Kiedy zgasnę

Wow... Mocna książka, o poważnym problemie, który widać, że autoka dokładnie sprawdziłam, fakt, napisana lekkim, swobodnym stylem, ale ta książka jest o nastolatkach dla nastolatków, o ich problemach i myślę, że dzięki temu ma szansę bardzo do nich dotrzeć. Choć nie miała problemów z odżywianiem i z rodzicami, ale szkoła była dla mnie tragedią i nawet po paru dobrych latach od jej skończenia moje traumy zostały przywrócone i bardzo związałam się z bohaterką. Prosty styl pisania, ale emocje zostały niesamowicie przekazane, podejrzewam, że to przez to, że ta histria mogła, może spotkać każdego. Dobrze też zrobiłam, że wybrałam audiobook, gdzie jest super lektorka.

Wow... Mocna książka, o poważnym problemie, który widać, że autoka dokładnie sprawdziłam, fakt, napisana lekkim, swobodnym stylem, ale ta książka jest o nastolatkach dla nastolatków, o ich problemach i myślę, że dzięki temu ma szansę bardzo do nich dotrzeć. Choć nie miała problemów z odżywianiem i z rodzicami, ale szkoła była dla mnie tragedią i nawet po paru dobrych latach...

Ta książka, jest niezwykle ważna i nie wiem dlaczego tak mało się o niej mówi. Historia, która porusza tak ważne tematy w XXI wieku i uważam ,że o tej lekturze powinno być zdecydowanie głośniej. Poruszane są tematy takie jak: anoreksja, toksyczna relacja z rodzicami, brak pewności siebie oraz złe traktowanie przez rówieśników.Tematy mogą wywoływać kontrowersyjne zdania przez niektórych czytelników natomiast według mnie nie powinniśmy się edukować w takich tematach ,ponieważ jest to niezwykle ważne.Wsparcie jakie otrzymywała Marlena od swoiego Brata Tomasza jest przykładem na to ,że należy dbać o relacje z rodzeństwem. Czytając ją miałam łzy w oczach.Sama przechodziłam ,przez zaburzenia odżywiania i wiem jak ważne jest wsparcie od najbliższych nawet jeśli wmawiamy sobie ,że sami damy sobie radę. Niezwykle poruszająca książka ,która według mnie jest tak bardzo aktualna.

Ta książka, jest niezwykle ważna i nie wiem dlaczego tak mało się o niej mówi. Historia, która porusza tak ważne tematy w XXI wieku i uważam ,że o tej lekturze powinno być zdecydowanie głośniej. Poruszane są tematy takie jak: anoreksja, toksyczna relacja z rodzicami, brak pewności siebie oraz złe traktowanie przez rówieśników.Tematy mogą wywoływać kontrowersyjne zdania...

Rany, jak mnie ta książka potargała. Od dawna żadna książka nie zrobiła na mnie takiego wrażenia. Fabuła jest bardzo dobrze skonstruowana, wciąga i nie pozwala się oderwać, postacie dobrze nakreślone. Matka doprowadzała mnie do szału, choć pod koniec można niejako zrozumieć jej postępowanie, to powtarzanie przez nią tych samych błędów powodowało u mnie zgrzytanie zębami. Nauczycielka, matematyki to totalna porażka, nawet wiek jej nie tłumaczy. Chyba minęła się z powołaniem, albo odgrywa się na słabszych uczniach za własne niepowodzenia. Miśka i Hubert to przyjaciele, których każdemu życzę. Ogólnie szczerze polecam tę książkę.

Rany, jak mnie ta książka potargała. Od dawna żadna książka nie zrobiła na mnie takiego wrażenia. Fabuła jest bardzo dobrze skonstruowana, wciąga i nie pozwala się oderwać, postacie dobrze nakreślone. Matka doprowadzała mnie do szału, choć pod koniec można niejako zrozumieć jej postępowanie, to powtarzanie przez nią tych samych błędów powodowało u mnie zgrzytanie zębami....

Bardzo emocjonalna, poważna, wartościowa, wyjątkowa. Jestem pod ogromnym zaskoczeniem sposobu, w jaki została szczegółowo przedstawiona tutaj anoreksja. Nie tylko to, jak bohaterka postrzega swoje ciało, ale także wszystko co się dzieje w jej głowie, wszystkie podporządkowane chorobie myśli, sposoby na jej tuszowanie... Zawsze wiedziałam, że nie jest to łatwa choroba, ale dopiero teraz dowiedziałam się naprawdę dużo na jej temat i to nie w formie encyklopedii, tylko przykładu/historii, a wiadomo, że jest to najlepsza forma do przyswajania. Myślę, że jeśli ktoś chce się dowiedzieć więcej na jej temat, a już szczególnie, jeśli ma kogoś bliskiego chorującego na anoreksję, warto sięgnąć po tę lekturę.

Bardzo emocjonalna, poważna, wartościowa, wyjątkowa. Jestem pod ogromnym zaskoczeniem sposobu, w jaki została szczegółowo przedstawiona tutaj anoreksja. Nie tylko to, jak bohaterka postrzega swoje ciało, ale także wszystko co się dzieje w jej głowie, wszystkie podporządkowane chorobie myśli, sposoby na jej tuszowanie... Zawsze wiedziałam, że nie jest to łatwa choroba, ale...

To była trudna lektura pełna łez, bólu i wspomnień. Pani Justyno Dziękuję za tą książkę i historię ♥️

To była trudna lektura pełna łez, bólu i wspomnień. Pani Justyno Dziękuję za tą książkę i historię ♥️

Nieczęsto zdarza mi się, żeby bibliotekarka poleciła mi jakąś książkę. Więc kiedy zaproponowała mi "Kiedy zgasnę", postanowiłam dać jej szansę.

Przeczytałam ją w jeden dzień. Nie pamiętam, kiedy ostatni raz przeczytałam tak szybko książkę. Po prostu nie mogłam się oderwać.

To naprawdę dobra i mocna pozycja. Autorka w znakomity sposób przedstawiła psychikę osoby pogrążającej się w anoreksji oraz borykającej się z innymi problemami. Marlena to bardzo dobrze wykreowana postać, która wydaje się wręcz przerażająco prawdziwa. Wszelkie jej relacje i interakcje z innymi, a przede wszystkim jej związek z chorobą pochłaniają bez reszty i pozostawiają czytelnika zarówno pustego, jak i pełnego przemyśleń. Wejście w psychikę tej postaci wywołuje ogrom emocji - to przeraża i wywołuje ból.

Książka napisana w prosty, przystępny sposób, który przemawia wprost do czytelnika. Gorzka historia, ale z iskierką nadziei. Przyznaję, że momentami łzy cisnęły mi się do oczu.

Bardzo ważna lektura, z którą warto się zapoznać.

Nieczęsto zdarza mi się, żeby bibliotekarka poleciła mi jakąś książkę. Więc kiedy zaproponowała mi "Kiedy zgasnę", postanowiłam dać jej szansę.

Przeczytałam ją w jeden dzień. Nie pamiętam, kiedy ostatni raz przeczytałam tak szybko książkę. Po prostu nie mogłam się oderwać.

To naprawdę dobra i mocna pozycja. Autorka w znakomity sposób przedstawiła psychikę osoby...

Skończyłam czytać tę książkę grubo ponad miesiąc temu, lecz dopiero teraz, po różnych przemyśleniach, zebrałam się w sobie, żeby napisać jej recenzję.
"Kiedy zgasnę" opowiada o historii Marleny, która przez presję wywołaną szkołą i wymagającymi rodzicami, zawiedziona tym, że nie jest "idealna", dostrzega w sobie coraz więcej wad, które widzi tylko ona. Wpada w sidła anoreksji, która podaje się za jej "przyjaciółkę". Ta toksyczna relacja między chorobą a jej ofiarą jest realistycznie opisana. Podoba mi się nawiązanie okładki i ozdoby rozdziałów do poruszanego problemu z odżywianiem, tzn. "motylki" przepełniają tę książkę.
Niestety nie znajdziemy w niej rozwiniętego wątku miłosnego, ale nie uważam tego za wadę, gdyż celem autorki, z którym bardzo dobrze poradziła sobie, było poruszenie naprawdę poważnego tematu, jakim jest anoreksja.
Tak bardzo wczułam się w historię, że pod koniec książki się popłakałam. Moim zdaniem naprawdę warto jest sięgnąć po ten tytuł.

Skończyłam czytać tę książkę grubo ponad miesiąc temu, lecz dopiero teraz, po różnych przemyśleniach, zebrałam się w sobie, żeby napisać jej recenzję.
"Kiedy zgasnę" opowiada o historii Marleny, która przez presję wywołaną szkołą i wymagającymi rodzicami, zawiedziona tym, że nie jest "idealna", dostrzega w sobie coraz więcej wad, które widzi tylko ona. Wpada w sidła...

Już dawno nie uroniłam łez, a tutaj zdarzyło się dwukrotnie, więc myślę, że to zdanie mówi samo za siebie.

Polecam.

Już dawno nie uroniłam łez, a tutaj zdarzyło się dwukrotnie, więc myślę, że to zdanie mówi samo za siebie.

Polecam.

Historia jest naprawdę mocna. I przerażająca. Co prawda napisana została boleśnie prostym językiem, który wydaje się czasami zbyt dziecinny. Do tego schemat rozdziałów jest kiepski przez to, że każdy rozdział to w zasadzie inny dzień.

Jednak z pewnością przez większość książki autorka bardzo wiarygodnie wykorzystuje motyw choroby.
Ale epilog dużo psuje. Zostawia wrażenie, że wszystko się naprawi po nieudanej próbie samobójczej.

Historia jest naprawdę mocna. I przerażająca. Co prawda napisana została boleśnie prostym językiem, który wydaje się czasami zbyt dziecinny. Do tego schemat rozdziałów jest kiepski przez to, że każdy rozdział to w zasadzie inny dzień.

Jednak z pewnością przez większość książki autorka bardzo wiarygodnie wykorzystuje motyw choroby.
Ale epilog dużo psuje. Zostawia wrażenie,...

„A w środku idealnych domów nieidealni ludzie ze swoimi zmartwieniami, troskami i problemami, które nie mogą wydostać się poza cztery ściany.”

Marlena jest wrażliwą i nieśmiałą szesnastolatką, która boryka się z samotnością, brakiem akceptacji w grupie rówieśniczej, z nękaniem i drwinami. Pochodzi z dobrego domu, ale jej rodzice, skupieni na robieniu kariery, nie zauważają, co tak naprawdę dzieje się z córką i z jakimi problemami ta młoda dziewczyna musi się zmagać na co dzień. Z każdą przeczytaną stroną tej książki czytelnik może obserwować, jak Marlena wpada w sidła anoreksji. Chce być lubiana i akceptowana, pragnie spełnić oczekiwania rodziców, a zwłaszcza wymagającej i perfekcyjnej matki. Ma nadzieję, że z każdym zgubionym kilogramem rosną jej szanse na normalne życie… Kto odważy się pomóc Marlenie? Jak na trudną prawdę o problemach córki zareagują jej rodzice? Ta historia mogła wydarzyć się wszędzie. A może dzieje się teraz obok Ciebie, albo obok mnie? Justyna Leśniewicz otwiera czytelnikom oczy na problemy młodych ludzi, obok których my dorośli za często przechodzimy obojętnie. Warto sięgnąć po tę książkę, by dowiedzieć się, co możemy zrobić, gdy widzimy, że z kimś z naszego otoczenia dzieje się coś niedobrego. Polecam tę pozycję naszym młodym czytelnikom, ich rodzicom oraz nauczycielom.

„A w środku idealnych domów nieidealni ludzie ze swoimi zmartwieniami, troskami i problemami, które nie mogą wydostać się poza cztery ściany.”

Marlena jest wrażliwą i nieśmiałą szesnastolatką, która boryka się z samotnością, brakiem akceptacji w grupie rówieśniczej, z nękaniem i drwinami. Pochodzi z dobrego domu, ale jej rodzice, skupieni na robieniu kariery, nie...