Naznaczeni śmiercią

Fajna historia, ciekawy wątek miłosny, rywalizacja. Dobrze mi sie to czytało, ale nie urywa.

Fajna historia, ciekawy wątek miłosny, rywalizacja. Dobrze mi sie to czytało, ale nie urywa.

Przeciętna pozycja. Nie udało mi się wciągnąć.

Przeciętna pozycja. Nie udało mi się wciągnąć.

Bardzo w skrócie - książka nie wciągnęła mnie na tyle by sięgnąć po kolejną część. Świat jest zbudowany ciekawie, ale akcja dzieje się dość szybko przez co nie do końca wczułam się w historię.

Bardzo w skrócie - książka nie wciągnęła mnie na tyle by sięgnąć po kolejną część. Świat jest zbudowany ciekawie, ale akcja dzieje się dość szybko przez co nie do końca wczułam się w historię.

DNF: 150 stron

Ciekawe. Wrócę do tego. Teraz po prostu nie mam ochoty na taki format.

DNF: 150 stron

Ciekawe. Wrócę do tego. Teraz po prostu nie mam ochoty na taki format.

Oczekiwałam dobrej, rozbudowanej historii, najlepiej z wymyślonymi krajami, tradycjami i językami. I tu się nie zawiodłam. Autorka stworzyła planety, na których w często ekstremalnych warunkach żyły różne ludy. Zaintrygowała mnie ta ogromna nienawiść pomiędzy Shotet a Thuvhe, to, jak różnili się mieszkańcy i władza panująca na danym terytorium. Ciekawa była też zdolność Cyry, która samym dotykiem potrafiła sprawić tak wielki ból, że mogła doprowadzić do śmierci. Był to jednocześnie jej dar i przekleństwo. Czułam ogromne współczucie, a jednocześnie podziw, gdy czytałam o tym, co przeżywała na co dzień, co myślała, czuła, czego pragnęła i co traciła. Wiele bohaterów posiadało różne zdolności, jedni byli wyroczniami i widzieli przyszłość, inni nie odczuwali bólu, potrafili zamieniać się wybranymi wspomnieniami albo samą obecnością działali kojąco i uspokajająco na ludzi wokół.
To brudna historia, pełna rozlanej krwi, blizn przypominających o stracie, niesprawiedliwości, krzyków żalu i gniewu. Powieść zaciekawia i sprawia, że chce się poznać bohaterów, zobaczyć, jak żyją i czy uważają swoje zdolności za dar czy przekleństwo. Jednocześnie książka bardzo mi się dłużyła w pierwszej połowie. Z jednej strony byłam zaciekawiona, z drugiej nie potrafiłam się wciągnąć i przez pewien czas męczyłam się czytając. Dopiero w drugiej połowie czułam, że w końcu płynę razem z historią, zagłębiając się coraz bardziej w świat bohaterów. Mocno trzymałam kciuki za niektóre postacie, innym życzyłam jak najgorzej, a część była mi całkowicie obojętna, bo nie poznałam ich na tyle, by mieć o nich wyrobioną opinię.
W tej powieści znajdziecie elementy romansu, intryg politycznych i niesamowitego kosmicznego świata. Można też zobaczyć, jak ważne jest oddanie rodzinie, jaką odwagą wykazują się bohaterowie i jak pokonują kolejne wyzwania mimo przeciwności losu.
Polecam, jeśli lubicie książki z wymyślonymi krainami, magicznymi zdolnościami i silnymi bohaterami 💚

Oczekiwałam dobrej, rozbudowanej historii, najlepiej z wymyślonymi krajami, tradycjami i językami. I tu się nie zawiodłam. Autorka stworzyła planety, na których w często ekstremalnych warunkach żyły różne ludy. Zaintrygowała mnie ta ogromna nienawiść pomiędzy Shotet a Thuvhe, to, jak różnili się mieszkańcy i władza panująca na danym terytorium. Ciekawa była też zdolność...

W Naznaczonych śmiercią najbardziej ujęła mnie postać Cyry. Była niezwykle naturalna - jej zachowania miały przyczynę, w sposób wiarygodny wyrażała emocje. To bohaterka, która przeszła wiele, ale mimo traum zachowała w sobie dobro. Nie była wypaczona jak jej brat, który nosił podobne rany.
Jej relacja z Akosem nie miała być „romantyczna” w klasycznym sensie - i bardzo dobrze. Nie chodziło o „motylki w brzuchu”, tylko o wewnętrzną przemianę i dojrzewanie emocjonalne. Ich rozmowy, często ciche i pełne niedopowiedzeń, niosły więcej treści niż wiele dramatycznych wyznań z innych książek. Cytat „jesteś jak cisza” moja ulubiona scena w całej książce - w swojej prostocie i kontekście całej historii miał ogromną siłę.
Świat przedstawiony w tej książce też bardzo na plus. W przeciwieństwie do wielu młodzieżowych dystopii, nie opierał się na wiecznym buncie, akcji i strzelaninie. Tutaj każde wydarzenie zostawiało ślad - wszystko, co spotykało Cyrę, kształtowało ją i miało znaczenie. Poza akcją liczyły się też emocje, a to sprawiało, że historia miała głębię.
Styl Veroniki Roth jest poetycki, ale nie patetyczny. Wielu recenzentów mówi, że książka się ciągnie i brak w niej akcji. Paradoksalnie właśnie ta powolność pozwala naprawdę poczuć ciężar decyzji i emocji bohaterów. Szczególnie zapadł mi w pamięć motyw, w którym Akos zdradza swojego przyjaciela Joreka z głodu i wyczerpania. To moment brutalnie ludzki, pokazujący, że bohaterowie nie są idealni - są młodzi, zagubieni, pełni słabości. I to czyni ich prawdziwymi.
Uwielbiam, gdy postacie w książkach mają niedoskonałości i popełniają błędy, które czytelnik może kwestionować, ale też zrozumieć. Roth to się udało - nie pisała o bohaterach z plakatu, tylko o ludziach z krwi i kości.
Na duży plus zasługuje też to, jak autorka pokazała różnorodność. W wielu współczesnych książkach młodzieżowych wątki homoseksualne bywają wprowadzane na siłę — jako modny dodatek, który wypada dodać. Tutaj było inaczej. W Naznaczonych śmiercią taki wątek pojawia się naturalnie, subtelnie, bez potrzeby używania etykiet czy tłumaczeń. Roth nie próbuje „reprezentować”, tylko pokazuje ludzi tacy, jacy są, z ich uczuciami i relacjami. To sprawia, że książka wydaje się bardziej prawdziwa i dojrzała.

W Naznaczonych śmiercią najbardziej ujęła mnie postać Cyry. Była niezwykle naturalna - jej zachowania miały przyczynę, w sposób wiarygodny wyrażała emocje. To bohaterka, która przeszła wiele, ale mimo traum zachowała w sobie dobro. Nie była wypaczona jak jej brat, który nosił podobne rany.
Jej relacja z Akosem nie miała być „romantyczna” w klasycznym sensie - i bardzo...

Ciężki początek, ale warty, żeby przez niego przebrnąć. Później, z każdą stroną, jest lepiej. Sama historia ciekawa i warta uwagi.

Ciężki początek, ale warty, żeby przez niego przebrnąć. Później, z każdą stroną, jest lepiej. Sama historia ciekawa i warta uwagi.

Najsłabszym aspektem tej książki jest okładka, bo jeśli chodzi treść to bawiłam się świetnie. Szczegółowo opisany świat i ciekawi bohaterowie

Najsłabszym aspektem tej książki jest okładka, bo jeśli chodzi treść to bawiłam się świetnie. Szczegółowo opisany świat i ciekawi bohaterowie

Kocham tą książkę. Moje jedno z ulubionych fantasy, świat jest bardzo dobrze wykreowany tak samo jak postacie. Bardzo polecam.

Kocham tą książkę. Moje jedno z ulubionych fantasy, świat jest bardzo dobrze wykreowany tak samo jak postacie. Bardzo polecam.

Podeszłam sceptycznie do książki „Naznaczeni Śmiercią” Veronici Roth, ponieważ powieści fantasty nie są moją ulubioną kategorią, ale po pierwszej stronie nie mogłam się od niej oderwać aż do ostatniej i chce więcej. Głownie w książce przedstawione są relację napięte między ludem z Shotet i ludem z Thuvhe oraz jak dwa ludzieńka, które na początku są zmuszeni ze sobą współpracować, a później darzą się wielką przyjaźnią. Polecam samemu się przekonać jak świetna jest ta powieść!

Podeszłam sceptycznie do książki „Naznaczeni Śmiercią” Veronici Roth, ponieważ powieści fantasty nie są moją ulubioną kategorią, ale po pierwszej stronie nie mogłam się od niej oderwać aż do ostatniej i chce więcej. Głownie w książce przedstawione są relację napięte między ludem z Shotet i ludem z Thuvhe oraz jak dwa ludzieńka, które na początku są zmuszeni ze sobą...