Taka piękna śmierć

Przeczytałam „Taką piękną śmierć” i mam bardzo mieszane uczucia. Z jednej strony postać śledczego Roya Grace’a wciąż budzi moją sympatię, a sam pomysł na intrygę kryminalną miał ogromny potencjał. Niestety, wykonanie pozostawia trochę do życzenia. Dialogi momentami brzmiały sztucznie, a zachowania ofiar, choć oparte na faktach, w wersji literackiej wydawały mi się mało wiarygodne.

Przeczytałam „Taką piękną śmierć” i mam bardzo mieszane uczucia. Z jednej strony postać śledczego Roya Grace’a wciąż budzi moją sympatię, a sam pomysł na intrygę kryminalną miał ogromny potencjał. Niestety, wykonanie pozostawia trochę do życzenia. Dialogi momentami brzmiały sztucznie, a zachowania ofiar, choć oparte na faktach, w wersji literackiej wydawały mi się mało...

W mojej ocenie dobry, trzymający w napięciu kryminał. Ciekawa fabuła, dobrze prowadzone wątki i naprawdę trudno przyczepić się do czegokolwiek . Przekonujący portret bohaterów, rozwojowy temat. Osobiście polecam.

W mojej ocenie dobry, trzymający w napięciu kryminał. Ciekawa fabuła, dobrze prowadzone wątki i naprawdę trudno przyczepić się do czegokolwiek . Przekonujący portret bohaterów, rozwojowy temat. Osobiście polecam.

"Taka piękna śmierć" to część serii o detektywie Royu Grace, znanym z błyskotliwości.
W książce poruszane są tematy chciwości, uwodzenia i zdrady, z kolei całość zawiera elementy grozy i zaskakujące zwroty akcji. Akcja dzieje w zatłoczonym przedziale drugiej klasy w pociągu do Brighton którym Tom – mąż i ojciec wraca z pracy. Naprzeciw niego siedzi jegomość o prozaicznym wyglądzie. Zdenerwowany pasażer wysiadający w pośpiechu na przedostatniej stacji, pozostawia na siedzeniu płytę CD.

Po tym jak współpasażer wysiadł z pociągu, Tom zorientował się, że zostawił on, na siedzeniu płytę CD. Tom postanowił zabrać ją ze sobą i sprawdzić co zawiera. Gdyby Tom Bryce wiedział, czym zajmuje się ów tajemniczy biznesmen z dziwnym logo firmy, nie tknąłby płyty za żadne skarby.

Tymczasem w Brighton policja znajduje okrutnie okaleczone zwłoki. Śledztwo prowadzi Roy Grace, piekielnie inteligentny profesjonalista, trochę zagubiony w życiu osobistym, który właśnie spotyka nową miłość.

Książka pełna szczegółów, zazębiających się elementów, niekiedy nawet niewiarygodnej przypadkowości, która sprawia, że historia ma zakończenie znacznie lepsze niż gdyby tego szczęścia zabrakło. Warto śledzić wątki obyczajowe, które nie ukrywam, prowadzą do zadania pytania – czy Grace odnajdzie żonę? Tak samo jak wątek Roya, w którego życie wchodzimy powoli i „ładujemy się” z buciorami. Polecam.

"Taka piękna śmierć" to część serii o detektywie Royu Grace, znanym z błyskotliwości.
W książce poruszane są tematy chciwości, uwodzenia i zdrady, z kolei całość zawiera elementy grozy i zaskakujące zwroty akcji. Akcja dzieje w zatłoczonym przedziale drugiej klasy w pociągu do Brighton którym Tom – mąż i ojciec wraca z pracy. Naprzeciw niego siedzi jegomość o prozaicznym...

Nic specjalnego - gdyby nie wspaniała interpretacja Filipa Kosiora chyba nie dotrwałabym do końca książki w wersji audiobookowej.

Nic specjalnego - gdyby nie wspaniała interpretacja Filipa Kosiora chyba nie dotrwałabym do końca książki w wersji audiobookowej.

Mocny początek i sprawnie prowadzona akcja dalej. Drastyczne przestępstwo, wielotorowe prowadzenie fabuły, wszystko w porządku, ale nie porwała mnie tek jakbym chciała, a elementy parapsychiczne wręcz mnie śmieszyły.

Mocny początek i sprawnie prowadzona akcja dalej. Drastyczne przestępstwo, wielotorowe prowadzenie fabuły, wszystko w porządku, ale nie porwała mnie tek jakbym chciała, a elementy parapsychiczne wręcz mnie śmieszyły.

Pomysł świetny, historia genialna lecz bardzo nie lubię tak napisanych książek. Oczywiście rozumiem że autor chce czytelników przypomnieć co działo się w poprzednim tomie, jednak zapewniam że wystarczyło by kilka słów a nie stron.

Pomysł świetny, historia genialna lecz bardzo nie lubię tak napisanych książek. Oczywiście rozumiem że autor chce czytelników przypomnieć co działo się w poprzednim tomie, jednak zapewniam że wystarczyło by kilka słów a nie stron.

Uwielbiam serie, dlatego nie wahałam się sięgnąć po drugi tom z Roy'em Gray'cem „Taka piękna śmierć”. Zaczyna się prozaicznie, Tom – mąż i ojciec wraca z pracy pociągiem. Naprzeciw niego siedzi jegomość o prozaicznym wyglądzie. Po tym jak współpasażer wysiadł z pociągu, Tom zorientował się, że zostawił on na siedzeniu płytę CD. Zamiast jej nie dotykać Tom postanowił zabrać ją ze sobą i sprawdzić co zawiera. A jej zawartość raczej nie powinna była trafić w ręce trudzącego się z rozrzutnością żony męża. Bo to co zobaczył odzobaczyć już nie mógł. Jednak wciąż miał nadzieję, że film który się wyświetlił to wyobraźnia reżysera. Jednak okazało się, że nie było to aż takie nierealne, bo dziewczyna mordowana na filmiku została faktycznie i w czasie rzeczywistym pozbawiona życia. I od tego momentu wpada w poważne tarapaty. Te napędzane przez zakupoholizm żony to nic w porównaniu z ty z czym przyjdzie mu się zmierzyć aby obronić siebie i rodzinę.
Sama już nie wiem, czy tą część mogę porównywać z pierwszą. Myślę, że nie. W pierwszej dopiero zapoznawałam się z autorem i jego wyobraźnią, tutaj już ją znam w jakiejś części i muszę przyznać, że coraz bardziej mi się ona podoba. Tak samo jak wątek Roya, w którego życie czytelnik powoli „ładuje się” z buciorami. Jednak to lubię. To mi się podoba i książki powinny zadowolić czytelników, którzy lubią dobrą angielską literaturę, której akcja być może nie leci tak szybko jak rakieta w kosmos ale jest w miarę stabilna i prowadzi czytelnika wytyczoną ścieżką do celu.
Dla mnie był to bardzo dobrze spędzony czas.

Uwielbiam serie, dlatego nie wahałam się sięgnąć po drugi tom z Roy'em Gray'cem „Taka piękna śmierć”. Zaczyna się prozaicznie, Tom – mąż i ojciec wraca z pracy pociągiem. Naprzeciw niego siedzi jegomość o prozaicznym wyglądzie. Po tym jak współpasażer wysiadł z pociągu, Tom zorientował się, że zostawił on na siedzeniu płytę CD. Zamiast jej nie dotykać Tom postanowił zabrać...

Gdyby wiedział co go czeka, oddałby znalezioną w pociągu płytę do biura rzeczy znalezionych, tymczasem ściąga na siebie i swoją rodzinę ogromne niebezpieczeństwo.

Tom Bryce próbuje zapewnić swoim bliskim godne życie, choć jego firma nie prosperuje zbyt dobrze, a żona trwoni pieniądze na prawo i lewo na kompletne głupoty, z nadzieją odsprzedania ich za wyższą cenę. Do tego po porodach ma problemy z alkoholem, czego zapracowany Tom nie zauważa.

Kiedy mężczyzna postanawia sprawdzić co jest na płycie jego oczom ukazuje się makabryczny widok. Ktoś morduje młodą, piękną studentkę, zadając jej cios za ciosem. Z początku wygląda to jak film, ale okazuje się, że z komputera Bryce’a znika dosłownie wszystko, a on sam dostaje ostrzeżenie, że jeśli nie zostawi tej sprawy, jego żona i dzieci podzielą los kobiety. Długo bije się z myślami, postanawia skonsultować się z żoną i kiedy wreszcie zapada decyzja, okazuje się, że trafił na naprawdę niebezpiecznych ludzi, którzy dotrzymują słowa, a do tego tworzą społeczność dla chorych zwyrodnialców.

Pomysł na fabułę ciekawy, akcja troszkę rozwleczona, ale mimo wszystko czas spędzony z książką zaliczam do udanych.

Gdyby wiedział co go czeka, oddałby znalezioną w pociągu płytę do biura rzeczy znalezionych, tymczasem ściąga na siebie i swoją rodzinę ogromne niebezpieczeństwo.

Tom Bryce próbuje zapewnić swoim bliskim godne życie, choć jego firma nie prosperuje zbyt dobrze, a żona trwoni pieniądze na prawo i lewo na kompletne głupoty, z nadzieją odsprzedania ich za wyższą cenę. Do tego...

Audiobook czytany przez Filipa Kosiora i był tam jeden taki moment z życia Roya ( wy już wiecie jaki :D) i do tego męski głos, który to czytał. Uśmiechałam się przez to idąc ulicą i słuchając. Jestem świeżo po 1 tomie i ten niestety był dużo lepszy od tego. Nadal jednak podtrzymuję, że podoba mi się sposób w jaki toczy się akcja i prowadzone śledztwo.

Wyłapałam parę rzeczy :
- Po 1 nawiązywanie ciągle do filmów przez jednego z bohaterów jest trochę meczące i oklepane.
- Po 2 autor lubi dawać jakaś specyficzną cechę jednej z pobocznych postaci np. w 1 tomie naśladowanie głosów, akcentów "Kapujesz koleś?" i w tym jest pewien smaczek, ale obawiam się, że jeśli ten zabieg będzie w każdym tomie to można się "przejść". Nadawany jakieś postaci, która posiada przy okazji jakaś dysfunkcję,
- Po 3 opisy są prowadzone w dynamiczny sposób przez to nie są nudne, ale gdy wpada jakaś poszlaka w śledztwie np. jakiś przedmiot i jest on opisywany dość szczegółowo ( dla mnie zbyt, a potem Roy mówi innym, albo inni jemu jeszcze raz o tym samym to jest to nudne),do tego jeszcze jakaś historia tego przedmiotu, gdzie to produkują itp. a potem jest to urywane i autor już nie wraca do tego to szkoda mi czas na czytanie tych opisów.

Audiobook czytany przez Filipa Kosiora i był tam jeden taki moment z życia Roya ( wy już wiecie jaki :D) i do tego męski głos, który to czytał. Uśmiechałam się przez to idąc ulicą i słuchając. Jestem świeżo po 1 tomie i ten niestety był dużo lepszy od tego. Nadal jednak podtrzymuję, że podoba mi się sposób w jaki toczy się akcja i prowadzone śledztwo.

Wyłapałam parę...

Jestem zaciekawiona audiobookiem, czytanym przez Filipa Kosiora. Kryminał wciąga, jest dynamiczny, obrazowy. Tajemniczy i niepokojący, wartki. Więc sporo na plus. Jestem chyba jedyną czytelniczką, która zwraca uwagę na sporadyczny, lecz jednak seksistowski ton. I tak prawie każda postać kobieca opisana jest przez narratora jako ładna lub piękna (a gdzie mądra czy elokwentna),autor wskazuje na schematyczne zachowanie typowego samca alfa, poranny wzwód, pożądanie na widok nastolatki w mini (np. opiekunki u Toma). Cóż, może jestem przeczulona. Co do lektora, ogólnie nieźle, jednak czasem albo zbyt nienaturalny głos (rola dzieci czy kobiet) albo zbyt przebrytyjskie brzmienie (nazwa dzielnicy czy miasta,),co trochę razi. Miłego czytania.

Jestem zaciekawiona audiobookiem, czytanym przez Filipa Kosiora. Kryminał wciąga, jest dynamiczny, obrazowy. Tajemniczy i niepokojący, wartki. Więc sporo na plus. Jestem chyba jedyną czytelniczką, która zwraca uwagę na sporadyczny, lecz jednak seksistowski ton. I tak prawie każda postać kobieca opisana jest przez narratora jako ładna lub piękna (a gdzie mądra czy...