Arystoteles i Dante przepadają w toni życia

Nie tak dobra jak pierwsza ale wciąż na wysokim poziomie.
Mocne 8 i brawa dla autora. Kawał dobrej roboty.

Nie tak dobra jak pierwsza ale wciąż na wysokim poziomie.
Mocne 8 i brawa dla autora. Kawał dobrej roboty.

Opinia o obydwu tomach:
Obie książki są bardzo dobre. Poruszają wiele ważnych tematów. Mają sporo przekazów. Mówią o dojrzewaniu i emocjach. I oczywiście dostajemy też dwóch cudownych bohaterów.

Opinia o obydwu tomach:
Obie książki są bardzo dobre. Poruszają wiele ważnych tematów. Mają sporo przekazów. Mówią o dojrzewaniu i emocjach. I oczywiście dostajemy też dwóch cudownych bohaterów.

nigdy w zyciu nie przeczytałem takiej fali cringu i szitu. Przykro mi jeśli to bylo dla was lepsze niż1czesc bo jedyne o czym to jest to oni co sekundę nie dowierzają że sie kochają i gadają takie kacapoły cringu oraz ten Ari nawija to tym jakim fenomenalnym jest gejem i jak nie może z tym żyć on człowieku myśli że świat się kręci wokół tego ze on jest gejuszkiem ze zranioną psychika autyzmu bo to jest niemożliwe być tak przykrą postacią jak ten Ari i Dante. Przeczytałem 50 stron z random fragmentami i żałuję każdej sekundy w życiu

nigdy w zyciu nie przeczytałem takiej fali cringu i szitu. Przykro mi jeśli to bylo dla was lepsze niż1czesc bo jedyne o czym to jest to oni co sekundę nie dowierzają że sie kochają i gadają takie kacapoły cringu oraz ten Ari nawija to tym jakim fenomenalnym jest gejem i jak nie może z tym żyć on człowieku myśli że świat się kręci wokół tego ze on jest gejuszkiem ze...

Dopiero po przeczytaniu tej dylogii uświadomiłam sobie, że miłość nie ma definicji. To my tworzymy te definicje. Przy tym skłoniłam się też do wielu refleksji, które sprawią, że zacznę postrzegać inaczej pewne kwestie. Jestem bardzo usatysfakcjonowana całą książką i nigdy nie przeczytałam piękniejszej historii o miłości. Historia o miłości dwóch chłopaków zmieniła mnie nie odwracalnie. Zmieniła na lepsze i nigdy nie będę żałować przeczytania tego.

Dopiero po przeczytaniu tej dylogii uświadomiłam sobie, że miłość nie ma definicji. To my tworzymy te definicje. Przy tym skłoniłam się też do wielu refleksji, które sprawią, że zacznę postrzegać inaczej pewne kwestie. Jestem bardzo usatysfakcjonowana całą książką i nigdy nie przeczytałam piękniejszej historii o miłości. Historia o miłości dwóch chłopaków zmieniła mnie nie...

Kocham tych chłopców. Kocham ich wrażliwość. Kocham ich błyskotliwość. Kocham ich inteligencję. Kocham ich i wszystkie postaci, które pojawiają się w ich życiu. Bohaterzy, których kreuje autor są niezwykli. W jaki sposób mogę poznać ich na żywo i się z nimi zaprzyjaźnić?!

Kocham tych chłopców. Kocham ich wrażliwość. Kocham ich błyskotliwość. Kocham ich inteligencję. Kocham ich i wszystkie postaci, które pojawiają się w ich życiu. Bohaterzy, których kreuje autor są niezwykli. W jaki sposób mogę poznać ich na żywo i się z nimi zaprzyjaźnić?!

Cudowna, jeszcze lepsza od pierwszej części. Piękne dialogi, mądre spojrzenie na świat. Wartościowa pozycja napawająca optymizmem.

Cudowna, jeszcze lepsza od pierwszej części. Piękne dialogi, mądre spojrzenie na świat. Wartościowa pozycja napawająca optymizmem.

Wow, po prostu wow.
Drugi tom podobał mi się nieco bardziej od pierwszego. Było tutaj trochę więcej widocznych uczuć między bohaterami.

Fabuła tak samo jak przy pierwszym tomie - nie była jakaś wyjątkowa. Mimo wszystko jest tutaj kilka krótkich momentów, które skradły moje serce, albo rozsypały je na kawałki.
Jednym z takich był wyjazd głównych bohaterów pod namioty. Uwielbiam ten klimat!
Drugim jest niespodziewana śmierć Jaime'go - taty Ariego. Przyrzekam, że prawie się w tym miejscu popłakałam. Ten mężczyzna był naprawdę wspaniałym człowiekiem, chociaż jego serce było dogłębnie poranione przez wojnę.
A trzecim klasycznie były te parę ostatnich rozdziałów. ARI. POJECHAŁ. ZA. DANTEM. DO. PARYŻA. To było takie słodkie z jego strony!! 🫶

Znów krótkie rozdziały 🛐. KOCHAM.

Generalnie podobał mi się strasznie pomysł, aby nazwać głównych bohaterów imionami tak ważnych i wielkich ludzi. Wszakże Arystoteles był bardzo znanym filozofem, a za to Dante poetą.

Wow, po prostu wow.
Drugi tom podobał mi się nieco bardziej od pierwszego. Było tutaj trochę więcej widocznych uczuć między bohaterami.

Fabuła tak samo jak przy pierwszym tomie - nie była jakaś wyjątkowa. Mimo wszystko jest tutaj kilka krótkich momentów, które skradły moje serce, albo rozsypały je na kawałki.
Jednym z takich był wyjazd głównych bohaterów pod namioty....

Cubdo wna

Cubdo wna

Pierwsza część była cudowna, ale druga mnie rozczarowała. Mam wrażenie, że nie była już o Arim i Dante, a prawie wyłącznie o poglądach autora, które w dodatku zostały wyłożone bardzo łopatologicznie i moralizatorsko.

Pierwsza część była cudowna, ale druga mnie rozczarowała. Mam wrażenie, że nie była już o Arim i Dante, a prawie wyłącznie o poglądach autora, które w dodatku zostały wyłożone bardzo łopatologicznie i moralizatorsko.

Nie było już takich emocji jak w tomie 1. Brakowało mi Dantego!!

Nie było już takich emocji jak w tomie 1. Brakowało mi Dantego!!