Cnota egoizmu. Nowa koncepcja egoizmu

Eseje Rand podobają mi się bardziej, niż jej powieści. Chłodny racjonalizm wyłożony konkretnymi przykładami. Niewątpliwie wyprzedziła swoje czasy - teksty są aktualne, i mają wyraźny kierunek futurystyczny. We współczesnej polityce nie ma już kapitalizmu, który prowadził do szczęścia młodych amerykanów, a opowieści o ocenianiu innych idealnie nadają się na czasy słabych jednostek, które nie potrafią przyjąć jakiejkolwiek krytyki.

Eseje Rand podobają mi się bardziej, niż jej powieści. Chłodny racjonalizm wyłożony konkretnymi przykładami. Niewątpliwie wyprzedziła swoje czasy - teksty są aktualne, i mają wyraźny kierunek futurystyczny. We współczesnej polityce nie ma już kapitalizmu, który prowadził do szczęścia młodych amerykanów, a opowieści o ocenianiu innych idealnie nadają się na czasy słabych...

Ayn Rand to jedna z najbardziej wpływowych myślicielek w USA. Piewczyni rozumu i wolności czy społecznego kanibalizmu? Ulubienica Donalda Trumpa, czy kobieta, która powiedziałaby mu kilka cierpkich słów? Zapraszam do odcinka, w którym przekonany się, kiedy egoizm może być cnotą, a kiedy… no jednak nie bardzo.

Ayn Rand to jedna z najbardziej wpływowych myślicielek w USA. Piewczyni rozumu i wolności czy społecznego kanibalizmu? Ulubienica Donalda Trumpa, czy kobieta, która powiedziałaby mu kilka cierpkich słów? Zapraszam do odcinka, w którym przekonany się, kiedy egoizm może być cnotą, a kiedy… no jednak nie bardzo.

ocena angielskojęzycznego wydania. polskie generalnie ma złą sławę wśród osób zajmujących się filozofią Rand, jako że zawiera kilka rażących błędów, w pewnych przypadkach nawet zmieniając sens zdań o 180 stopni.

autorka konsekwentnie i zwięźle zarysowuje swoją etykę, gorzej wypada jej krytyka konkurencyjnych stanowisk - dużo uogólnień, brak cytowań, sprowadzanie wszystkich systemów do opozycji altruizm/egoizm. w przykładach problemów etycznych idzie na łatwiznę, nie pokazując jak jej system pracuje na trudniejszych sytuacjach. częściowo jest to uzasadnione, jako że Rand trafnie krytykuje popularne próby budowania etyk na sytuacjach krytycznych, wydumanych, graniczących z niemożliwością.

generalnie to wartościowa lektura promująca trudne, ale zdrowe i uczciwe podejście do życia z pełną odpowiedzialnością za swoje wybory etyczne.

ocena angielskojęzycznego wydania. polskie generalnie ma złą sławę wśród osób zajmujących się filozofią Rand, jako że zawiera kilka rażących błędów, w pewnych przypadkach nawet zmieniając sens zdań o 180 stopni.

autorka konsekwentnie i zwięźle zarysowuje swoją etykę, gorzej wypada jej krytyka konkurencyjnych stanowisk - dużo uogólnień, brak cytowań, sprowadzanie wszystkich...

Ciekawe spojrzenie, niby oczywiste, ale wypowiedziane na głos, w miarę zwięźle, pomimo powtarzalności niektórych rzeczy. Trochę bazujące na okresie zimnej wojny, co sprawia wrażenie przeterminowania, i nie ze wszystkim można się zgodzić, ale ciekawe.

Ciekawe spojrzenie, niby oczywiste, ale wypowiedziane na głos, w miarę zwięźle, pomimo powtarzalności niektórych rzeczy. Trochę bazujące na okresie zimnej wojny, co sprawia wrażenie przeterminowania, i nie ze wszystkim można się zgodzić, ale ciekawe.

Nie polecam. Po przeczytaniu tego typu książek zaczynam żałować, że wynalazłem druk. Jej filozofia oparta jest na błędzie naturalistycznym. Ponadto pojęcia egoizmu i altruizmu zostały zredefiniowane tak, żeby pasowało pod tezę. Niemniej jednak w książce znajduje się kilka cennych uwag np na temat socjalizmu I kolektywizmu.

Nie polecam. Po przeczytaniu tego typu książek zaczynam żałować, że wynalazłem druk. Jej filozofia oparta jest na błędzie naturalistycznym. Ponadto pojęcia egoizmu i altruizmu zostały zredefiniowane tak, żeby pasowało pod tezę. Niemniej jednak w książce znajduje się kilka cennych uwag np na temat socjalizmu I kolektywizmu.

odważna ale dobitna ... "Każdy człowiek ma wyłączne prawo do dysponowania swoim życiem" bo jak Rand pisze w Hymnie "Moje szczęście nie jest środkiem do żadnego celu. Ono samo w sobie jest celem. Samo w sobie jest zamierzeniem.
Nie jestem też narzędziem do użytku innych. Nie jestem służącym ich potrzeb. Nie jestem bandażem na ich rany. Nie jestem ofiarą na ich ołtarzach.
Jestem człowiekiem. Cud mego istnienia jest moim, aby go posiadać i trzymać, moim, aby go pilnować, moim, aby go używać, moim, aby przed nim klęczeć!
Nie oddam moich skarbów ani ich nie rozdzielę. Fortuna mojego ducha nie będzie rozmieniona na monety z mosiądzu i rzucona na wiatr jak jałmużna dla ubogich duchem. Dopilnuję moich skarbów, mojej myśli, mojej woli, mojej wolności. A WOLNOŚĆ jest z nich największym.
Nie jestem dłużnikiem mych braci ani ich wierzycielem. Nikogo nie proszę, aby żył dla mnie, ani ja nie będę żył dla innych. Nie pożądam żadnej ludzkiej duszy ani moja dusza nie należy do nich, by jej pożądali.
Nie jestem wrogiem ani przyjacielem moich braci, lecz dla każdego z nich tym, na co sobie zasłużył. I aby zyskać moją miłość, moi bracia muszą zrobić więcej niż tylko się narodzić." ... bo czy zdrowy, szczery, bezinteresowny i bez oczekiwań altruizm istnieje ???

odważna ale dobitna ... "Każdy człowiek ma wyłączne prawo do dysponowania swoim życiem" bo jak Rand pisze w Hymnie "Moje szczęście nie jest środkiem do żadnego celu. Ono samo w sobie jest celem. Samo w sobie jest zamierzeniem.
Nie jestem też narzędziem do użytku innych. Nie jestem służącym ich potrzeb. Nie jestem bandażem na ich rany. Nie jestem ofiarą na ich...

Równie beznadziejna jak cała reszta książek tej autorki.

Równie beznadziejna jak cała reszta książek tej autorki.

Druga książka tej autorki, którą przeczytałam i mi się spodobała. Wiele razy się do Atlasu odnosi, podoba mi się jej spojrzenie oraz gościnnych tekstów w tej książce. 

Jest to książka dla osób, których interesuję filozofia :) 

Druga książka tej autorki, którą przeczytałam i mi się spodobała. Wiele razy się do Atlasu odnosi, podoba mi się jej spojrzenie oraz gościnnych tekstów w tej książce. 

Jest to książka dla osób, których interesuję filozofia :) 

Interesująca próba obrony utopi.

Interesująca próba obrony utopi.

To jedna z tych książek, które trzeba przeczytać dwa razy. Nie dlatego, że czegoś się nie zrozumiało, ale dlatego, że po przeczytaniu dużo się o niej myśli. I trzeba koniecznie to wtedy jeszcze zrewidować. Warto!

To jedna z tych książek, które trzeba przeczytać dwa razy. Nie dlatego, że czegoś się nie zrozumiało, ale dlatego, że po przeczytaniu dużo się o niej myśli. I trzeba koniecznie to wtedy jeszcze zrewidować. Warto!