Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Patronat Patronat Na dalekiej północy Szwecji w Norrlandii, poza centrum uwagi mediów, ma miejsce grabieżcza operacja, w trakcie której wielkie korporacje nie szczędzą środków, aby uzyskać dostęp do ziemi i naturalnych zasobów. Gangi przestępcze, zwabione ogromnym napływem kapitał, działają w strefie cienia.
Mikael Blomkvist wsiada do pociągu do Älvsbyn, aby wziąć udział w ślubie swojej córki. Jednak wkrótce zostaje wciągnięty w wydarzenia, które sprawią, że wraca do swoich korzeni dziennikarza śledczego. Lisbeth Salander również trafia na północ, by naprawiać zerwane więzi rodzinne. Ich drogi po raz kolejny się krzyżują. Razem znajdą się w oku cyklonu w małym miasteczku Gasskas.
Karin Smirnoff (ur. 1964 r.) szwedzka pisarka i dziennikarka. Debiutowała w 2018 roku powieścią Pojechałam do brata na południe. To pierwszy tom sagi, który podobnie jak dwa kolejne, zyskał status bestsellera w Szwecji. Pod koniec 2021 powierzono jej napisanie trzech kolejnych tomów serii Millennium. Krzyk orła to siódma część przygód Lisbet Salander i Mikaela Blomkvista.
Szukamy ofert...„Krzyk orła” to siódma część przygód Lisbeth Salander i Mikaela Blomkvista i pierwszy tom cyklu napisany przez Karin Smirnoff, której Wydawnictwo Polaris powierzyło napisanie trzech kolejnych tomów cyklu „Millennium”. I bardzo dobrze, bo pierwszy, który napisała wyszedł autorce naprawdę świetnie. Od razu zaznaczę, że jeśli chodzi o jakiekolwiek porównania mogę odnosić się jedynie do trylogii napisanej przez Larssona, bo reszty tomów nie znam. I odnoszę wrażenie, że bez znajomości tomów 4-6 wiele nie straciłam. Nawet mimo faktu, że trylogię czytałam bardzo dawno temu i niewiele pamiętam. Chociaż pewnie i je kiedyś nadrobię po to, aby mieć o nich własne zdanie. Bardzo płynnie weszłam w tę historię i w mig się w niej odnalazłam. Na pewno umożliwiła mi to świetna atmosfera stworzona przez Smirnoff, dokładnie taka jak u Larssona, przynajmniej w moim odczuciu. Trochę obawiałam się po takim czasie powrotu do Lisbeth i Mikaela, których obdarzyłam kiedyś szczerą sympatią. Obawiałam się niepotrzebnie, bo chociaż wiele się zmieniło, moi ulubieni bohaterowie pozostali właściwie tacy sami. Przypadek sprawia, że drogi Lisbeth i Mikaela niespodziewanie krzyżują się w małym miasteczku na północy Szwecji. On wybiera się do Gasskas na ślub córki, ona wybiera się w to miejsce w sprawach rodzinnych. A ponieważ na dalekiej północy Szwecji ma miejsce grabieżcza operacja, w której szczegóły nie będę wnikać, bo doczytacie je sobie w powieści, nasza dobrze znana dwójka znów będzie miała okazję się wykazać. Mimo że Smirnoff to nie jest Larsson, udało jej się stworzyć nie tylko podobną klimatycznie opowieść, ale też dobrze pomyślaną, przemyślaną i poprowadzoną intrygę, w której nic do samego końca nie jest oczywiste. Jest niebezpiecznie, bo gra toczy się o wielkie pieniądze i rozgrywa na wysokich szczeblach, a zamieszani w intrygę ludzie nie cofną się przed niczym, aby osiągnąć swój cel. Jest mrocznie, nie tylko z powodu osadzenia akcji z dala od miejskiego zgiełku, na dalekiej, mroźnej, zaśnieżonej północy, ale z powodu możliwości poznania człowieka od jego najgorszej, najbardziej chciwej, zepsutej, okrutnej strony. Jest też zaskakująco i intrygująco. Powieść wciąga i trzyma w napięciu. I to nawet mimo akcji, która nie pędzi na łeb na szyję. Dynamika tej historii jest wyrównana i chociaż powieść ma momenty, kiedy myślami odbiegamy gdzieś daleko, ciężko jest ją odłożyć, dopóki nie dowiemy się, jak to się skończy. A nie dowiemy się wszystkiego, bo niektóre wątki pozostały otwarte. Przed nami jednak kolejne tomy, w których na pewno znajdziemy brakujące odpowiedzi. Ta opowieść to nie tylko doskonale skrojona intryga, to też wyraziści bohaterowie i ich pokręcone, naznaczone bliznami losy, przeszłość, która lubi się o nich upomnieć i sekrety, które tylko czekają, aby ujrzeć światło dzienne. Mikael i Lisbeth wracają w „Krzyku orła” w naprawdę dobrym stylu. Powieść mi się podobała i jestem ciekawa, co czeka na bohaterów za kolejnym zakrętem, dlatego z ciekawością będę wypatrywać kolejnych tomów cyklu. Serdecznie polecam!
2171 
1327 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Krzyk orła
Millennium to już bardzo znany cykl powieści kryminalnych. Co ciekawe, zapoczątkowany przez Stiega Larssona, a po jego śmierci kontynuowany przez innych autorów, dalej z tymi samymi bohaterami. Millennium jest o dziennikarzu Mikaelu Blomkviście, który jest wydawcą magazynu o takim samym tytule i genialnej hakerce Lisbeth Salander. Duet rozwiązuje zagadki i stopniowo pokazuje więcej z życia prywatnego.
Millennium to już bardzo znany cykl powieści kryminalnych. Co ciekawe, zapoczątkowany przez Stiega Larssona, a po jego śmierci kontynuowany przez innych autorów, dalej z tymi samymi bohaterami. Millennium jest o dziennikarzu Mikaelu Blomkviście, który jest wydawcą magazynu o takim samym tytule i genialnej hakerce Lisbeth Salander. Duet rozwiązuje zagadki i stopniowo...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toChyba najlepsza jak dotąd spoza oryginalnej trylogii.
Chyba najlepsza jak dotąd spoza oryginalnej trylogii.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to4
4
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSmirnoff zdecydowanie zmieniła formę Millenium i trudno powiedzieć czy to jeszcze jest Millenium. Gazeta sama w sobie zniknęła, został tylko podcast. Mikael już nie zajmuje się dziennikarstwem, tylko udziela rad lokalnej gazecie. Jego kobiety znikają, on zaś odwiedza córkę, planującą ślub wraz z szemranym burmistrzem małego miasteczka.
Lisabeth ląduje w tej samej okolicy, jako daleka ciotka, jedyna opiekunka Svali. Matka dziewczyny zaginęła w niejasnych okolicznościach.
W tle miejscowe, nieczyste interesy związane z postawieniem w lesie farmy wiatrowej.
Historia jest wciągająca, jednak odklejona od reszty serii.
Smirnoff zdecydowanie zmieniła formę Millenium i trudno powiedzieć czy to jeszcze jest Millenium. Gazeta sama w sobie zniknęła, został tylko podcast. Mikael już nie zajmuje się dziennikarstwem, tylko udziela rad lokalnej gazecie. Jego kobiety znikają, on zaś odwiedza córkę, planującą ślub wraz z szemranym burmistrzem małego miasteczka.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toLisabeth ląduje w tej samej okolicy,...
Takich kryminałów są tysiące.
Szkoda , że w niczym - poza bohaterami- nie przypomina to pierwszej sagi. I niezłej kontynuacji.
Rozczarowanie i strach , że ukażą się następne tomy.
Takich kryminałów są tysiące.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSzkoda , że w niczym - poza bohaterami- nie przypomina to pierwszej sagi. I niezłej kontynuacji.
Rozczarowanie i strach , że ukażą się następne tomy.
Kolejny autor chce zarabiać na sławie serii Millennium zmarłego autora pierwotnych części. Staje się to doprawdy niesmaczne.
Sama powieść jest mocno średnia, daleko jej do polotu Larssona, a nawet później Lagercrantza. Chaotyczna i przewidywalna.
Kolejny autor chce zarabiać na sławie serii Millennium zmarłego autora pierwotnych części. Staje się to doprawdy niesmaczne.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSama powieść jest mocno średnia, daleko jej do polotu Larssona, a nawet później Lagercrantza. Chaotyczna i przewidywalna.
Nie taka zla. Bez przesady. C,yta sie jak kazdy inny kryminal. To nie Larsson ale mozna siegnac i tez dobrze sie bawic. Polecam
Nie taka zla. Bez przesady. C,yta sie jak kazdy inny kryminal. To nie Larsson ale mozna siegnac i tez dobrze sie bawic. Polecam
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZapowiadała się lepiej jak się zakończyła. Taka „siłowa” kontynuacja dzieła absolutnie dobrego jakim było Millennium
Zapowiadała się lepiej jak się zakończyła. Taka „siłowa” kontynuacja dzieła absolutnie dobrego jakim było Millennium
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie będę się pastwił nad tą powieścią. Powiem tylko, że to najsłabsza i to zdecydowanie pozycja w dotychczasowym cyklu. Postaci głównych bohaterów wykoślawione jak w krzywym lustrze, nie spotkałem tu prawdziwego Blomkvista i Salander tylko ich jakieś jednowymiarowe sobowtóry. Do pióra Larssona nawet się nie ośmielę odnieść, ale.... Panie Lagercrantz wracaj!
Nie będę się pastwił nad tą powieścią. Powiem tylko, że to najsłabsza i to zdecydowanie pozycja w dotychczasowym cyklu. Postaci głównych bohaterów wykoślawione jak w krzywym lustrze, nie spotkałem tu prawdziwego Blomkvista i Salander tylko ich jakieś jednowymiarowe sobowtóry. Do pióra Larssona nawet się nie ośmielę odnieść, ale.... Panie Lagercrantz wracaj!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJakoś przemęczyłem do ostatniej strony, gdybym potrafił nie kończyć rozpoczętych książek, to ta byłaby właśnie tą. Dawno nie czytałem czegoś, do czego tak bardzo nie miałem ochoty wracać po skończonym rozdziale. Wiadomo "Millennium" to nie arcydzieło literatury, ale poprzednie części dawały ten dreszczyk, że chciało się wiedzieć co będzie dalej, jak potoczy się, życie bohaterów. Tutaj tego nie było, autorka jakby nie zapoznała się z charakterami postaci, fabuła więcej niż marna. Zastanawiam się tylko, czy książka, czy tłumaczenie gorsze? Strata czasu i niestety pieniędzy.
Jakoś przemęczyłem do ostatniej strony, gdybym potrafił nie kończyć rozpoczętych książek, to ta byłaby właśnie tą. Dawno nie czytałem czegoś, do czego tak bardzo nie miałem ochoty wracać po skończonym rozdziale. Wiadomo "Millennium" to nie arcydzieło literatury, ale poprzednie części dawały ten dreszczyk, że chciało się wiedzieć co będzie dalej, jak potoczy się, życie...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to