Eugeniusz RATAJ

"Coś się kończy, coś zaczyna" pokazuje nam kilka ważnych chwil z życia Marka. Mężczyzna przy okazji odejścia na zasłużoną emeryturę wpada w otchłań wspomnień z czasów swojej młodości. I tych dobrych, i tych nieco smutniejszych. * Nastoletnie życie, niezależnie od czasów, w jakich żyje bohater, daje nieźle w kość. Marek, jako nastolatek, był typowym, swojskim chłopakiem. W książce, razem z nim, przeżywamy uniesienia i zawody miłosne. Chłopak goni za dziewczynami, pragnąc ich bliskości. Przez cały ten czas śledzimy przemianę, jaka w nim zachodzi. Mirka, dziewczyna, która tkwi w głowie Marka jak drzazga pod paznokciem, usilnie próbuje zmusić go do bycia kimś innym. Doświadczenia chłopaka kształtują jego charakter. Poznając dziewczyny, przypadkowo powoli odkrywa sam siebie. Pierwsza miłość, pierwsze słodko-gorzkie przeżycia, skrajne emocje, niestabilne uczucia... do tego codzienność - szkoła, praca na roli, próby znalezienia i poznania siebie samego. To wszystko wpływa na niego, kształtując obecny wizerunek. Książka raczej dla starszych, niż młodszych odbiorców. Opowiada o życiu i problemach nastolatka żyjącego w latach siedemdziesiątych. Ukazuje rzeczywistość widzianą przez chłopaka, którego przepełnia tęsknota, pasja, chęć zaznania miłości i bliskości. "Ona natomiast była tą osobą, która zdawała się wiedzieć wszystko, która oceniała, krytykowała, atakowała, zapędzała w kozi róg. Była... No właśnie - jak wilk." (O Mirce) "Lepiej być wilkiem niż zającem, jak mówią, nie? Lepiej grasować po lasach za zwierzyną, niż uciekać i chować ię ze strachu po krzakach." (Mirka)