych, a jedna z postaci to istny geniusz, ale akurat jest tak prowadzony od początku. Wystarczy trochę zawiesić niewiarę.

Bardzo dobrze napisana książka. Cały czas coś się dzieje, postacie są pogłębione, a relacje między nimi naturalne i łatwo w nie uwierzyć. Co prawda nie widzę w nich nastolatków, którymi są (wina serialu),ale nie popsuło mi to odbioru. Oczywiście jak to heist, wiele rzeczy naciąganych, a jedna z postaci to istny geniusz, ale akurat jest tak prowadzony od początku. Wystarczy...

Zaczynałam nastawiona dość sceptycznie do tych zbyt fantazyjnie brzmiących imion i nazw, zagmatwanych opisów i systemu magicznego, który nie był „pociągający”. Przez pierwsze 100 stron myślałam, że to niestety DNF, ale jednak nie. Nie wiem co, ale coś mnie wciągnęło tak mocno, że ani się obejrzałam a z niecierpliwością przerzucałam kolejne strony żeby zobaczyć kto tym razem opowie mi kolejną przygodę. Coś niesamowitego. Bardzo podoba mi się język, snucie historii przeplatanej przeszłością. Bohaterowie, których nie da się nie lubić. Nawet Kaz Brekker, a może zwłaszcza on (co z początku wydawało mi się niemożliwe) ujął mnie.

Sięgnęłam po Leigh Bardugo dla „Dziewiątego Domu”, zostaję dla Wron.

Zaczynałam nastawiona dość sceptycznie do tych zbyt fantazyjnie brzmiących imion i nazw, zagmatwanych opisów i systemu magicznego, który nie był „pociągający”. Przez pierwsze 100 stron myślałam, że to niestety DNF, ale jednak nie. Nie wiem co, ale coś mnie wciągnęło tak mocno, że ani się obejrzałam a z niecierpliwością przerzucałam kolejne strony żeby zobaczyć kto tym razem...

3,5/5
Nie wiem czy przeczytam drugą część. Raczej nie, skoro Szóstkę czytałam cztery miesiące. Ogólnie dobra książka poza tym, że zaczęło się coś dziać dopiero po jakichś 200 stronach jak nie więcej.

3,5/5
Nie wiem czy przeczytam drugą część. Raczej nie, skoro Szóstkę czytałam cztery miesiące. Ogólnie dobra książka poza tym, że zaczęło się coś dziać dopiero po jakichś 200 stronach jak nie więcej.

Z głębi serca polecam. Książkę wciągneła mnie. Jeśli ktos lubi typ fantastyki, przygody I nieoczekiwane plot twisty to cos dla niego.

Z głębi serca polecam. Książkę wciągneła mnie. Jeśli ktos lubi typ fantastyki, przygody I nieoczekiwane plot twisty to cos dla niego.

Nie tylko dla nastolatków – genialny "Heist Movie" w mrocznym Ketterdamie!

**Moja ocena: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (9/10)**

„Szóstka wron” Leigh Bardugo to nie jest kolejna, cukierkowa opowieść fantasy. To naszpikowane zwrotami akcji „monstrum”, które wciąga czytelnika w mroczne zaułki Ketterdamu – miasta handlu, hazardu i slumsów, przypominającego XIX-wieczny Amsterdam. Autorka stworzyła gęstą atmosferę świata, w którym moralność stała się towarem, a przetrwanie zależy wyłącznie od sprytu, a nie od honoru.

Jako pisarz doceniam mistrzowsko poprowadzoną formułę „skoku na bank”. Mamy tu misję niemożliwą do wykonania, niezdobytą twierdzę i ekipę wyrzutków, którzy muszą współpracować, by nie pozabijać się nawzajem. Największym atutem tej powieści są jednak bohaterowie. Kaz Brekker to genialny, bezwzględny strateg i antybohater, którego – mimo jego okaleczenia i mrocznej natury – nie sposób nie kochać.

Szczególnie poruszył mnie wątek budowania zaufania między postaciami, które wielokrotnie zostały zdradzone. Relacja Niny i Matthiasa, oparta na początkowej nienawiści, bólu i stopniowej przemianie, jest jednym z najmocniejszych punktów tej historii. Bardugo genialnie portretuje szóstkę bohaterów jako jeden, spójny organizm. Kaz to mózg, Inej – sumienie, Jesper – impulsywność, Nina – pasja, Matthias – zasady, a Wylan – niewinność. Jeśli zabierzemy choć jedno z nich, cały plan runie.

Warto też zwrócić uwagę na motyw *Jurda Parem* – magicznego dopalacza, który potęguje moc, ale niszczy użytkownika niczym najgorszy narkotyk. Autorka stawia tu ważne pytanie: czy potęga, która zabija nosiciela, jest darem, czy wyrokiem?

Czy to książka tylko dla nastolatków? Zdecydowanie nie! Poziom skomplikowania intrygi, głębia psychologiczna i brutalność świata sprawiają, że nawet dojrzały czytelnik (taki jak ja) znajdzie tu mnóstwo satysfakcji. To lektura, która złamie Wam serce, zanim zdążycie policzyć trupy. Szczerze polecam!

*"Więcej o moich wrażeniach z tej lektury opowiadam w recenzji wideo na moim kanale YouTube

Nie tylko dla nastolatków – genialny "Heist Movie" w mrocznym Ketterdamie!

**Moja ocena: ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (9/10)**

„Szóstka wron” Leigh Bardugo to nie jest kolejna, cukierkowa opowieść fantasy. To naszpikowane zwrotami akcji „monstrum”, które wciąga czytelnika w mroczne zaułki Ketterdamu – miasta handlu, hazardu i slumsów, przypominającego XIX-wieczny Amsterdam. Autorka...

Uczestniczenie z Kazem i Szumowinami w skoku na Lodowy Dwór było niesamowitą przygodą. Każdy w ekipie jest intrygujący, chętnie poznawałam ich przeszłość i mam nadzieję że w następnym tomie każdy dostanie szczęśliwe zakończenie (chociaż nie wiem czy w Ketterdamie ktokolwiek może być szczęśliwy, czułam smród tego miasta przez strony książki). Zdecydowanie polecam, lekko się czyta, szkoda tylko że taka krótka, szybkie przygotowanie, skok i pa pa.

Uczestniczenie z Kazem i Szumowinami w skoku na Lodowy Dwór było niesamowitą przygodą. Każdy w ekipie jest intrygujący, chętnie poznawałam ich przeszłość i mam nadzieję że w następnym tomie każdy dostanie szczęśliwe zakończenie (chociaż nie wiem czy w Ketterdamie ktokolwiek może być szczęśliwy, czułam smród tego miasta przez strony książki). Zdecydowanie polecam, lekko się...

Bardzo mi sie podobało...zaskakujące...zabawne...dynamiczna akcja...Świetna rozrywka !! Nie pasuje tu tylko wiek bohaterów ...reszta 10/10.

Bardzo mi sie podobało...zaskakujące...zabawne...dynamiczna akcja...Świetna rozrywka !! Nie pasuje tu tylko wiek bohaterów ...reszta 10/10.

Po tej lekturze stwierdzam, że jestem już za stara na ten gatunek książek. Była to dla mnie toporna przeprawa… Bardzo długo zbierałam się, żeby napisać tę recenzję, ponieważ nie mam nic dobrego do powiedzenia o tej pozycji.

Klasycznie zacznę od fabuły. Pomysł na książkę kompletnie mi się nie podobał. Banda nastolatków włamuje się do miejsca uważanego za nie do zdobycia (i oczywiście im się udaje). Pomijając głupotę głównego wątku, najbardziej raził mnie w tej historii wiek bohaterów. Kilkunastolatkowie zakładają gang, który stanowi postrach wśród dorosłych mężczyzn, posługują się bronią jakby nigdy nic, zabijają masę ludzi (często w brutalny sposób) bez żadnych przeszkód. Jest to tak nierealne, że aż śmieszne. Początkowo nie miałam pojęcia, że jest to odnoga serii “Grisza”, dlatego nie mogłam zrozumieć, dlatego autorka po macoszemu przedstawiała świat i prawa, którymi się rządzi. Myślę, że powinna przewidzieć sytuację, w której czytelnik nie zapozna się z wcześniejszymi książkami i zacznie przygodę z tym uniwersum od tego tomu.

Każda z postaci jest nie do zniesienia! Historia jest przesycona dramatami głównych bohaterów, które mocno spowalniają tempo akcji. Były one nudne i miałam wrażenie, że napisane tylko po to, by usprawiedliwić paskudny charakter postaci, w szczególności Kaza. Kaz to jest najbardziej irytujący bohater, jakiego dawno nie spotkałam. Moja antypatia do niego narodziła się, gdy pierwszy raz przeczytałam jego rozdział. Jest on dla każdego bez powodu niemiły oraz ma moc przewidywania WSZYSTKIEGO. Absurd. Inne postacie również nie zaskarbiły sobie mojej sympatii, głównie przez to, że większość bohaterów jest bardziej skupiona na swoich obiektach westchnień, a nie na tym, że ich życie dosłownie wisi na włosku. Nie, ważniejsze jest, to co, myśli o mnie Kaz, Mattias, Inej itd. Było to żałosne i psuło klimat grozy.

Język jest prościutki, wręcz potoczny. Jak już wcześniej wspomniałam, autorka nie przyłożyła się zbytnio do opisu świata. Kompletnie nie mogłam wczuć się w historię z tego właśnie powodu. Nie potrafiłam również wyobrazić sobie miejsc, które odwiedzane są przez bohaterów. Dialogi i humor były tragiczne, wręcz infantylne, przez co często wywoływały ciarki żenady.

Zakończenie jest gwoździem do trumny. Podkreśla moje zmarnowane godziny na przebrnięcie przez tę dziecinną historyjkę.

Nie mam ochoty nawet myśleć o tej książce. Z pewnością nie sięgnę po kolejny tom ani żadną inną twórczość tej autorki.

Po tej lekturze stwierdzam, że jestem już za stara na ten gatunek książek. Była to dla mnie toporna przeprawa… Bardzo długo zbierałam się, żeby napisać tę recenzję, ponieważ nie mam nic dobrego do powiedzenia o tej pozycji.

Klasycznie zacznę od fabuły. Pomysł na książkę kompletnie mi się nie podobał. Banda nastolatków włamuje się do miejsca uważanego za nie do zdobycia (i...