Wieczny wojownik. Tom 2

Lubię takie przygody

Lubię takie przygody

Trochę lepszy niż tom 1.

Trochę lepszy niż tom 1.

Autor znowu postawił na prostą fabułę, bez mnogości wątków. I mi jako sporadycznej czytelniczki fantasy bardzo to odpowiadało. Może nie było tak wciągająco jak w tomie pierwszym, ale ta część też potrafiła być intrygująca. Opisy były też mniej plastyczne i barwne, ale książka nadrabiała tempem akcji. Ogółem mówiąc, podobało mi się.

Autor znowu postawił na prostą fabułę, bez mnogości wątków. I mi jako sporadycznej czytelniczki fantasy bardzo to odpowiadało. Może nie było tak wciągająco jak w tomie pierwszym, ale ta część też potrafiła być intrygująca. Opisy były też mniej plastyczne i barwne, ale książka nadrabiała tempem akcji. Ogółem mówiąc, podobało mi się.

dużo słabsze niż tom 1 a i tamten przysłowiowej .... nie urywał

dużo słabsze niż tom 1 a i tamten przysłowiowej .... nie urywał

Właściwy wstęp i odczucia opisałem przy ocenie Tomu 1. Czy tom 2 jest tak samo słaby? Nie jest tragiczny, ale dalej to słaba fantastyka w oczach kogoś kto obcował już z dobrą jakościowo fantastyczną prozą jak "Pieśń Lodu i Ognia", "Pierwsze prawo" czy chociażby "Wiedźminem". W przeciwieństwie do 2 powieści z tomu pierwszego w końcu da się tą książkę czytać bez (większej) żenady. Autor buduje jakkolwiek bohaterów, nadaje im jakiekolwiek charaktery oraz konfrontuje z różnymi wydarzeniami na podstawie których możemy dowiedzieć się o nich więcej. Niektórzy czytelnicy, którym bohaterowie przypadną do gustu mają nawet szanse się z nimi zżyć. Świat przedstawiony też doczekał się lepszego opisu przez co czytelnik jest w stanie w końcu wsiąknąć choćby w małym % w jego ramy stanowiące tło opowieści. Dialogi są lepsze, chociaż dalej porażają prostotą przemyśleń bohaterów. Książka ucieka w tani dydaktyzm. Pojawia się wątek HITLERA. Tak, pana z wąsem i zaczeską. Nieprzypadkowo w komentarzu do tomu 1 wspominam o nazistach. Przyjacielem głównego bohatera w tym tomie jest nie kto inny jak Ulrich von Bek (wzorowany na historycznej postaci Ludwika Becka, współorganizatora zamachu na Hitlera). Pomyślicie może, że akcja tomu dzieje się w naszym świecie i w czasie 2 wojny światowej? Nie. Ale spokojnie, Hitler pojawi się jako jedna z postaci drugoplanowych w czasie lektury. Czy muszę w takim wypadku pisać że poziom grafomaństwa uległ poprawie? Chyba nie. Jest lepiej niż w przypadku tomu pierwszego ale ogólnie to dalej słaba seria i taka sobie książka. Brakuje w niej debilnej logiki bohaterów z poprzedniego tomu, wiele części składowych powieści zostało poprawionych ale Moorcock nagle (hehe, w ciągu 24 lat pisarskiej kariery) nie zaczął pisać rewelacyjnie, nie zaczął pisać nawet dobrze. Co najwyżej poprawnie. Czytałem lepsze debiuty średnio ocenianych autorów.

3/10 bo aż tak źle nie było jakbym się tego spodziewał

Właściwy wstęp i odczucia opisałem przy ocenie Tomu 1. Czy tom 2 jest tak samo słaby? Nie jest tragiczny, ale dalej to słaba fantastyka w oczach kogoś kto obcował już z dobrą jakościowo fantastyczną prozą jak "Pieśń Lodu i Ognia", "Pierwsze prawo" czy chociażby "Wiedźminem". W przeciwieństwie do 2 powieści z tomu pierwszego w końcu da się tą książkę czytać bez (większej)...

Z mało udanego heroic fantasy w poprzednich tomach, zrobiło się mało udane fantasy w stylu Księgi nowego słońca Wolfea. Głupio wygląda ten Wieczny wojownik na okładce, gdzie walki tu praktycznie nie ma. Trzeba było albo zostawić tytuł tomu, albo nie wiem Wieczny włóczęga.

Z mało udanego heroic fantasy w poprzednich tomach, zrobiło się mało udane fantasy w stylu Księgi nowego słońca Wolfea. Głupio wygląda ten Wieczny wojownik na okładce, gdzie walki tu praktycznie nie ma. Trzeba było albo zostawić tytuł tomu, albo nie wiem Wieczny włóczęga.

Tym razem John Daker pojawia się w ciele księcia Flamadina. Jego zadaniem jest pokrzyżowanie planów siostry Sharadim, która poszukuje Ostrza Chaosu. Miecz ten może zarówno wyrządzić krzywdę jak i przynieść pożytek. To od intencji tego kto go dzierży, zależy jakie cechy będzie miał miecz.

Wiecznego Wojownika na ten świat przyzwały Eldrenki, które zostały rozdzielone ze swoimi mężczyznami i jedynym bytem, który jest w stanie im pomóc jest smoczyca, zamknięta w Ostrzu Chaosu.

Kto jako pierwszy dostanie się do ostrza i czy w Królestwach Koła zapanuje Prawo, Chaos, a może Równowaga?

Ciekawe zakończenie serii Johna Dakera, jednak spodziewałem się czegoś innego :) Pomimo tego, że autor bardzo płynnie prowadzi fabułę i ciekawie splata i rozplata wątki, to jednak liczyłem na inne zakończenie. Mimo tego, warto przeczytać :)

Tym razem John Daker pojawia się w ciele księcia Flamadina. Jego zadaniem jest pokrzyżowanie planów siostry Sharadim, która poszukuje Ostrza Chaosu. Miecz ten może zarówno wyrządzić krzywdę jak i przynieść pożytek. To od intencji tego kto go dzierży, zależy jakie cechy będzie miał miecz.

Wiecznego Wojownika na ten świat przyzwały Eldrenki, które zostały rozdzielone ze...

W tej odsłonie śledzimy nadal losy Johna Dakera, który nadal poszukuje swojej ukochanej, księżniczki Ermizhad. Moorcock umiejętnie łączy wątki mitologiczne z pytaniami filozoficznymi o tożsamość i przeznaczenie. Czytelnik zostaje wciągnięty w ciąg wydarzeń, gdzie Daker musi walczyć z zagrożeniami z zewnątrz i własnymi demonami. Autor doskonale buduje napięcie i tworzy złożone postacie. W tej części pojawia się wiele fascynujących motywów, w tym konflikt między chaosem a ładem oraz poszukiwanie legendarnego Smoka o potężnej sile. 🐲⚔️
Nie jestem pewien, czy zakończenie było szczęśliwe czy smutne - zdecydowanie zakończyło opowieść, ale nic nie jest tak naprawdę przesądzone dla naszego bohatera - musi czekać na swoje kolejne powołanie i mieć nadzieję, że pewnego dnia spotka się ze swoją miłością.
Chociaż niektóre fragmenty tej serii mogą wydawać się nieco chaotyczne, całość dostarcza niezapomnianych emocji i satysfakcji z odkrywania kolejnych warstw fabuły. Tempo było czasami nierówne, ale wyobraźnia Moorcocka i sama skala jego wszechświata to rekompensowały. To fantasy z filozoficznym zacięciem i na pewno warto je przeczytać.

W tej odsłonie śledzimy nadal losy Johna Dakera, który nadal poszukuje swojej ukochanej, księżniczki Ermizhad. Moorcock umiejętnie łączy wątki mitologiczne z pytaniami filozoficznymi o tożsamość i przeznaczenie. Czytelnik zostaje wciągnięty w ciąg wydarzeń, gdzie Daker musi walczyć z zagrożeniami z zewnątrz i własnymi demonami. Autor doskonale buduje napięcie i tworzy...

W ten mroźny wtorek przychodzę do Was z drugim tomem „Wiecznego Wojownika” zatytułowanym „Smoczy Miecz”. W tej części Michael Moorcook opisuje kolejne przygody Johna Dakera uwięzionego gdzieś poza czasem i przestrzenią.

Nasz główny bohater tym razem pojawia się w ciele księcia Flamadina, który postanawia wyruszyć w podróż statkiem. Jego wyprawa została opisana w trzech księgach wraz ze wspomnieniami, rozważaniami i tęsknotą za ukochaną. Jej celem miało być odnalezienie Czarnego Miecza i powstrzymanie Chaosu przed przejęciem kontroli nad tak zwanymi Sześcioma Krainami.

W tej części najbardziej podobał mi się sposób, w jaki autor splótł ze sobą akcję, ideę walki i dylematy moralne. Dość dużo się tu dzieje, mamy nawet fragmenty związane z Hitlerem, które o dziwo dość dobrze pasują do fabuły, a bohaterowie poboczni są lepiej opisani niż ci z pierwszego tomu. Odnoszę jednak wrażenie, że gdyby autor skrócił niektóre sceny, całość znacznie by zyskała bo tym samym pozbyłby się wszystkich dłużyzn z tekście.

Słodko- gorzkie zakończenie historii Dakera było dla mnie satysfakcjonujące, a ciągłe sny i wizje odbierałem jako drogowskazy i podróże w głąb siebie Dakera.

Ciężko jest mi określić który tom podobał mi się bardziej. Uważam, że oba dzieła należy traktować jako jedną całość. Jest to kompletny zbiór dzięki któremu możemy śledzić niesamowite losy jednego z ciekawszych bohaterów fantasy. Z czystym sumieniem polecam!

W ten mroźny wtorek przychodzę do Was z drugim tomem „Wiecznego Wojownika” zatytułowanym „Smoczy Miecz”. W tej części Michael Moorcook opisuje kolejne przygody Johna Dakera uwięzionego gdzieś poza czasem i przestrzenią.

Nasz główny bohater tym razem pojawia się w ciele księcia Flamadina, który postanawia wyruszyć w podróż statkiem. Jego wyprawa została opisana w trzech...