Niezastąpiony Jeeves

Pół na pół, lekko się czyta, raz się zaśmiałam. Ani nie polecę ani nie odradzę. Podejrzewam że bardziej by mi podeszło w oryginale.

Pół na pół, lekko się czyta, raz się zaśmiałam. Ani nie polecę ani nie odradzę. Podejrzewam że bardziej by mi podeszło w oryginale.

Cudowna książka jak wszystkie tego autora. Do tego nowe, bardzo dobre tłumaczenie. Angielski humor, pełen luz. Polecam!

Cudowna książka jak wszystkie tego autora. Do tego nowe, bardzo dobre tłumaczenie. Angielski humor, pełen luz. Polecam!

„Niezastąpiony Jeeves” to książka, przy której człowiek śmieje się tak, że herbata prawie wylatuje nosem - a to, jak wiadomo, w Wielkiej Brytanii uznaje się za najwyższy komplement 😉

Bertie Wooster, dżentelmen o sercu ze złota i rozumie z waty cukrowej, raz po raz pakuje się w tarapaty tak absurdalne, że kabaret Potem chętnie napisałby o nich piosenkę. Na szczęście Bertie ma przy sobie Jeevesa - lokaja z klasą, który potrafi rozwiązać każdy problem, zanim Wooster w ogóle zdąży zauważyć, że go ma.

Całość to po prostu świetna komedia powstała z pomyłek, manier i brytyjskiego absurdu. Ja się ubawiłam po pachy. Muszę przyznać, że trochę zazdroszczę Bertiemu Jeevesa. Przydałby mi się taki ktoś, kto rozwiązywałby wszystkie moje kłopoty, a potem jeszcze herbatkę z ciasteczkiem podał do stołu.

Ta książka to idealna lektura na poprawę humoru — lekka, elegancka i cudownie niepoważna. Gorąco polecam!

„Niezastąpiony Jeeves” to książka, przy której człowiek śmieje się tak, że herbata prawie wylatuje nosem - a to, jak wiadomo, w Wielkiej Brytanii uznaje się za najwyższy komplement 😉

Bertie Wooster, dżentelmen o sercu ze złota i rozumie z waty cukrowej, raz po raz pakuje się w tarapaty tak absurdalne, że kabaret Potem chętnie napisałby o nich piosenkę. Na szczęście Bertie...

Kolejny tom serii nie różni się specjalnie od wcześniejszych, ale w tym jego urok! Dobre, bo zabawne. A to sobie niezmiernie cenię. Czytało się bardzo przyjemnie, kilka razy zdrowo się uśmiałam, a na jednej ze stron, patrząc wielokrotnie na to samo zdanie, nie byłam w stanie uspokoić się przez dobrych parę minut :D Tego oczekiwałam, o to mi chodziło. Polecam zwłaszcza spragnionym dobrego humoru.

Kolejny tom serii nie różni się specjalnie od wcześniejszych, ale w tym jego urok! Dobre, bo zabawne. A to sobie niezmiernie cenię. Czytało się bardzo przyjemnie, kilka razy zdrowo się uśmiałam, a na jednej ze stron, patrząc wielokrotnie na to samo zdanie, nie byłam w stanie uspokoić się przez dobrych parę minut :D Tego oczekiwałam, o to mi chodziło. Polecam zwłaszcza...

Lekkie czytadło do pociągu i tyle.
Czuć, że książka powstała ponad 100 lat temu. Prosta historia. Żarty i język czasem "trącą myszką"

Lekkie czytadło do pociągu i tyle.
Czuć, że książka powstała ponad 100 lat temu. Prosta historia. Żarty i język czasem "trącą myszką"

Spędzenie kilku godzin w towarzystwie Bertiego Woostera i jego lokaja Jeevesa to dobra zabawa. Pozycja zdecydowanie dla wielbicieli humoru brytyjskiego i interesująca alternatywa dla współczesnych propozycji literackich. Wyidealizowany świat wyższych sfer z dzisiejszej perspektywy może nieco drażnić tych, którzy nie przejawiają najmniejszej choćby skłonności do tego, co angielskie. Ci, którzy rozumieją i cenią to specyficzne poczucie humoru zachwycą się.
Pogodna lektura i pełna humoru może przynieść ulgę utrudzonej duszy. Ludzkie słabości mniejsze i większe, brak rozgarnięcia, psotność, wpadki towarzyskie są tutaj czymś, co bardzo łatwo się wybacza. Warto zmarnować z książką trochę czasu, bo sprzyja rozluźnieniu i popatrzeniu na świat z przymrużeniem oka.
Tak na marginesie, od czasu do czasu każdemu z nas przydałby się ktoś taki, jak Jeeves ;-).

Spędzenie kilku godzin w towarzystwie Bertiego Woostera i jego lokaja Jeevesa to dobra zabawa. Pozycja zdecydowanie dla wielbicieli humoru brytyjskiego i interesująca alternatywa dla współczesnych propozycji literackich. Wyidealizowany świat wyższych sfer z dzisiejszej perspektywy może nieco drażnić tych, którzy nie przejawiają najmniejszej choćby skłonności do tego, co...

Szukałam odmiany dla przewietrzenia neuronów, bo czułam przytłoczenie ciężarem ostatnio przeczytanych książek wojennych i tych, co wymagają intensywnego skupienia uwagi. Inna rzecz, że te poważne tytuły już na mnie czekają i dają swoiste "znaki dymne i inne", że są na półce zniecierpliowionych i do "natentychmiastowego" przeczytania :)
Uznałam za najbardziej słuszne zatopić się w lekturze innego rodzaju niż zwykle i wpadłam na genialny w swojej prostocie pomysl. Skromnie stwierdzam, ze okazał się być wysoce i celnie trafionym, bowiem jako nienauczalnie pozbawiona umiejętności pływania utopiłam się skutecznie i na amen.
Pisząc poważnie, to było tak, że po lekturach trudnych, wymagających emocjonalnie i generalnie dołujących zachciało mi się odskoczni i zmiany o sto osiemdziesiąt stopni. Romanse i kryminały wykreśliłam z listy potencjalnych książek, bo ich unikam i nie rozsmakowuje się w nich od dawna lub od zawsze. Szukałam więc dalej i jak zwykle i przez przypadek padło na coś przypadkowego.

O treści książki trudno pisać, bo się nie da. Główne postacie to Bertie i Jeeves. Ten pierwszy to rozkapryszony i zmanierowany młody mężczyzna z angielskiej klasy wyższej. Nie zhańbił się pracą lekką, a tym bardziej ciężką. Lubuje się w powolnym tempie bogatego życia wśród sobie podobnych rozpieszczonych kolegów lub krewniaków. Rodzina uznaje go za niezbyt rozgarniętego, co wielokrotnie udowodnił mieszając się w głupie sytuacje i opresje, z ktorych za kazdym razem ratuje go ... jego lokaj Jeeves. Ten dla odmiany jest sprytny, inteligentny, bystry i z mnóstwem pomysłów, które po cichutko wprowadza w czyn za każdym razem odnosząc zasłużony sukces. O Bertiem ma podobne zdanie, co rodzina, ale widać opłaca mu się nie zmieniać miejsca pracy, bo wydaje się być w ogólnym rozrachunku całkiem zadowolony. Jeeves ratuje z niezliczonych opałów i życiowych tragedii i Bertiego, i jego kolegów i przyjaciół.

Jeśli ktoś lubi brytyjskie poczucie humoru, to polecam. Momentami jest tak głupio, że może być tylko śmiesznie. Polecam czytać wyobrażając sobie opisane sceny. Ja wizulizowalam sobie postaci z Monty Python i serialu "Pan wzywał, milordzie?".

Jestem ostatnia, która napisze, że miala niepowtarzalną okazję przeczytać książkę wybitną, z tych wiekopomnych, niespotykanie mądrą i odmieniającą życie. Nie, bo jest tak tragicznie głupio, że można tylko się śmiać.
Reasumując jest:
Śmiesznie- tak miało być
Dowcipnie- jw
Żartobliwie - jw
Lekko- miłe zaskoczenie
Przyjemnie- chwilo trwaj!

Daję czwórkę, bo było nieźle.
Nie daje piątki, bo znam inne, subiektywnie lepsze komedie, przy których płakałam że śmiechu. Niemniej banan nie schodził mi z twarzy, więc czasu na książkę nie zmarnowałam i jest prawdopodobnym, że za jakiś czas sięgnę po inną z serii autora.

Szukałam odmiany dla przewietrzenia neuronów, bo czułam przytłoczenie ciężarem ostatnio przeczytanych książek wojennych i tych, co wymagają intensywnego skupienia uwagi. Inna rzecz, że te poważne tytuły już na mnie czekają i dają swoiste "znaki dymne i inne", że są na półce zniecierpliowionych i do "natentychmiastowego" przeczytania :)
Uznałam za najbardziej słuszne...

Nie wiem, czy coś przebije Dewizę Woosterów, ale ta na pewno jest lepsza niż Dziękuję, Jeeves i Wielce zobowiązany, Jeeves.

Nie wiem, czy coś przebije Dewizę Woosterów, ale ta na pewno jest lepsza niż Dziękuję, Jeeves i Wielce zobowiązany, Jeeves.