Tokio Ever After

Świetna i wciągająca 🤩🤩

Świetna i wciągająca 🤩🤩

Książka była okej. Główna bohaterka trochę bez wyrazu. Romas w tle też bez fajerwerków. Ciekawy motyw z tą księżniczką.

Książka była okej. Główna bohaterka trochę bez wyrazu. Romas w tle też bez fajerwerków. Ciekawy motyw z tą księżniczką.

Współczesna wersja Kopciuszka. Przyjemna, lekka lektura, którą bez obaw można polecić młodym czytelniczkom. Dziewczyna nieoczekiwanie odkrywa, kim jest jej ojciec. Do tej pory nie wiedziała o nim nic. Wyjeżdża do Japonii. Jak odnajdzie się na cesarskim dworze? Czy będzie potrafiła poradzić sobie zupełnie sama w nowym otoczeniu? Co ją czeka? Czy odnajdzie siebie?
A może znajdzie również miłość?

Współczesna wersja Kopciuszka. Przyjemna, lekka lektura, którą bez obaw można polecić młodym czytelniczkom. Dziewczyna nieoczekiwanie odkrywa, kim jest jej ojciec. Do tej pory nie wiedziała o nim nic. Wyjeżdża do Japonii. Jak odnajdzie się na cesarskim dworze? Czy będzie potrafiła poradzić sobie zupełnie sama w nowym otoczeniu? Co ją czeka? Czy odnajdzie siebie?
A może...

Tokio Ever After książka opowiadająca historię Izumi Tanaki. Dziewczyna jest pół Amerykanką i pół Japonką. Przez całe swoje życie mieszkała wraz z matką w północnej Kalifornii. Od zawsze wychowywała ją tylko matka, a ojca nigdy nie spotkała.
Pewnego dnia wraz ze swoją najlepszą przyjaciółką odkrywają, że w książce matki Izumi jest dedykacja od pewnego mężczyzny z czasów studiów matki. Niewiele czasu potrzeba im by dowiedzieć się kim jest ten tajemniczy facet. Z szokiem odkrywają, że jest to następca cesarskiego tronu Japonii. A wiąże się z tym to, że dziewczyna jest prawdziwa księżniczką.
Izumi jedzie do Japonii aby poznać swojego ojca i aby odkryć swoje prawdziwe korzenie. Nie spodziewała się jednak, że życie w Japonii aż tak różni się od tego w Ameryce. Jak później Izumi odkrywa, że w Ameryce była za bardzo japońska, za to w Japonii jest za bardzo amerykańska. Teraz dziewczynę czeka trudne zadanie przystosowania się do nowego życia na dworze, gdzie wszystkie światła reflektorów są skierowane na nowo poznaną córkę następcy tronu.
Gdzieś w tym całym szaleństwie Izumi znajduje czas aby poczuć uczucie do zwykłego człowieka, w którym nigdy nie powinna się zakochać. Gdyż plebejusz i księżniczka nigdy nie mogliby być razem.
Podsumowując księżniczka ma pełne ręce roboty i bardzo wygórowane oczekiwania poddanych, którym musi sprostać. Jak się okazuje nie jest to wcale takie proste.

Tokio Ever After książka opowiadająca historię Izumi Tanaki. Dziewczyna jest pół Amerykanką i pół Japonką. Przez całe swoje życie mieszkała wraz z matką w północnej Kalifornii. Od zawsze wychowywała ją tylko matka, a ojca nigdy nie spotkała.
Pewnego dnia wraz ze swoją najlepszą przyjaciółką odkrywają, że w książce matki Izumi jest dedykacja od pewnego mężczyzny z czasów...

Spodziewałam się odprężającej, przyjemnej lektury w japońskich klimatach, ale niestety strasznie się rozczarowałam.
Po pierwsze - absurd goni absurd. Wydarzenia, które w książce "naturalnie" występują po sobie, są zupełnie nierzeczywiste i nawet w fikcji literackiej trudno je zaakceptować.

Po drugie - kultura Japonii została w książce przedstawiona jako dziwna i zupełnie niezrozumiała. Co więcej, główna bohaterka Izumi obdarza sympatią tylko tych Japończyków, którzy koniec końców też tej wielowiekowej tradycji i kulturze chcieliby w jakiś sposób się sprzeciwić.

Po trzecie - ta książka jest niestety słabo napisana. Z jednej strony mamy dość wulgarny i potoczny język głównej bohaterki, z drugiej zaś -ni stąd, ni zowąd pojawiają się "romantyczne" wiersze i refleksje dotyczące m.in. poczucia tożsamości narodowej, które nijak się mają do tego, co dwie strony później robi lub myśli bohaterka.

"Tokio Ever After" zapewne nie miało być wielką literaturą, jednak uważam, że nawet jako lektura dla rozrywki nie jest dobrym wyborem - mnie od początku i główna bohaterka, i cała fabuła bardzo irytowały. Wielokrotnie też czułam ciarki żenady.

Spodziewałam się odprężającej, przyjemnej lektury w japońskich klimatach, ale niestety strasznie się rozczarowałam.
Po pierwsze - absurd goni absurd. Wydarzenia, które w książce "naturalnie" występują po sobie, są zupełnie nierzeczywiste i nawet w fikcji literackiej trudno je zaakceptować.

Po drugie - kultura Japonii została w książce przedstawiona jako dziwna i zupełnie...

Jedna z przecietniejszych książek YA. Czuć mocny vibe „Pamiętnika księżniczki”, ta książka wykorzystywała też mnóstwo motywów z tej serii książek. Czy polecam? Szczerze mówiąc nwm, ale tej dylogii kontynuować nie będę.

Jedna z przecietniejszych książek YA. Czuć mocny vibe „Pamiętnika księżniczki”, ta książka wykorzystywała też mnóstwo motywów z tej serii książek. Czy polecam? Szczerze mówiąc nwm, ale tej dylogii kontynuować nie będę.

𝐑𝐄𝐂𝐄𝐍𝐙𝐉𝐀

♥︎ 𝐓𝐲𝐭𝐮𝐥: ,,𝐓𝐨𝐤𝐢𝐨 𝐄𝐯𝐞𝐫 𝐀𝐟𝐭𝐞𝐫"
♥︎ 𝐀𝐮𝐭𝐨𝐫: @emikojeanbooks
♥︎ 𝐖𝐲𝐝𝐚𝐰𝐧𝐢𝐜𝐭𝐰𝐨: @wydawnictwoyoung
♥︎ 𝐖𝐢𝐞𝐤: 12+

[𝐰𝐬𝐩𝐨𝐥𝐩𝐫𝐚𝐜𝐚 𝐫𝐞𝐤𝐥𝐚𝐦𝐨𝐰𝐚 ]

𝐎𝐜𝐞𝐧𝐚: ★★★★✩

❀ ,,𝐓𝐨𝐤𝐢𝐨 𝐄𝐯𝐞𝐫 𝐀𝐟𝐭𝐞𝐫" to przyjemna i lekka młodzieżówka, która urzekła mnie od pierwszych stron. Mamy tutaj lekki romans, który jest cudowny i słodki 🎀 To naprawdę urocza książka 💋

❀ Przyznam, że na początku książka mi się dłużyła i mnie trochę nudziła. Uważam, że było tutaj za dużo opisów, które uważam za zbędne. Jednak potem akcja zaczęła nabierać tempa i niesamowicie się wciągnęłam. Z liczbą stron opisy stawały się coraz bardziej ciekawsze.

❀ Styl pisania autorki jest naprawdę przecudowny i lekki. Bardzo przyjemnie i dość szybko mi się czytało, a do tego świetnie spędziłam czas. Świat książki jest fantastycznie wykreowany, dosłownie się w nim zakochałam! Klimat, jaki towarzyszy tej historii, jest wprost cudowny. Kultura Japonii i różnice kulturowe były bardzo dobrze przedstawione. Dzięki temu można naprawdę wiele dowiedzieć się o tym kraju.

❀ Bohaterowie są bardzo dobrze wykreowani, przez co naprawdę ich polubiłam. Główna bohaterka, Izumi skradła moje serce 🤍 Ma przecudowny charakter, wydaje się autentyczną i miłą postacią. Z pewnością można się z nią utożsamić i brać z niej przykład.

❀ Wątek romantyczny jest wspaniały i uroczy, mocno go pokochałam 🥺💞 Występuje tu motyw fake dating, który jest jednym z moim ulubionych. Ogromnie zaangażowałam się w relację głównych bohaterów, uwielbiam tą dwójkę! Ich uczucie wydaje się być prawdziwe, dzięki realistycznemu przedstawieniu.

❀ Pomysł na fabułę jest bardzo dobry, tak samo jak wykonanie. Mocno kojarzy mi się z filmami Disneya, które uwielbiam. Jeśli jesteście fanami ,,Pamiętnika księżniczki", ta historia napewno wam się spodoba! 💞

❀ Książka bardzo mi się spodobała i ogromnie wam ją polecam! 😘 Naprawdę warto ją przeczytać i poznać tą niesamowitą historię. Jest naprawdę przyjemna i lekka. Idealnie nadaje się na zastój książkowy, napewno was z niego wyciągnie 🤍 Jeszcze raz gorąco polecam!!! 💞💋

𝐑𝐄𝐂𝐄𝐍𝐙𝐉𝐀

♥︎ 𝐓𝐲𝐭𝐮𝐥: ,,𝐓𝐨𝐤𝐢𝐨 𝐄𝐯𝐞𝐫 𝐀𝐟𝐭𝐞𝐫"
♥︎ 𝐀𝐮𝐭𝐨𝐫: @emikojeanbooks
♥︎ 𝐖𝐲𝐝𝐚𝐰𝐧𝐢𝐜𝐭𝐰𝐨: @wydawnictwoyoung
♥︎ 𝐖𝐢𝐞𝐤: 12+

[𝐰𝐬𝐩𝐨𝐥𝐩𝐫𝐚𝐜𝐚 𝐫𝐞𝐤𝐥𝐚𝐦𝐨𝐰𝐚 ]

𝐎𝐜𝐞𝐧𝐚: ★★★★✩

❀ ,,𝐓𝐨𝐤𝐢𝐨 𝐄𝐯𝐞𝐫 𝐀𝐟𝐭𝐞𝐫" to przyjemna i lekka młodzieżówka, która urzekła mnie od pierwszych stron. Mamy tutaj lekki romans, który jest cudowny i słodki 🎀 To naprawdę urocza książka 💋

❀ Przyznam, że na początku książka mi się...

Gdy zaczynałam tę pozycję, od samego początku byłam bardzo podekscytowana, ponieważ już od dłuższego czasu chodziło mi po głowie, żeby przeczytać tę książkę. Czułam, że wpiszę się ona idealnie w moje gusta czytelnicze, i że być może będę się na niej dobrze bawić. Więc nie ukrywając, jakieś oczekiwania miałam. I już po ocenie możecie zobaczyć, że w większości się nie zawiodłam. Było kilka rzeczy, które nie przypadły mi do gustu, ale o tym za chwilę.

Po samym opisie możemy stwierdzić, że książka jest bardzo królewska. W końcu główna bohaterka dowiaduje się, iż jest córą cesarza Japonii!!! Jedzie tam, żeby rozpocząć nowe życie, i choć przez długi czas nie może wdrążyć się w nową rzeczywistość, to po czasie zaczyna sobie radzić!

Pióro autorki jest naprawdę bardzo lekkie i nie ukrywam, że przypadło mi do gustu. Nie trafiło co prawda do moich ulubieńców, ale naprawdę mi się spodobało.

Sama fabuła jest cudowna. Tak jak już wcześniej wspomniałam mamy tutaj typowo królewski vibe, dużo się dzieje, akcja jest ciekawa, wiele razy nie mogłam się oderwać od lektury, bo chciałam poznać bardziej historię Izumi! Nie obeszło się też bez humoru w tej książce! Nie zliczę, ile razy parsknęłam śmiechem lub uśmiechnęłam się z rozbawiania w trakcie czytania!

Bohaterowie też byli niczego sobie. Zostali dobrze wykreowani i tym samym dobrze mi się o nich czytało.

Jak na razie same plusy, co? Więc pewnie spytacie, dlaczego obniżyłam ocenę ? Po pierwsze, a w sumie najważniejsze, nie poczułam tej iskierki od książki, a po drugie często miałam wrażenie, że opisy są za długie. Oczywiście tylko niektórych rzeczy, ale gdy już się taki zdarzał, to bardzo często się najzwyczajniej w świecie nudziłam. Ale to tak naprawdę moje jedyne minusiki!

Czy polecam wam tę pozycję ? Jak najbardziej! Jeśli chcecie się poczuć jak prawdziwa księżniczka, przeżyć cudowną historię miłosną pełną wzlotów i upadków, to jest to wasz totalny MUST READ!

[współpraca z wydawnictwem Young]

Gdy zaczynałam tę pozycję, od samego początku byłam bardzo podekscytowana, ponieważ już od dłuższego czasu chodziło mi po głowie, żeby przeczytać tę książkę. Czułam, że wpiszę się ona idealnie w moje gusta czytelnicze, i że być może będę się na niej dobrze bawić. Więc nie ukrywając, jakieś oczekiwania miałam. I już po ocenie możecie zobaczyć, że w większości się nie...

Bardzo sympatyczna powieść dla nastolatków. Nic ambitnego, „bez szału” jak to mówią , ale napisana ładnym językiem, z miła i niegłupia bohaterka i delikatnym wątkiem romantycznym :) Czytało się szybko i miło i chętnie ja przekaże w ręce mojej trzynastoletniej córki;)

Bardzo sympatyczna powieść dla nastolatków. Nic ambitnego, „bez szału” jak to mówią , ale napisana ładnym językiem, z miła i niegłupia bohaterka i delikatnym wątkiem romantycznym :) Czytało się szybko i miło i chętnie ja przekaże w ręce mojej trzynastoletniej córki;)

Jako mała dziewczynka uwielbiałam wszystkie historie o zagubionych księżniczkach. Dziewczyna z pospólstwa, która nagle się dowiaduje, że w jej żyłach płynie królewska krew. Dodatkowo lubię czytać o kulturze azjatyckiej, więc wydawało mi się, że Tokio Ever After będzie nostalgiczną podróżą do przeszłości.

Jednak tak się nie stało.

Bardzo ciężko jest polubić Izumi. Niby ma osiemnaście lat, ale zachowuje się jak rozpieszczona trzynastolatka – a to ona jest właśnie tą osobą, która wychowała się wśród ludu, więc powinna stąpać bardziej twardo po ziemi.

Akio od samego początku został przez nią znienawidzony, ale nie zrobił absolutnie nic, aby zasłużyć sobie na dozgonną nienawiść i wrogość Izumi.  Ona go tytułuje per "śmiertelny wróg", znając go raptem kilka minut. Jest to niepojęte. Jego jedynym grzechem jest to, że jest oschły i profesjonalny. Jest to przedziwne, że nie przedstawił się jej w samolocie, ale z drugiej strony ona dostała te informacje w folderze, który oczywiście olała. Jest irytująca i dziecinna. Gdyby to były cechy, z których wyrasta, nie byłoby tak źle, ale niestety, jest to koszmarne.

Nie podoba mi się również tłumaczenie tej książki. Padają tutaj wyrażenia typu "laski Azjatki" - samo słowo "Azjatki" zawiera w sobie płeć, więc można było porzucić to "laski", ale jeśli już tak bardzo tłumacz chciał oddać "Asian chicks", mógł po prostu napisać "azjatyckie laski".

Kolejna sprawa - w momencie, kiedy Izumi próbuje wyciągnąć ze swojej mamy informacje o ojcu, napotyka opór i wymijające odpowiedzi. Pada wtedy stwierdzenie "Jej wymijająca odpowiedź w c a l e nie sprawiła, że zapragnęłam zrobić użytek z trzymanego w ręce noża." - i co byś z nim zrobiła? Dźgnęła matkę? Chyba przesadzona reakcja, zwłaszcza jak na osiemnastolatkę... Tak jak pisałam, Izumi zachowuje się mentalnie jak przedszkolak.

Jakiś czas później następuje scena, kiedy już wszyscy wiedzą, że jest księżniczką, dziennikarze tłumnie stoją z nią na lotnisku w Stanach, Izumi wsiada do samolotu, ląduje w Japonii, po czym Akio mówi "Dziennikarze nie wiedzą, na pokładzie którego samolotu przybędzie księżniczka." - jak nie wiedza, skoro praktycznie odprowadzili ją do samolotu w Stanach - błagam, widzieli jego numer. To nie jest tak, że o tej samej godzinie jest pięć lotów na identycznej trasie. Litości.

Później Izumi stwierdza bardzo przytomnie, że gdyby urodziła się w Japonii, to byłaby jedną z wielu twarzy w tłumie. Nie, nie byłaby. Jako członek rodziny królewskiej, nigdy nie wtopiłaby się w tłum - co w samej książce jest bardzo dobrze pokazane na przykładzie Yoshiego.

Kolejny cytat "Spuścił wzrok, jego niesamowicie długie rzęsy rzucały na policzki cienie w kształcie półksiężyców. To niesprawiedliwe - żeby osiągnąć taki efekt, Mariko musiała podkręcić moje rzęsy i pomalować je tuszem. Dlaczego chłopaki zawsze mają łatwiej w życiu?" - Chłopaki mają łatwiej w życiu, bo nie muszą malować rzęs? Nie mam pytań, naprawdę.

Potem Izumi trafia do Kioto i spędza tam czas na przemyśleniach, uczeniu się języka (którego notabene w stopniu komunikatywnym opanowała w dwa tygodnie! Mając dość przeciętne oceny i umiejętność przyswajania nauki...) oraz kultury. Pod koniec pobytu, mieszkańcy puszczają lampiony, Izumi jest nimi zachwycona, nie rozumie z jakiej to okazji - pada stwierdzenie, że Izumi podbiła serca mieszkańców Kioto. Ale że czym dokładnie? Siedzeniem w posiadłości czy wychodzeniem do knajp na żarcie z kuzynem? Nie wiadomo, bo nie ma tutaj sceny, w której pomagałaby potrzebującym albo przemawiała do ludu.

A, i jeszcze ten pies, taki smaczek na koniec - on jej nie lubi, nie przepada za nią, kiedy ona bierze go na ręce, szarpie się, szczeka, wyrywa. Ma ją w głównej mierze gdzieś. Z tego co wiem, to tak zachowują się koty (których notabene Izumi nienawidzi),ale jeśli zachowuje się tak pies, to znaczy, że nie jest zbyt dobrze traktowany przez właścicieli.

P.S. Izumi zarzuca, że w Marvelu nie ma azjatyckich bohaterów i czy to tak wiele, że prosi o chociaż jednego? Oto oni: https://comicvine.gamespot.com/profile/inhuman/lists/marvels-asian-characters/19816/  - jest ich w sumie 42 – z czego jedynie 10 to mężczyźni.

Z początku od razu pomyślałam o Kamali Khan i Shang-Chi, bo oni są bardziej "filmowi", jednak obie te produkcje powstały po 2021 roku, czyli można założyć, że autorka napisała powieść zanim one wyszły.

Jako mała dziewczynka uwielbiałam wszystkie historie o zagubionych księżniczkach. Dziewczyna z pospólstwa, która nagle się dowiaduje, że w jej żyłach płynie królewska krew. Dodatkowo lubię czytać o kulturze azjatyckiej, więc wydawało mi się, że Tokio Ever After będzie nostalgiczną podróżą do przeszłości.

Jednak tak się nie stało.

Bardzo ciężko jest polubić Izumi. Niby ma...