Coś się kończy, coś zaczyna

„Wilczycę” (tom I powieści Coś się kończy, coś zaczyna) zaproponowała mi koleżanka. Musisz ją przeczytać, bo to męski punkt widzenia na dziewczyny i miłość – zachęcała. Przeczytałam i jestem zaskoczona tym męskim, a właściwie młodzieńczego punktem widzenia i pod wrażeniem powieści. Autor nie krył się w niej z „męskim tabu” ukazując przeżycia i spojrzenie chłopaka na relacje chłopięco – dziewczęce (jest w niej spora dawka erotyki),ale również na świat, którego nasze pokolenie nie zna. Powieść warta przeczytania nie tylko przez młodych czytelników, ale również przez osoby, które młodość spędziły w tamtych latach. W zasadzie jest to powieść dla wszystkich. Szukam już II tomu, który się ponoć ukazał.

„Wilczycę” (tom I powieści Coś się kończy, coś zaczyna) zaproponowała mi koleżanka. Musisz ją przeczytać, bo to męski punkt widzenia na dziewczyny i miłość – zachęcała. Przeczytałam i jestem zaskoczona tym męskim, a właściwie młodzieńczego punktem widzenia i pod wrażeniem powieści. Autor nie krył się w niej z „męskim tabu” ukazując przeżycia i spojrzenie chłopaka na relacje...

"Coś się kończy, coś zaczyna" pokazuje nam kilka ważnych chwil z życia Marka. Mężczyzna przy okazji odejścia na zasłużoną emeryturę wpada w otchłań wspomnień z czasów swojej młodości. I tych dobrych, i tych nieco smutniejszych.
*
Nastoletnie życie, niezależnie od czasów, w jakich żyje bohater, daje nieźle w kość.

Marek, jako nastolatek, był typowym, swojskim chłopakiem. W książce, razem z nim, przeżywamy uniesienia i zawody miłosne. Chłopak goni za dziewczynami, pragnąc ich bliskości. Przez cały ten czas śledzimy przemianę, jaka w nim zachodzi.

Mirka, dziewczyna, która tkwi w głowie Marka jak drzazga pod paznokciem, usilnie próbuje zmusić go do bycia kimś innym. Doświadczenia chłopaka kształtują jego charakter. Poznając dziewczyny, przypadkowo powoli odkrywa sam siebie.

Pierwsza miłość, pierwsze słodko-gorzkie przeżycia, skrajne emocje, niestabilne uczucia... do tego codzienność - szkoła, praca na roli, próby znalezienia i poznania siebie samego.
To wszystko wpływa na niego, kształtując obecny wizerunek.

Książka raczej dla starszych, niż młodszych odbiorców.
Opowiada o życiu i problemach nastolatka żyjącego w latach siedemdziesiątych. Ukazuje rzeczywistość widzianą przez chłopaka, którego przepełnia tęsknota, pasja, chęć zaznania miłości i bliskości.



"Ona natomiast była tą osobą, która zdawała się wiedzieć wszystko, która oceniała, krytykowała, atakowała, zapędzała w kozi róg. Była... No właśnie - jak wilk." (O Mirce)


"Lepiej być wilkiem niż zającem, jak mówią, nie? Lepiej grasować po lasach za zwierzyną, niż uciekać i chować ię ze strachu po krzakach." (Mirka)

"Coś się kończy, coś zaczyna" pokazuje nam kilka ważnych chwil z życia Marka. Mężczyzna przy okazji odejścia na zasłużoną emeryturę wpada w otchłań wspomnień z czasów swojej młodości. I tych dobrych, i tych nieco smutniejszych.
*
Nastoletnie życie, niezależnie od czasów, w jakich żyje bohater, daje nieźle w kość.

Marek, jako nastolatek, był typowym, swojskim chłopakiem. W...

Nie jest to kryminał, western, czy thriller, nie leje się w tej powieści krew, nie słychać okrzyków walki, szczęku oręża i karabinowych salw… To powieść z serii: „z życia wzięte”. Pisząc ją starałem się w pełni oddać klimat i realia tamtych czasów – lat siedemdziesiątych XX w. Chciałem aby opisane historie, wydarzenia i znaczące miejsca były jak najbliższe ówczesnej rzeczywistości, pomimo, że na potrzeby tej historii stworzyłem w pewnym zakresie własne uniwersum, zbudowane jednak na miejscach istniejących. W powieści skupiłem się na relacjach i emocjach bohaterów, ale ta ówczesna rzeczywistość przewija się gdzieś w tle lub pomiędzy zdaniami i myślę, że jest zauważalna i uchwytna.
W podobny sposób zbudowałem postaci bohaterów tej powieści, ich emocje, relacje i ich historię, tworząc całość na podstawie skrawków wielu postaci, które gdzieś, kiedyś poznałem, lub na podstawie historii, które usłyszałem, korzystając również ze swojej wyobraźni, własnych obserwacji, doświadczeń, emocji i przeżyć. Wszystko to gdzieś, kiedyś mogło się wydarzyć, a może nawet się wydarzyło?
„Coś się kończy, coś zaczyna” to seria powieści o naszej podróży przez życie, o wyborach dokonanych już w młodości i ich konsekwencjach, o przypadkach wytyczających nam drogę przez to życie, a przede wszystkim o emocjach i miłości, które towarzysząc nam przez całą długą podróż, często mają znaczący wpływ na nasze wybory. I o uczuciach tych okazywanych i tych głęboko skrywanych. „Wilczyca” – to początek drogi… „Ostatnie słowo” to jej dalszy bieg.
Autor.

Nie jest to kryminał, western, czy thriller, nie leje się w tej powieści krew, nie słychać okrzyków walki, szczęku oręża i karabinowych salw… To powieść z serii: „z życia wzięte”. Pisząc ją starałem się w pełni oddać klimat i realia tamtych czasów – lat siedemdziesiątych XX w. Chciałem aby opisane historie, wydarzenia i znaczące miejsca były jak najbliższe ówczesnej...