Partyzanci

Nie wciągnęła mnie.

Nie wciągnęła mnie.

„Partyzanci” to książka z czasów II wojny światowej, której akcja częściowo toczy się we Włoszech, a częściowo na Bałkanach.

Postacią główną bezsprzecznie jest major Petersen, który wraz ze swoją „ekipą”, czyli przedwojennym profesorem Belgradzkiego Uniwersytetu George’m, oraz małomównym, lecz bardzo spostrzegawczym Alexem otrzymują od swoich niemieckich sojuszników polecenie dostarczenia do oddziałów czetników dwojga radiooperatorów i ich nowoczesnego sprzętu. Zadanie pozornie nie wydaje się bardzo trudne, ale po pierwsze do końca nie wiadomo kto jest prawdziwym sojusznikiem, a kto wrogiem, po drugie to mamy środek zimy i warunki atmosferyczne utrudniają wszelkie akcje, a po trzecie wreszcie teren Bałkanów to istny kocioł, w którym wszyscy walczą przeciwko wszystkim i rozróżnienie kto walczy po czyjej stronie stanowi istną „mission impossible”. Jedno jest pewne: wszędzie roi się od walczących dla kogoś i o coś tam, bądź współpracujących z którąś ze stron. A czasem nawet z kilkoma jednocześnie. Czetnicy, ustasze, partyzanci Tity, Niemcy, Włosi, agenci aliantów- wszyscy prowadzą swoją grę i w zależności od szybko zmieniających się okoliczności, błyskawicznie zrywają jedne sojusze, a nawiązują kolejne.

Przez większość książki nie wiadomo również dla kogo właściwie pracuje sam Petersen i jego towarzysze. Bo z jednej strony wszystkich znają, a wszyscy znają ich, do tego w każdym towarzystwie czują się jak ryby w wodzie, a z drugiej jakoś nie opowiadają się konkretnie po żadnej ze stron. Ba, kiedy uznają to za konieczne to bez wahania okradają, terroryzują czy biorą jako zakładników swoich rzekomych sojuszników, a trafienie w ręce potencjalnego wroga jakoś nie za bardzo psuje im dobry humor.

Co do podzielonej w czasie II wojny światowej (i nie tylko) Jugosławii to myślę, że autor dobrze oddał realia tamtych czasów, co do samej intrygi to miejscami wydawała mi się trochę przekombinowana, a główny bohater trochę zanadto wyluzowany, pewny siebie i co tu dużo gadać, za mało żądny krwi. Niby zdaje sobie sprawę, że jego wrogowie chętnie wpakowaliby by mu kulkę w łeb, ale sam unika rozlewu krwi jak ognia.

Wreszcie sama końcówka trochę za szybka i zbyt optymistyczna. Nagle, niemal od ręki udaje się załatwić coś, co było niemożliwe do zrobienia przez miesiące…

Do przeczytania, ale chyba nie jest to najlepsza książka w dorobku autora….

„Partyzanci” to książka z czasów II wojny światowej, której akcja częściowo toczy się we Włoszech, a częściowo na Bałkanach.

Postacią główną bezsprzecznie jest major Petersen, który wraz ze swoją „ekipą”, czyli przedwojennym profesorem Belgradzkiego Uniwersytetu George’m, oraz małomównym, lecz bardzo spostrzegawczym Alexem otrzymują od swoich niemieckich sojuszników...

„Partyzanci” Alistaira MacLeana to powieść, która przenosi czytelnika w sam środek okupowanej Jugosławii podczas II wojny światowej. To jedna z tych historii, w których autor łączy wartką akcję z trudnym moralnie tłem — pełnym zdrad, podejrzeń i heroizmu ludzi walczących w niemal beznadziejnych warunkach.

Fabuła opowiada o grupie alianckich żołnierzy wysłanych z tajną misją w góry, gdzie mają nawiązać kontakt z jugosłowiańskimi partyzantami i odkryć, co stało się z zaginionym oddziałem. Już od pierwszych stron MacLean buduje atmosferę nieufności — nikt nie jest pewien, kto jest przyjacielem, a kto zdrajcą. Misja w obcym, surowym kraju staje się nie tylko walką z okupantem, ale i testem lojalności między ludźmi postawionymi pod ogromną presją.

MacLean w „Partyzantach” pokazuje swoje mistrzostwo w kreowaniu napięcia i skomplikowanych intryg. Jego dialogi są ostre, często podszyte ironią, a sceneria — zimne góry, deszcz, ciemność — oddaje poczucie izolacji i nieustannego zagrożenia. W tle akcji pojawiają się wątki szpiegowskie, zdrady i nagłe zwroty, które są znakiem rozpoznawczym autora.

Choć niektórzy krytycy zarzucają tej powieści, że jest bardziej mroczna i mniej przygodowa niż jego wcześniejsze książki, właśnie to stanowi o jej sile. MacLean rezygnuje tu z typowego „bohatera niezniszczalnego” i skupia się na psychologii postaci — ich zmęczeniu, strachu i desperacji. To sprawia, że „Partyzanci” są bardziej dojrzałą, emocjonalnie gęstą lekturą.

Nie jest to najłatwiejsza powieść MacLeana — wymaga skupienia i cierpliwości, bo autor buduje napięcie powoli, warstwa po warstwie. Jednak nagrodą za to jest niezwykle satysfakcjonujący finał i głęboki portret ludzi zmuszonych do heroizmu wbrew własnej woli.

„Partyzanci” to mroczny, realistyczny thriller wojenny, który pokazuje, że prawdziwa odwaga nie zawsze polega na walce z wrogiem, ale często na zmaganiu się z własnym sumieniem. To jedna z bardziej niedocenionych, a jednocześnie najbardziej dojrzałych książek MacLeana — dla tych, którzy szukają w literaturze sensacyjnej nie tylko akcji, ale też prawdy o człowieku.

„Partyzanci” Alistaira MacLeana to powieść, która przenosi czytelnika w sam środek okupowanej Jugosławii podczas II wojny światowej. To jedna z tych historii, w których autor łączy wartką akcję z trudnym moralnie tłem — pełnym zdrad, podejrzeń i heroizmu ludzi walczących w niemal beznadziejnych warunkach.

Fabuła opowiada o grupie alianckich żołnierzy wysłanych z tajną...

Standardowa książka w dorobku Alistaira McLeana, która opowiada o losach Jugosławii podczas II wojny światowej. Josip Broz Tito był dyktatorem lub jak kto woli przywódcą totalitarnym - a każdy przecież wie, że dyktatura nie przynosi nic dobrego własnemu narodowi, tylko same cierpienia i prześladowania. Oczywiście autor tej powieści nie wybiela przywódcy, który ma na sumieniu kilka tysięcy ludzi, a przedstawia nieco prawdy o tym skurczybyku, który się przyjaźnił z Hitlerowskim Dowództwem Naczelnym. Słowo partyzanci pochodzi od języka francuskiego oznaczającego słowo "partisans", jak ktoś nie wie. Tym niemniej polecam przeczytać.

Standardowa książka w dorobku Alistaira McLeana, która opowiada o losach Jugosławii podczas II wojny światowej. Josip Broz Tito był dyktatorem lub jak kto woli przywódcą totalitarnym - a każdy przecież wie, że dyktatura nie przynosi nic dobrego własnemu narodowi, tylko same cierpienia i prześladowania. Oczywiście autor tej powieści nie wybiela przywódcy, który ma na...

Trzeba od początku rysować sobie bohaterów, bo można się pogubić, ilokrotnym kto jest agentem.

Trzeba od początku rysować sobie bohaterów, bo można się pogubić, ilokrotnym kto jest agentem.

Świetna historia 💪
MacLean jest najlepszy

Świetna historia 💪
MacLean jest najlepszy

Pogubiłem się 100 razy i nadal nie wiem, kto z kim i co, ale mistrzem zwrotów akcji to jednak autor jest bez dwóch zdań :)

Pogubiłem się 100 razy i nadal nie wiem, kto z kim i co, ale mistrzem zwrotów akcji to jednak autor jest bez dwóch zdań :)

Alistair MacLean - autor mojej młodości. Przeczytałem wszystkie wydane w Polsce książki jego autorstwa i książki na bazie scenariuszy filmowych. Są pozycje bardzo dobre, dobre, średnie i słabe. Zawsze występuje super bohater który walczy ze złem, a jego przygody porównać można z Jamesem Bondem. Większość z nich to pozycje sensacyjne ale i trafiły się opowiadania morskie jaki i zbeletryzowana forma biografii kapitana Cooka. Grupa komandosów ląduje na terenie objętej walkami Jugosławii. Kto jest zdrajcom, a kto jest podejrzewany o zdradę. Wszystko to musi rozwikłać agent, aby uratować jugosłowiańskich partyzantów przez unicestwieniem przez niemieckich okupantów. Da się czytać ale.....

Alistair MacLean - autor mojej młodości. Przeczytałem wszystkie wydane w Polsce książki jego autorstwa i książki na bazie scenariuszy filmowych. Są pozycje bardzo dobre, dobre, średnie i słabe. Zawsze występuje super bohater który walczy ze złem, a jego przygody porównać można z Jamesem Bondem. Większość z nich to pozycje sensacyjne ale i trafiły się opowiadania morskie...

Moim skromnym zdaniem tym razem mistrz MacLean przesadził, tak zagmatwał intrygę że chyba sam się w tym wszystkim pogubił . Ja też w pewnych momentach nie wiedziałem kto jest z kim a kto jest kim. Końcówka trochę wyjaśnia ale też napisana na siłę chyba tylko po to żeby dalej tego nie gmatwać.
Ale ogólnie ok

Moim skromnym zdaniem tym razem mistrz MacLean przesadził, tak zagmatwał intrygę że chyba sam się w tym wszystkim pogubił . Ja też w pewnych momentach nie wiedziałem kto jest z kim a kto jest kim. Końcówka trochę wyjaśnia ale też napisana na siłę chyba tylko po to żeby dalej tego nie gmatwać.
Ale ogólnie ok

Dobra pozycja mistrza Alistair'a MacLean'a, tym razem rozgrywająca się w Jugosławi w trakcie II wojny światowej.

Dobra pozycja mistrza Alistair'a MacLean'a, tym razem rozgrywająca się w Jugosławi w trakcie II wojny światowej.